Μητσοτάκης: Έκκληση στους εκπαιδευτικούς να εμβολιαστούν

Έκκληση από τον πρω­θυ­πουργό Κυριάκο Μητσο­τάκη προς τους εκπαι­δευ­τι­κούς να εμβο­λια­στούν ενόψει της νέας σχο­λι­κής χρονιάς προ­κει­μέ­νου να ανοί­ξουν ξανά τα σχολεία με ασφά­λεια.

Στο πλαίσιο της ομιλίας του στο διεθνές συνέ­δριο με θέμα «Οι συνέ­πειες της Covid-19 στην Ψυχική Υγεία και στα συστή­ματα παροχής υπη­ρε­σιών υγείας», που συν­διορ­γα­νώ­νουν το υπουρ­γείο Υγείας και ο Παγκό­σμιος Οργα­νι­σμός Υγείας και διε­ξά­γε­ται στο Καβούρι., ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης είπε:

«Θα ήθελα να σας δώσω ένα παρά­δειγμα. Με απα­σχο­λεί ιδιαί­τερα το ζήτημα της ψυχικής υγείας των παιδιών και εφήβων. Ποια είναι η καλύ­τερη πολι­τική για την αντι­με­τώ­πιση αυτού του ζητή­μα­τος, εν μέσω παν­δη­μίας; Η καλύ­τερη πολι­τική είναι τα παιδιά μας να επι­στρέ­ψουν στα σχολεία όσο πιο γρήγορα γίνεται. Για το λόγο αυτό, ο εμβο­λια­σμός των εκπαι­δευ­τι­κών είναι τόσο σημα­ντι­κός. Αν ένας εκπαι­δευ­τι­κός στο δημο­τικό σχολείο νοσήσει, τότε είναι πολύ δύσκολο να αντι­κα­τα­στα­θεί. Σε αυτή την περί­πτωση, το σχολείο ή ένα τμήμα του ίσως χρεια­στεί να κλείσει για μια εβδο­μάδα ή για δύο εβδο­μά­δες. Για το λόγο αυτό, από αυτό το βήμα, καλώ όλο το εκπαι­δευ­τικό προ­σω­πικό, δασκά­λους και καθη­γη­τές. Σας παρα­καλώ: Εμβο­λια­στείτε! Για να είμαστε και εμείς σε θέση να ξανα­νοί­ξουμε τα σχολεία μας με ασφά­λεια και με τα λιγό­τερα δυνατά προ­βλή­ματα τον Σεπτέμ­βριο».

Ο πρω­θυ­πουρ­γός τόνισε: «Είναι καθήκον μου να βρί­σκο­μαι ανάμεσά σας γιατί αυτή η εκδή­λωση θα κατα­λή­ξει σε σημα­ντικά συμπε­ρά­σματα, από τα οποία θα ωφε­λη­θούν όλες οι χώρες ενόψει μίας σοβαρής απειλής που προ­ϋ­πήρχε της παν­δη­μίας και ανα­δεί­χθηκε κατά τη διάρ­κειά της».

Ο κ. Μητσο­τά­κης υπο­γράμ­μισε πως οι κυβερ­νή­σεις έχουν καθήκον να φωτί­σουν τον κόσμο της ψυχικής υγείας που συχνά παρα­μέ­νει σκο­τει­νός. «Μιλάμε για βασικό συστα­τικό της υγειας. Προ­ϋ­πο­θέ­τει δράσεις τώρα», σημεί­ωσε, ενώ ανέφερε πως κατά την περίοδο της παν­δη­μίας ο σωμα­τι­κός πόνος συνο­δεύ­ε­ται πολλές φορές από ψυχικό πόνο και εκδη­λώ­νε­ται με πολλές μορφές.

«Κοντά στον Γολγοθά αυτών των ασθενών υπάρχει ο θρήνος των συγ­γε­νών τους», πρό­σθεσε ο πρω­θυ­πουρ­γός, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι αναμ­φί­βολα η ψυχική υγεία είναι ζωτικής σημα­σίας και πρέπει να απο­τε­λέ­σει προ­τε­ραιό­τητα για όλες τις κυβερ­νή­σεις.

Σύμφωνα με τον κ. Μητσο­τάκη, απαι­τού­νται δράσεις για την πρόληψη και τη θερα­πεία και ένα πρώτο βήμα είναι να συζη­τάμε περισ­σό­τερο και πιο ανοικτά. «Να μιλάμε ανοικτά για το στίγμα, το οποίο συχνά συνο­δεύει την ψυχική ασθέ­νεια», τόνισε.

Ολό­κληρη η ομιλία του πρω­θυ­πουρ­γού

Αγαπητέ Dr Kluge, Αντι­πρό­ε­δρε, Επί­τροπε, Υπουρ­γοί, Κυρίες και Κύριοι.

Καλώς ήρθατε στην Αθήνα και σε αυτό το πολύ σημα­ντικό συνέ­δριο για τη ψυχική υγεία.

