«Αρτσι μπούτσι και λουλάς» στο διαβόητο έργο ανάδειξης της Αρχαίας Ακρόπολης της Ρόδου

Ενδει­κτική της κακο­δαι­μο­νίας που εξα­κο­λου­θεί να μαστί­ζει το Ελλη­νικό Δημόσιο είναι η δια­μαρ­τυ­ρία της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Εργα­ζο­μέ­νων Ιδιω­τι­κού Δικαίου στο Δημόσιο για το δια­βό­ητο πλέον έργο της ανά­δει­ξης της Αρχαίας Ακρό­πο­λης της Ρόδου.

Ενα έργο που ξεκί­νησε με σκοπό την ανα­βάθ­μιση του μνη­μείου, κατέ­στησε απα­γο­ρευ­τική την πρό­σβαση του κοινού σ’ αυτό και παρα­μέ­νει ημι­τε­λές ως και επι­κίν­δυνο, προ­σβάλ­λο­ντας την εικόνα του νησιού της Ρόδου παγκο­σμίως (σχετικά έχει γράψει κατ΄ε­πα­νά­ληψη η «δ»).

Την 22α Δεκεμ­βρίου 2021 η Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Εργα­ζο­μέ­νων Ιδιω­τι­κού Δικαίου στο Δημόσιο κατήγ­γειλε τη συν­δι­κα­λι­στική δίωξη του γενικού γραμ­μα­τέα της και μέσα από το κείμενο που συνο­δεύει την παρέμ­βαση, ανα­δει­κνύ­ε­ται το μέγεθος της ανι­κα­νό­τη­τας του Δημο­σίου να ολο­κλη­ρώ­σει το συγκε­κρι­μένο έργο.

Πιο συγκε­κρι­μένα, η Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Εργα­ζό­με­νων Ιδιω­τι­κού Δικαίου στο Δημόσιο έχει ως μέλη πρω­το­βάθ­μια σωμα­τεία με εργα­ζό­με­νους στον δημόσιο τομέα και την τοπική αυτο­διοί­κηση.

Ο Γενικός Γραμ­μα­τέας της Ομο­σπον­δίας, απα­σχο­λεί­ται στην ΕΦΑ Δωδε­κα­νή­σου με σύμβαση ΙΔΟΧ σε έργο, που χρη­μα­το­δο­τεί­ται από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και συγκε­κρι­μένα στο έργο “Ανά­δειξη της Αρχαίας Ακρό­πο­λης Ρόδου”.

Προ­σε­λή­φθη τον Νοέμ­βριο του 2018 με την ειδι­κό­τητα του ΔΕ εργα­το­τε­χνίτη – λιθο­ξόος.

Οπως τονίζει η Ομο­σπον­δία… «Λόγω της συν­δι­κα­λι­στι­κής του ιδιό­τη­τας ως ΓΓ της ΠΟΕΙΔΔ, στο μέτρο προ­φα­νώς που ανα­λο­γεί, προ­σπά­θησε πολ­λά­κις να συν­δρά­μει στην ομαλή πορεία ολο­κλή­ρω­σης εργα­σιών, παρα­βλέ­πο­ντας -αρκετές φορές- παρα­τυ­πίες από την υπη­ρε­σία που υλο­ποιεί το έργο».

Πιο συγκε­κρι­μένα, το έργο έχει πολλές δυσκο­λίες στην ολο­κλή­ρωσή του και τα προ­βλή­ματα έχουν διο­γκω­θεί από τη δια­χεί­ριση της υπη­ρε­σίας, ενώ ακόμη και σήμερα δεν έχουν παρα­λη­φθεί οι λίθοι που απαι­τού­νται για την καθαί­ρεση των κιόνων, λάξευση και αντι­κα­τά­σταση με νέα μέλη, σύμφωνα με το ΤΔ του έργου.

Από το 2016 που έγινε η ένταξη του έργου μέχρι και το 2018 απα­σχο­λή­θη­καν στο έργο μόνον ένας εργα­ζό­με­νος ΙΔΟΧ (Χημικός μηχα­νι­κός) και το μόνιμο προ­σω­πικό της υπη­ρε­σίας.

Η ουσια­στική και πραγ­μα­τική έναρξη του έργου έγινε τον Νοέμ­βριο του 2018, οπόταν ολο­κλη­ρώ­θηκε η πρό­σληψη τριών εργα­το­τε­χνι­τών ΙΔΟΧ, ενώ παράλ­ληλα απα­σχο­λή­θη­καν και δύο μόνιμοι υπάλ­λη­λοι της ΕφΑΔΩΔΕΚ στην κατα­σκευή και μερική ολο­κλή­ρωση της οριο­θέ­τη­σης του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου με τοιχίο και επέν­δυση πέτρας, στην κατα­σκευή πεζο­δρο­μίων και στην κατα­σκευή πέτρι­νης σκάλας στην πλευρά της Δια­γο­ρι­δών.

Στο ίδιο χρονικό διά­στημα το μόνιμο προ­σω­πικό της ΕφΑΔΩΔΕΚ, απο­τε­λού­μενο από έξι υπαλ­λή­λους, είχε ανα­λά­βει την ολο­κλή­ρωση του εργο­τα­ξίου πλησίον του Ναού.

