Ανεξέλεγκτες στα νησιά οι τιμές των καυσίμων

Εφιαλ­τι­κές πλέον είναι οι δια­στά­σεις που λαμ­βά­νουν οι τιμές των καυ­σί­μων στα νησιά που πλέον απο­τε­λούν ένα πάγιο έξοδο που έχει τινάξει στον αέρα κάθε οικο­γε­νειακό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό.

Χθες στη Ρόδο η υψη­λό­τερη τιμή της βεν­ζί­νης ξεπέ­ρασε ακόμα και τα 2,4 ευρώ/λίτρο με την χαμη­λό­τερη να είναι στα 2,339 ευρώ/λίτρο και τον Μ.Ο. να δια­μορ­φώ­νε­ται στα 2,408 ανα­γκά­ζο­ντας πολλούς οδηγούς είτε να περιο­ρί­σουν στο ελά­χι­στο δυνατό τις μετα­κι­νή­σεις τους είτε ακόμα και να ακι­νη­το­ποι­ή­σουν τα οχήματά τους, ενώ όπου η δια­δρομή εξυ­πη­ρε­τεί πολλοί χρη­σι­μο­ποιούν τη δημόσια συγκοι­νω­νία.

Χαρα­κτη­ρι­στικό είναι το γεγονός, όπως δήλωσε στη «δ» ο πρό­ε­δρος του Εργα­τι­κού Κέντρου κ. Πανα­γιώ­της Εγγλέ­ζος πως πολλοί εργα­ζό­με­νοι επι­λέ­γουν να μετα­βαί­νουν την εργασία τους με τα πόδια όπου το επι­τρέ­πουν οι απο­στά­σεις, περ­πα­τώ­ντας ακόμα και για παρα­πάνω από μισή ώρα ενώ η βενζίνη… ρεφενέ για ομα­δι­κές μετα­βά­σεις με τη χρήση οχη­μά­των εκ περι­τρο­πής είναι ένα σύνηθες φαι­νό­μενο ανάμεσα στους εργα­ζό­με­νους για να μπο­ρέ­σουν να περιο­ρί­σουν το κόστος των καυ­σί­μων.

Συντα­ξιού­χος, δήλωσε χαρα­κτη­ρι­στικά στη «δημο­κρα­τική» πως τα εγγόνια του με τον μικρό­τερο να είναι μαθητής Λυκείου αντί για… χαρ­τζι­λίκι του ζητούν 5 ή 10 ευρώ για να βάλουν βενζίνη στα μοτο­πο­δή­λατά τους, ενώ όπως είπε το ίδιο συμ­βαί­νει και σε άλλους φίλους και γνω­στούς του, που ναι μεν λόγω συντα­ξιο­δό­τη­σης από την εργασία τους έχουν περιο­ρι­στεί οι μετα­κι­νή­σεις αλλά μεγάλο μέρος της σύντα­ξής τους το ξοδεύ­ουν για να βάλουν βενζίνη στα παιδιά και στα εγγόνια τους για να μπορούν να πάνε να δου­λέ­ψουν!

Ηδη η επι­δό­τηση των 50 ευρώ (55 με τη μορφή ηλε­κτρο­νι­κής κάρτας) για τους ιδιο­κτή­τες οχη­μά­των και 35 ευρώ για τους ιδιο­κτή­τες μοτο­συ­κλε­τών έχει εξα­νε­μι­στεί σχεδόν με ένα γέμισμα, όπως είπε χαρα­κτη­ρι­στικά υπάλ­λη­λος πρα­τη­ρίου καυ­σί­μων στη «δ» που επε­σή­μανε ότι καθη­με­ρινά δέχεται τα παρά­πονα των οδηγών για τις τιμές των καυ­σί­μων: «Δεν υπάρχει μέρα που να μην ακούμε παρά­πονα για τις τιμές των καυ­σί­μων. Ο κόσμος δια­μαρ­τύ­ρε­ται και έχει δίκιο αλλά δεν δια­μορ­φώ­νουμε εμείς τις τιμές, αυτό εξαρ­τά­ται από την τιμή που την προ­μη­θευό­μα­στε εμείς και σχεδόν καθη­με­ρινά αυξά­νε­ται». Επι­πλέον, λέει, πως υπάρ­χουν οδηγοί που ζητούν να βάλουν βενζίνη και να εξο­φλή­σουν όταν πλη­ρω­θούν, κάτι που όπως είπε σε καμία περί­πτωση δεν γίνεται δεκτό αφού τα πρα­τή­ρια δεν κρατούν… τεφτέ­ρια.

