Διευκρινίσεις για εθνικό κτηματολόγιο, δασικό νόμο και αντικειμενικές αξίες

Σε σημα­ντι­κές ανα­κοι­νώ­σεις για μια σειρά από νομικά ζητή­ματα που απα­σχο­λούν την περιοχή μας, προέβη χτες με δηλώ­σεις που έκανε στους δημο­σιο­γρά­φους ο κ. Μιχάλης Παπα­γε­ωρ­γίου (δικη­γό­ρος Δρ, μέλος των Νομο­πα­ρα­σκευα­στι­κών Επι­τρο­πών για α) νομο­θε­τική μεταρ­ρύθ­μιση του δασικού Νόμου β) την μετά­πτωση του Κτη­μα­το­λο­γίου Δωδε­κα­νή­σου στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο γ) για τις αντι­κει­με­νι­κές αξίες ως ειδικός νομικός σύμ­βου­λος της ΠΕΔ για το συγκε­κρι­μένο ζήτημα).

Η ΜΕΤΑΠΤΩΣΗ  ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ

Ξεκι­νώ­ντας από την μετά­πτωση του Κτη­μα­το­λο­γίου Δωδε­κα­νή­σου στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο, υπο­γράμ­μισε τα εξής:

«Μετά από ένα διά­στημα αρκετών μηνών από τη στιγμή που ολο­κλή­ρωσε η Νομο­πα­ρα­σκευα­στική Επι­τροπή το έργο της και την κατάλ­ληλη επε­ξερ­γα­σία μεταξύ των αρμό­διων υπουρ­γείων, έφτασε το νομο­σχέ­διο στη Βουλή και την Πέμπτη ψηφί­στηκε άλλος ένας νόμος, δηλ. η μετά­πτωση του Κτη­μα­το­λο­γίου Δωδε­κα­νή­σου (Ρόδου, Κω και Λέρου) στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο. Αυτή η προ­σπά­θεια είχε γίνει άλλες δύο φορές και είχε κατα­στεί άκαρπη.

Ελπί­ζουμε πλέον, ότι αυτό το ν/σ που περι­λαμ­βά­νει και δια­δι­κα­στικά ζητή­ματα αλλά και λύνει επί της ουσίας συγκε­κρι­μένα προ­βλή­ματα, δια­σφα­λί­ζο­ντας ορι­σμένα άλλα, να ολο­κλη­ρω­θεί διότι είναι ένας νόμος – δια­δι­κα­σία. Είναι ένα νομο­θε­τικό πλαίσιο που περι­γρά­φει τον τρόπο που θα γίνει η εναρ­μό­νιση και η μετα­φορά στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο. Έγινε πάντως, μια συγκρο­τη­μένη προ­σπά­θεια, να δια­σφα­λι­στούν τα ιδιο­κτη­σιακά δικαιώ­ματα των πολιτών και των διοι­κού­με­νων στα νησιά αυτά, που θα μετα­φερ­θούν αυτού­σια. Δεν πάμε να κάνουμε ένα και­νούρ­γιο Κτη­μα­το­λό­γιο στην περιοχή μας. Σεβό­μα­στε την δια­μορ­φω­θείσα κατά­σταση που υπάρχει εδώ και 90 χρόνια και όπως αυτή εξε­λίσ­σε­ται μέχρι σήμερα (το λεγό­μενο τεκ­μή­ριο ακρι­βείας που έχουν οι αρχικές θεμε­λιώ­δεις εγγρα­φές οι οποίες δεν ανα­τρέ­πο­νται, μετα­φέ­ρο­νται αυτού­σια) και το εκσυγ­χρο­νί­ζουμε με τρόπο που θα βλέ­πουμε πλέον, ψηφιακά με σύγ­χρονη μορφή όλες τις κτη­μα­το­λο­γι­κές εγγρα­φές που υπάρ­χουν. Το Ιταλικό Αρχείο και τα βιβλία που έχουμε μέχρι και σήμερα έχουν απο­δει­κτική ισχύ. Μπο­ρούμε να βλέ­πουμε την εξέλιξη κάθε ακι­νή­του με βάση την αρχειο­θέ­τηση που υπάρχει.

