Ενοχοι δύο επιτελείς της ΔΕΥΑ Ρόδου για υποβάθμιση του περιβάλλοντος

Ποινή φυλά­κι­σης 6 μηνών με 3ετή ανα­στολή επέβαλε χθες το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου στον διευ­θυ­ντή Δικτύων της ΔΕΥΑΡ και στον προϊ­στά­μενο της Υπη­ρε­σίας Απο­χέ­τευ­σης της ΔΕΥΑΡ τα έτη 2014 – 2017, που κρί­θη­καν ένοχοι για υπο­βάθ­μιση του περι­βάλ­λο­ντος κατά συναυ­τουρ­γία με το ελα­φρυ­ντικό του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου.

Ο Εισαγ­γε­λέας της έδρας ειση­γή­θηκε στο δικα­στή­ριο στην αγό­ρευση του να κριθούν αθώοι.

Πρω­το­δί­κως τους είχε επι­βλη­θεί ποινή φυλά­κι­σης 18 μηνών με 3ετή ανα­στολή.

Αθώοι κρί­θη­καν στην ίδια υπόθεση από τον πρώτο βαθμό ο πρώην αντι­δή­μαρ­χος κ. Μιχάλης Παλαιο­λό­γου, που δεν είχε σχέση με θέματα αρμο­διό­τη­τας της ΔΕΥΑ Ρόδου κι ο πρό­ε­δρος της Δ.Κ. Λάρδου της ίδιας περιό­δου.

Κατη­γο­ρή­θη­καν ως υπαί­τιοι του ό,τι στην Λάρδο από 26-11-2014 έως 14-6-2017, με πρόθεση, προ­κά­λε­σαν υπο­βάθ­μιση του περι­βάλ­λο­ντος με πράξεις ή παρα­λεί­ψεις οι οποίες είχαν αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις στην οικο­λο­γική ισορ­ρο­πία, στην ποιό­τητα ζωής, στην υγεία των κατοί­κων και στις αισθη­τι­κές αξίες.

Ειδι­κό­τερα, κατη­γο­ρή­θη­καν για το ό,τι στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος ως αντι­δή­μαρ­χος Καθα­ριό­τη­τας και Ανα­κύ­κλω­σης του Δήμου Ρόδου, ο δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος ως διευ­θυ­ντής Δικτύων της ΔΕΥΑΡ, ο τρίτος κατη­γο­ρού­με­νος ως πρό­ε­δρος της Δ.Κ. Λάρδου και ο τέταρ­τος κατη­γο­ρού­με­νος ως προϊ­στά­με­νος της Υπη­ρε­σίας Απο­χέ­τευ­σης της ΔΕΥΑΡ, δεν έλαβαν τα κατάλ­ληλα μέτρα για την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος στη Δημο­τική Κοι­νό­τητα Λάρδου Ρόδου, αν και όφειλαν λόγω των παρα­πάνω ιδιο­τή­των τους, και συγκε­κρι­μένα δεν προ­έ­βη­σαν στην άρση των παρά­νο­μων συν­δέ­σεων (σωληνών) ακα­θάρ­των που υπήρχαν στο δίκτυο ομβρίων υδάτων του οικι­σμού της Λάρδου, και μάλιστα σε κεντρικό σημείο στην είσοδο του οικι­σμού, με επα­κό­λουθο να διο­χε­τεύ­ο­νται λύματα από τις οικίες του οικι­σμού στα φρεάτια ομβρίων υδάτων του Δήμου που τελικά σύγκλι­ναν στον κεντρικό αγωγό ομβρίων που εκβάλ­λει στον Μερι­διάτη ποταμό, ούτε προ­έ­βη­σαν σε δια­δι­κα­σίες κατα­σκευής του αντί­στοι­χου Βιο­λο­γι­κού Καθα­ρι­σμού για την ορι­στική επίλυση του περι­βαλ­λο­ντι­κού αυτού προ­βλή­μα­τος, ενώ δεν προ­έ­βη­σαν έστω προ­σω­ρινά ούτε σε ενέρ­γειες απο­μά­κρυν­σης της εστίας μόλυν­σης που υπήρχε πλησίον του οικι­σμού, με άμεση συνέ­πεια τη δημιουρ­γία ανυ­πό­φο­ρης και ιδιαί­τερα επι­βλα­βούς για την υγεία κατά­στα­σης.

Συγκε­κρι­μένα δια­πι­στώ­θηκε ότι καθόλο το χρονικό διά­στημα από 26-11-2014 έως 14-6-2017 εντός της κοίτης του ποταμού Μερι­διάτη υπήρχαν λιμνά­ζο­ντα και δύσοσμα υγρά από­βλητα, προ­ερ­χό­μενα από σωλήνες που βρί­σκο­νταν στα τοι­χώ­ματα των πρανών του ποταμού, στέρεα από­βλητα (απορ­ρίμ­ματα, πλα­στικά μπου­κά­λια, σακού­λες κ.τ,λ.) εντός της κοίτης και στον οικισμό εν γένει υπήρχε έντονη δυσο­σμία, τοπική ρύπανση και δημιουρ­γή­θηκε σοβαρή εστία μόλυν­σης. Απο­τέ­λε­σμα των ως άνω παρα­λεί­ψεων των κατη­γο­ρου­μέ­νων, όπως ανα­φέ­ρε­ται στο κατη­γο­ρη­τή­ριο, ήταν η σοβα­ρό­τατη ρύπανση που προ­κλή­θηκε στην ως άνω περιοχή, η υπο­βάθ­μιση του περι­βάλ­λο­ντος και η αισθη­τική αλλοί­ωσή του σε συν­δυα­σμό με τις έντονες οσμές που ανα­δύ­ο­νταν στην περιοχή και στην δημιουρ­γία ανθυ­γιει­νών συν­θη­κών που προ­κά­λε­σαν αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις στην ποιό­τητα ζωής και στην υγεία των κατοί­κων της στους ζωντα­νούς οργα­νι­σμούς και γενικά στην οικο­λο­γική ισορ­ρο­πία, καθι­στώ­ντας το περι­βάλ­λον εντελώς ακα­τάλ­ληλο για τις επι­θυ­μη­τές χρήσεις του.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης τους παρέστη ο δικη­γό­ρος κ Ακης Δημη­τριά­δης.