Οι ευθύνες της ΕΕ

Το θέμα του προ­σφυ­γι­κού έχει επα­νέλ­θει στην ατζέντα το τελευ­ταίο διά­στημα -ειδικά μετά τον εγκλω­βι­σμό 38 ανθρώ­πων σε νησίδα του Εβρου- με την Ευρω­παϊκή Ένωση να μην έχει κατα­φέ­ρει ακόμα να κατα­λή­ξει σε συμ­φω­νία για τη δια­χεί­ριση του θέματος λόγω των αντι­δρά­σεων συγκε­κρι­μέ­νων χωρών που επι­μέ­νουν να νίπτουν τας χείρας τους όσον αφορά τις ευθύνες τους. Ανα­λυ­τές και ειδικοί σημειώ­νουν τις ευθύνες της ΕΕ η οποία αδυ­να­τώ­ντας να λάβει απο­φά­σεις, ως οφείλει, συνε­χί­ζει να απαιτεί από τις χώρες στα σύνορα της Ευρώπης να «θωρα­κί­ζο­νται» απέ­να­ντι σε πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες, χωρίς να προ­τεί­νει λύσεις, ενώ δεν παρα­λεί­πει να ασκήσει κριτική όταν το ζήτημα παίρνει δια­στά­σεις. Ο Αρι­στο­τέ­λης έλεγε: Αιρου­μέ­νου του αιτίου, αίρεται το αιτια­τόν. Που σημαί­νει ότι για να ανα­χαι­τι­στούν οι αέναες ροές προ­σφύ­γων / παρά­νο­μων μετα­να­στών, μόνο ένας τρόπος υπάρχει: η άρση των αιτίων που τις προ­κα­λούν. ΤΙΠΟΤΕ άλλο δεν μπορεί να τις στα­μα­τή­σει. Κι αυτό δεν είναι συμπέ­ρα­σμα των τελευ­ταίων ετών, το πρό­βλημα της παρά­νο­μης μετα­νά­στευ­σης υπήρξε οξύ ήδη στις αρχές του 20ου αιώνα, ίσως και νωρί­τερα.