Νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου εφεξής οι μητροπόλεις της Δωδ/νήσου

Την ικα­νο­ποί­ησή του για τις πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις σε νομο­θε­τικό επίπεδο, που τακτο­ποιεί τις οργα­νι­κές θέσεις των κλη­ρι­κών, εξέ­φρασε με δηλώ­σεις του προς την «δημο­κρα­τική» ο Σεβ. Μητρο­πο­λί­της Ρόδου κ. Κύριλ­λος.

«Πλέον, τακτο­ποιού­νται οι οργα­νι­κές θέσεις και τρία κλίματα: Εκκλη­σία της Ελλάδος, Εκκλη­σία της Κρήτης και στις Μητρο­πό­λεις της Δωδε­κα­νή­σου. Δεν δημιουρ­γού­νται νέες θέσεις, αλλά οι υπάρ­χου­σες θέσεις κατο­χυ­ρώ­νο­νται επι­σή­μως και δια νόμου. Αυτό, μας ικα­νο­ποιεί», όπως τόνισε.

Ερω­τη­θείς σχετικά με τις ελλεί­ψεις σε κλη­ρι­κούς, ο Μητρο­πο­λί­της Ρόδου, δήλωσε πως «Καμία Μητρό­πολη στα Δωδε­κά­νησα δεν αντι­με­τω­πί­ζει ιδιαί­τερα κενά. Αυτή η λύση πάντως, μας ικα­νο­ποιεί».

Ανα­λυ­τι­κό­τερα, το νέο πλαίσιο που εξορ­θο­λο­γί­ζει το καθε­στώς κάτω από το οποίο προ­σλαμ­βά­νο­νται και επι­τε­λούν τα καθή­κο­ντά τους οι ιερείς προωθεί το υπουρ­γείο Παι­δείας με σχετικό νομο­σχέ­διο που κατα­τέ­θηκε στη Βουλή. Στόχο απο­τε­λεί και η επι­και­ρο­ποί­ηση νόμων που απο­τε­λού­σαν σημα­ντικό βάρος στις σχέσεις Εκκλη­σίας – Κράτους και όλα αυτά χωρίς να επι­βα­ρυν­θεί ο κρα­τι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός ούτε ένα ευρώ, ενώ παράλ­ληλα δίνεται τέλος στην ιδιό­τυπη νομική «ομηρεία» χιλιά­δων κλη­ρι­κών. Με την επι­και­ρο­ποί­ηση του νόμου 536 του 1945 δίνεται λύση στο πρό­βλημα χιλιά­δων κλη­ρι­κών που η οργα­νική τους θέση ήταν κυριο­λε­κτικά «στον αέρα», παρά το γεγονός ότι είχαν προ­σλη­φθεί από το κράτος με τα αντί­στοιχα ΦΕΚ, υπη­ρε­τούν και αμεί­βο­νται κανο­νικά.

Αυξά­νο­νται οι οργα­νι­κές θέσεις

Πλέον με τον νέο νόμο στις ήδη υπάρ­χου­σες 6.000 θέσεις που προ­έ­βλεπε ο νόμος του 1945 προ­στί­θε­νται άλλες 2.311 μόνιμες οργα­νι­κές θέσεις. Αυτό δεν σημαί­νει πως θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν 2.311 και 955 νέες προ­σλή­ψεις κλη­ρι­κών αφού οι συγκε­κρι­μέ­νοι ήδη υπάρ­χουν, υπη­ρε­τούν και αμεί­βο­νται από το κράτος και φυσικά δεν θα αλλάξει το παρα­μι­κρό στην μισθο­λο­γική ή ασφα­λι­στική τους κατά­σταση.

