Εγινε δεκτή αγωγή ουγγρικού τουριστικού πρακτορείου κατά μιας ξενοδοχειακής εταιρείας της Ρόδου

Με απόφαση που εξέδωσε το Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έγινε δεκτή η αγωγή ουγ­γρι­κού του­ρι­στι­κού πρα­κτο­ρείου κατά μιας ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας της Ρόδου στο πλαίσιο ένδικης δια­φο­ράς που ανέκυψε μετά από ακύρωση δωμα­τίων στο πλαίσιο συμ­βά­σεως που ήταν σε ισχύ.

Την 25η Οκτω­βρίου 2016 η ενα­γό­μενη εταιρία, που δια­τη­ρεί ξενο­δο­χείο συνήψε με την ενά­γουσα εται­ρεία, που δια­τη­ρεί πρα­κτο­ρείο γενικού του­ρι­σμού σύμβαση εγγυ­η­μέ­νης κρά­τη­σης (guarantee) 8 δίκλι­νων δωμα­τίων και 7 τετρά­κλι­νων για 105 δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις της θερινής περιό­δου του έτους 2017 στο ανωτέρω ξενο­δο­χείο, από 14 Ιουνίου 2017 (πρώτη δια­νυ­κτέ­ρευση) έως και 26 Σεπτεμ­βρίου 2017 (τελευ­ταία δια­νυ­κτέ­ρευση) για τη διαμονή σ’ αυτά του­ρι­στών -πελατών της (της ουγ­γρι­κής αγοράς).

Ως τίμημα για τις ξενο­δο­χεια­κές υπη­ρε­σίες που θα παρείχε η ενα­γο­μένη στην ενά­γουσα (αλλαγή κλι­νο­σκε­πα­σμά­των, δια­τροφή κ.λπ.) συμ­φω­νή­θηκε στο ποσό των 100.800 ευρώ κατα­βλη­τέο ως εξής: στις 2-11-2016 ποσό 50.000 ευρώ, στις 20-6-2016 ποσό 15.000 ευρώ, στις 18-7-2017 ποσό 15.000 ευρώ και στις 22-8-2017 ποσό 20.800 ευρώ.

Οι ανωτέρω δόσεις κατε­βλή­θη­σαν στην ενα­γο­μένη κατά τα συνο­μο­λο­γη­θέ­ντα.

Η συμ­φω­νη­μένη αυτή τιμή αφο­ρούσε στη μίσθωση των ανωτέρω δωμα­τίων με βάση την διαμονή δύο ατόμων σε κάθε δωμάτιο (είτε δίκλι­νου είτε τετρά­κλι­νου).

Σε περί­πτωση που κατέλυε επι­πλέον άτομο (πέραν του δευ­τέ­ρου) σε δωμάτιο, αν αυτό ήταν ενή­λι­κος, θα χρε­ω­νό­ταν επι­πλέον, με 30% έκπτωση στην βασική τιμή για κάθε δια­νυ­κτέ­ρευση, ενώ αν κατέλυε και δεύ­τε­ρος ενή­λι­κος στο δωμάτιο θα χρε­ω­νό­ταν επι­πλέον, με έκπτωση 50%.

Αν κατέλυε παιδί ηλικίας μέχρι 1 ημέρας πριν κλείσει τα 12 έτη δεν υπήρχε επι­πλέον χρέωση, δεύτερο τέκνο από 2 έως 6,99 έτη δωρεάν, δεύτερο παιδί από 7-11,99 ετών 50% έκπτωση. Βρέφη κάτω από 2 έτη δωρεάν και βρεφικό κρεβάτι χωρίς χρέωση.

Στις 20 Ιουνίου 2017 η ενά­γουσα μέσω της νομίμως ορι­σθεί­σας αντι­προ­σώ­που της και διά του νομίμου εκπρο­σώ­που της ανα­κοί­νωσε στον πρόεδρο του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου και νόμιμο εκπρό­σωπο της ενα­γο­μέ­νης κατά την συνο­μο­λο­γη­θείσα μεταξύ αυτής και της ενά­γου­σας σύμ­βα­σης εγγυ­η­μέ­νης κρά­τη­σης την βούλησή της, να ακυ­ρώ­σει επτά δωμάτια.

