Μακάρι…

Μεγάλη φασαρία έγινε με δημο­σί­ευμα, το οποίο ανέφερε ότι «μετά την εμπει­ρία των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων για τα πρώτα ορόσημα μεταρ­ρυθ­μί­σεων για την πρώτη δόση του ταμείου ανά­καμ­ψης, υπάρ­χουν ισχυρές συζη­τή­σεις και σκέψεις για την προ­ώ­θηση του μοντέ­λου Ιταλίας τύπου Ντράγκι, και για την Ελλάδα.» Με βάση το σκε­πτικό των κύκλων αυτών, το υφι­στά­μενο προ­σω­πικό του ελλη­νι­κού πολι­τι­κού συστή­μα­τος «δεν είναι σε θέση να φέρει εις πέρας τις βαθιές τομές που απαι­τεί­ται προ­κει­μέ­νου η χώρα να αλλάξει σελίδα» Το βασικό επι­χεί­ρημα των Βρυ­ξελ­λών είναι ο τερά­στιος όγκος χρη­μά­των που θα εισ­ρεύ­σουν στην ελλη­νική οικο­νο­μία μέχρι το 2026 και φοβού­νται ότι η υπάρ­χουσα κυβέρ­νηση είναι «έρμαιο ισχυρών πιέσεων και δεσμεύ­σεων σε μια περί­κλει­στη ομάδα Ελλήνων επι­χει­ρη­μα­τιών». Ο επι­κε­φα­λής εκπρό­σω­πος της Κομι­σιόν προ­χώ­ρησε σε μια σκληρή κατη­γο­ρη­μα­τική διά­ψευση του δημο­σιεύ­μα­τος. Εμείς ευχό­μα­στε να είναι έτσι όπως τα λέει ο εκπρό­σω­πος. Πρώτον, επειδή η προη­γού­μενη ανάλογη εμπει­ρία δεν ήταν ότι καλύ­τερο γνω­ρί­σαμε σε δια­κυ­βέρ­νηση. Δεύ­τε­ρον, επειδή στην Αθήνα δεν είναι λίγοι αυτοί που μονίμως κάνουν παρό­μοιες σκέψεις ως μονίμως «κολ­λη­μέ­νοι» με την ανα­γκαιό­τητα για κυβέρ­νηση από τεχνο­κρά­τες. Μακάρι να μην δημιουρ­γη­θεί άσχημο υπό­βα­θρο συζή­τη­σης για μια μεθαυ­ριανή κατά­σταση κρίσης, εξαι­τίας των χαλαρών εκφρά­σεων και χαχα­νη­τών για τις “επο­ποϊ­ίες” που μοι­ρά­στη­καν σακού­λες ευρώ απο­ζη­μιώ­σεων, όπως έγινε με το «λεφτά υπάρ­χουν» του ΓΑΠ και που λει­τούρ­γησε ως ευρω­παϊκή από­δειξη ότι «οι Έλληνες δεν μπορούν να συγκρα­τη­θούν» (χωρίς Τρόϊκα).