Κοχλάζει εξαιτίας θαλάσσιου καύσωνα η Μεσόγειος

Την υπερ­θέρ­μανση των θαλάσ­σιων υδάτων στη Μεσό­γειο κατα­δει­κνύει ως μείζον πρό­βλημα η ΜΚΟ Mercator Océan International, στην οποία συμ­με­τέ­χουν τα σημα­ντι­κό­τερα ωκε­α­νο­γρα­φικά ινστι­τούτα της Ευρώπης.

Οι «θαλάσ­σιοι καύ­σω­νες» είναι ακόμη μία συνέ­πεια της κλι­μα­τι­κής αλλαγής που ανη­συ­χεί ιδιαί­τερα τους επι­στή­μο­νες. Ειδι­κό­τερα, η εκπρό­σω­πος της ΜΟΙ, ωκε­α­νο­λό­γος Καρίνα φον Σούκμαν, δήλωσε ότι από τον Μάιο τα ύδατα της Δυτικής Μεσο­γείου κυριο­λε­κτι­κώς «κοχλά­ζουν», με θερ­μο­κρα­σίες που υπερ­βαί­νουν ακόμη και τους πέντε βαθμούς Κελσίου συγκρι­τικά με τα φυσιο­λο­γικά για την εποχή δεδο­μένα.

«Σημειώ­νο­νται θερ­μο­κρα­σίες που υπερ­βαί­νουν ακόμη και τους πέντε βαθμούς Κελσίου συγκρι­τικά με τα φυσιο­λο­γικά για την εποχή δεδο­μένα».

Αρχικά, το «κύμα θαλάσ­σιας ζέστης» κατα­γρά­φηκε στη θάλασσα της Λιγου­ρίας, για να μετα­το­πι­σθεί προς τον κόλπο του Τάραντα στην Απουλία της νοτιο­α­να­το­λι­κής Ιταλίας. Το Ιούλιο το ίδιο φαι­νό­μενο κατα­γρά­φηκε στις Βαλε­α­ρί­δες νήσους της Ισπα­νίας, στη Σαρ­δη­νία και στην Τυρ­ρη­νική Θάλασσα.

«Η θερ­μο­κρα­σία των επι­φα­νεια­κών υδάτων είναι υψη­λό­τερη κατά τέσ­σε­ρις ή ακόμα και πέντε βαθμούς στις Βαλε­α­ρί­δες και τις ανα­το­λι­κές ακτές της Κορ­σι­κής», ανέφερε η Φον Σούκμαν, προ­σθέ­το­ντας ότι «τα θερ­μό­τερα νερά μπορεί να είναι μια ευχά­ρι­στη εξέλιξη για τους παρα­θε­ρι­στές στα θέρετρα της Δυτικής Μεσο­γείου, όμως είναι κατα­στρο­φικά για τα θαλάσ­σια οικο­συ­στή­ματα.

Είναι σημα­ντικό να γνω­ρί­ζουμε τι προ­κα­λούν οι “θαλάσ­σιοι καύ­σω­νες” στη χλωρίδα και την πανίδα των θαλασ­σών, καθώς και ότι η επα­νά­ληψη τέτοιων περι­στα­τι­κών θα οδη­γή­σει με βεβαιό­τητα σε οικο­λο­γική κατα­στροφή.

Μία από τις συνέ­πειες που θα έχει η αύξηση της θερ­μο­κρα­σίας των επι­φα­νεια­κών νερών είναι η απο­δη­μία κάποιων ειδών ή ακόμα και ο μαζικός θάνατος άλλων. Η δια­τά­ραξη των οικο­συ­στη­μά­των θα επη­ρε­ά­σει δυσμε­νώς την του­ρι­στική εκμε­τάλ­λευση αυτών των περιο­χών αλλά και την αλιεία».

Η Μεσό­γειος, άλλωστε, έχει εξέ­χουσα σημασία γιατί, παρότι συνιστά μόλις το 1% της συνο­λι­κής θαλάσ­σιας επι­φά­νειας του πλανήτη, απο­τε­λεί τον βιότοπο του 20% των θαλάσ­σιων ειδών. Μελέτη που δημο­σιεύ­θηκε στην επι­θε­ώ­ρηση Global Change Biology δια­πι­στώ­νει πέντε δια­δο­χικά έτη συνεχών μαζικών θανάτων κατά την περίοδο 2015-2019.

Πηγή kathimerini.gr