Παράνοια

Η Ιστορία επα­να­λαμ­βά­νε­ται, ενίοτε ως φάρσα και αυτοί που μισούν την ελευ­θε­ρία του πνεύ­μα­τος, του λόγου δηλαδή τη Δημο­κρα­τία -διότι περί αυτού πρόκειται- επι­βε­βαιώ­νουν την ανοησία τους, καί­γο­ντας… μέχρι και ένα παρα­μύθι! Δια­μαρ­τυ­ρό­με­νοι αρνητές έβαλαν φωτιά και έκαψαν το βιβλίο του Ευγέ­νιου Τριβιζά. Ο συγ­γρα­φέας και  μάγος των πιο πρω­τό­τυ­πων και πιο ευφά­ντα­στων ιστο­ριών για παιδιά, το έκανε δώρο στο υπουρ­γείο Παι­δείας και μοι­ρά­στηκε στα σχολεία, ώστε οι μικροί μαθητές να ενη­με­ρω­θούν μέσα από αυτό για τον κορω­νοϊό. Ο Τρι­βι­ζάς ως καθη­γη­τής εγκλη­μα­το­λο­γίας με πανε­πι­στη­μιακή καριέρα ξέρει καλά από ιατρική. Ως συγ­γρα­φέας παι­δι­κών βιβλίων ξέρει πώς να ευαι­σθη­το­ποιεί τα παιδιά. Με ευαι­σθη­σία έχει πραγ­μα­τευ­τεί στο παρελ­θόν και άλλους κιν­δύ­νους για την υγεία ή τον ψυχισμό των παιδιών. «Η Δόνα Τερη­δόνα και το μυστικό της γαμή­λιας τούρτας» (για την ανάγκη τήρησης της στο­μα­τι­κής υγιει­νής), «Ο Λού­κου­λος τρώει βότσαλα» (ενάντια στην παχυ­σαρ­κία), «Το παπάκι που δεν του άρεσαν τα ποδα­ρά­κια του» (για την έλλειψη αυτο­ε­κτί­μη­σης) και άλλα.  Ηταν λοιπόν ένας από τους καταλ­λη­λό­τε­ρους συγ­γρα­φείς παι­δι­κών βιβλίων που θα μπο­ρούσε να βρει τον τρόπο να μιλήσει στα παιδιά για τον κορω­νοϊό, για τους κιν­δύ­νους και για τα μέτρα που θα έπρεπε να ακο­λου­θή­σουν, χωρίς να γίνεται αυταρ­χι­κός, ούτε ευθέως διδα­κτι­κός, αλλά πει­στι­κός με εργα­λείο τη φαντα­σία και το χιούμορ.  Οι γονείς που συμ­με­τεί­χαν στη δια­μαρ­τυ­ρία υπο­στή­ρι­ξαν πως αυτό συνιστά «μέρος προ­πα­γάν­δας στα μικρά μας παιδιά να μην πλη­σιά­σουν τους ηλι­κιω­μέ­νους μας» είναι… προ­δο­τικό. Παρά­νοια; Θα ρωτή­σετε. Μόνο;