«Ολοι μας πρέπει να μάθουμε να συμβιώνουμε με τον κορωνοϊό»

«Δεν βρι­σκό­μα­στε στο τέλος της παν­δη­μίας. Βρι­σκό­μα­στε στην αρχή της ‘ειρηνικότερης’ συμ­βί­ω­σης με τον κορω­νοϊό».

Αυτό δηλώνει κατη­γο­ρη­μα­τικά σήμερα στην ‘δημοκρατική’ ο κ. Θεό­δω­ρος Ι. Βασι­λα­κό­που­λος -Καθηγητής Πνευ­μο­νο­λο­γίας – Εντα­τι­κής Θερα­πείας Ιατρι­κής Σχολής Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών, ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας πως μετά την κρίση που δημιούρ­γησε η παν­δη­μία του κορω­νοϊού, υπάρ­χουν και μερικά θετικά στοι­χεία που αφήνει πίσω της.

Ανα­φο­ρικά με τις μεταλ­λά­ξεις, λέει ότι συνε­χί­ζο­νται αλλά δεν ανα­μέ­νουμε πλέον κάποιο στέ­λε­χος του ιού που να είναι τόσο επι­κίν­δυνο, ενώ εμφα­νί­ζε­ται αισιό­δο­ξος ότι είμαστε σε μια φάση που σιγά σιγά τα ‘κακά’ της παν­δη­μίας θα φεύγουν και θα αρχί­σουμε να βλέ­πουμε και τα ‘καλά’…

Για την περί­πτωση της Σαν­γκάης, ανα­φέ­ρει ότι η Κίνα είχε ακο­λου­θή­σει την πολι­τική των ‘μηδε­νι­κών κρουσμάτων’ εδώ και δύο χρόνια αλλά με τερά­στιο ποσοστό ανεμ­βο­λί­α­στων σε ηλικίες άνω των 60 και άνω των 80 ετών και με λιγό­τερο απο­τε­λε­σμα­τικά εμβόλια.

• Κύριε Βασι­λα­κό­πουλε, να ξεκι­νή­σουμε από τις τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις. Πολλοί λένε ότι βρι­σκό­μα­στε στο τέλος της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού αλλά παρα­κο­λου­θούμε ότι συνε­χί­ζο­νται η μετά­δοση και τα κρού­σματα. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Δεν βρι­σκό­μα­στε στο τέλος της παν­δη­μίας. Βρι­σκό­μα­στε στην αρχή της ‘ειρηνικότερης’ συμ­βί­ω­σης με τον κορω­νοϊό. Το επι­δη­μικό κύμα που προ­κά­λεσε η μετάλ­λαξη Όμικρον βρί­σκε­ται σε απο­δρομή –τόσο σε άλλες χώρες όσο και στην Ελλάδα. Βλέ­πουμε ότι οι εισα­γω­γές στα νοσο­κο­μεία μας είναι σταθερά κάτω από 200 εκεί που ήμασταν στις 450 περίπου και ως εκ τούτου είμαστε σε απο­κλι­μά­κωση. Βεβαίως, το πρό­βλημα δεν έχει λυθεί. Ακόμη κι όταν λυθεί όμως τελείως, ο κορω­νο­ϊός δεν πρό­κει­ται να εξα­φα­νι­στεί εντελώς. Το πιθα­νό­τερο είναι πως ο ιός ‘έχει έρθει για να μείνει’ που σημαί­νει πως όλοι μας πρέπει να μάθουμε να συμ­βιώ­νουμε μαζί του –με το μικρό­τερο κόστος σε απώ­λειες ζωών αλλά και δια­τά­ρα­ξης της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς μας.

• Άρα λοιπόν πρέπει να συνε­χί­σουμε να είμαστε προ­σε­κτι­κοί. Μπορεί να περιο­ρί­ζο­νται τα αυστηρά μέτρα, δεν ανη­συ­χούμε για ενδε­χό­μενα νέα λοκντά­ουν, αλλά οφεί­λουμε να εφαρ­μό­ζουμε έστω τα βασικά όπως η χρήση μάσκας σε χώρους με συνω­στι­σμό κ.λπ.

Ακριβώς. Ωστόσο, το ό,τι περιο­ρί­ζο­νται τα αυστηρά μέτρα δεν απο­τε­λεί μια αμιγώς υγειο­νο­μική απόφαση (δηλαδή δεν είναι μια απόφαση που γίνεται μόνο με υγειο­νο­μικά κρι­τή­ρια). Πρέπει να λει­τουρ­γή­σει η Οικο­νο­μία, πρέπει ο Του­ρι­σμός μας να είναι αντα­γω­νι­στι­κός με άλλες χώρες που διεκ­δι­κούν το ίδιο του­ρι­στικό προϊόν με την Ελλάδα κι έχουν απο­σύ­ρει όλα τα μέτρα τα οποία είχαν λάβει κ.λπ.

