Γερμανικός Τύπος: Εκνευρισμός στις Βρυξέλλες για τον Ερντογάν

Στο επί­κε­ντρο του γερ­μα­νι­κού Τύπου βρί­σκε­ται σήμερα ο από­πλους του νέου τουρ­κι­κού γεω­τρύ­πα­νου «Αμπ­ντούλ Χαμίντ Χαν», με τη Handesblatt να σημειώ­νει ότι αυξά­νε­ται η δυσα­ρέ­σκεια των Βρυ­ξελ­λών προς τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν.

Η Τουρκία στέλνει εκ νέου ένα γεω­τρύ­πανο στην ανα­το­λική Μεσό­γειο, βάζο­ντας έτσι στο πρό­γραμμα μία νέα διαμάχη με την Ελλάδα, σχο­λιά­ζει δημο­σί­ευμα στη Süddeutsche Zeitung. Όπως παρα­τη­ρεί, «τα δύο κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ δια­φω­νούν εδώ και χρόνια για την κυριό­τητα και τα δικαιώ­ματα εξό­ρυ­ξης των ορυκτών πόρων στο θαλάσ­σιο βυθό».

Σύμφωνα με τις δηλώ­σεις του Τούρκου υπ. Ενέρ­γειας, Φατίχ Ντονμέζ, το γεω­τρύ­πανο θα ξεκι­νή­σει τις εργα­σίες του στη «Γαλάζια Πατρίδα», ένας όρος που – όπως επι­ση­μαί­νει η εφη­με­ρίδα του Μονάχου – είναι πολι­τικά φορ­τι­σμέ­νος «καθώς η Τουρκία τον χρη­σι­μο­ποιεί για να εκφρά­σει τις διεκ­δι­κή­σεις της σε μεγάλα τμήματα του Αιγαίου και της ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου».

Το δημο­σί­ευμα συνε­χί­ζει ανα­φέ­ρο­ντας ότι η Άγκυρα θεωρεί ότι το δικαί­ωμά της για μία ενδε­χό­μενη εκμε­τάλ­λευση (σ.σ. των φυσικών πόρων στο Αιγαίο) παρε­μπο­δί­ζε­ται, «επειδή η Ελλάδα, βασι­ζό­μενη ακόμη και σε μικρο­σκο­πι­κές, ακα­τοί­κη­τες βρα­χο­νη­σί­δες, έχει οριο­θε­τή­σει τα σύνορά της γύρω από τα νησιά της εις βάρος της Τουρ­κίας».

«Ωστόσο, τα θαλάσ­σια σύνορα της Ελλάδας, ως κράτους-μέλους της ΕΕ ανα­γνω­ρί­ζο­νται διεθνώς. Η Αθήνα – σε αντί­θεση με την Άγκυρα – έχει επίσης υπο­γρά­ψει τη Σύμβαση των Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασ­σας (UNCLOS) του 1982, η οποία θεσπί­ζει το νομικό πλαίσιο για τις δρα­στη­ριό­τη­τες σε θαλάσ­σια ύδατα και ωκε­α­νούς».

Από την άλλη, η γερ­μα­νική εφη­με­ρίδα επι­ση­μαί­νει ότι η Τουρκία δεν προ­σχώ­ρησε ποτέ στη σύμβαση και δεν αισθά­νε­ται ότι δεσμεύ­ε­ται από αυτήν, προ­σθέ­το­ντας ότι «και η Κύπρος απο­τε­λεί μέρος αυτής της ελλη­νο­τουρ­κι­κής δια­μά­χης, καθώς κοι­τά­σματα φυσικού αερίου υπάρ­χουν και γύρω από το διαι­ρε­μένο νησί της Μεσο­γείου. Εκεί η Κυπριακή Δημο­κρα­τία, κράτος-μέλος της ΕΕ, και η Τουρκία, καθώς και το βόρειο τμήμα της Κύπρου που κατε­λή­φθη από την Τουρκία το 1974, μάχο­νται για τα δικαιώ­ματα πρό­σβα­σης. Ωστόσο, η “Τουρ­κική Δημο­κρα­τία της Βόρειας Κύπρου” ανα­γνω­ρί­ζε­ται ως κράτος μόνο από την Άγκυρα».