Η παν­δη­μία του Covid-19 έφερε τον κόσμο αντι­μέ­τωπο με πολλές μεγάλες προ­κλή­σεις. Ταυ­τό­χρονα όμως έδειξε τι είναι εφικτό όταν οι κυβερ­νή­σεις, οι διε­θνείς οργα­νι­σμοί -όπως ο Παγκό­σμιος Οργα­νι­σμός Υγείας- και οι πολίτες κινη­το­ποιού­νται για να ανα­λά­βουν δράση από κοινού.

Θεώρησα καθήκον μου να βρί­σκο­μαι ανάμεσά σας σήμερα, διότι αυτή η ημερίδα θα κατα­λή­ξει σε πολύ σημα­ντικά συμπε­ρά­σματα που θα προ­σφέ­ρουν εφόδια σε όλες τις χώρες προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πί­σουν αυτή τη σοβαρή απειλή. Μια απειλή που υπήρχε και προ της παν­δη­μίας αλλά αναμ­φί­βολα έχει οξυνθεί από την παν­δη­μία του Covid-19.

Βρί­σκο­μαι εδώ γιατί πιστεύω ακρά­δα­ντα ότι οι κυβερ­νή­σεις -στο υψη­λό­τερο επίπεδο- έχουν καθήκον να ρίξουν φως στον συχνά σκο­τεινό κόσμο της ψυχικής υγείας. Πρέπει να ανα­γνω­ρί­σουμε ότι δεν πρό­κει­ται για μια παρά­με­τρο που απλά περι­λαμ­βά­νε­ται στο συνο­λικό/απτό ζήτημα δημό­σιας υγείας, αλλά απο­τε­λεί βασικό συστα­τικό της.

Απαιτεί δράση και θα πρέπει να την ανα­λά­βουμε τώρα.

Ο Covid-19 απέ­δειξε αναμ­φί­βολα ότι ο σωμα­τι­κός πόνος συνο­δεύ­ε­ται, αλλά και συχνά προ­κα­λεί, τον ψυχικό πόνο. Αυτό συμ­βαί­νει με πολλούς δια­φο­ρε­τι­κούς τρόπους και εκφρά­ζε­ται με πολλές δια­φο­ρε­τι­κές μορφές. Διότι δίπλα στον Γολγοθά ​​των ασθενών υπήρχε συχνά και η μονα­χική συμπα­ρά­σταση και ο σιω­πη­λός πόνος των συγ­γε­νών.

Τα lockdown έφεραν μαζί τους την κατά­θλιψη σε μεγάλη κλίμακα, την οποία συχνά πυρο­δο­τούσε η οικο­νο­μική ανα­σφά­λεια, καθώς και τα τραγικά φαι­νό­μενα της ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας. Ταυ­τό­χρονα, ακόμη και τα απα­ραί­τητα μέτρα προ­στα­σίας με στόχο την αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας απέ­κτη­σαν ένα διττό χαρα­κτήρα: δρούσαν ως ασπίδα για τους ενή­λι­κες, αλλά και ως περιο­ρι­σμοί για την ελευ­θε­ρία των νέων.

Στο βαθμό που κάποιος θα αμφέ­βαλε ίσως για τη ζωτική σημασία της ψυχικής υγείας, πλέον δεν υπάρχει αμφι­βο­λία ότι η ψυχική υγεία θα πρέπει να απο­τε­λεί προ­τε­ραιό­τητα της Πολι­τείας. Απαι­τεί­ται δράση τόσο στην πρόληψη όσο και στη θερα­πεία.

Το πρώτο βήμα για τον καθένα, όπως ανέφερε και ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής (Νικήτας Κακλα­μά­νης), είναι να μιλήσει για το θέμα πολύ πιο ανοιχτά, να καταρ­ρί­ψει τα ταμπού και να εκφρα­στεί ανοιχτά για το στίγμα που συχνά σχε­τί­ζε­ται με την ψυχική υγεία. Το σπίτι μας μπορεί να λει­τουρ­γή­σει ως κατα­φύ­γιο, αλλά – για πολλούς από εμάς – μπορεί να γίνει και φυλακή, στο μυαλό των ανθρώ­πων. Φόβος, θλίψη, μοναξιά, κακο­ποί­ηση και εξάρ­τηση. Όλα έγιναν χαρα­κτη­ρι­στικά αυτής της παν­δη­μίας.

Δεν θα ανα­φερθώ εκτενώς στις πολλές πρω­το­βου­λίες που ανέλαβε η Ελλάδα εν μέσω της παν­δη­μίας. Ο Υπουρ­γός (Υγείας Βασίλης Κικί­λιας) θα μιλήσει λεπτο­με­ρώς για τις εν λόγω πρω­το­βου­λίες. Αλλά θέλω να επι­ση­μάνω ορι­σμέ­νες από αυτές που θεωρώ πως έχουν ιδιαί­τερη σημασία.

Ιδρύ­θη­καν νέες μονάδες Ψυχικής Υγείας. Τηλε­φω­νι­κές γραμμές υπο­στή­ρι­ξης λει­τουρ­γούν ήδη σε όλη τη χώρα, ενώ η Μονάδα Τηλε­ψυ­χια­τρι­κής λει­τουρ­γεί στη βάση ενός πολύ ενδια­φέ­ρο­ντος και συναρ­πα­στι­κού πιλο­τι­κού project στο Καστε­λό­ριζο. Σκοπός μας η λει­τουρ­γία παρό­μοιων κέντρων σε άλλα απο­μα­κρυ­σμένα νησιά και γεω­γρα­φικά απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές.