Στη συνέ­χεια με το από 19-6-2017 μήνυμα ηλε­κτρο­νι­κού ταχυ­δρο­μείου απευ­θυ­νό­μενο προς τον υπάλ­ληλο του τμή­μα­τος κρα­τή­σεων της ενα­γο­μέ­νης, ζήτησε την επι­βε­βαί­ωση της ανωτέρω τρο­πο­ποί­η­σης της μεταξύ των δια­δί­κων εται­ρειών συνα­φθεί­σας σύμ­βα­σης, υπο­βάλ­λο­ντας ταυ­τό­χρονα αίτημα περί μίσθω­σης τριών δωμα­τίων. Ακο­λού­θως επι­βε­βαιώ­θηκε η μείωση των δεσμευ­μέ­νων δωμα­τίων και η ενα­γό­μενη γνω­στο­ποί­ησε, ότι “οποια­δή­ποτε διαφορά ανα­κύ­ψει στο ποσό του guarantee της σαιζόν 2017 μπορεί να αφαι­ρε­θεί μόνο από τα έξτρα αυτής της σαιζόν (3ος ενή­λι­κας, 2ο παιδί, επι­πλέον δωμάτια) και επίσης μπορεί να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ως προ­κα­τα­βολή του συμ­βο­λαίου της σεζόν 2018. Όλες οι πλη­ρω­μές guarantee θα κατα­βλη­θούν πλήρως, όπως αρχικά έχουν υπο­γρα­φεί”.

Ακο­λού­θησε επι­κοι­νω­νία μέσω μηνυ­μά­των ηλε­κτρο­νι­κού ταχυ­δρο­μείου στις 20-6-2017 μεταξύ των προ­α­να­φε­ρό­με­νων, σχετικά με μια αλλαγή στα δωμάτια που θα επι­στρέ­φο­νταν, η οποία, όπως δηλώ­θηκε από τον αρμόδιο υπάλ­ληλο της ενα­γο­μέ­νης, έγινε δεκτή.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η ανωτέρω τρο­πο­ποί­ηση της μεταξύ των δια­δί­κων συνο­μο­λο­γη­θεί­σας σύμ­βα­σης εγγυ­η­μέ­νης κρά­τη­σης καταρ­τί­στηκε νομο­τύ­πως και είναι έγκυρη, διότι στα ανταλ­λα­χθέ­ντα μεταξύ των προ­α­να­φε­ρο­μέ­νων προ­σώ­πων μηνύ­ματα ηλε­κτρο­νι­κού ταχυ­δρο­μείου εκφρα­ζό­ταν αρμο­δίως η προ­φα­νώς δηλω­θείσα προς δια­βί­βαση βούληση των συμ­βλη­θέ­ντων μερών-διαδίκων εται­ρειών, όπως και στην αρχικώς καταρ­τι­σθείσα στις 25-10-2016 μεταξύ αυτών και τρο­πο­ποι­η­θείσα σύμβαση, απορ­ρι­πτο­μέ­νου ως κατ’ ουσίαν αβα­σί­μου του ισχυ­ρι­σμού της ενα­γο­μέ­νης, ότι ουδέ­ποτε έγινε τρο­πο­ποί­ηση της εν λόγω σύμ­βα­σης, με την αιτιο­λο­γία ότι τα προ­βαλ­λό­μενα ως συμ­βλη­θέ­ντα πρόσωπα εστε­ρού­ντο αντι­προ­σω­πευ­τι­κής εξου­σίας.

Κρίθηκε ακόμη ότι η συνα­φθείσα μεταξύ των δια­δί­κων ξενο­δο­χειακή σύμβαση, συνιστά μικτή σύμβαση προ­ε­χό­ντως μισθω­τι­κού χαρα­κτήρα, για την κατάρ­τιση ή τρο­πο­ποί­ηση της οποίας δεν απαι­τεί­ται έγγρα­φος τύπος, με συνέ­πεια η μη τήρηση έγγρα­φου τύπου για την ανωτέρω τρο­πο­ποί­ηση, να μην συνιστά ελάτ­τωμα της πράγ­ματι εγκύρως κατά τα προ­ε­κτι­θέ­μενα καταρ­τι­σθεί­σας τρο­πο­ποι­η­τι­κής της αρχικής ξενο­δο­χεια­κής σύμ­βα­σης.

Το δικα­στή­ριο έτσι έκανε δεκτή την αγωγή και υπο­χρέ­ωσε την ενα­γο­μένη, να κατα­βά­λει στην ενά­γουσα απο­ζη­μί­ωση.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Γιάννης Βρούχος.