Εκδικάζεται υπόθεση διακεκριμένης αρχαιοκαπηλίας με κατηγορούμενο εργολάβο της Κω

Στο εδώλιο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των θα εξε­τα­στεί την 22α Σεπτεμ­βρίου 2022 υπόθεση δια­κε­κρι­μέ­νης αρχαιο­κα­πη­λίας με κατη­γο­ρού­μενο έναν 49χρονο κάτοικο της Κω, εργο­λάβο, που συνε­λή­φθη τον Απρίλιο του 2011.

Η υπόθεση μάλιστα είχε προ­σλά­βει πανελ­λή­νια διά­σταση με δεκάδες δημο­σιεύ­ματα σε γνωστά ΜΜΕ καθώς ο κατη­γο­ρού­με­νος εφέρετο να πωλεί αρχαία για την δια­κό­σμηση πολυ­τε­λών βιλών! Στο θέμα είχε ανα­φερ­θεί τότε με πυχαί­ους τίτλους και η ιστο­σε­λίδα zougla.gr του δημο­σιο­γρά­φου κ. Μ. Τρια­ντα­φυλ­λό­που­λου.

Στο άρθρο με τίτλο “στο­λί­ζουν με αρχαία τις επαύ­λεις στα νησιά” η ιστο­σε­λίδα ανέφερε μεταξύ άλλων ότι “κιο­νό­κρανα, επι­τύμ­βιες στήλες, μαρ­μά­ρινα αντι­κεί­μενα, μεγάλης ιστο­ρι­κής αξίας που προ­έρ­χο­νταν από αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους της Κω, βρέ­θη­καν στο χώρο και προ­ο­ρί­ζο­νταν για να κοσμή­σουν… τις βίλες ευκα­τά­στα­των πολιτών στο νησί της Κω και της Ρόδου”.

Στην zougla.gr μίλησε ο τότε αστυ­νο­μι­κός διευ­θυ­ντής Κω, κ Σ. Σεντο­νάς αλλά και ο κατη­γο­ρού­με­νος ο οποίος ανέφερε ότι δεν υπάρχει κανένα πρό­βλημα και ότι τα μάρμαρα δεν βρέ­θη­καν στο εργο­στά­σιό του αλλά στον κήπο του.

Εν πάση περι­πτώ­σει, ο 49χρονος κατη­γο­ρεί­ται για υπε­ξαί­ρεση αντι­κει­μέ­νων ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας από δράστη που τελεί την πράξη κατ’ επάγ­γελμα και κατά συνή­θεια με απει­λη­θείσα για το Δημόσιο ζημία άνω των 150.000 ευρώ. Μετά την απο­λο­γία του είχε αφεθεί ελεύ­θε­ρος με τους περιο­ρι­στι­κούς όρους της κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης ύψους 15.000 ευρώ και της εμφά­νι­σής του μια φορά κάθε μήνα στο ΑΤ Κω.

Σύμφωνα με έκθεση πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης που διε­νήρ­γησε αρμο­δίως η αρχαιο­λο­γική υπη­ρε­σία της Κω και υπέβαλε στο ΑΤ Κω, δια­πι­στώ­θηκε ότι 150 από τα 400 αντι­κεί­μενα που βρέ­θη­καν εμπίμ­πτουν στις δια­τά­ξεις του νόμου περί προ­στα­σίας αρχαιο­τή­των.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος συνο­δευό­με­νος από τον δικη­γόρο του κ. Κ. Ασλάνη ισχυ­ρί­στηκε ότι τις συγκε­κρι­μέ­νες μαρ­μά­ρι­νες πλάκες έβρισκε σκόρ­πιες σε διά­φο­ρους αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους του νησιού και τις συνέ­λεγε χωρίς να γνω­ρί­ζει ότι αυτό απα­γο­ρεύ­ε­ται. Απο­λο­γού­με­νος τόνισε μάλιστα ότι η αρχαιο­λο­γία γνώριζε για την ύπαρξή τους, ότι δεν τις εμπο­ρευό­ταν και δεν τις χρη­σι­μο­ποιούσε σε τεχνικά έργα που πραγ­μα­το­ποιούσε και ότι τις είχε μόνο για το διά­κο­σμο της οικίας του. Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης έχει ως εξής:

Την 20ή Απρι­λίου 2011 κατόπιν καταγ­γε­λίας της Αρχαιο­λο­γίας Κω στο Α.Τ. Κω ότι στο μαρ­μα­ρά­δικο του κατη­γο­ρού­με­νου βρί­σκο­νται πληθώρα αρχαιο­τή­των, κλι­μά­κιο της αρχαιο­λο­γίας μαζί με αστυ­νο­μι­κούς του Α.Τ. Κω μετέ­βη­σαν στο σημείο και βρήκαν στην επι­χεί­ρηση και στην παρα­κεί­μενη οικία του συσ­σω­ρευ­μένα αρχαία μαρ­μά­ρινα και λίθινα μέλη.

