Στα Δωδεκάνησα μας «ιδιοκτήτης η Τουρκία»! Αμφισβητεί ευθέως την κυριαρχία της Ελλάδας στο έδαφος των νησιών μας.

Προχθές έδωσα στην δημο­σιό­τητα άρθρο, στο οποίο υπο­γράμ­μιζα, με έμφαση, ότι «η Τουρκία θέλει πόλεμο !».

Και πριν περά­σουν 24 ώρες, τούρκοι κυβερ­νη­τι­κοί παρά­γο­ντες το επι­βε­βαί­ω­σαν αυτό.

Ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της Τουρ­κίας είπε ευθύ­τατα, ότι αμφι­σβη­τεί την κυριαρ­χία της Ελλ­λά­δας επί του εδάφους των νησιών μας. Και την ίδια ώρα τον συμπλή­ρωσε ο ακρο­δε­ξιός κυβερ­νη­τι­κός εταίρος του Ερντο­γάν, που είπε πολύ καθαρά, ότι :

«Η Τουρκία είναι ιδιο­κτή­της των Δωδε­κα­νή­σων – τα οποία κατα­πά­τησε η Ελλάδα, με διάφορα κόλπα – και τα κατα­πα­τη­μένα επι­στρέ­φουν στον ιδιο­κτήτη τους, είτε με τη θέληση, είτε με το ζόρι !». Και συμπλή­ρωσε, ότι :

«Οι έλληνες θα ξανα­βρε­θούν στον βυθό της θάλασ­σας !» και ότι : «δε μπορεί η Ελλάδα, να κάνει τα χωρικά της ύδατα 12 μίλια, χωρίς όπλα, χωρίς να χυθεί αίμα». (παρ’ ότι αυτό το δικαί­ωμα το αντλεί η χώρα μας από την Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασ­σας).

Αυτά λέει σήμερα η επίσημη τουρ­κική κυβερ­νη­τική ηγεσία, δια στό­μα­τος :

του προ­έ­δρου, του κυβερ­νη­τι­κού του εταίρου, του υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών, & πρό­σφατα του υπουρ­γού Άμυνας.

Και απ’ όσα προ­κλη­τικά δηλώ­νουν, προ­κύ­πτει ότι η Τουρκία δεν ενδια­φέ­ρε­ται για την ειρη­νική οριο­θέ­τηση των θαλασ­σίων ζωνών (υφα­λο­κρη­πί­δας, Α.Ο.Ζ κ.λ.π) μεταξύ των δύο χωρών. Γι’ αυτό ποτέ δεν θα υπο­γρά­ψει συνυ­πο­σχε­τικό, για προ­σφυγή στο Διεθνές Δικα­στή­ριο της Χάγης.

Θέλει, να κατα­λά­βει τα νησιά (όπως κατα­λαμ­βά­νει εδάφη στο βόρειο Ιράκ και στην βόρεια Συρία), για να επι­τύ­χει τον στρα­τη­γικό στόχο της επι­νοη­θεί­σας τουρ­κι­κής «γαλά­ζιας πατρί­δας».

Πότε θα εξα­πο­λύ­σει την στρα­τιω­τική επίθεση της η Τουρκία κατά νησιών μας ;

Όποτε κρίνει, ότι οι συν­θή­κες είναι κατάλ­λη­λες. Ότι οι συν­θή­κες την ευνοούν.

Γι’ αυτούς τους λόγους, με εθνική συνεν­νό­ηση των ελλη­νι­κών πολι­τι­κών κομ­μά­των και εθνική ομο­ψυ­χία των ελλήνων και των ελλη­νί­δων, στο πλαίσιο μιας δια­χρο­νι­κής εθνικής στρα­τη­γι­κής, πρέπει :

να οργα­νώ­νε­ται η αξιό­μαχη και απο­τε­λε­σμα­τική εθνική άμυνα της χώρας μας,

να προ­ω­θού­νται οι διμε­ρείς συμ­μα­χίες (μια και η συλ­λο­γική συμ­μα­χία του Ν.Α.Τ.Ο δε μας καλύ­πτει),

να γίνο­νται επι­τυ­χείς διπλω­μα­τι­κοί χει­ρι­σμοί, ώστε να απο­τρέ­πο­νται οι πολε­μι­κές προ­θέ­σεις της Τουρ­κίας.

Να θεω­ρή­σουμε παρή­γορη την δήλωση του πολι­τι­κού συνα­σπι­σμού των έξι (6) κομ­μά­των της τουρ­κι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, με την οποία κατη­γό­ρησε τον Ερντο­γάν για «τυχο­διω­κτική εξω­τε­ρική πολι­τική, η οποία θα αποβεί εις βάρος της Τουρ­κίας» ;

Δεν πρέπει να την εμπι­στευ­θούμε, κατά την μετά τον Ερντο­γάν εποχή στην γει­το­νική χώρα, γιατί την στρα­τη­γική της Τουρ­κίας την χαράζει το στρα­τιω­τικό και διπλω­μα­τικό κατε­στη­μένο και γι’ αυτό θα συνε­χι­στεί και στο μέλλον, όποιος και να κυβερνά.

Απο­δει­κνύ­ε­ται στην πράξη, ότι μετά την Ρωσία (που εισέ­βαλε στην Ουκρα­νία), η Τουρκία είναι η επόμενη χώρα, που θέλει να αλλάξει τα σύνορα στην Ευρώπη, όπως αυτά δια­μορ­φώ­θη­καν – με τις διε­θνείς συν­θή­κες – μετά τον Β’ παγκό­σμιο πόλεμο. Και φοβάμαι, ότι αυτό θα συνε­χί­σει να συμ­βαί­νει και κατά την μετά Ερντο­γάν εποχή.

1η / 6ου / 2022

Κοσμάς Σφυρίου