Ελεύθεροι χωρίς όρους ο πρώην διοικητής και υπάλληλος του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου κατηγορούμενοι για απιστία

Ελεύ­θε­ροι χωρίς όρους αφέ­θη­καν χθες μετά την απο­λο­γία τους, με ομόφωνη απόφαση της τακτι­κής Ανα­κρί­τριας και της Εισαγ­γε­λέως Υπη­ρε­σίας ο πρώην διοι­κη­τής του νοσο­κο­μείου Ρόδου κ. Μιχάλης Κόκ­κι­νος κι ένας υπάλ­λη­λος κατη­γο­ρού­με­νοι για απιστία που ανά­γε­ται σε προ­μή­θειες υλικών στο νοση­λευ­τικό ίδρυμα.

Οπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική», το έτος 2010 διε­νερ­γή­θηκε δια­γω­νι­σμός για την αγορά αντι­δρα­στη­ρίων και υπο­γρά­φθη­καν συμ­βά­σεις άνω του 1.000.000€.

Ο Επί­τρο­πος Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου δεν ενέ­κρινε την πληρωμή τους γιατί ο δια­γω­νι­σμός θα έπρεπε να είχε εγκρι­θεί από το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο πριν την υπο­γραφή των συμ­βά­σεων (προ­συμ­βα­τι­κός έλεγχος) λόγω του μεγάλου ποσού σύμφωνα με την παρ. 7 του άρθρου 19 του ΠΔ 774/1980.

Στη συνέ­χεια, οι εται­ρείες κινή­θη­καν δικα­στικά με απο­τέ­λε­σμα το νοσο­κο­μείο να υπο­χρε­ω­θεί να πλη­ρώ­σει με απο­φά­σεις εκτός από το κεφά­λαιο επι­πλέον τόκους που ξεπερ­νού­σαν τις 150.000€.

Αξίζει να σημειω­θεί πως την περίοδο 2008-2009 δεν είχαν εγκρι­θεί τα προ­γράμ­ματα προ­μη­θειών από το Υπουρ­γείο Υγείας και έτσι δεν μπο­ρού­σαν να διε­νερ­γη­θούν δια­γω­νι­σμοί, οι δε προη­γού­με­νες συμ­βά­σεις έληξαν στα μέσα του 2010 με απο­τέ­λε­σμα το καλο­καίρι του ίδιου έτους το ΓΝΡ να μην έχει σε ισχύ συμ­βά­σεις για κανένα είδος από τα χιλιά­δες ανα­λώ­σιμα που χρη­σι­μο­ποιεί.

Λόγω της πολύ σοβαρής κατά­στα­σης, η Επι­τροπή Προ­μη­θειών του Υπουρ­γείου έδωσε έγκριση διε­νέρ­γειας δια­πραγ­μά­τευ­σης με τους ίδιους προ­μη­θευ­τές, με τους οποίους είχαν υπο­γρα­φεί οι προη­γού­με­νες συμ­βά­σεις.

Από τη δια­πραγ­μά­τευση αυτή προ­έ­κυ­ψαν συμ­βά­σεις χωρίς καμία απο­λύ­τως οικο­νο­μική επι­βά­ρυνση σε σχέση με τις αντί­στοι­χες προη­γού­με­νες συμ­βά­σεις.

Λόγω όμως του υψηλού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της δια­πραγ­μά­τευ­σης υπήρχε υπο­χρέ­ωση σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις της παρ. 27 του άρθρου 12 του Ν. 3310/2005 (ΦΕΚ 30α) να σταλεί ο φάκελος του δια­γω­νι­σμού για προ­συμ­βα­τικό έλεγχο στο Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο.

Η δια­δι­κα­σία αυτή δυστυ­χώς δεν τηρή­θηκε, καθώς ήταν η περί­ο­δος που η προϊ­στα­μένη του τμή­μα­τος είχε παραι­τη­θεί στις αρχές του 2010 και μαζί με εκείνη παραι­τή­θηκε μια ακόμη υπάλ­λη­λος του γρα­φείου προ­μη­θειών, ενώ στο ίδιο διά­στημα μια ακόμη υπάλ­λη­λος που διε­νερ­γούσε τους μεγά­λους δια­γω­νι­σμούς απο­χώ­ρησε με μακρο­χρό­νια άδεια, με απο­τέ­λε­σμα το αρμόδιο γραφείο να είναι υπο­στε­λε­χω­μένο και κανείς από τους ενα­πο­μεί­να­ντες υπαλ­λή­λους να μη γνω­ρί­ζει την ύπαρξη των δια­τά­ξεων αυτών.

Άλλωστε, τη δεδο­μένη στιγμή πρώτη προ­τε­ραιό­τητα ήταν η προ­μή­θεια των απα­ραί­τη­των ανα­λω­σί­μων για να μη τεθεί σε κίνδυνο η υγεία των ασθενών.

