Το Υπουργείο Ανάπτυξης θα αποφανθεί για την πιστοποίηση της ολοκλήρωσης και παραγωγικής λειτουργίας της «Αιολικό Πάρκο Ρόδου Α.Ε.»

Στο Υπουρ­γείο Ανά­πτυ­ξης και Επεν­δύ­σεως εκκρε­μεί η έκδοση από­φα­σης για την πιστο­ποί­ηση της ολο­κλή­ρω­σης και παρα­γω­γι­κής λει­τουρ­γίας της επέν­δυ­σης της «Αιολικό Πάρκο Ρόδου ΑΕ» στον Ατάβυρο προ­κει­μέ­νου 11 χρόνια μετά την αίτησή της να κριθεί αν θα επι­χο­ρη­γη­θεί από τον Ανα­πτυ­ξιακό Νόμο.

Με την υπ’ αριθμ, 31/2022 απόφαση του Δ’ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας έγινε δεκτή η από 12 Οκτω­βρίου 2011 αίτηση της εται­ρείας «Αιολικό Πάρκο Ρόδου ΑΕ» κατά του υπουρ­γού Ανά­πτυ­ξης και Επεν­δύ­σεων.

Με την αίτηση ζητή­θηκε η ακύρωση της σιω­πη­ρής απορ­ρί­ψεως της από 19.4.2011 αιτή­σεως της εται­ρείας προς το τότε Υπουρ­γείο Οικο­νο­μίας, Αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και Ναυ­τι­λίας, με την οποία είχε ζητήσει την πιστο­ποί­ηση της ολο­κλη­ρώ­σεως και παρα­γω­γι­κής λει­τουρ­γίας επεν­δύ­σεως αιο­λι­κού πάρκου στη νήσο Ρόδο, καθώς και την έγκριση της κατα­βο­λής, εντόκως, ποσού 4.249.423,77 ευρώ, ως επι­χο­ρη­γή­σεως για την πραγ­μα­το­ποι­η­θείσα επέν­δυση, η οποία είχε υπαχθεί στον επεν­δυ­τικό νόμο 2601/1998.

Οπως ανα­φέ­ρε­ται στην απόφαση από τον μήνα Δεκέμ­βριο 2004/Ιανουά­ριο 2005 και εφεξής ανέ­κυ­ψαν στο εσω­τε­ρικό της αιτού­σας εται­ρείας σοβαρά προ­βλή­ματα, τα οποία οδή­γη­σαν στην απο­μά­κρυνση του προ­έ­δρου και διευ­θύ­νο­ντος συμ­βού­λου και στην κίνηση ενα­ντίον του ποι­νι­κών διώξεων με αντι­κεί­μενο, μεταξύ άλλων, την υπε­ξα­γωγή εγγρά­φων της εται­ρείας, τα οποία αφο­ρού­σαν στην επέν­δυση, καθώς και στη δια­τύ­πωση εκ μέρους του καταγ­γε­λιών για υπερ­τι­μο­λο­γή­σεις δαπανών και άλλες παρα­βά­σεις, με επί­πτωση στη δια­μόρ­φωση του κόστους της επεν­δύ­σεως.

Οι καταγ­γε­λίες αυτές οδή­γη­σαν σε επα­νέ­λεγχο της επεν­δύ­σεως με εκ νέου συγκρό­τηση του Κ.Ο.Ε., το οποίο συνέ­ταξε την από 5.6.2007 έκθεση.

Από τον έλεγχο προ­έ­κυψε ότι, η εται­ρεία δεν διέθετε πρω­τό­τυπα παρα­στα­τικά, εμφά­νισε δε στους ελέγ­χο­ντες φωτο­α­ντί­γραφα τιμο­λο­γίων της προ­μη­θεύ­τριας εται­ρείας με σφρα­γί­δες του προη­γού­με­νου Κ.Ο.Ε. και προ­σκό­μισε φωτο­α­ντί­γραφα τιμο­λο­γίων της εται­ρείας MICON, κατα­σκευά­στριας των ανε­μο­γεν­νη­τριών. Δια­πι­στώ­θηκε ακόμη ότι η αιολική μονάδα βρι­σκό­ταν σε παρα­γω­γική λει­τουρ­γία (είχαν εκδοθεί άδεια λει­τουρ­γίας και τιμο­λό­για της ΔΕΗ) και απα­σχο­λούσε προ­σω­πικό οκτώ ατόμων.

Όπως προ­κύ­πτει από την ίδια έκθεση, το Κ.Ο.Ε. δεν πιστο­ποί­ησε επεν­δυ­τι­κές δαπάνες για τις κτη­ρια­κές εγκα­τα­στά­σεις και τη δια­μόρ­φωση του περι­βάλ­λο­ντος χώρου, διότι για τις εργα­σίες αυτές τα παρα­στα­τικά είχαν αφαι­ρε­θεί.

Ως προς τα λοιπά στοι­χεία της επεν­δύ­σεως, για τα οποία η αιτούσα προ­σκό­μισε παρα­στα­τικά, το Κ.Ο.Ε. δέχθηκε τα κατά την κρίση του απο­δει­κνυό­μενα ποσά, βεβαιώ­νο­ντας συνο­λικό ποσό δαπανών 8.417.559,43 ευρώ.