Ως εκ τούτου, πρό­κει­ται για μια συνο­λική απόφαση που δεν έχει να κάνει με απόλυτα υγειο­νο­μικά κρι­τή­ρια. Για παρά­δειγμα, εάν σε εσω­τε­ρι­κούς χώρους δεν επι­δει­κνύ­ουμε πιστο­ποι­η­τικό νόσησης ή εμβο­λια­σμού, δεν σημαί­νει ότι ο ανεμ­βο­λί­α­στος δεν έχει πολύ υψη­λό­τερη πιθα­νό­τητα να είναι φορέας του κορω­νοϊού, να νοσεί και να μετα­δί­δει τη νόσο. Απλώς τα κρι­τή­ρια που οδή­γη­σαν σε αυτή την απόφαση, ήταν περισ­σό­τερο οικο­νο­μικά και του­ρι­στικά.

• Εμείς λοιπόν πρέπει να είμαστε προ­σε­κτι­κοί αλλά να ελέγ­χουμε και τον εαυτό μας. Υπάρ­χουν και άνθρω­ποι που ενώ είναι εμβο­λια­σμέ­νοι δεν κάνουν ούτε ένα ράπιντ τεστ για πολύ καιρό και ξαφνικά, δια­πι­στώ­νουν ότι νοσούν…

Θα σας έλεγα ότι αυτό είναι το καλό σενάριο! Να έχει εμβο­λια­στεί κάποιος και να μην ελέγχει τον εαυτό του. Υπάρ­χουν και άνθρω­ποι που ούτε έχουν εμβο­λια­στεί, ούτε ελέγ­χο­νται!

• Κατά τα άλλα, η επι­στη­μο­νική κοι­νό­τητα ασχο­λεί­ται πλέον με την μετά-covid εποχή ύστερα από δύο χρόνια που κράτησε η παν­δη­μία;

Κοι­τάξτε, όπως είπα, θα μάθουμε να ζούμε με τον κορω­νοϊό. Σύντομα, θα απο­κτή­σουμε πιο απο­τε­λε­σμα­τικά εμβόλια, προ­σαρ­μο­σμένα στις αλλαγές και τις μεταλ­λά­ξεις του ιού –πιθανόν να απο­κτή­σουμε και εμβόλια με την μορφή σπρέι που θα εμπο­δί­ζουν την μετά­δοση και όχι την σοβαρή νόσηση.

Επι­πλέον, πρέπει να δούμε πώς θα εκμε­ταλ­λευ­τούμε τα οφέλη από την παν­δη­μία. Όσο κι αν φαί­νε­ται περί­εργο, υπήρξαν και οφέλη. Στην Ελλάδα, υπερ­δι­πλα­σιά­στη­καν οι κλίνες εντα­τι­κής θερα­πείας κι εκεί που ήμασταν πάρα πολύ πίσω από τις ευρω­παϊ­κές χώρες, έχουμε βρεθεί πλέον στον ευρω­παϊκό μέσο όρο. Αυτό είναι μια τερά­στια παρα­κα­τα­θήκη για το Σύστημα Υγείας της χώρας μας που εκ των υστέρων, θα δια­θέ­τει κλίνες εντα­τι­κής θερα­πείας για τους Έλληνες πολίτες. Είναι πολύ σημα­ντικό και πρέπει να συνε­χι­στεί αυτό, και στην μετά-κορωνοϊό εποχή ώστε να στε­λε­χω­θούν πλήρως με προ­σω­πικό που να είναι καλά εκπαι­δευ­μένο στις ειδικές συν­θή­κες και στις ειδικές γνώσεις που απαι­τού­νται για την εντα­τική θερα­πεία. Είμαστε σε μια φάση που σιγά σιγά τα ‘κακά’ της παν­δη­μίας θα φεύγουν και θα αρχί­σουμε να βλέ­πουμε και τα ‘καλά’…

• Να σας ρωτήσω για την περί­πτωση της Σαν­γκάης. Τι έγινε εκεί τελικά; Οι εικόνες που είδαμε, μας σόκαραν.

