E. Λέκκας: «Είναι άμεση ανάγκη η αντιμετώπιση των πλημμυρικών φαινομένων στη Ρόδο»

Κύριε Λέκκα να ξεκι­νή­σουμε από ένα πρώτο σχόλιο για την κατά­σταση στην οποία βρί­σκε­ται η χώρα μας με τις πυρ­κα­γιές και βέβαια, να μιλή­σουμε για τις πυρ­κα­γιές στη Ρόδο, η οποία δεν ξέφυγε από αυτή την κατα­στροφή.

Δεν είναι μόνον η Ελλάδα που αυτή την στιγμή, φλέ­γε­ται. Πάρα πολλές χώρες στη Μεσό­γειο, αντι­με­τω­πί­ζουν το ίδιο πρό­βλημα. Αυτό σημαί­νει ότι έχουμε να κάνουμε με γενι­κό­τερα αίτια τα οποία είναι σε μακρά κλίμακα. Δηλαδή έχουμε να κάνουμε με υψη­λό­τα­τες θερ­μο­κρα­σίες σε μεγάλη περιοχή, έχουμε να κάνουμε με παρα­τε­τα­μέ­νες υψηλές θερ­μο­κρα­σίες και καύ­σω­νες και βεβαίως, σε όλες αυτές τις περιο­χές, η υγρασία που υπήρχε στο έδαφος, ουσια­στικά έχει… εξα­φα­νι­στεί. Αυτοί είναι οι τρεις παρά­γο­ντες οι οποίοι συντε­λούν στο να έχουμε μια γενι­κό­τερη ανά­φλεξη στη Μεσό­γειο και βέβαια, στην Ελλάδα.

Από εκεί και πέρα, στον ελλη­νικό χώρο πιστεύω ότι συντρέ­χουν ιδιαί­τε­ροι λόγοι που οφεί­λο­νται στην ‘κλι­μα­τική κρίση’ και ανα­πτύσ­σο­νται με ιδιαί­τερη ένταση. Σε όλες αυτές τις περιο­χές που καί­γο­νται δια­πι­στώ­νουμε ότι είναι σε εξέλιξη η ‘κλι­μα­τική κρίση’. Αυτό συμ­βαί­νει σε όλη την χώρα αλλά κάθε περί­πτωση είναι ξεχω­ρι­στή και προ­σπα­θούμε να την ανα­λύ­σουμε και να την εξε­τά­σουμε –όχι μόνον τις αιτίες της αλλά και τις δια­δι­κα­σίες ανά­πτυ­ξης, τις επι­πτώ­σεις άρα και την ανά­καμψη.

Όσον αφορά στην πυρ­κα­γιά στην Ρόδο θα σας πω τα εξής: εκδη­λώ­θηκε σε ένα κομβικό σημείο του νησιού -από περι­βαλ­λο­ντι­κής άποψης. Κατά την εκτί­μησή μου, παρά το γεγονός πως ήταν μια μικρή (σχετικά) πυρ­κα­γιά λόγω των καθο­ρι­στι­κών επεμ­βά­σεων για τον περιο­ρι­σμό της, εκείνο το οποίο μπο­ρούμε να προ­σεγ­γί­σουμε είναι πλέον οι επι­πτώ­σεις που θα υπάρ­ξουν.

Όταν λέμε για επι­πτώ­σεις, ξεκι­νάμε από την προ­ε­τοι­μα­σία που πρέπει να γίνει για τα πλημ­μυ­ρικά φαι­νό­μενα;

Τα πλημ­μυ­ρικά φαι­νό­μενα είναι η επεί­γουσα κατά­σταση την οποία έχουμε να αντι­με­τω­πί­σουμε. Είναι όμως και άλλα θέματα τα οποία πρέπει να εξε­τά­σουμε, όπως για παρά­δειγμα, η εμβό­λιση του εδάφους και του υπε­δά­φους και ιδιαί­τερα τα υπόγεια νερά. Στην περιοχή που κάηκε, υπάρ­χουν υπόγεια νερά λόγω της γεω­λο­γι­κής δομής της. Πρέπει να εξε­τά­σουμε τις επι­πτώ­σεις σε σχέση με την ανά­καμψη της περιο­χής και να δούμε ποιες νέες μεθο­δο­λο­γίες επι­βάλ­λο­νται από την ‘κλι­μα­τική κρίση’ και πώς θα υπο­βοη­θή­σουμε την φύση για να ανα­κάμ­ψει και να επα­νέλ­θει στην προη­γού­μενη κατά­στασή της.

Όσον αφορά στην κλι­μα­τική αλλαγή για την οποία μιλάει όλος ο πλα­νή­της, θα ήθελα να μας πείτε πόσο επη­ρε­ά­ζει την δική μας περιοχή που είναι νησιω­τική.

