Ο ομογενής Βασίλης Κωνσταντινίδης από τη Ρόδο, έβαλε πωλητήριο σε ιστορικό εστιατόριο του Οχάιο

ΝΤΕΛΑΓΟΥΕΑΡ. ΟΧΑΪΟ. Ο άνθρω­πος που έδωσε ξανά πνοή σε ένα από τα μακρο­βιό­τερα και πιο εμβλη­μα­τικά εστια­τό­ρια της Πολι­τείας του Οχάιο, απο­φά­σισε να παρα­δώ­σει τα κλειδιά στον επόμενο ιδιο­κτήτη. Ο λόγος για τον ομογενή Βασίλη Κων­στα­ντι­νίδη, ο οποίος ανα­κοί­νωσε ότι θέτει προς πώληση το εστια­τό­ριο «Bun’s» στο Ντε­λα­γου­έαρ του Οχάιο όπου δια­μέ­νει, προ­κα­λώ­ντας κινη­τι­κό­τητα στην τοπική κοι­νω­νία.

Όπως γίνεται αντι­λη­πτό, το «Bun’s» δεν είναι απλά μια ακόμη επι­χεί­ρηση εστί­α­σης, αλλά ένας χώρος συνυ­φα­σμέ­νος με την περιοχή του Ντε­λα­γου­έαρ. Κατά πολλούς, η ίδια η ζωντανή της Ιστορία. Ιδρύ­θηκε το μακρινό 1864, από τον Τζορτζ Φρέ­ντε­ρικ Χόφμαν (George Frederick Hoffman), ο οποίος το λει­τούρ­γησε αρχικά ως ζαχα­ρο­πλα­στείο, από τα προ­ϊ­ό­ντα του οποίου έλαβε και το όνομά του (Bun’s). Ο Κων­στα­ντι­νί­δης το αγόρασε το 1998.

«Σε αυτό το μαγαζί πετύ­χαμε τους σκοπούς της ζωής μας και εργα­στή­καμε σκληρά. Όλος ο κόσμος ξέρει πόσο δύσκολη είναι αυτή η εργασία στα εστια­τό­ρια. Κάναμε φιλίες, είχαμε τη συμπα­ρά­σταση του χωριού και της Δημο­τι­κής Αρχής. Τους γνω­ρί­ζουμε όλους. Ολα όμως έχουν ένα τέλος», δηλώνει στον «Εθνικό Κήρυκα» («Ε.Κ.») ο Κων­στα­ντι­νί­δης.

Ο Ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νός εστιά­το­ρας γεν­νή­θηκε στη Ρόδο και μετα­νά­στευσε στις ΗΠΑ σε ηλικία 17 ετών. Είναι ιδιαί­τερα δρα­στή­ριος στις τάξεις της Ομο­γέ­νειας, ενώ είναι πρω­το­ψάλ­της στον οικείο Ιερό Ναό Ευαγ­γε­λι­σμού της Θεο­τό­κου. Την περίοδο που εξα­γό­ρασε το «Bun’s», το εστια­τό­ριο έδειχνε ξεπε­ρα­σμένο. Ο ίδιος απο­φά­σισε να κάνει ορι­σμέ­νες βελ­τιώ­σεις και, εν τέλει, πολ­λα­πλα­σί­ασε τον τζίρο, σε σχέση με την προη­γού­μενη ιδιο­κτη­σία, ενώ, μετά από πυρ­κα­γιά που ξέσπασε το 2002, απο­φά­σισε να το ανα­και­νί­σει, δια­τη­ρώ­ντας τα κλασικά χαρα­κτη­ρι­στικά του.

«Ηταν ένα παλιό αμε­ρι­κα­νικό εστια­τό­ριο. Οταν το αγόρασα από τον προη­γού­μενο ιδιο­κτήτη. Απο­φά­σισα να μην αλλάξω πολύ το μενού. Απλώς πρό­σθεσα 1-2 ελλη­νικά πιάτα, αλλά έως εκεί. Πίστευα όμως σε αυτό που έκανα, ήμουν γνώστης του χώρου της εστί­α­σης και των εστια­το­ρίων. Τον πρώτο χρόνο, κάναμε τρεις φορές περισ­σό­τερα σε σχέση με την παλιά ιδιο­κτη­σία», προ­σθέ­τει ο ομο­γε­νής επι­χει­ρη­μα­τίας.

