Πρόεδρος Βρετανικού Μουσείου: Κάποια εκθέματα μπορούν να γυρίσουν στον τόπο τους

«Κάποια από τα σπου­δαιό­τερα αντι­κεί­μενά μας μπορεί, για πρώτη φορά, να παρου­σια­στούν στις κοι­νό­τη­τες από τις οποίες αρχικά προ­ήλ­θαν», είπε πρό­σφατα ο πρό­ε­δρος του Βρε­τα­νι­κού Μου­σείου Τζορτζ Οσμπορν στο ετήσιο δείπνο των Trustees του ιδρύ­μα­τος.

Λίγους μήνες μετά τις δηλώ­σεις του Οσμπορν για την ευκαι­ρία «συμ­φω­νίας» με την Ελλάδα στο θέμα της επα­νέ­νω­σης των Γλυπτών του Παρ­θε­νώνα, ο πρό­ε­δρος του μου­σείου απευ­θυ­νό­με­νος στους ανθρώ­πους που κρατάνε τα κλειδιά του ιδρύ­μα­τος έγινε ακόμη πιο ξεκά­θα­ρος. «Το μήνυμά μου είναι το εξής: Αν είστε έτοιμοι να βρούμε σημείο επαφής, τότε είμαστε και εμείς».

«Ακούμε τις φωνές που ζητούν απο­κα­τά­σταση», είπε και πρό­σθεσε ότι σκοπός του δεν είναι η «απο­συ­ναρ­μο­λό­γηση» ενός ιδρύ­μα­τος που έφτια­ξαν οι προη­γού­με­νες γενιές. «Είμαι βέβαιος ότι μπορούν να υλο­ποι­η­θούν μακρο­πρό­θε­σμες συνερ­γα­σίες», τόνισε. «Είναι όλα μέρος της μεγάλης μας αλλαγής».

«Ακούμε τις φωνές που ζητούν απο­κα­τά­σταση», είπε ο πρό­ε­δρος του Βρε­τα­νι­κού Μου­σείου.

Μπορεί στην τετρα­σέ­λιδη ομιλία του ο Οσμπορν να μην ανα­φέρ­θηκε στον Παρ­θε­νώνα αυτή τη φορά, αλλά δεν δίστασε να εστιά­σει την προσοχή σε ένα και μόνο θέμα: στο πώς θα αλλάξει το Βρε­τα­νικό Μουσείο και από ένα «μουσείο του κόσμου» θα γίνει «ένα μουσείο μέσα στον κόσμο». Απέ­να­ντι σε ένα περι­βάλ­λον που αμφι­σβη­τεί τις βεβαιό­τη­τες του ευρω­παϊ­κού Δια­φω­τι­σμού και της παγκο­σμιο­ποί­η­σης, εκεί όπου οι εθνι­κι­σμοί των μεγάλων δυνά­μεων θεριεύ­ουν ξανά και ο συνε­κτι­κός ιστός των κοι­νω­νιών δια­τα­ράσ­σε­ται, η απά­ντηση, σύμφωνα με τον ίδιο, πρέπει να είναι μία για το Βρε­τα­νικό Μουσείο: «Να γίνουμε το παγκό­σμιο μουσείο της κοινής μας ανθρω­πό­τη­τας».

Στην ίδια ομιλία, ο επι­κε­φα­λής του μου­σείου ανα­φέρ­θηκε και στο μεγάλο πρό­γραμμα κτι­ρια­κής απο­κα­τά­στα­σης του ιδρύ­μα­τος, το οποίο θα παρου­σια­στεί με λεπτο­μέ­ρειες την άνοιξη του 2023. Πρό­κει­ται για το «Rosetta Project», ένα πρό­γραμμα εκσυγ­χρο­νι­σμού των αιθου­σών και επα­να­το­πο­θέ­τη­σης των συλ­λο­γών του μου­σείου, ανάμεσα στις οποίες και τη συλλογή ελλη­νι­κών αρχαιο­τή­των. Η απο­κα­τά­σταση του μου­σείου που άνοιξε για το κοινό το 1759 θα διαρ­κέ­σει του­λά­χι­στον μια δεκα­ε­τία και ακόμη δεν έχει γίνει γνωστό πού θα μετα­φερ­θούν οι συλ­λο­γές και τα Γλυπτά του Παρ­θε­νώνα μέχρι το πέρας των εργα­σιών.

Πηγή kathimerini.gr