Οι οργα­νι­κές θέσεις θα ανήκουν στις Μητρο­πό­λεις

Την κατα­νομή των οργα­νι­κών θέσεων στις Μητρο­πό­λεις της περι­φέ­ρειας θα κάνει η Ιερά Σύνοδος και στη συνέ­χεια θα εκδο­θούν τα σχετικά προ­ε­δρικά δια­τάγ­ματα ενώ είναι σημα­ντικό να ανα­φερ­θεί πως για να είναι σίγουρο πως οι πραγ­μα­τι­κές ανάγκες κάθε τοπικής Εκκλη­σίας καλύ­πτο­νται επαρκώς, οι οργα­νι­κές θέσεις δεν θα είναι «προ­σω­πι­κές», αλλά θεσμι­κές. Δηλαδή οι οργα­νι­κές θέσεις θα ανήκουν στις Μητρο­πό­λεις και όχι στα πρόσωπα. Εάν ένας κλη­ρι­κός θέλει να φύγει από μια Μητρό­πολη για να υπη­ρε­τή­σει σε μια άλλη θα μπορεί να το πράξει αυτό εφόσον η Μητρό­πολη προ­ο­ρι­σμού του έχει αντί­στοιχη κενή οργα­νική θέση αφού φεύ­γο­ντας δεν θα μπορεί να πάρει «μαζί του» την οργα­νική θέση του αλλοιώ­νο­ντας το οργα­νό­γραμμα της κάθε Μητρό­πο­λης.

Στην Εκκλη­σία, το κόστος επι­πλέον προ­σλή­ψεων

Στην περί­πτωση που κάποιοι Μητρο­πο­λί­τες επι­θυ­μούν να προ­σλά­βουν επι­πλέον κλη­ρι­κούς από αυτούς που προ­βλέ­πο­νται στις οργα­νι­κές θέσεις που θα αντι­στοι­χούν στις επαρ­χίες τους, θα μπορούν να το πράτ­τουν προ­σλαμ­βά­νο­ντας ιδιω­τικά τους κλη­ρι­κούς αυτούς στην Μητρό­πολή τους. Οι κλη­ρι­κοί δηλαδή αυτοί, θα υπη­ρε­τούν μεν όπου επι­θυ­μούν αλλά εφόσον δεν υπάρχει η αντί­στοιχη οργα­νική θέση θα αμεί­βο­νται απευ­θείας από την Μητρό­πολη χωρίς αυτό να επη­ρε­ά­ζει τον τελικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του κράτους.

Με άλλη διάταξη δίνεται η δυνα­τό­τητα στην Εκκλη­σία να χει­ρο­το­νεί νέους επι­σκό­πους χωρίς να επι­βα­ρύ­νει τον κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Μέχρι σήμερα οι επί­σκο­ποι που μπο­ρού­σαν να χει­ρο­το­νη­θούν ήταν οι προ­βλε­πό­με­νοι από τον Κατα­στα­στικό Χάρτη και τις σχε­τι­κές απο­φά­σεις. Πλέον η Ιερά Σύνοδος θα μπορεί να εκλέγει όσους επι­σκό­πους κρίνει πως χρειά­ζο­νται για τις ανάγκες της, όμως εφόσον η θέση για την οποία θα εκλε­γούν δεν είναι από τις προ­βλε­πό­με­νες, τότε δεν θα γίνεται καμία αλλαγή στην μισθο­δο­τική τους κατά­σταση.

Η μόνη διαφορά που προ­βλέ­πει ο υπό ψήφιση νόμος είναι στις περι­πτώ­σεις σύστα­σης νέων Μητρο­πό­λεων. Τότε θα συστή­νε­ται κανο­νικά η θέση νέου Μητρο­πο­λίτη και μόνο, αφού θεω­ρεί­ται πως στην περιοχή που θα απο­σπα­στεί ώστε να δημιουρ­γη­θεί η νέα Μητρό­πολη θα υπάρ­χουν εκ των πραγ­μά­των δομές και προ­σω­πικό.

