Γερμανίδα ΥΠΕΞ προς Ελλάδα και Τουρκία: Λύση προβλημάτων με συζήτηση

Να λύνουμε προ­βλή­ματα μέσω συζη­τή­σεων, όχι με την κλι­μά­κωση των εντά­σεων, ζητά με δήλωσή της η Γερ­μα­νίδα υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Αναλένα Μπέρ­μποκ με αφορμή την επί­σκεψη που θα κάνει σε Αθήνα και Άγκυρα

Για επί­σκεψη σε έναν «από τους στε­νό­τε­ρους εταί­ρους μας στην Ευρώπη» μιλά η υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Αννα­λένα Μπέρ­μποκ περι­γρά­φο­ντας το επι­κεί­μενο ταξίδι της στην Αθήνα. Τονίζει, επι­πλέον, τη σημασία που απο­δί­δει η ίδια στη δια­τή­ρηση ζωντα­νής της μνήμης των φρι­κα­λε­ο­τή­των που διέ­πρα­ξαν στη χώρα οι δυνά­μεις της ναζι­στι­κής κατοχής.

«Επι­σκέ­πτο­μαι έναν από τους στε­νό­τε­ρους εταί­ρους μας στην Ευρώπη. Τόσο σχετικά με την στήριξη της Ουκρα­νίας και την από κοινού ευρω­παϊκή αντί­δραση στην επίθεση της Ρωσίας όσο και σχετικά με την απο­φα­σι­στι­κό­τητά μας να κατα­πο­λε­μή­σουμε την κλι­μα­τική κρίση και να επι­τα­χύ­νουμε μαζικά την ανά­πτυξη των ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας, στην Αθήνα έχουμε ομοϊ­δε­ά­τες» ανα­φέ­ρει η κ. Μπέρ­μποκ στη δήλωσή της, ενόψει των επι­σκέ­ψεών της κατά σειρά στο Πακι­στάν, στην Ελλάδα και στην Τουρκία.

Ανα­φε­ρό­μενη στον Β΄ Παγκό­σμιο Πόλεμο, τονίζει ότι «όσο πολλοί Γερ­μα­νοί είναι εξοι­κειω­μέ­νοι με την Ελλάδα από αξέ­χα­στες δια­κο­πές, άλλο τόσο λίγο είναι συχνά γνωστή η έκταση των φρι­κα­λε­ο­τή­των που διέ­πρα­ξαν οι Γερ­μα­νοί εδώ κατά τη διάρ­κεια της ναζι­στι­κής κατοχής». Ως υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών, «είναι σημα­ντικό για εμένα να δια­τη­ρήσω τη μνήμη ζωντανή» προ­σθέ­τει.

Ο ρόλος της Ελλάδας

«Ταυ­τό­χρονα, η Ελλάδα δια­δρα­μα­τί­ζει σημα­ντικό ρόλο σε ό,τι αφορά την ασφά­λεια στη Μεσό­γειο. Σε μια εποχή που η τάξη ασφά­λειας στην Ευρώπη αμφι­σβη­τεί­ται θεμε­λιω­δώς από τον πρόεδρο Πούτιν, εμείς, ως σύμ­μα­χοι στο ΝΑΤΟ και ευρω­παίοι εταίροι, πρέπει να είμαστε ενω­μέ­νοι. Είναι σημα­ντικό να λύνουμε τα προ­βλή­ματα με συζη­τή­σεις και όχι με την κλι­μά­κωση της έντασης» συνε­χί­ζει η υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών και σημειώ­νει ότι αυτό θα απο­τε­λέ­σει επίσης σημα­ντικό ζήτημα και των συνο­μι­λιών που θα έχει στην Τουρκία, την οποία χαρα­κτη­ρί­ζει «απα­ραί­τητο» εταίρο.

«Το ταξίδι μου στην Τουρκία με οδηγεί σε έναν απα­ραί­τητο εταίρο και σε μια χώρα η οποία είναι συν­δε­δε­μένη με τη δική μας όσο καμία άλλη. Σε εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πους στη Γερ­μα­νία χτυπούν μια γερ­μα­νική και μια τουρ­κική καρδιά. Οι εποχές που αυτό θεω­ρείτο πρό­βλημα έχουν περάσει. Για μένα, αυτός ο διπλός παλμός σημαί­νει διπλή δύναμη» ανα­φέ­ρει, τονί­ζο­ντας ωστόσο ταυ­τό­χρονα ότι, «όπως σε κάθε στενή σχέση, θα μιλήσω ειλι­κρινά στους τούρ­κους φίλους μας: για τη σημασία του ΝΑΤΟ και της ενί­σχυ­σής του μέσω της υπο­δο­χής της Φιν­λαν­δίας και της Σου­η­δίας, για τους τρόπους εξόδου από τον συστη­μα­τικό πόλεμο του Πούτιν, για τα σιτηρά και την μεσο­λά­βηση της Τουρ­κίας που δίνει ελπίδα σε απελ­πι­σμέ­νους ανθρώ­πους σε όλον τον κόσμο».

Προ­σθέ­τει ότι θα ανα­φερ­θεί σε θέματα «στα οποία υπάρ­χουν μεγάλες, μερικές φορές θεμε­λιώ­δεις, δια­φο­ρές: ελευ­θε­ρία έκφρα­σης, ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα, εφαρ­μογή των υπο­χρε­ώ­σεων της συμ­με­το­χής στο Συμ­βού­λιο της Ευρώπης» και λέει χαρα­κτη­ρι­στικά: «Βλέ­πουμε πως εδώ οι δρόμοι μας απο­μα­κρύ­νο­νται όλο και περισ­σό­τερο, πρέπει να φρο­ντί­σουμε ώστε να προ­σεγ­γί­σουμε και πάλι ο ένας προς τον άλλον».