Πρόταση του Μ. Κόνσολα για να μπει τέλος στα φαινόμενα έμφυλης βίας και στις γυναικοκτονίες

Μία δέσμη ουσια­στι­κών προ­τά­σεων για να μπει ένα τέλος στα φαι­νό­μενα έμφυλης βίας και στις διαρκώς αυξα­νό­με­νες γυναι­κο­κτο­νίες, κατέ­θεσε στην κυβέρ­νηση ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, κ. Μάνος Κόν­σο­λας.

Ο Βου­λευ­τής ανα­φέ­ρε­ται στην ανάγκη σχε­δια­σμού μιας ολο­κλη­ρω­μέ­νης πολι­τι­κής που θα στο­χεύει στην πρόληψη αυτών των φαι­νο­μέ­νων, στην ενη­μέ­ρωση και ευαι­σθη­το­ποί­ηση της κοι­νω­νίας, αλλά και στην παροχή προ­στα­σίας και συμ­βου­λευ­τι­κής υπο­στή­ρι­ξης για τις γυναί­κες που δέχο­νται απειλές και ψυχο­λο­γική ή σωμα­τική βία.

Τονίζει ότι η ενερ­γο­ποί­ηση μιας τηλε­φω­νι­κής γραμμής δεν αρκεί, ενώ έχει κατα­γρα­φεί ένα έλλειμμα ενη­μέ­ρω­σης και ευαι­σθη­το­ποί­η­σης της κοι­νω­νίας που πρέπει άμεσα να καλυ­φθεί, για να λει­τουρ­γή­σει απο­φα­σι­στικά στον τομέα της πρό­λη­ψης και ανα­σχε­τικά απέ­να­ντι σε όσους χρη­σι­μο­ποιούν κάθε είδους βία.

Ο κ. Κόν­σο­λας κάνει λόγο για ένα σχε­δια­σμό σε εθνικό, περι­φε­ρειακό και τοπικό επίπεδο, τονί­ζο­ντας ότι: «ακόμα και σε μια κλειστή κοι­νω­νία, σε μια απο­μα­κρυ­σμένη περιοχή της ελλη­νι­κής περι­φέ­ρειας, μια γυναίκα πρέπει να έχει τη δυνα­τό­τητα να απευ­θύ­νε­ται σε μια δομή που θα της παρά­σχει συμ­βου­λευ­τική και ψυχο­λο­γική στήριξη ενώ θα μπορούν να ενερ­γο­ποι­η­θούν μέτρα άμεσης προ­στα­σίας της».

Κατα­θέ­τει τρεις συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις:

1ον: Δημιουρ­γία ή και υπο­στή­ριξη ήδη υφι­στά­με­νων δομών σε περι­φε­ρειακό και τοπικό επίπεδο. Στε­λέ­χωση με ειδι­κούς επι­στή­μο­νες για να παρέ­χουν συμ­βου­λευ­τι­κές

υπη­ρε­σίες, αλλά και με δια­σύν­δεση με τους λει­τουρ­γούς της Δικαιο­σύ­νης (Εισαγ­γε­λίες) προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πί­ζο­νται άμεσα απειλές κατά ζωής, επι­κίν­δυ­νες κατα­στά­σεις και έκνομες ενέρ­γειες. Να υπάρχει, δηλαδή, άμεση παρέμ­βαση και προ­στα­σία από τη Δικαιο­σύνη. Ουσια­στικά, μιλάμε για δομές στις οποίες θα υπάρχει διυ­πη­ρε­σιακή συνερ­γα­σία και προ­στα­σία απέ­να­ντι σε φαι­νό­μενα έμφυλης βίας.

2ον: Δράσεις ευαι­σθη­το­ποί­η­σης και ενη­μέ­ρω­σης στα σχολεία, στις δομές εκπαί­δευ­σης, αλλά και στις τοπικές κοι­νω­νίες. Αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει κοινό σχε­δια­σμό και δράσεις με την αυτο­διοί­κηση και το Υπουρ­γείο Παι­δείας.

