Οικουμενικός Πατριάρχης για τα Σεπτεμβριανά: «Είμαστε εδώ, φυλάσσουμε Θερμοπύλες»

Στην 66η επέτειο από τα Σεπτεμ­βριανά του 1955, «των βίαιων, θλι­βε­ρών και τρα­γι­κών γεγο­νό­των εις βάρος της Ομο­γε­νείας, στη διάρ­κεια των οποίων κατα­στρά­φη­καν ή υπέ­στη­σαν σοβαρές ζημίες οι περισ­σό­τε­ροι Ορθό­δο­ξοι ναοί της Πόλεως και άλλα μνημεία της Ρωμιο­σύ­νης» ανα­φέρ­θηκε ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαίος, υπο­δε­χό­με­νος χθες στο Φανάρι, πολυ­μελή όμιλο εκπαι­δευ­τι­κών από την Ελλάδα και την Κύπρο.

«Θεω­ρούμε ότι πίσω από την κατα­στροφή των θρη­σκευ­τι­κών μνη­μείων ευρί­σκε­ται η ίδια εκείνη κακή αλλοί­ω­σις της ελευ­θε­ρίας μας, η οποία προ­κα­λεί και τα οικο­λο­γικά προ­βλή­ματα. Ο θρη­σκευ­τι­κός φανα­τι­σμός, αυτή η νοσηρή έκφραση της θρη­σκευ­τι­κής πίστης, και το “σύμπλεγμα του ανθρω­πο­θεού”, ο νέος προ­μη­θει­σμός, ο οποίος δεν ανα­γνω­ρί­ζει μέτρα και όρια, αλλά θέλει τον άνθρωπο απόλυτο κυρί­αρχο της φύσης, απο­τε­λούν σήμερα τη μεγάλη πρό­κληση και τη φοβερή απειλή για τη φύση και τον πολι­τι­σμό. Δεν είναι τυχαίο ότι η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθο­δό­ξου Εκκλη­σίας (Κρήτη 2016) ανα­φέρ­θηκε με έμφαση στη σύγ­χρονη οικο­λο­γική κρίση και στην κατα­στροφή των θρη­σκευ­τι­κών μνη­μείων, και κατε­δί­κασε τον ανθρω­πο­θει­σμό και τον φοντα­με­ντα­λι­σμό σε όλες τους τις μορφές».

Στη συνέ­χεια ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης υπο­γράμ­μισε τον σημα­ντικό ρόλο που δια­δρα­μα­τί­ζει η εκπαί­δευση στη δια­μόρ­φωση της νέας γενιάς και στη μετά­δοση σε αυτήν κορυ­φαίων αξιών και αρχών.

«Πάμπολλα και ουσια­στικά για το μέλλον της ανθρω­πό­τη­τος εξαρ­τώ­νται από το εάν και κατά πόσον η εκπαί­δευση θα κατα­φέ­ρει να μετα­δώ­σει στη νέα γενεά τις αρχές του οικο­λο­γι­κού ήθους, την κατα­νό­ηση της δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τας και τον σεβασμό της ανθρω­πί­νης αξιο­πρε­πείας και των πνευ­μα­τι­κών αξιών. Επα­να­λαμ­βά­νουμε, ότι μία παιδεία χωρίς οικο­λο­γικό, ανθρω­πι­στικό και πνευ­μα­τικό προ­σα­να­το­λι­σμό είναι παρωδία παι­δείας. Το μέλλον ανήκει σε μια αυθε­ντική παιδεία υπεύ­θυ­νης ελευ­θε­ρίας, στην υπη­ρε­σία του Είναι και όχι του Έχειν, του μετο­χι­κού και όχι του κτη­τι­κού πολι­τι­σμού, της αλλη­λεγ­γύης και όχι της κατο­χύ­ρω­σης των δικαιω­μά­των του περι­κλεί­στου ατόμου.

»Χαι­ρό­μα­στε για την παρου­σία σας εδώ στην Πόλη των Πόλεων. Είμαστε βέβαιοι, ότι και όσοι από εσάς ήλθαν εδώ ως απλοί επι­σκέ­πτες, θα έχουν ανα­κα­λύ­ψει ήδη ότι έγιναν προ­σκυ­νη­τές, ότι εδώ ευρί­σκε­ται ένα ουσια­στικό κομμάτι της ταυ­τό­τη­τός τους. Στο σημείο αυτό δρα η λογική της καρδιάς, η οποία μας ικα­νώ­νει να βλέ­πουμε αυτά που αδυ­να­τεί να ιδή και να κατα­νο­ήση η τετρά­γωνη λογική. Εμείς είμαστε εδώ, φυλάσ­σουμε Θερ­μο­πύ­λες, αμε­τα­κί­νη­τοι, ποτέ από το χρέος μη κινού­ντες, θαραλ­λέοι, ατε­νί­ζο­ντες “τον Χριστόν μόνον”, εν πλήρει επι­γνώ­σει ότι “χωρίς Αυτού ου δυνά­μεθα ποιείν ουδέν”».

Ο πολυ­με­λής όμιλος εκπαι­δευ­τι­κών από την Ελλάδα και την Κύπρο συμ­με­τεί­χαν στο Φόρουμ «Οικου­με­νική Πρω­το­βου­λία για την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος και του πολι­τι­σμού» σημειώ­νε­ται στην ίδια ανα­κοί­νωση.

Το Φόρουμ, που διορ­γα­νώ­θηκε από το Ευρω­παϊκό Κέντρο Βυζα­ντι­νών και Μετα­βυ­ζα­ντι­νών Μνη­μείων σε συνερ­γα­σία με το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο, διε­ξή­χθη το Σάββατο στο Σισμα­νό­γλειο Μέγαρο και την Κυριακή, στην Ιερά Θεο­λο­γική Σχολή της Χάλκης. Με αφορμή το θέμα του Φόρουμ, ο Πανα­γιώ­τα­τος ανα­φέρ­θηκε στο κατα­πρά­σινο και πευ­κό­φυτο τοπίο που περι­βάλ­λει τη Σχολή, στην οποία και ο ίδιος έζησε για έντεκα χρόνια, και πρό­σθεσε:

«Με την έννοια αυτή, θεω­ρούμε πολύ επιτυχή και εξόχως συμ­βο­λική τη δια­ξα­γωγή του Φόρουμ για το περι­βάλ­λον και τα μνημεία στην Θεο­λο­γική Σχολή της Χάλκης, όπου φύση και πολι­τι­σμός συνυ­πάρ­χουν αρμο­νικά και αλλη­λο­πε­ρι­χω­ρού­νται. Εξάλλου, στον χώρο αυτόν οργα­νώ­θη­καν πολλά οικο­λο­γικά σεμι­νά­ρια και συνέ­δρια, τα τρία πρώτα Halki Summit, δια­λέ­ξεις, συνα­ντή­σεις, συζη­τή­σεις για τον πολι­τι­σμό και ποι­κί­λες άλλες σημα­ντι­κές εκδη­λώ­σεις. Σίγουρα, θα είδατε από μακριά και το Ορφα­νο­τρο­φείο της Πρι­γκή­που, το περί­φημο αυτό ξύλινο οικο­δό­μημα, καύχημα και σύμβολο για την Ομο­γέ­νεια, ανα­πό­σπα­στο κομμάτι του τοπίου της νήσου, για τη σωτηρία του οποίου είναι σε εξέλιξη σύντο­νες προ­σπά­θειες».

Με πλη­ρο­φο­ρίες από ΑΠΕ / ΜΠΕ