Η Κεντρική Γνω­μο­δο­τική Επι­τροπή του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μίας, η οποία επε­λή­φθη στη συνέ­χεια, θεώρησε ότι η εξέταση του θέματος έπρεπε να ανα­βλη­θεί, προ­κει­μέ­νου να διε­ρευ­νη­θεί περαι­τέρω το κόστος της επεν­δύ­σεως.

Τον μήνα Απρίλιο του έτους 2009, με έγγραφο του τότε γενικού γραμ­μα­τέα Επεν­δύ­σεων προς το Νομικό Συμ­βού­λιο του Κράτους (Ν.Σ.Κ.) ζητή­θηκε γνω­μο­δό­τηση του τελευ­ταίου για τις ενδε­δειγ­μέ­νες ενέρ­γειες της Διοι­κή­σεως. Συγκρο­τή­θηκε εκ νέου το Κ.Ο.Ε., για να διε­νερ­γή­σει επα­νέ­λεγχο.

Η αιτούσα κατέ­θεσε στη συνέ­χεια αίτηση στο Υπουρ­γείο Οικο­νο­μίας, με την οποία ζητούσε, να πιστο­ποι­η­θεί η ολο­κλή­ρωση της επεν­δύ­σεως και η παρα­γω­γική της λει­τουρ­γία, καθώς και να εγκρι­θεί η έντοκη κατα­βολή επι­χο­ρη­γή­σεως 4.249.423,77 ευρώ. Η ανωτέρω αίτηση απορ­ρί­φθηκε σιω­πη­ρώς με την άπρακτη παρέ­λευση τρι­μή­νου.

Το συγκρο­τη­θέν με την ανωτέρω απόφαση Κ.Ο.Ε. συνέ­ταξε την από 10.10.2011 έκθεση, με την οποία προέβη στις ακό­λου­θες δια­πι­στώ­σεις:

– Η εγκα­τά­σταση του αιο­λι­κού πάρκου είχε πραγ­μα­το­ποι­η­θεί κατά το μεγα­λύ­τερο μέρος (11 ή 12 από τις 13 συνο­λικά ανε­μο­γεν­νή­τριες) εκτός της εκτά­σεως που η αιτούσα είχε μισθώ­σει από την Κτη­μα­τική Εται­ρεία του Δημο­σίου για τον σκοπό αυτόν.

– Η αύξηση του μετο­χι­κού κεφα­λαίου της αιτού­σας για την κάλυψη της ιδίας συμ­με­το­χής της στην επέν­δυση δεν έγινε από εισφο­ρές σε μετρητά μετόχων αυτής, αλλά από εται­ρεία.

– Από τον Δεκέμ­βριο 2000 φαί­νε­ται ότι την αιτούσα διοι­κού­σαν δύο θυγα­τρι­κές εται­ρείες.

– Η μετο­χική σύνθεση της εταιρείας-φορέα της επεν­δύ­σεως τελούσε υπό αμφι­σβή­τηση λόγω δια­φο­ρών μεταξύ των μετόχων.

– Το κόστος της επεν­δύ­σεως επι­βε­βαιώ­θηκε στο ύψος που είχε πιστο­ποι­η­θεί με την από 5.6.2007 έκθεση του ΚΟΕ, αλλά δεν ήταν δυνατή η πιστο­ποί­ηση του κόστους κτη­ρια­κών έργων και έργων περι­βάλ­λο­ντος χώρου λόγω ελλεί­ψεως παρα­στα­τι­κών.

– Η επέν­δυση βρι­σκό­ταν σε πλήρη παρα­γω­γική λει­τουρ­γία.

Το ΣτΕ έκρινε ότι η Διοί­κηση όφειλε, μετά και την αποδοχή της από 17.11.2009 γνω­μο­δο­τή­σεως του Ν.Σ.Κ., καθώς και την επα­να­σύ­σταση στις 27.4.2010 του Κ.Ο.Ε. για επα­νέ­λεγχο της επεν­δύ­σεως, να απο­σα­φη­νί­σει τη δημιουρ­γη­θείσα νομική κατά­σταση και να άρει την υφι­στά­μενη εκκρε­μό­τητα με την έκδοση ρητής απο­φά­σεως, κρί­νο­ντας αν συντρέ­χουν οι νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, για την πιστο­ποί­ηση της ολο­κλη­ρώ­σεως και παρα­γω­γι­κής λει­τουρ­γίας της επεν­δύ­σεως, καθώς και για τον καθο­ρι­σμό του ύψους και την κατα­βολή της επί­μα­χης επι­χο­ρη­γή­σεως, όπως αυτή θα είχε δια­μορ­φω­θεί, κατά τα προ­βλε­πό­μενα στάδια και στο σύνολό της, από την έναρξη υλο­ποι­ή­σεως της επεν­δύ­σεως έως την ολο­κλή­ρωση και την έναρξη της παρα­γω­γι­κής της λει­τουρ­γίας.

Ως εκ τούτου, η σιωπηρή απόρ­ριψη της αιτή­σεως της αιτού­σας εται­ρείας συνιστά, παρά­λειψη οφει­λό­με­νης νόμιμης ενέρ­γειας της Διοι­κή­σεως να απο­φαν­θεί επί της εν λόγω αιτή­σεως.