Τα χρυσά αποθέματα του μέλλοντος μας

Tο σχέδιο νόμου του υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος, το οποίο τέθηκε σε μία εξαι­ρε­τικά βραχεία δια­δι­κα­σία δημό­σιας δια­βού­λευ­σης και το οποίο -για να το θέσω ευγενικά- είναι ιδιαί­τερα προ­βλη­μα­τικό, πρό­κει­ται να κατα­τε­θεί μέσα στις επό­με­νες ημέρες στη Βουλή. Θα είναι μεγάλο λάθος, κατά την ταπεινή μου άποψη, αν μέσα σε αυτή την κατα­στροφή, που τόσο η Αττική όσο και η υπό­λοιπη Ελλάδα στε­ρή­θη­καν για μια φορά ακόμη δεκάδες χιλιά­δες στρέμ­ματα δάσους εξαι­τίας των πυρ­κα­γιών η κυβέρ­νηση προ­ω­θή­σει ένα ξεκά­θαρα αντι­πε­ρι­βαλ­λο­ντικό νομο­θέ­τημα, με τόσο κατα­στρο­φι­κές για τις προ­στα­τευό­με­νες περιο­χές ρυθ­μί­σεις και «ξηλώνει» ότι είχε απο­μεί­νει από την περι­βαλ­λο­ντική νομο­θε­σία, τα τελευ­ταία χρυσά απο­θέ­ματα του μέλ­λο­ντός μας, εξυ­πη­ρε­τώ­ντας πλήθος συμ­φε­ρό­ντων δια­φο­ρε­τι­κών ενδια­φε­ρο­μέ­νων. Ας το σκεφτεί καλύ­τερα μετά και την απί­στευτη περι­βαλ­λο­ντική κατα­στροφή που συμ­βαί­νει στο δάσος της Δαδιάς, το οποίο καί­γε­ται. Μια από τις σημα­ντι­κό­τε­ρες προ­στα­τευό­με­νες περιο­χές σε εθνικό, ευρω­παϊκό και διεθνές επίπεδο καθώς εκεί συμ­βιώ­νουν και ευδο­κι­μούν συγκε­ντρω­μένα πολλά είδη της χλω­ρί­δας και της πανίδας της Βαλ­κα­νι­κής χερ­σο­νή­σου, της Ευρώπης και της Ασίας.