Θα έλεγα κατ’ αρχήν ότι δεν είμαστε ακόμη σίγου­ροι για την κλι­μα­τική αλλαγή. Γιατί η αλλαγή στο κλίμα, σημαί­νει μια μακρο­πρό­θε­σμη δια­δι­κα­σία η οποία περι­λαμ­βά­νει και απαιτεί εκα­το­ντά­δες χρόνια. Σε αντι­στοί­χιση με τον γεω­λο­γικό κύκλο και την ηλικία της γης η οποία ανέρ­χε­ται στα 4,543e9 έτη. Έχουμε χιλιά­δες αλλαγές στο κλίμα της γης από τότε που η γη ήταν ένα αυτο­τε­λές σώμα αλλά μιλάμε για πολύ μεγάλα χρονικά δια­στή­ματα: από αρκετές εκα­το­ντά­δες μέχρι μερικές χιλιά­δες χρόνια. Αυτό που ζούμε τώρα, είναι η κλι­μα­τική κρίση, δηλαδή μια δια­δι­κα­σία ακραίων φυσικών φαι­νο­μέ­νων σε όλα τα επίπεδα, τάσεις δια­φο­ρο­ποί­η­σης των βασικών στοι­χείων του ατμο­σφαι­ρι­κού και του γήινου περι­βάλ­λο­ντος και στη συνέ­χεια, θεω­ρούμε ότι όλα αυτά ίσως να κατα­λή­ξουν στην κλι­μα­τική αλλαγή.  Η δια­δι­κα­σία στη Ρόδο και κυρίως στις νησιω­τι­κές περιο­χές, είναι ιδιαί­τερα ευαί­σθητη καθώς τα νησιά είναι αυτά που υφί­στα­νται τις πιο μεγάλες πιέσεις. Τόσο λόγω γεω­γρα­φι­κής θέσης, όσο κι επειδή εξα­ντλού­νται οι πόροι από την υπε­ρεκ­με­τάλ­λευση (και λόγω του του­ρι­σμού και των δρα­στη­ριο­τή­των που γίνο­νται εκεί) αλλά κι επειδή τα νησιά έχουν ένα ιδιαί­τερο και ευαί­σθητο περι­βάλ­λον.

Για παρά­δειγμα, η Ρόδος που είναι ένα από τα μεγάλα νησιά της Ελλάδας με υψη­λό­τε­ρες θερ­μο­κρα­σίες από τις άλλες περιο­χές, τώρα βρί­σκε­ται σε προϊ­ούσα δια­δι­κα­σία η ερη­μο­ποί­ηση στο νότιο τμήμα της. Εκεί θα πρέπει να δώσουμε μεγάλο βάρος και να κατευ­θύ­νουμε ενέρ­γειες και βεβαίως, μέσα σε όλο αυτό ήταν επι­βα­ρυ­ντικό στοι­χείο η ανά­πτυξη της πυρ­κα­γιάς.

Τι προ­τεί­νετε να γίνει; Ασχο­λεί­στε πολλά χρόνια με τη Ρόδο και τα νησιά.

Θα πρέπει να γίνει ένας στρα­τη­γι­κός σχε­δια­σμός για τη Ρόδο (και τα Δωδε­κά­νησα) τα οποία χαρα­κτη­ρί­ζο­νται από μία πολυ­μορ­φία: αυτό σημαί­νει ότι έχουν ξεχω­ρι­στό χαρα­κτήρα το καθένα και απαι­τού­νται ανά­λο­γες δια­δι­κα­σίες. Ο σχε­δια­σμός πρέπει να αντα­πο­κρί­νε­ται στις νέες κατα­στά­σεις που έχουμε να αντι­με­τω­πί­σουμε.

Δυστυ­χώς, συνη­θί­ζουμε να επα­να­παυό­μα­στε και να επι­ζη­τούμε την ανά­πτυξη μέσα από διά­φο­ρες δρα­στη­ριό­τη­τες αλλά αυτά τα έκτακτα γεγο­νότα, είναι κομβικά και μας δίνουν την ώθηση να καθί­σουμε, να σκε­φτούμε και να σχε­διά­σουμε για το τι πρέπει να κάνουμε από εδώ κι εμπρός. Μην ξεχνάμε πως οι προ­κλή­σεις και οι κίν­δυ­νοι στο μέλλον θα είναι αυξα­νό­με­νοι και μάλιστα με… επι­τα­χυ­νό­μενη δια­δι­κα­σία.

Σε ό,τι αφορά στα πλημ­μυ­ρικά φαι­νό­μενα, η Ρόδος είναι μια ιδιαί­τερη περί­πτωση. Έχουμε ξεκι­νή­σει εδώ και μερικά χρόνια με αφορμή μεγάλες πλημ­μύ­ρες που έλαβαν χώρα, κάποιες προ­σεγ­γί­σεις. Οι πλημ­μύ­ρες, είναι ένα μεγάλο θέμα που πρέπει να μπει σε προ­τε­ραιό­τητα. Πρέπει να γίνουν δράσεις για να απο­μα­κρυν­θούν οι κίν­δυ­νοι. Έχω προ­τεί­νει στην ΠΝΑι να κάνουμε μια επα­να­προ­σέγ­γιση για να εξε­τά­σουμε πού ακριβώς βρι­σκό­μα­στε ήδη στην δια­δι­κα­σία διε­ρεύ­νη­σης.

Το ό,τι θα κηρυ­χτούν άμεσα ανα­δα­σω­τέες οι περιο­χές που κάηκαν, μας δίνει ένα μήνυμα αισιο­δο­ξίας;

Αυτό προ­βλέ­πε­ται από το Σύνταγμα. Η ουσία είναι να γίνει σωστά η ανα­δά­σωση διότι δεν θέλει επεί­γου­σες επεμ­βά­σεις. Ακόμη και η προ­σπά­θεια να φυτέ­ψουμε ένα δέντρο σε μια τέτοια περιοχή, ενδε­χο­μέ­νως να προ­κα­λέ­σει αρνη­τικά απο­τε­λέ­σματα. Ένα δάσος θέλει ηρεμία, να αντι­δρά­σει από μόνο του και στη συνέ­χεια να μπο­ρέ­σουμε να επέμ­βουμε. Πολλές φορές οι επεμ­βά­σεις μπορεί να φέρουν το αντί­θετο απο­τέ­λε­σμα….