Μηδενικές καταβολές σε δάνεια ύψους 142.000 ευρώ για 48χρονο!!

Την υπαγωγή στο νόμο περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών ενός Ροδίτη για τον οποίο κρίθηκε ότι οι τρά­πε­ζες φέρουν μέρος της ευθύνης για την αδυ­να­μία εξυ­πη­ρέ­τη­σης των δανείων του, απο­φά­σισε το Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου δια­τάσ­σο­ντας την μηδε­νική κατα­βολή δόσεων υπέρ των δανείων του ύψους 142.884,85 ευρώ για 3 έτη!

Ο αιτών, ηλικίας σήμερα 48 ετών έχει συνάψει σύμφωνο συμ­βί­ω­σης με αλλο­δαπή το έτος 2014 και έχουν ένα τέκνο ηλικίας σήμερα 9 ετών. Η σύζυγος έχει από προη­γού­μενο γάμο της ένα τέκνο ακόμη, ηλικίας σήμερα 17 ετών, το οποίο ζει με τον αιτού­ντα και τη σύζυγό του.

Είναι κύριος μιας μονο­κα­τοι­κίας συνο­λι­κής επι­φά­νειας 71,34τμ.

Τα εισο­δή­ματα του αιτού­ντος μειώ­θη­καν και ταυ­τό­χρονα αυξή­θη­καν οι οικο­γε­νεια­κές του ανάγκες πρώτον καθώς το 2012 γεν­νή­θηκε το τέκνο του και φρο­ντί­ζει και το τέκνο της συζύγου του.

Τα παρα­πάνω γεγο­νότα, σε συν­δυα­σμό με τις έκτα­κτες εισφο­ρές που επι­βλή­θη­καν, την αύξηση του κόστους ζωής, λόγω της υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης, επι­δεί­νω­σαν την οικο­νο­μική του κατά­σταση και τελικά κατέ­στη­σαν αδύνατη την εξυ­πη­ρέ­τηση των οφειλών του, με απο­τέ­λε­σμα να μην επαρκεί το μηνιαίο οικο­γε­νειακό εισό­δημα για την εξό­φληση των δανεια­κών υπο­χρε­ώ­σεων και, έτσι, ο αιτών να έχει περιέλ­θει, χωρίς δόλο, σε μόνιμη και διαρκή αδυ­να­μία πλη­ρω­μής των δανείων του. Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι ο αιτών μετέβη από μια κατά­σταση δυνα­τό­τη­τας απο­πλη­ρω­μής των δανείων στα οποία συμ­βλή­θηκε σε μια κατά­σταση αδυ­να­μίας απο­πλη­ρω­μής αυτών, λόγω της μείωσης των εισο­δη­μά­των του και της τερά­στιας οικο­νο­μι­κής κρίσης που έπληξε τη χώρα, η οποία είχε ως απο­τέ­λε­σμα την αύξηση των δαπανών της ζωής του αιτού­ντος της οικο­γέ­νειάς του.

Η αδυ­να­μία του να απο­πλη­ρώ­σει τα δάνειά του, όπως έκρινε το δικα­στή­ριο, δεν οφεί­λε­ται σε δόλο, λαμ­βα­νο­μέ­νου επι­προ­σθέ­τως υπόψη, ότι οι πιστώ­τριες συνέ­βα­λαν απο­φα­σι­στικά στον δανει­σμό, καθώς, παρότι γνώ­ρι­ζαν την οικο­νο­μική κατά­στασή του από τα οικο­νο­μικά στοι­χεία που ετί­θε­ντο ενώπιόν τους κατά την κατάρ­τιση των συμ­βά­σεων, ο έλεγχος των οποίων ήταν ευχερής για αυτές σε συν­δυα­σμό με τους ανωτέρω εκτι­θέ­με­νους κιν­δύ­νους που ανέλαβε λόγω του δανει­σμού του σε συνάλ­λαγμα, για τους οποίους δεν ενη­με­ρώ­θηκε επαρκώς, απο­δέ­χθηκε την ανάληψη υπο­χρε­ώ­σεων του αιτούντος- οφει­λέτη και δια­κιν­δύ­νευσε την μη πληρωμή των υπο­χρε­ώ­σεων αυτών.

Το δικα­στή­ριο ρύθμισε τα χρέη του προσ­διο­ρί­ζο­ντας μηδε­νι­κές κατα­βο­λές προς τις τρά­πε­ζες συμ­μέ­τρως για χρονικό διά­στημα τριών ετών.

Εξαιρεί της εκποί­η­σης την κύρια κατοι­κία του και του επι­βάλ­λει την υπο­χρέ­ωση να κατα­βά­λει στην εμπραγ­μά­τως εξα­σφα­λι­σμένη πιστώ­τριά του, για τη διάσωση της κατοι­κίας του, το ποσό των 30.726,52 ευρώ για χρονικό διά­στημα είκοσι 20 ετών, άλλως 240 μηνών, ήτοι το ποσό των 128 ευρώ μηνιαίως.

Η κατα­βολή των μηνιαίων αυτών δόσεων, θα πραγ­μα­το­ποιεί­ται εντός του πρώτου πεν­θη­μέ­ρου εκάστου μηνός και θα γίνεται εντόκως, χωρίς ανα­το­κι­σμό με το μέσο επι­τό­κιο στε­γα­στι­κού δανείου με κυμαι­νό­μενο επι­τό­κιο, που θα ισχύει κατά τον χρόνο της απο­πλη­ρω­μής, σύμφωνα με το στα­τι­στικό δελτίο της Τράπεζα της Ελλάδος, ανα­προ­σαρ­μο­ζό­μενο με επι­τό­κιο ανα­φο­ράς αυτό των Πράξεων Κύριας Ανα­χρη­μα­το­δό­τη­σης της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Βάσια Παπα­γε­ωρ­γίου.