Αντ. Γιαννικουρής: «Διέξοδος για τουριστικές επενδύσεις που υλοποιούνται σε γήπεδα, που προέρχονται από λειτουργική συνένωση»

Εγκύ­κλιος εξεδόθη στις 10-11-2022 (AΔA:Ψ56Β4653Π8-ΓΞ3) από τον Γενικό Γραμ­μα­τέα Χωρικού Σχε­δια­σμού και Αστικού Περι­βάλ­λο­ντος κ. Ευθύμιο Μπα­κο­γιάννη, ύστερα από πρόταση του ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου προς το Υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος & Ενέρ­γειας, σύμφωνα με την οποία δίνεται διέ­ξο­δος σε του­ρι­στι­κές επεν­δύ­σεις οι οποίες δύναται να υλο­ποι­η­θούν σε γήπεδα που προ­έρ­χο­νται από λει­τουρ­γική συνέ­νωση όμορων μικρό­τε­ρων γηπέδων.

Ανα­λυ­τι­κό­τερα, για τη συνέ­νωση γηπέδων:

Με τη διάταξη της παρ.6 του άρθρου 33 του ν.4759/2020, επι­τρέ­πε­ται η συνέ­νωση όμορων γηπέδων για την ενιαία λει­τουρ­γική τους αξιο­ποί­ηση, εφόσον συντρέ­χουν οι δύο ορι­ζό­με­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, ήτοι προ­κύ­πτει γήπεδο εμβαδού του­λά­χι­στον τεσ­σά­ρων στρεμ­μά­των και ταυ­τό­χρονα ένα από τα γήπεδα που συνε­νώ­νο­νται είναι άρτιο και οικο­δο­μή­σιμο κατά κανόνα ή κατά παρέκ­κλιση άρτιο και οικο­δο­μή­σιμο βάσει των δια­τά­ξεων που ίσχυαν μέχρι την έναρξη ισχύος του ν.4759/2020, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και των αρτίων γηπέδων της παρ.3 του άρθρου 23 του ν.3212/2003.

Η διάταξη, που κατα­λαμ­βά­νει όλες τις περι­πτώ­σεις γηπέδων (με ή χωρίς πολε­ο­δο­μικό σχε­δια­σμό 1ου επι­πέ­δου ή δια­τάγ­ματα που

καθο­ρί­ζουν όρους και περιο­ρι­σμούς δόμησης σε περιο­χές εκτός σχεδίου), απο­σκο­πεί απο­κλει­στικά στη βελ­τί­ωση της αρτιό­τη­τας και οικο­δο­μη­σι­μό­τη­τας των γηπέδων που συνε­νώ­νο­νται, μπορεί να οδηγεί και σε συνε­νού­μενα μεγα­λύ­τερα της αρτιό­τη­τας γήπεδα και σε κάθε περί­πτωση οι όροι δόμησης που επι­τρέ­πο­νται είναι εκείνοι που αντι­στοι­χούν στο σύνολο της ενο­ποι­η­μέ­νης μέσω διοι­κη­τι­κής πράξης

(οικο­δο­μική άδεια) έκτασης. Το ίδιο ισχύει και για την τήρηση των λοιπών όρων και περιο­ρι­σμών για τη δόμηση νέων κατα­σκευών ή επέ­κταση υφι­στά­με­νων (απο­στά­σεις από τα όρια κλπ), που εφαρ­μό­ζο­νται για το εμβαδόν των συνε­νω­θέ­ντων γηπέδων.

Κατ’ εξαί­ρεση, εφόσον η οικο­δό­μηση του αρχικού άρτιου και οικο­δο­μή­σι­μου γηπέδου που συνε­νώ­νε­ται λει­τουρ­γικά με όμορό του απαι­τούσε την εφαρ­μογή των κατ’ ελά­χι­στον απο­στά­σεων από τα πλάγια όρια, (νοού­νται οι κατά παρέκ­κλιση απο­στά­σεις του αρχικού άρτιου και οικο­δο­μή­σι­μου γηπέδου) είναι δυνατή η δια­τή­ρηση των εν λόγω απο­στά­σεων και μετά τη συνέ­νωση, εφόσον με την εφαρ­μογή των πλαγίων κατά κανόνα απο­στά­σεων δεν εξα­σφα­λί­ζε­ται ικανό πλάτος κτιρίου.

Επι­ση­μαί­νε­ται ότι η διάταξη της παρ.6 του άρθρου 33 του ν.4759/20 δεν πρέπει να συγ­χέ­ε­ται με τις περι­πτώ­σεις συνε­νώ­σεων που συντε­λού­νται με συμ­βο­λαιο­γρα­φική πράξη, καθόσον στις περι­πτώ­σεις αυτές είναι απα­ραί­τητη η τήρηση του συνόλου των προ­ϋ­πο­θέ­σεων εμβαδού και προ­σώ­που που ισχύουν κατά τον χρόνο δημιουρ­γίας του γηπέδου. Εξυ­πα­κού­ε­ται, ότι στην περί­πτωση που από τη λει­τουρ­γική συνέ­νωση όμορων γηπέδων προ­κύ­πτει άρτιο και οικο­δο­μή­σιμο γήπεδο κατά τις ανωτέρω προ­ϋ­πο­θέ­σεις, δύναται να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί και η αντί­στοιχη συμ­βο­λαιο­γρα­φική συνέ­νωση.

Σημειώ­νε­ται τέλος, ότι στο πλαίσιο εφαρ­μο­γής της παρ.6 του άρθρου 33 του ν.4759/2020, δεν υφί­στα­ται χρο­νι­κός περιο­ρι­σμός εντός του οποίου πρέπει ή θα έπρεπε να είχε συντε­λε­στεί η συνέ­νωση

για τη δημιουρ­γία του ενιαίου γηπέδου. Ο χρόνος συνέ­νω­σης δεν απο­τε­λεί κρίσιμο στοι­χείο για τον έλεγχο της αρτιότητας-οικοδομησιμότητας, αφού προ­ϋ­πό­θεση για την εφαρ­μογή της παρ.6 του άρθρου 33 του ν.4759/20 είναι του­λά­χι­στον ένα από τα γήπεδα που συνε­νώ­νο­νται να είναι άρτιο και οικο­δο­μή­σιμο κατά την ημε­ρο­μη­νία έναρξης ισχύος του προ­α­να­φε­ρό­με­νου νόμου.