Απορρίφθηκε η έφεση που άσκησε το Νοσοκομείο Ρόδου για τον θάνατο του οπλίτη Ορέστη Παπαγεωργίου

Ακόμη μια πτυχή της «αντι­δι­κίας» των οικείων του αδι­κο­χα­μέ­νου σε ηλικία 21 ετών, οπλίτη, Ορέστη Παπα­γε­ωρ­γίου με το Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου απα­σχό­λησε το Διοι­κη­τικό Εφετείο Πει­ραιώς που δικαί­ωσε τις θέσεις τους.

Πιο συγκε­κρι­μένα, το Τμήμα Η’ Ουσίας του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς (μετα­βα­τική έδρα Ρόδου) εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 412/2022 απόφασή του επί της εφέσεως που άσκησε το Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου κατά των συγ­γε­νών του αδι­κο­χα­μέ­νου οπλίτη και κατά της υπ’ αρίθμ. 514/2022 απο­φά­σεως του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.

Το εκκα­λούν ειδι­κό­τερα για την εξα­φά­νιση της με αριθ. 514/2019 ορι­στι­κής από­φα­σης του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με την οποία είχε γίνει δεκτή αίτηση διορ­θώ­σεως των ήδη εφε­σι­βλή­των κατά της υπ’ αριθμ. 466/2017 απο­φά­σεως του ίδιου Δικα­στη­ρίου, με την οποία ανα­γνω­ρί­στηκε η υπο­χρέ­ωση του εκκα­λού­ντος Νοσο­κο­μείου να κατα­βά­λει σε καθένα από τους πρώτο και δεύτερη των εφε­σι­βλή­των, το ποσό των 60.000 ευρώ και στην τρίτη το ποσό των 40.000 ευρώ, νομι­μο­τό­κως, από την επίδοση της αγωγής, ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση για τη ψυχική οδύνη που υπέ­στη­σαν από το θάνατο, στις 7.4.2011, του υιού του πρώτου και της δεύ­τε­ρης και αδελφού της τρίτης εξ αυτών, ο οποίος, επήλθε συνε­πεία παρά­νο­μων ενερ­γειών και παρα­λεί­ψεων των ιατρών του εκκα­λού­ντος Νοσο­κο­μείου.

Σημειώ­νε­ται ότι ο πατέρας του Ορέστη, Βασίλης, απε­βί­ωσε τον Απρίλιο του 2022 βυθί­ζο­ντας στο πένθος το νησί.

Διά της εκκα­λου­μέ­νης απο­φά­σεως (Α 514/2019), η οποία δια­τη­ρεί την αυτο­τέ­λειά της έναντι της διορ­θω­μέ­νης (ΣτΕ 3791/1987) διορ­θώ­θηκε η απόφαση αυτή (Α 466/2017) ως προς την επω­νυ­μία του εκκα­λού­ντος Νοσο­κο­μείου, η οποία είχε νομο­θε­τικά μετα­βλη­θεί μετά την άσκηση της αγωγής.

Πιο συγκε­κρι­μένα, με την από 18.1.2018 αίτησή τους, οι ήδη εφε­σί­βλη­τοι αιτή­θη­καν τη διόρ­θωση της απο­φά­σεως ως προς την επω­νυ­μία του Νοσο­κο­μείου. Με την εκκα­λου­μένη υπ’ αρ. 514/2018 απόφαση του ίδιου Δικα­στη­ρίου, έγινε δεκτή η αίτηση διορ­θώ­σεως με το σκε­πτικό ότι παρει­σέ­φρησε σφάλμα ως προς την επω­νυ­μία του ενα­γο­μέ­νου νοσο­κο­μείου.

Δια­τά­χθηκε δε η διόρ­θωση της απο­φά­σεως ως προς τα σημεία αυτά και η σημεί­ωση της διορ­θώ­σεως στο πρω­τό­τυπο της υπ΄ αριθμ. Α 466/2017 απο­φά­σεως του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, καθώς και στο βιβλίο δημο­σιεύ­σεων, στα αντί­γραφα και στα απο­σπά­σματά της, αφού απερ­ρί­φθη ο ισχυ­ρι­σμός του Νοσο­κο­μείου, περί του ό,τι η αίτηση έδει να απορ­ρι­φθεί, διότι η συγκε­κρι­μένη λαν­θα­σμένη ανα­γραφή της επω­νυ­μίας του Νοσο­κο­μείου στην ανωτέρω απόφαση καθιστά την τελευ­ταία ανυ­πό­στατη.

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την έφεση του νοσο­κο­μείου.

Η απόφαση του δικα­στη­ρίου απο­τε­λεί μια ηθική δικαί­ωση για την οικο­γέ­νεια, που έχασε άδικα και πρόωρα τον Ορέστη.

Το ποσό που επι­δί­κασε το δικα­στή­ριο στην οικο­γέ­νεια, θεω­ρεί­ται δυσα­νά­λογο της βλάβης που έχει υποστεί και θα κριθεί και σε δεύτερο βαθμό.