3ον: Δημιουρ­γία θεσμού κοι­νω­νι­κού δια­με­σο­λα­βητή που μπορεί να είναι δικη­γό­ρος ή ειδικός ψυχο­λό­γος στον οποίο θα μπορούν να απευ­θύ­νο­νται γυναί­κες αλλά και άτομα που βιώνουν κοι­νω­νικό απο­κλει­σμό για συμ­βου­λευ­τική υπο­στή­ριξη.

«Πρέπει να δημιουρ­γη­θούν διυ­πουρ­γι­κές και διυ­πη­ρε­σια­κές συνερ­γα­σίες για να δημιουρ­γη­θεί ένα απο­τε­λε­σμα­τικό πλαίσιο προ­στα­σίας και πρό­λη­ψης απέ­να­ντι σε απειλές και φαι­νό­μενα βίας», τονίζει ο Μάνος Κόν­σο­λας.

Επι­συ­νά­πτε­ται το πλήρες κείμενο της ερώτησης-πρότασης που κατέ­θεσε ο κ. Κόν­σο­λας με απο­δέ­κτη την Υφυ­πουργό Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων, αρμόδια για θέματα Δημο­γρα­φι­κής Πολι­τι­κής και Οικο­γέ­νειας, κα. Συρεγ­γέλα.

Ε Ρ Ω Τ Η Σ Η

Προς

Υπουργό Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων

 

ΘΕΜΑ: «Σχε­δια­σμός δράσεων για την αντι­με­τώ­πιση των φαι­νο­μέ­νων έμφυλης βίας»

 

Κύριε Υπουργέ,

 

Η κυβέρ­νηση έδειξε την ευαι­σθη­σία και το ενδια­φέ­ρον της για τα ζητή­ματα που αφορούν στη δημο­γρα­φική και οικο­γε­νειακή πολι­τική και στην ισότητα των δύο φύλων, με τη δημιουρ­γία θέσης υφυ­πουρ­γού.

Η εξέλιξη αυτή δίνει τη δυνα­τό­τητα σχε­δια­σμού και υλο­ποί­η­σης πολι­τι­κών σε εθνικό, περι­φε­ρειακό και τοπικό επίπεδο.

Τα φαι­νό­μενα έμφυλης βίας που είδαν το φως της δημο­σιό­τη­τας το τελευ­ταίο διά­στημα, αλλά και ο αυξα­νό­με­νος αριθμός γυναι­κο­κτο­νιών, δημιουρ­γούν την ανάγκη σχε­δια­σμού μιας ολο­κλη­ρω­μέ­νης πολι­τι­κής που θα στο­χεύει στην πρόληψη αυτών των φαι­νο­μέ­νων, στην ενη­μέ­ρωση και ευαι­σθη­το­ποί­ηση της κοι­νω­νίας, αλλά και στην παροχή προ­στα­σίας και συμ­βου­λευ­τι­κής υπο­στή­ρι­ξης για τις γυναί­κες που δέχο­νται απειλές και ψυχο­λο­γική ή σωμα­τική βία.

Η ενερ­γο­ποί­ηση μιας τηλε­φω­νι­κής γραμμής δεν αρκεί. Αυτή τη στιγμή κατα­γρά­φε­ται ένα έλλειμμα ενη­μέ­ρω­σης και ευαι­σθη­το­ποί­η­σης της κοι­νω­νίας που πρέπει άμεσα να καλυ­φθεί. Η ενη­μέ­ρωση και η ευαι­σθη­το­ποί­ηση θα λει­τουρ­γή­σουν απο­φα­σι­στικά στον τομέα της πρό­λη­ψης και ανα­σχε­τικά απέ­να­ντι σε όσους χρη­σι­μο­ποιούν κάθε είδους βία.