Αυξά­νε­ται η δυσα­ρέ­σκεια στις Βρυ­ξέλ­λες

Η εφη­με­ρίδα Handelsblatt εστιά­ζει σε μία άλλη πτυχή: Τον εκνευ­ρι­σμό των Βρυ­ξελ­λών απέ­να­ντι στις κινή­σεις του Ερντο­γάν.

Ανα­φε­ρό­μενη στη στάση της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, υπο­γραμ­μί­ζει ότι «οι ισορ­ρο­πίες είναι λεπτές, καθώς οι σχέσεις μεταξύ Τουρ­κίας και Ε.Ε. είναι ήδη προ­βλη­μα­τι­κές. Στις Βρυ­ξέλ­λες η δυσα­ρέ­σκεια κατά του Ερντο­γάν φαί­νε­ται εδώ και εβδο­μά­δες να αυξά­νε­ται. Όχι μόνο οι προ­κλή­σεις του προς την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και η προ­σέγ­γισή του με τον Ρώσο πρόεδρο, Βλα­ντι­μίρ Πούτιν, και άλλους αυταρ­χι­κούς ηγέτες δεί­χνουν να εξορ­γί­ζουν τους εταί­ρους».

Παρ’ όλα αυτά, όπως ανα­φέ­ρει η εφη­με­ρίδα, «υπάρ­χουν αρκετοί λόγοι για τους οποίους μία αντί­δραση της Ε.Ε. και των ΗΠΑ κατά του νατοϊ­κού εταίρου και υπο­ψή­φιου προς ένταξη στην ΕΕ θεω­ρεί­ται απίθανη: η σημασία της Τουρ­κίας είναι πλέον πολύ μεγάλη για να υπάρξει μία σκληρή αντί­δραση ενα­ντίον της».

«Επι­πλέον, οι υπ. Εξω­τε­ρι­κών της Ε.Ε. δεν πρό­κει­ται να συνε­δριά­σουν ξανά πριν από τα τέλη Αυγού­στου. Συνεπώς, πριν από τη συνε­δρί­αση αυτή δεν ανα­μέ­νε­ται καμία ευρω­παϊκή απά­ντηση στα καμώ­ματα του Ερντο­γάν. Ο Τούρκος ηγέτης γνω­ρί­ζει πολύ καλά ότι από τη Δύση έχει το ελεύ­θερο, κάτι το οποίο θα μπο­ρούσε να πυρο­δο­τή­σει επι­πλέον εντά­σεις σε βάρος της ΕΕ τους επό­με­νους μήνες και πριν από τις κρί­σι­μες εκλογές στη χώρα του».

Σύμφωνα, βέβαια, με τους αντα­πο­κρι­τές της εφη­με­ρί­δας σε Βρυ­ξέλ­λες και Κων­στα­ντι­νού­πολη, «οι συζη­τή­σεις σχετικά με τις οχλή­σεις Ερντο­γάν γίνο­νται μόνο σε κλει­στούς κύκλους και ανα­πα­ρά­γο­νται στην Άγκυρα μέσω χαμηλών διπλω­μα­τι­κών διαύλων. Δημόσια ωστόσο η Κομι­σιόν και τα κράτη-μέλη τηρούν σιγή ιχθύος. Λόγος, ότι μία δημόσια επί­πληξη δύσκολα θα προ­κα­λούσε εντυ­πώ­σεις στον Τούρκο πρόεδρο – κάτι το οποίο θα υπο­γράμ­μιζε με τη σειρά του πόσο ανί­σχυ­ρες είναι οι Βρυ­ξέλ­λες».

Πηγή: Deutsche Welle