-Επιπρόσθετα, ο Μητρο­πο­λί­της Ρόδου εξέ­φρασε την πλήρη ικα­νο­ποί­ησή του (που βρίσκει σύμ­φω­νους και τους ιεράρ­χες στις Ιερές Μητρο­πό­λεις της Δωδε­κα­νή­σου) σχετικά με την νομική εξα­σφά­λιση των Μητρο­πό­λεων του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου στα Δωδε­κά­νησα, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Πατριαρ­χι­κής Εξαρ­χίας Πάτμου. Ύστερα από 75 ολό­κληρα χρόνια (!) το ελλη­νικό δημόσιο κατά­φερε να προβεί σε όλες τις απα­ραί­τη­τες δια­τυ­πώ­σεις και να ξεκα­θα­ρί­σει την υπόθεση.

«Είναι πολύ σημα­ντική αυτή η εξέλιξη. Δεν υπήρχε νόμος που να ρυθ­μί­ζει ό,τι έχει σχέση με το κράτος και τα της διοι­κή­σεώς τους. Τώρα πλέον, απο­κτούν νομικό καθε­στώς και ξεκα­θα­ρί­ζε­ται με ποιο τρόπο θα διοι­κού­νται όλα (τα μονα­στή­ρια, οι Μητρο­πό­λεις, οι ενορίες κ.λπ.) Αυτό μας ικα­νο­ποιεί πλήρως…», όπως τόνισε.

Μετά την ψήφιση του νομο­σχε­δίου, οι πέντε Μητρο­πό­λεις των Δωδε­κα­νή­σων αλλά και η Πατριαρ­χική Εξαρχία Πάτμου, εκκλη­σια­στι­κές οντό­τη­τες άμεσα συν­δε­δε­μέ­νες με τον Οικου­με­νικό Θρόνο, θα απο­κτή­σουν όλες τις απα­ραί­τη­τες νομικές θωρα­κί­σεις για την λει­τουρ­γία τους, όπως ακριβώς έχουν και όλες οι υπό­λοι­πες Μητρο­πό­λεις ανά την επι­κρά­τεια.

Έτσι, με βάση το υπό συζή­τηση νομο­σχέ­διο, οι Μητρο­πό­λεις της Δωδε­κα­νή­σου θα είναι στο εξής Νομικά Πρόσωπα Δημο­σίου Δικαίου, οι κλη­ρι­κοί που υπη­ρε­τούν σε αυτές θα έχουν κανο­νικά τις οργα­νι­κές τους θέσεις ενώ η περιου­σία των Μητρο­πό­λεων των Ναών και των Μονών θα είναι πλήρως δια­σφα­λι­σμένη.

Αξίζει να σημειω­θεί πως ύστερα και από την διευ­θέ­τηση των νομικών αναγκών των Μητρο­πό­λεων της Δωδε­κα­νή­σου, το ελλη­νικό κράτος αποκτά ένα ενιαίο δίκτυ προ­στα­σίας των θρη­σκευ­τι­κών φορέων της χώρας, των θρη­σκευ­τι­κών λει­τουρ­γών αλλά και των ίδιων των πολιτών που θρη­σκεύ­ουν αφού πλέον δεν θα υπάρχει ούτε ένας θρη­σκευ­τι­κός φορέας στην επι­κρά­τεια που να μην λει­τουρ­γεί κάτω από συγκε­κρι­μέ­νες νομικές προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Εάν σε αυτά μάλιστα προ­στε­θούν όλες οι ρυθ­μί­σεις με κυρί­αρχο τον νόμο που θεσπί­στηκε για την λει­τουρ­γία των υπο­λοί­πων θρη­σκευ­τι­κών κοι­νο­τή­των και εκκλη­σια­στι­κών νομικών προ­σώ­πων εκτός της επι­κρα­τού­σας θρη­σκείας μιλάμε για μια «ιστο­ρική τακτο­ποί­ηση» του θρη­σκευ­τι­κού χάρτη της χώρας.

Μετά την ψήφιση των ρυθ­μί­σεων για τις Μητρο­πό­λεις της Δωδε­κα­νή­σου ξεκινά ένας εξά­μη­νος «αγώνας δρόμου» για τις εκεί εκκλη­σια­στι­κές αρχές που θα πρέπει να εκδώ­σουν το σύνολο των δια­πι­στω­τι­κών πράξεων για κάθε ναό και μονή της περιο­χής τους.