Απο­λο­γού­με­νος χθες ο κ. Κόκ­κι­νος αρνή­θηκε τις κατη­γο­ρίες τονί­ζο­ντας ότι κατά την διάρ­κεια της θητείας του ως διοι­κη­τού του Γ.Ν. Ρόδου «Ανδρέας Παπαν­δρέου», είχε ανα­λά­βει το βαρύ και κρίσιμο φορτίο υπε­ρά­σπι­σης του εννόμου αγαθού της δημό­σιας υγείας σε καθε­στώς κατά κανόνα εκτά­κτων αναγκών.

Δυνάμει ομό­φω­νης από­φα­σής του, το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο του νοσο­κο­μείου, ενέ­κρινε την υπο­γραφή σύμ­βα­σης για την προ­μή­θεια αντι­δρα­στη­ρίων και ως εκ τούτων τυπικά με την θεσμική του ιδιό­τητα, υπέ­γραψε τη σχετική πρό­σκληση δια­πραγ­μά­τευ­σης. Κατόπιν τούτων κάλεσε σε δια­πραγ­μά­τευση τους ενδια­φε­ρό­με­νους. Η πρό­σκλησή αυτή έλαβε χώρα μετά από έγκριση της Επι­τρο­πής Προ­μη­θειών Υγείας (Ε.Π.Υ.) που υπά­γε­ται στο Υπουρ­γείο Υγείας και τυγ­χά­νει καθ’ ύλην αρμόδια για τον έλεγχο όλων των προ­μη­θειών των μονάδων υγείας του ΕΣΥ. Η έγκριση της Ε.Π.Υ. του δημιούρ­γησε εύλογα, καθώς είχε ανα­λά­βει μόλις λίγους μήνες πριν τα καθή­κο­ντα του διοι­κη­τού του Γ.Ν. Ρόδου, την ασφαλή πεποί­θηση ότι λει­τουρ­γούσε απο­λύ­τως σύννομα, ενώ σε κάθε περί­πτωση, με την ενέρ­γειά του αυτή τήρησε τον ουσιώδη τύπο, αλλά και την επι­βαλ­λό­μενη πρω­τί­στως αρχή της δια­φά­νειας.

Με τη δια­πραγ­μά­τευση, τέθηκε ως όρος που επι­βαλ­λό­ταν από το νόμο στην κάθε προ­σφορά να περι­λαμ­βά­νε­ται υπεύ­θυνη δήλωση ότι οι τιμές προ­σφο­ράς είναι σύμ­φω­νες με το παρα­τη­ρη­τή­ριο τιμών. Επίσης έπρεπε να ανα­γρά­φε­ται ο αύξων αριθμός για όσα υλικά είναι κατα­χω­ρη­μένα στο παρα­τη­ρη­τή­ριο τιμών, ενώ για όσα δεν είναι θα έπρεπε να δοθεί προ­σφορά με νέα μειω­μένη τιμή, σε σχέση με την προη­γού­μενη συμ­βα­τική. Υπό αυτές τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις του ουσιώ­δους τύπου, ειση­γή­θηκε την έγκριση της υπο­γρα­φής νέων συμ­βά­σεων για την προ­μή­θεια αντι­δρα­στη­ρίων για έξι μήνες.

Μετά την απόφαση του Κλι­μα­κίου του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου μέρος της προ­κη­ρυ­χθεί­σας ποσό­τη­τας κατα­κυ­ρώ­θηκε σε εται­ρεία με την οποία υπο­γρά­φηκε σύμβαση εξά­μη­νης διάρ­κειας.

Στη συνέ­χεια και αφού η Ε.Π.Υ ενέ­κρινε την προ­μή­θεια υλικών απο­φα­σί­σθηκε η διε­νέρ­γεια δια­πραγ­μα­τεύ­σεων για δια­γω­νι­σμούς των οποίων οι συμ­βά­σεις έληξαν.

Μεταξύ αυτών ήταν και ο δια­γω­νι­σμός των αντι­δρα­στη­ρίων για την προ­μή­θεια των οποίων εγκρί­θηκε η διε­νέρ­γεια δια­πραγ­μά­τευ­σης, προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 1.650.000 € για έξι μήνες.

Τόνισε ότι την περίοδο εκείνη δεν ήταν ξεκά­θαρο με ποιες δια­δι­κα­σίες θα διε­νερ­γεί­ται η δια­πραγ­μά­τευση, αφού δεν υπήρχε νομικό πλαίσιο που να ορίζει τα στάδια, όπως υπάρχει αντι­στοί­χως για τους δημό­σιους δια­γω­νι­σμούς.

Στην πορεία οι προ­μή­θειες αυτές δεν εγκρί­θη­καν από το Ελ.Σ., καθώς οι συμ­βά­σεις που υπο­γρά­φη­καν, ξεπερ­νού­σαν το 1.000.000€ και σύμφωνα με αυτό θα έπρεπε να είχε προη­γη­θεί προ­συμ­βα­τι­κός έλεγχος, κάτι το οποίο όπως τόνισε δεν γνώριζε ούτε είχε ενη­με­ρω­θεί από κάποιον ότι έπρεπε να συμβεί.

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Στέλιος Κιουρ­τζής και Σπύρος Σαλα­μα­στρά­κης.