Ενας εργα­ζό­με­νος που θα πρέπει καθη­με­ρινά να μετα­κι­νεί­ται από τη Ρόδο στο Φαλη­ράκι για την εργασία του ξοδεύει περίπου 200 με 250 από το μισθό του -που συνήθως κυμαί­νε­ται από 750 έως 900 ευρώ κατά μέσο όρο- για καύσιμα. Ακόμα χει­ρό­τερη είναι η κατά­σταση για όσους εργά­ζο­νται στην ευρύ­τερη περιοχή της νότιας Ρόδου, όπου τα μηνιαία έξοδα για καύσιμα φτάνουν μέχρι και τα 400 ευρώ, γι’ αυτό και είτε μετα­βαί­νουν στην εργασία τους με βενζίνη ρεφενέ, είτε μετα­κό­μι­σαν πιο κοντά είτε ακόμα και απο­χώ­ρη­σαν από την εργασία τους ανα­ζη­τώ­ντας απα­σχό­ληση σε κοντι­νό­τερη από το σπίτι τους από­σταση.

Ηδη, με βάση τα στοι­χεία, από τον Φεβρουά­ριο μέχρι σήμερα η τιμή της βεν­ζί­νης στη Ρόδο έχει αυξηθεί κατά 40 λεπτά ενώ ακόμα χει­ρό­τερη είναι η κατά­σταση σε μικρό­τερα νησιά όπως η Νίσυρος, η Κάρ­πα­θος και η Κάσος όπου η αμό­λυ­βδη έχει φτάσει ή και ξεπε­ρά­σει τα 2,6 ευρώ ανά λίτρο, γεγονός που προ­βλη­μα­τί­ζει εντόνως την κυβέρ­νηση που ήδη αναζητά μέτρα παρέμ­βα­σης για τη συγκρά­τηση των τιμών στη νησιω­τική Ελλάδα.

Με την τιμή των καυ­σί­μων να καλ­πά­ζει η κυβέρ­νηση αναζητά σχέδιο ώστε να πέσουν οι τιμές στα νησιά όπου η αμό­λυ­βδη εκτι­μά­ται ότι μέσα στο επόμενο διά­στημα θα φτάσει ακόμα και τα 3 ευρώ!

Στο τραπέζι των συναρ­μό­διων Υπουρ­γείων φαί­νε­ται να είναι η παροχή fuel pass στα νησιά και μόνο για τους Ελληνες που θα ταξι­δέ­ψουν σε αυτά για δια­κο­πές κατά την του­ρι­στική περίοδο, αλλά και η ορι­ζό­ντια μείωση του ΦΠΑ ή και του ΕΦΚ σε κάποια πολύ μικρά νησιά μεταξύ των οποίων και στα Δωδε­κά­νησα, μέτρο που εξε­τά­ζε­ται συν­δυα­στικά με την επι­δό­τηση των πρα­τη­ριού­χων ώστε να μη μειωθεί το περι­θώ­ριο κέρδους τους.

Το πιθα­νό­τερο ενδε­χό­μενο πάντως είναι είτε να παρα­τα­θεί η επι­δό­τηση μέσω της κάρτας καυ­σί­μων (δηλαδή να υπάρξει και δεύ­τε­ρος γύρος επι­δο­τή­σεων) ή να δούμε και στην αμό­λυ­βδη επι­δό­τηση απευ­θείας στην πηγή όπως συνέβη και με το πετρέ­λαιο κίνησης το οποίο επι­δο­τεί­ται με 15 λεπτά το λίτρο.

Στόχος της παρέμ­βα­σης θα είναι να μειωθεί η τιμή στην αντλία, ορι­ζό­ντια και για όλους κατά περίπου 15% με 20% σε όλα τα νησιά της χώρας, ενδε­χο­μέ­νως πλην της Κρήτης όπου οι τιμές δια­τη­ρού­νται σε πιο χαμηλά επίπεδα.