Η Κίνα είχε ακο­λου­θή­σει μια δια­φο­ρε­τική πολι­τική από τα άλλα κράτη. Είχε ακο­λου­θή­σει την πολι­τική των ‘μηδε­νι­κών κρουσμάτων’. Στα προη­γού­μενα στελέχη του κορω­νοϊού που ήταν λιγό­τερο μετα­δο­τικά, αυτά τα σκληρά λοκντά­ουν, απέ­τυ­χαν. Η Κίνα εμβο­λί­ασε, μεν, το 88% του πλη­θυ­σμού της, αλλά τα εμβόλια που είχε ήταν πολύ λιγό­τερο απο­τε­λε­σμα­τικά από τα δυτικά εμβόλια, ενώ το 20% των ανθρώ­πων άνω των 60 ετών και 50% των ανθρώ­πων άνω των 80 ετών (επίσης τερά­στια ποσοστά) είναι πλήρως ανεμ­βο­λί­α­στοι. Άρα, οι Κινέζοι προ­σπα­θούν με την παλιά μεθο­δο­λο­γία του αυστη­ρό­τα­του λοκντά­ουν, να αντι­με­τω­πί­σουν το πρό­βλημα, διότι ξέρουν πως αν αρχίσει να ξεφεύ­γει ο ιός και μετα­δο­θεί, πάρα πολλοί άνθρω­ποι –κυρίως άνω των 60 ετών- θα είναι πολύ επιρ­ρε­πείς στο να ανα­πτύ­ξουν σοβαρές επι­πλο­κές ή να χάσουν την ζωή τους. Οι Κινέζοι, μας εντυ­πω­σί­α­σαν όταν έφτια­ξαν ένα νοσο­κο­μείο μέσα σε πολύ λίγο χρονικό διά­στημα, στην πόλη Γου Χαν αλλά, ταυ­τό­χρονα, δεν εκμε­ταλ­λεύ­τη­καν αυτά τα δύο χρόνια της παν­δη­μίας για να αυξή­σουν τις υγειο­νο­μι­κές τους υπο­δο­μές. Γι’ αυτό και δεν είναι σε καλύ­τερη κατά­σταση όπως πριν από δύο χρόνια. Βεβαίως, είναι αλήθεια ότι οι εικόνες που είδαμε στα δίκτυα, δεν συνά­δουν με τον δυτικό πολι­τι­σμό, ούτε με τον τρόπο με τον οποίο έχουμε συνη­θί­σει να ζούμε εμείς. Και ως εκ τούτου, είμαι κάθετα αντί­θε­τος με αυτές τις εικόνες. Δεν τις δικαιο­λογώ στο παρα­μι­κρό.

• Περι­μέ­νουμε κι άλλες μεταλ­λά­ξεις του ιού; Να ανη­συ­χούμε;

Μεταλ­λά­ξεις γίνο­νται συνέ­χεια! Το αν θα βγει ένα νέο στέ­λε­χος που θα έχει τέτοια χαρα­κτη­ρι­στικά που θα επι­κρα­τή­σει των άλλων, δεν είμαστε σε θέση να το γνω­ρί­ζουμε τώρα. Όσο περνάει ο χρόνος, αυξά­νε­ται ο αριθμός του πλη­θυ­σμού που είναι εμβο­λια­σμένο ή έχει νοσήσει –άρα υπάρχει μικρό­τερη έκταση της παν­δη­μίας. Συνεπώς όσο μειώ­νε­ται η μετά­δοση, μειώ­νε­ται και η πιθα­νό­τητα να συνε­χι­στούν πολλές μεταλ­λά­ξεις. Δεν απο­κλεί­ε­ται να έχουμε νέο στέ­λε­χος, ίσως πιο μετα­δο­τικό –γιατί ο ιός θέλει να συντη­ρη­θεί στην ζωή και αυτό μπορεί να το πετύχει μόνον αυξά­νο­ντας την μετα­δο­τι­κό­τητά του- αλλά δεν θα βρίσκει πολλούς ανθρώ­πους να κολ­λή­σουν. Εάν θα γίνει πιο μετα­δο­τι­κός ο ιδός, θα είναι λιγό­τερο βαρύς. Συνεπώς δεν θα έχουμε μια μετάλ­λαξη με τόσο κατα­στρο­φικό στέ­λε­χος.

• Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό στην Ελλάδα έχουν κάνει εμβόλιο έως και 3η δόση. Τι συνι­στάτε για την 4η δόση;

Ας κάνουν καλύ­τερα την 3η δόση, όσοι πρέπει! Κι αυτό το λέω γιατί από τους 7.600.000 που έχουν κάνει τις δύο δόσεις μόνον οι 5.600.000 έχουν κάνει και τις τρεις δόσεις. Που σημαί­νει ότι υπάρ­χουν ακόμη περίπου 2.000.000 άνθρω­ποι που πρέπει να κάνουν την 3η δόση. Είμαι υπέρ της 4ης δόσης –κυρίως εάν έχουν περάσει τέσ­σε­ρις μήνες από την 3η δόση- και μάλιστα να χορη­γεί­ται όχι μόνο στους άνω των 60 ετών, αλλά και στους άνω των 50 ετών ή εθε­λο­ντικά –σε όποιον θέλει.