Βρέ­θη­καν πληθώρα αρχαιο­τή­των μεγάλου και μικρού μεγέ­θους, μαρ­μά­ρινα αρχι­τε­κτο­νικά μέλη, τα οποία ήταν συγκε­ντρω­μένα σε στοίβες στην αυλή του μαρ­μα­ρά­δι­κου, ανάμεσα σε σύγ­χρο­νες προς πώληση μαρ­μα­ρό­πλα­κες, άλλα ήταν τοπο­θε­τη­μένα στον προ­αύ­λιο χώρο της οικίας του, άλλα εντοι­χι­σμένα στους εξω­τε­ρι­κούς τοίχους της οικίας και μερικά στο εσω­τε­ρικό του σπιτιού του ως δια­κο­σμη­τικά στοι­χεία. Ανάμεσα στις αρχαιό­τη­τες ξεχω­ρί­ζουν κιο­νό­κρανα δωρικού τύπου, μεγάλες πλάκες επι­τύμ­βιες βωμοί, ανά­γλυφο με παρά­σταση ασπίδας, τμήματα κιόνων ραβδω­τών και αρα­βδω­τών, τμήματα επι­στη­λίων, μυλό­πτε­ρες, τμήματα ελαιο­τρι­βείων, τμήματα από κατώ­φλια κ.λ.π., δια­φό­ρων περιό­δων.

Τα αρχαία που εντο­πί­στη­καν κατα­γρά­φη­σαν και οι 189 αρχαιό­τη­τες που εντο­πί­στη­καν φυλάσ­σο­νται στις αρχαιο­λο­γι­κές απο­θή­κες και 52 αρχαιό­τη­τες παρα­μέ­νουν στην οικία του κατη­γο­ρου­μέ­νου, εκ των οποίων 42 είναι εντοι­χι­σμέ­νες εξω­τε­ρικά και 10 εξω­τε­ρικά. Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω έκρινε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος όχι πει­στικά αρνεί­ται την κατη­γο­ρία.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι μόνο 40-50 κομ­μά­τια θεωρεί ότι είναι αρχαιό­τη­τες και ότι τα κατέχει θέλο­ντας να τα προ­στα­τέ­ψει. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι επειδή και παλαιό­τερα είχε περάσει η Αρχαιο­λο­γική Υπη­ρε­σία από την οικία του και είχε κατα­γρά­ψει αρχαία (το 1993-1994) θεω­ρούσε ότι δεν χρεια­ζό­ταν να είχε άδεια κατοχής και γι’ αυτό δεν τα είχε και επι­με­λώς κρυμ­μένα.

Του απο­δί­δε­ται στο κατη­γο­ρη­τή­ριο ότι ιδιο­ποι­ή­θηκε παρά­νομα ξένα κινητά πράγ­ματα που περι­ήλ­θαν στην κατοχή του με οποιο­δή­ποτε τρόπο και δη πάνω από 200 αρχαιό­τη­τες ανή­κου­σες στην κυριό­τητα του ελλη­νι­κού δημο­σίου, ήτοι μνημεία ιδιαί­τερα μεγάλης αξίας και ειδι­κό­τερα πολι­τι­στικό αγαθό που απο­τε­λεί υλική μαρ­τυ­ρία και ανήκει στην πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά της χώρας, η δε προ­στα­σία του επι­βάλ­λε­ται γιατί ανά­γε­ται στους αρχαί­ους χρόνους και χρο­νο­λο­γεί­ται έως και το έτος 1830 και εμπί­πτει στις δια­τά­ξεις του Ν. 3028/2002 περί προ­στα­σίας αρχαιο­τή­των και εν γένει της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς.

Βρέ­θη­καν ειδι­κό­τερα στην κατοχή του:

– Θραύ­σματα 15 πλίνθων από αμυ­γδα­λό­πε­τρα (τρα­βερ­τίνη), λευκό μάρμαρο και μαύρο λίθο (ασβε­στό­λιθο).

-Στο παρτέρι: τεμάχιο από στήλη από φαιό μάρμαρο με εγχά­ρα­κτο «Ο».

-Στο παρτέρι: τεμάχιο από πλίνθο με φαλ­τσο­γω­νία από λευκό μάρμαρο.

-Ανώφλι: αμφι­κί­ο­νας από γκρίζο γρανίτη (ντόπιο μον­ζο­νίτη), παλαιο­χρι­στια­νι­κών χρόνων.

-Τμήμα θωρα­κίου φράγ­μα­τος πρε­σβυ­τε­ρίου με εξά­φυλλο ρόδακα, από λευκό μάρμαρο, παλαιο­χρι­στια­νι­κών χρόνων.

-Τμήμα επι­τύμ­βιας στήλης με δύο ρόδακες, από λευκό μάρμαρο, κλασικών- ελλη­νι­στι­κών χρόνων.

-Τμήμα κορ­νί­ζας από λευ­κό­φαιο μάρμαρο, ελλη­νι­στι­κών χρόνων.

-Τμήμα κατω­φλιού από τρα­βερ­τίνη.

ΕΝΤΟΙΧΙΣΜΕΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

-Κυβόλιθος από γκρίζο μάρμαρο.

-Ανθέμιο από κιλ­λί­βα­ντα από λευκό μάρμαρο.

-Πεσσίσκος από φράγμα πρε­σβυ­τε­ρίου με δια­κό­σμηση αμφορέα και φύλλων, παλαιο­χρι­στια­νι­κών χρόνων.

-Τετράγωνη βάση με κοι­λό­κυρτο κυμάτιο από λευκό μάρμαρο.