Κέντρα Συμ­βου­λευ­τι­κής δεν υπάρ­χουν σε όλες τις Περι­φέ­ρειες και τους Δήμους ενώ οι Ξενώνες Κακο­ποι­η­μέ­νων Γυναι­κών, που προ­σφέ­ρουν ουσια­στικό έργο, δεν μπορούν να αντα­πο­κρι­θούν σε δράσεις στο πεδίο της πρό­λη­ψης και της πλήρους υπο­στή­ρι­ξης των θυμάτων.

Απαι­τεί­ται, επίσης, σχε­δια­σμός σε εθνικό, περι­φε­ρειακό και τοπικό επίπεδο. Ακόμα και σε μια κλειστή κοι­νω­νία, σε μια απο­μα­κρυ­σμένη περιοχή της ελλη­νι­κής περι­φέ­ρειας, μια γυναίκα πρέπει να έχει τη δυνα­τό­τητα να απευ­θύ­νε­ται σε μια δομή που θα της παρά­σχει συμ­βου­λευ­τική και ψυχο­λο­γική στήριξη ενώ θα μπορούν να ενερ­γο­ποι­η­θούν μέτρα άμεσης προ­στα­σίας της.

Κυρίως, απαι­τεί­ται να δημιουρ­γη­θούν διυ­πουρ­γι­κές και διυ­πη­ρε­σια­κές συνερ­γα­σίες για να δημιουρ­γη­θεί ένα απο­τε­λε­σμα­τικό πλαίσιο προ­στα­σίας και πρό­λη­ψης.

Στην κατεύ­θυνση αυτή το Υπουρ­γείο οφείλει να εξε­τά­σει την υλο­ποί­η­σης δράσεων και πολι­τι­κών όπως:

1ον: Δημιουρ­γία ή και υπο­στή­ριξη ήδη υφι­στά­με­νων δομών σε περι­φε­ρειακό και τοπικό επίπεδο. Στε­λέ­χωση με ειδι­κούς επι­στή­μο­νες για να παρέ­χουν συμ­βου­λευ­τι­κές υπη­ρε­σίες αλλά και με δια­σύν­δεση με τους λει­τουρ­γούς της Δικαιο­σύ­νης (Εισαγ­γε­λίες) προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πί­ζο­νται άμεσα απειλές κατά ζωής, επι­κίν­δυ­νες κατα­στά­σεις και έκνομες ενέρ­γειες. Ουσια­στικά μιλάμε για δομές στις οποίες θα υπάρχει διυ­πη­ρε­σιακή συνερ­γα­σία και προ­στα­σία απέ­να­ντι σε φαι­νό­μενα έμφυλης βίας.

2ον: Δράσεις ευαι­σθη­το­ποί­η­σης και ενη­μέ­ρω­σης στα σχολεία, στις δομές εκπαί­δευ­σης αλλά και στις τοπικές κοι­νω­νίες. Αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει κοινό σχε­δια­σμό και δράσεις με την αυτο­διοί­κηση και το Υπουρ­γείο Παι­δείας.

 

3ον: Δημιουρ­γία θεσμού κοι­νω­νι­κού δια­με­σο­λα­βητή που μπορεί να είναι δικη­γό­ρος ή ειδικός ψυχο­λό­γος στον οποίο θα μπορούν να απευ­θύ­νο­νται γυναί­κες αλλά και άτομα που βιώνουν κοι­νω­νικό απο­κλει­σμό για συμ­βου­λευ­τική υπο­στή­ριξη.

 

Κατόπιν των ανωτέρω

Ερω­τά­ται ο Κύριος Υπουρ­γός

 

1. Ποιες από τις ανωτέρω προ­τει­νό­με­νες πολι­τι­κές και δράσεις προ­τί­θε­ται να εξε­τά­σει η κυβέρ­νηση για να δημιουρ­γη­θεί ένα απο­τε­λε­σμα­τικό πλαίσιο αντι­με­τώ­πι­σης της έμφυλης βίας;

 

 

Ο Ερωτών Βου­λευ­τής

 

Μάνος Κόν­σο­λας

Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου