Προειδοποίηση

Εδώ και εβδο­μά­δες πεθαί­νουν κάθε μέρα 30, 40, 50, 65 προχθές) συμπο­λί­τες μας. Χθες η ανα­πλη­ρώ­τρια υπουρ­γός Υγείας, Μίνα Γκάγκα  δήλωσε πως «εάν έχουμε πολύ περισ­σό­τερα κρού­σματα θα πρέπει να αρχί­σουμε να δια­λέ­γουμε εάν θα βάζουμε ανθρώ­πους που έχουν εγκε­φα­λικό ή ένα ατύχημα ή εάν θα βάζουμε ασθε­νείς με κορω­νοϊό». Ελπίζω ότι αυτή η δήλωση είναι αυτό που φαί­νε­ται, δηλαδή μια προει­δο­ποί­ηση στους εκτός τόπου και χρόνου, από μία κατ’ εξοχήν αρμόδια αφού είναι και γιατρός, ότι πρέπει να κάνουν κάτι. Καλό είναι να βρουν τρόπο να τη λάβουν υπόψη τους αυτή την προει­δο­ποί­ηση, γιατί,  όχι, δεν είναι ελεγ­χό­μενη όπως λένε κάποιοι. Ούτε φυσιο­λο­γική η εξοι­κεί­ωση με τον καθη­μερνό θάνατο. Αν ο κατα­στρο­φι­σμός που υποτιμά τις νίκες και τις προ­ό­δους ήταν συχνά άδικος και άστοχος, η τωρινή δια­χει­ρι­στική αισιο­δο­ξία της κυβέρ­νη­σης σε μια φάση που όλα λένε πως θα χει­ρο­τε­ρεύ­σει τους επό­με­νους μήνες, αυτή η κάπως ‘αδιά­βροχη’ στάση, δεν δικαιο­λο­γεί­ται. Εχει οδη­γή­σει σε μια επι­κίν­δυνη κατά­σταση, την οποία περι­γρά­φει αδρά η πρό­βλεψη της ανα­πλη­ρώ­τριας υπουρ­γού Υγείας. Και τότε οι ευθύνες δεν θα μπορούν να κρυ­φτούν πίσω από ωραία λόγια και άσαρκες δια­βε­βαιώ­σεις περί «θωρα­κι­σμέ­νου» συστή­μα­τος υγείας. Και θα κατα­λο­γι­στούν.