Ο Ορέστης Παπα­γε­ωρ­γίου, στρα­τιώ­της 21 χρόνων, εξέτιε τη θητεία του σε μονάδα της Σύμης. Επεσε από την κουκέτα του και μετα­φέρ­θηκε στο στρα­τιω­τικό νοσο­κο­μείο Ρόδου (ΤΥΕΘ), όπου τον εξέ­τα­σαν στρα­τιω­τι­κοί γιατροί και απ’ εκεί στο νοσο­κο­μείο Ρόδου και στο 401 στρα­τιω­τικό νοσο­κο­μείο. Πολύ καθυ­στε­ρη­μένα δια­γνώ­στηκε «καλ­πά­ζουσα μορφή μηνιγ­γί­τι­δας» που δεν έγινε αντι­λη­πτή από το σύνολο των γιατρών.

Η οικο­γέ­νεια του Ορέστη είχε απο­φα­σί­σει από την πρώτη στιγμή να μην επι­διώ­ξει τον ποινικό κολασμό εκείνων που θεω­ρού­σαν ότι ευθύ­νο­νται για την ραγδαία επι­δεί­νωση της υγείας του και την κατά­ληξή του σε νοσο­κο­μείο των Αθηνών.

Η δια­πί­στωση, ωστόσο, ότι κανείς δεν ζήτησε συγ­γνώμη, κανείς δεν ανέλαβε έστω και ένα μικρό μέρος της ευθύνης και όλοι ανα­θε­μά­τι­ζαν την κατα­ρα­μένη την… τύχη, δεν μπο­ρούσε να μείνει ανα­πά­ντητη.

Θυμί­ζουμε ότι το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έκρινε αθώους δύο ιατρούς του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου που είχαν κριθεί ένοχοι από τους πέντε που είχαν παρα­πεμ­φθεί σε πρώτο βαθμό.

Οι ενά­γο­ντες, όπως ανα­φέ­ρε­ται και στην απόφαση, προ­έ­βα­λαν ότι ο θάνατος του οικείου τους οφεί­λε­ται απο­κλει­στικά στην αμελή συμπε­ρι­φορά των επι­λη­φθέ­ντων ιατρών του ενα­γό­με­νου Νοσο­κο­μείου, οι οποίοι μολο­νότι, σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρι­κής επι­στή­μης, όφειλαν να δια­γνώ­σουν την επι­κιν­δυ­νό­τητα της κατά­στα­σης του και να του παρά­σχουν κατάλ­ληλη θερα­πεία εντός του Νοσο­κο­μείου, παρέ­λει­ψαν να το πράξουν, με απο­τέ­λε­σμα να επέλθει ο θάνατός του.

Περαι­τέρω, οι ενά­γο­ντες προ­έ­βα­λαν ότι δεν αξιο­λο­γή­θηκε, όπως θα έπρεπε, η αξονική τομο­γρα­φία εγκε­φά­λου, n οποία διε­νερ­γή­θηκε στις 22.3.2011.

Το Νοσο­κο­μείο με τα υπο­μνή­ματα που κατέ­θεσε ζήτησε την απόρ­ριψη της αγωγής, ισχυ­ρι­ζό­μενο ότι είναι ανα­πό­δει­κτη, δεδο­μέ­νου ότι ουδεμία παρά­νομη ιατρική πράξη τελέ­σθηκε από τους ιατρούς του και ουδεμία αμέλεια επε­δεί­χθη, καθόσον η αιτία του θανάτου του Ορέστη Παπα­γε­ωρ­γίου συνί­στα­ται, απο­κλει­στικά, στο γεγονός της απρό­βλε­πτης και αιφ­νί­διας εμφά­νι­σης της μικρο­βια­κής μηνιγ­γί­τι­δας, μετά από την πτώση του, λόγω μέθης, από ύψος και τον τραυ­μα­τι­σμό του στο κεφάλι.

Υπο­στή­ριξε ότι οι ιατροί έπραξαν, σύμφωνα με όσα ορίζει η ιατρική επι­στήμη και τα διδάγ­ματα της κοινής πείρας, για παρό­μοιες περι­πτώ­σεις και ως εκ τούτου, δεν υφί­στα­ται καμία παρα­νο­μία εκ μέρους των οργάνων του.

Άλλωστε, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς του, ευθύνη για το θάνατό του φέρουν οι στρα­τιω­τι­κοί ιατροί, οι οποίοι είχαν την απο­κλει­στική ευθύνη της παρα­κο­λού­θη­σης και της αντι­με­τώ­πι­σης της ασθέ­νειάς του και οι οποίοι προ­έ­βη­σαν σε δύο παρα­λεί­ψεις, ήτοι τη μη παρα­πο­μπή του Ορέστη Παπα­γε­ωρ­γίου σε στρα­τιω­τικό νοσο­κο­μείο της Αθήνας, αμέσως μετά από την πτώση του και τη μη άμεση αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος υγείας, που αυτός παρου­σί­ασε.