Στέκι πολι­τι­κών και δημο­σιο­γρά­φων

Ο χώρος του ιστο­ρι­κού «Bun’s» δεν απο­τε­λεί μόνο μια καθη­με­ρινή επιλογή για τους κατοί­κους του Ντε­λα­γου­έαρ, αλλά και πόλο έλξης για επι­σκέ­πτες, οι οποίοι, σε συν­δυα­σμό με τον περι­βάλ­λο­ντα χώρο, νοιώ­θουν πως βρί­σκο­νται σε ένα «κινη­μα­το­γρα­φικό» σκηνικό, μιας άλλης εποχής: Από την επι­βλη­τική πινα­κίδα που παρα­μέ­νει υπε­ρυ­ψω­μένη προς το μέσον του δρόμου από το 1910 -πρακτική που ο Δήμος επι­τρέ­πει κατ’ εξαί­ρεση, λόγω της ιστο­ρι­κό­τη­τας της επιχείρησης- μέχρι το στήσιμο του εσω­τε­ρι­κού χώρου. Ορι­σμέ­νοι από τους διά­ση­μους πελάτες είναι ο πρώην πρό­ε­δρος, Τζορτζ Μπους, ο άλλοτε υπο­ψή­φιος των Ρεπου­μπλι­κα­νών, Μιτ Ρόμνεϊ και ο πρώην Κυβερ­νή­της της Νέας Ιερσέης, Κρις Κρίστυ.

«Οταν ο Κυβερ­νή­της του Οχάιο, Μάικ ντε Ουάιν (Mike de Wine), ήταν να παρα­χω­ρή­σει συνέ­ντευξη στον δημο­σιο­γράφο Μπράιαν Ουί­λιαμς (Brian Williams), του ζήτησε να γίνει στο ‘Bun’s’. Έχουν έρθει και άλλοι σημα­ντι­κοί πολι­τι­κοί, όπως ο Τζορτζ Μπους, ο Κρις Κρίστυ και ο Μιτ Ρόμνεϊ», ανα­φέ­ρει ο κ. Κων­στα­ντι­νί­δης, ο οποίος δηλώνει ότι δεν ανη­συ­χεί για το μέλλον της επι­χεί­ρη­σης, εφόσον δου­λευ­τεί σωστά από τον επόμενο ιδιο­κτήτη.

«Δεν φοβάμαι ότι το μαγαζί θα απο­τύ­χει, διότι είναι σε όμορφη τοπο­θε­σία και είναι από τα μονα­δικά εστια­τό­ρια με τέτοιο χώρο πάρ­κινγκ. Ο κόσμος πάει εκεί που έχει κόσμο. Είμαι σίγου­ρους πως αν κάποιος το εξα­γο­ρά­σει, η προ­ο­πτική είναι πολύ καλή», τονίζει μεταξύ άλλων.

Σύμφωνα με το δημο­σί­ευμα της «Columbus Dispatch», η τιμή πώλησης του «Bun’s» ανέρ­χε­ται στις 750.000 δολάρια, με τον ομογενή επι­χει­ρη­μα­τία να ανα­μέ­νει στο ακου­στικό του για τους ενδια­φε­ρό­με­νους.

Ανα­φο­ρικά με τους λόγους που έβαλε το πωλη­τή­ριο, ο 63χρονος τονίζει πως δεν τίθεται θέμα μη βιω­σι­μό­τη­τας της επι­χεί­ρη­σης, αλλά για απόφαση που πάρθηκε για καθαρά προ­σω­πι­κούς λόγους, καθώς θέλει να περάσει περισ­σό­τερο χρόνο με την οικο­γέ­νειά του.

Πηγή ekirikas.com