Ωστόσο, υπάρ­χουν κρί­σι­μες αγκυ­λώ­σεις: πρέπει να γίνει κτη­μα­το­γρά­φηση και των περιο­χών που δεν έχουν κτη­μα­το­γρα­φη­θεί με βάση τη νομο­θε­σία του κτη­μα­το­λο­γι­κού κανο­νι­σμού και από την άλλη πλευρά, πρέπει να σεβα­στούμε την τοπο­γρά­φηση και των Ιταλών γιατί θα υπάρ­ξουν απο­κλί­σεις, αλλά σε σημείο που να μην ανα­τρέ­ψει και να μην προ­σβά­λει εμπράγ­ματα δικαιώ­ματα. Έχουμε επι­κοι­νω­νία και με τους τοπο­γρά­φους μηχα­νι­κούς ώστε να υπάρ­ξουν αντί­στοι­χες ρυθ­μί­σεις και τρο­πο­ποι­ή­σεις όποτε χρεια­στεί».

Είπε ακόμη πως όλα έχουν κτη­μα­το­γρα­φη­θεί επαρκώς πλην μερικών περι­πτώ­σεων ενώ ΔΕΝ υπάρχει σαφές χρο­νο­διά­γραμμα περά­τω­σης της δια­δι­κα­σίας, λόγω των πολλών αγκυ­λώ­σεων πρα­κτι­κών και λει­τουρ­γι­κών.

ΟΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ

Για τις αντι­κει­με­νι­κές αξίες, ο κ. Παπα­γε­ωρ­γίου είπε τα εξής:

«Μετά από την κινη­το­ποί­ηση νησιω­τι­κών δήμων που εισά­γο­νται για πρώτη φορά στο φορο­λο­γικό σύστημα των αντι­κει­με­νι­κών αξιών (Σύμη, Αστυ­πά­λαια, Λέρος κλπ) κινη­το­ποι­ή­θηκε η ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου και πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε μια αντί­στοιχη μελέτη – γνω­μο­δό­τηση που έχει γίνει τόσο για τον Χωρο­τα­ξικό Σχε­δια­σμό όσο και για τους Δασι­κούς Χάρτες, για να ανα­δει­χθεί η προ­βλη­μα­τική όπως αυτή δια­μορ­φώ­νε­ται στα νησιά μας. Εγεί­ρο­νται θέματα συνταγ­μα­τι­κό­τη­τας και νομι­μό­τη­τας επί της δια­δι­κα­σίας. Όταν κάνουμε το σύστημα των αντι­κει­με­νι­κών αξιών φορο­λο­γικά, ο νόμος – πλαίσιο και η αντί­στοιχη εξου­σιο­δό­τηση προς τον υπουργό να δια­μορ­φώ­σει τους κανόνες που θα καθο­ρι­στούν οι αξίες, πρέπει να τηρεί­ται, ένας συγκε­κρι­μέ­νος τύπος νομικής δια­δι­κα­σίας και διοι­κη­τι­κών υπο­χρε­ώ­σεων, να λαμ­βά­νε­ται συγκρο­τη­μένα και αιτιο­λο­γη­μένα η γνώμη των οικείων ΟΤΑ. Αυτό, δεν έχει τηρηθεί νομό­τυπα.

Έγινε μια ενη­μέ­ρωση μέσω μέιλ ενώ θα πρέπει με συγκε­κρι­μένο τύπο να ειδο­ποιεί­ται ο εκά­στοτε ΟΤΑ και να δια­τυ­πώ­νει γνώμη μέσω δημο­τι­κού συμ­βου­λίου για τις περιο­χές του, τις οποίες γνω­ρί­ζει καλύ­τερα από τον καθένα. Αυτό δεν ελήφθη υπόψη στην τελευ­ταία υπουρ­γική απόφαση ενώ υπάρχει μέριμνα για συγκε­κρι­μένη μεθο­δο­λο­γία και εφαρ­μο­γές, ως προς τα κρι­τή­ρια για να δια­μορ­φω­θούν οι αξίες –και άλλες παρά­με­τροι» λέγο­ντας πως υπάρ­χουν στρε­βλώ­σεις που πρέπει να απο­κα­τα­στα­θούν διότι δεν είναι ένα πολι­τικό, αλλά ένα αμιγώς νομικό ζήτημα.