Η υπεύ­θυνη μηχα­νι­κός του έργου επέλεξε την ανάθεση των εργα­σιών σε εργο­λά­βους για ταχύ­τερη ολο­κλή­ρωση των εργα­σιών.

Η εν λόγω ανάθεση αφο­ρούσε μόνον στο σκέλος του προ­σω­πι­κού/εργα­σιών, με ευέ­λι­κτες σχέσεις εργα­σίας από τον εργο­λάβο, ενώ η υπη­ρε­σία είχε την ευθύνη προ­μή­θειας των υλικών για την ολο­κλή­ρωση των εργα­σιών.

Οι δε εργα­ζό­με­νοι της Υπη­ρε­σίας λει­τουρ­γού­σαν υπο­στη­ρι­κτικά προς τον ανάδοχο/εργο­λάβο!!!

Ωστόσο, όλοι αυτοί οι χει­ρι­σμοί υλο­ποί­η­σης του έργου από την πλευρά της υπη­ρε­σίας, όπως τονίζει η Ομο­σπον­δία, ενδε­χο­μέ­νως έρχο­νται σε αντί­θεση με την έννοια της αυτε­πι­στα­σίας.

Φτά­νο­ντας στο σήμερα, εν αναμονή παρα­λα­βής των λίθων για την ολο­κλή­ρωση του βασικού σκέλους του έργου, το οποίο έλαβε και αύξηση προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού από την Περι­φέ­ρεια και το οποίο έχει υπό­λοιπο 28 ανθρω­πο­μη­νών εργα­σίας για τους εργα­το­τε­χνί­τες, σύμφωνα με το αρχικό τεχνικό δελτίο, χωρίς να υπο­λο­γί­ζουμε τις παρα­τά­σεις που δόθηκαν και πολύ πιθανόν να ξανα­δο­θούν για ολο­κλή­ρωση το 2023, η υπεύ­θυνη μηχα­νι­κός με τη σύμφωνη γνώμη της υπη­ρε­σίας, επέ­λε­ξαν να μην ανα­νε­ώ­σουν τις συμ­βά­σεις των δύο και μονα­δι­κών εξει­δι­κευ­μέ­νων εργα­το­τε­χνι­τών ΙΔΟΧ, σε μια χρονική περίοδο, που η υλο­ποί­ηση του έργου απαιτεί εντα­τι­κο­ποί­ηση της εργα­σίας και ενδε­χο­μέ­νως πρό­σληψη περισ­σο­τέ­ρων εργα­ζο­μέ­νων.

Ο λόγος για τον οποίο, η Ομο­σπον­δία, τονίζει την ανάγκη νέων προ­σλή­ψεων ΙΟΔΧ προ­σω­πι­κού είναι ότι η ΕΦΑΔΩΔΕΚ υπο­στη­ρί­ζει ότι το κενό της από­λυ­σης – μη ανα­νέ­ω­σης των συμ­βά­σεων των 2 ΙΔΟΧ εργα­το­τε­χνι­τών θα καλυ­φθεί από το μόνιμο προ­σω­πικό.

Ο ισχυ­ρι­σμός αυτός, είναι απο­λύ­τως ανυ­πό­στα­τος λόγω της ανε­πάρ­κειας του υπάρ­χο­ντος προ­σω­πι­κού της Εφο­ρείας, που δεν επαρκεί για τις δικές της ανάγκες, πολλώ δε μάλλον για την ολο­κλή­ρωση του εν λόγω έργου ΕΣΠΑ.

Αυτή η επιλογή και δια­χεί­ριση του προ­σω­πι­κού του έργου, φανε­ρώ­νει την αδυ­να­μία της ΕΦΑΔΩΔΕΚ στην υλο­ποί­ηση του έργου, που ενώ θα μπο­ρούσε να προ­σλά­βει προ­σω­πικό ΙΔΩΧ για την ολο­κλή­ρωση του έργου, επι­λέ­γει τις ανα­θέ­σεις σε ανα­δό­χους/εργο­λά­βους, γεγονός που ενδε­χο­μέ­νως ελέγ­χε­ται ως προς την τήρηση των κανόνων υλο­ποί­η­σής του, σύμφωνα με την ΥΑ έγκρι­σης εκτέ­λε­σης, ήτοι απο­λο­γι­στικά και με αυτε­πι­στα­σία από την ΕΦΑ Δωδε­κα­νή­σου.

Από όλα τα παρα­πάνω, και κυρίως από τις υπο­νο­ή­σεις της υπεύ­θυ­νης του έργου αλλά και από τον τρόπο ανα­νέ­ω­σης των συμ­βά­σεων των εργα­το­τε­χνι­τών, η ΠΩΕΙΔΔ θεωρεί ότι τίθεται μείζον ζήτημα συν­δι­κα­λι­στι­κής δίωξης του εκπρο­σώ­που της ομο­σπον­δίας μας.

Για το θέμα έχει ενη­με­ρω­θεί και η υπουρ­γός Πολι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού, κ. Μενδώνη, καθώς και οι αρμό­διες Διευ­θύν­σεις του ΥΠΠΩΑ.