Με τη σχετική γνω­μο­δό­τηση που έχει κατα­τε­θεί προ­βάλ­λο­νται όλες οι παρά­με­τροι μεταξύ αυτών και η ρήτρα νησιω­τι­κό­τη­τας που προ­κύ­πτει μέσα από συνταγ­μα­τι­κές προ­βλέ­ψεις που μπορεί να ανα­δεί­ξει τα ζητή­ματα των νησιών.

Σημειώ­νε­ται πως το Σύστημα των Αντι­κει­με­νι­κών Αξιών, δια­μορ­φώ­νει και επη­ρε­ά­ζει το κόστος 20 δια­φο­ρε­τι­κών… φόρων (!!!)

ΟΙ ΔΑΣΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ

Μιλώ­ντας τέλος για τις εξε­λί­ξεις στο μείζον ζήτημα με τους δασι­κούς χάρτες που παρα­μέ­νει σε εκκρε­μό­τητα παρά τις παρα­τά­σεις που είχαν δοθεί για να κατα­τε­θούν αντιρ­ρή­σεις, ο κ. Παπα­γε­ωρ­γίου διευ­κρί­νισε:

«Για την προ­βλη­μα­τική των δασικών χαρτών (δηλ. το δασο­λό­γιο) έγιναν τρο­πο­ποι­ή­σεις το καλο­καίρι με δύο νόμους τον 4819/21 και τον 4821/21 που απο­κα­τα­στά­θηκε μετά από συγκρο­τη­μένη πίεση σε συνερ­γα­σία με την ΠΝΑι, την ΠΕΔ και τους βου­λευ­τές, ένα μέρος σε σχέση με το συν­δυα­σμό ιδιο­κτη­σια­κών δικαιω­μά­των και δασικών περιο­χών. Ενώ λύθηκε νομο­θε­τικά το θέμα ιδιο­κτη­σίας και δασικής έκτασης, δεν έχουμε στην πράξη αντί­στοιχη προ­σαρ­μογή των υπη­ρε­σιών. Συνε­χί­ζει το Νομικό Συμ­βού­λιο του Κράτος, στις αγωγές, να επα­να­λαμ­βά­νει τους ισχυ­ρι­σμούς που είχε πριν τις νέες νομο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις ενώ οι υπη­ρε­σίες δασών δεν έχουν προβεί στις αντί­στοι­χες προ­σαρ­μο­γές σε σχέση κυρίως με τις χορ­το­λι­βα­δι­κές και φρυ­γα­νι­κές εκτά­σει­ςπάνω στους δασι­κούς χάρτες. Κρίσιμη παρά­με­τρος που παρα­μέ­νει σε εκκρε­μό­τητα, είναι η ευθεία απο­τί­μηση, ποια έκταση να θεω­ρεί­ται ‘δάσος’. Εκεί, πρέπει αφενός οι δασο­λό­γοι να εκτι­μή­σουν επι­στη­μο­νικά, ποιες εκτά­σεις εμπί­πτουν στην προ­στα­σία του δασικού νόμου, αφε­τέ­ρου να ξεχω­ρί­σουμε ποιες εκτά­σεις, από την ιδιο­κτη­σία τους δεν είναι δασικές. Να μην ταλαι­πω­ρεί­ται κάθε πολίτης και να ανα­γκά­ζε­ται να προ­σφεύ­γει στη δικαιο­σύνη για να απο­δεί­ξει ότι κάθε ακίνητο που έχει δεν είναι δάσος. Υπάρ­χουν αντί­στοι­χες προ­τά­σεις και από το Τεχνικό Συμ­βού­λιο Δασών σε κεντρικό επίπεδο αλλά πρέπει να υπάρξει νομο­θε­τική δέσμευση. Να ξεχω­ρί­σουμε δηλ. τα φρύγανα και τις πέτρες ως προς την αγρο­τική τους χρήση αλλά και το πότε αυτές οι εκτά­σεις πρέπει να απο­χα­ρα­κτη­ρι­στούν από δασικές και να μείνουν στην ιδιο­κτη­σία των ιδιωτών και όχι να περά­σουν στο δημόσιο. Είμαι αισιό­δο­ξος ότι δικα­στικά, θα έχουμε λύση».

Όπως ανέφερε, έχουν γίνει βήματα, αλλά υπάρχει πολύς ακόμη δρόμος για να διευ­κρι­νι­στεί για το τι είναι δάσος και τι όχι (έστω κι αν είναι αυτο­νό­ητο…)