Θέλω επίσης να ανα­φερθώ στα ειδικά προ­γράμ­ματα για παιδιά και εφήβους, αλλά και στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης κατά των Ναρ­κω­τι­κών και των Εθισμών. Και, φυσικά, στη συνερ­γα­σία μας με τον ΠΟΥ για την αξιο­λό­γηση όλων των δομών Ψυχικής Υγείας.

Θέλω με αυτή την ευκαι­ρία να ευχα­ρι­στήσω και να τιμήσω το εξαι­ρε­τικό έργο εκα­το­ντά­δων νοση­λευ­τών, ψυχο­λό­γων και κοι­νω­νι­κών λει­τουρ­γών που εργά­στη­καν ακού­ρα­στα για να στη­ρί­ξουν εκεί­νους που νόσησαν και τις οικο­γέ­νειές τους. Αυτό  πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε σε συνερ­γα­σία με 24 μη κερ­δο­σκο­πι­κούς οργα­νι­σμούς.

Και απέ­δειξε ότι σε ένα σύγ­χρονο Σύστημα Υγείας, καμία ΜΕΘ, κανένα νοσο­κο­μείο, καμία δομή πρω­το­βάθ­μιας υγείας δεν μπορούν να λει­τουρ­γή­σουν χωρίς την παρου­σία επαγ­γελ­μα­τιών Ψυχικής Υγείας. Επειδή τα όρια μεταξύ των παθή­σεων του σώματος και του πόνου της ψυχής είναι συχνά ανύ­παρ­κτα.

Πάνω απ ‘όλα, η παν­δη­μία έχει απο­κα­λύ­ψει, όσο ποτέ άλλοτε στη σύγ­χρονη ιστορία, ότι ένα πολύ­πλοκο, ένα πολύ­πλευρο πρό­βλημα απαιτεί πολύ­πλευρη θερα­πεία. Αυτό σημαί­νει ότι η πολι­τική για την ψυχική υγεία, είτε πρό­κει­ται για πρόληψη και κοι­νω­νική πρόνοια είτε για θερα­πεία, μπορεί να είναι μόνο ορι­ζό­ντια.

Θα ήθελα να σας δώσω ένα παρά­δειγμα. Με απα­σχο­λεί ιδιαί­τερα το ζήτημα της ψυχικής υγείας των παιδιών και εφήβων. Ποια είναι η καλύ­τερη πολι­τική για την αντι­με­τώ­πιση αυτού του ζητή­μα­τος, εν μέσω παν­δη­μίας; Η καλύ­τερη πολι­τική είναι τα παιδιά μας να επι­στρέ­ψουν στα σχολεία όσο πιο γρήγορα γίνεται. Για το λόγο αυτό, ο εμβο­λια­σμός των εκπαι­δευ­τι­κών είναι τόσο σημα­ντι­κός. Αν ένας εκπαι­δευ­τι­κός στο δημο­τικό σχολείο νοσήσει, τότε είναι πολύ δύσκολο να αντι­κα­τα­στα­θεί. Σε αυτή την περί­πτωση, το σχολείο ή ένα τμήμα του ίσως χρεια­στεί να κλείσει για μια εβδο­μάδα ή για δύο εβδο­μά­δες. Για το λόγο αυτό, από αυτό το βήμα, καλώ όλο το εκπαι­δευ­τικό προ­σω­πικό, δασκά­λους και καθη­γη­τές. Σας παρα­καλώ: Εμβο­λια­στείτε! Για να είμαστε και εμείς σε θέση να ξανα­νοί­ξουμε τα σχολεία μας με ασφά­λεια και με  τα λιγό­τερα δυνατά προ­βλή­ματα τον Σεπτέμ­βριο.

 

Τέλος, θα μας παρό­τρυνα να μην υπο­τι­μούμε τις κοι­νω­νιο­λο­γι­κές συνέ­πειες του φόβου και της πνευ­μα­τι­κής ανα­στά­τω­σης που έσπειρε ο COVID-19 ανάμεσά μας. Αυτή η «αόρατη» φύση του άγνω­στου και -όπως συνε­χί­ζουμε να βιώνουμε- μια απειλή εντελώς απρό­βλε­πτη, μεταλ­λασ­σό­μενη, η οποία αλλάζει συνεχώς . Και πώς αυτό, με τη σειρά του, άνοιξε το δρόμο για θεωρίες συνω­μο­σίας και θολά σενάρια, έξω από τη σφαίρα της λογικής και της επι­στή­μης.

Είναι κάτι που έχει δια­πε­ρά­σει και δυστυ­χώς εξα­κο­λου­θεί να δια­περνά όλες τις κοι­νω­νίες. Και απο­τε­λεί απειλή για τη σημα­ντική συλ­λο­γική δράση, για τους δεσμούς εμπι­στο­σύ­νης που είναι απα­ραί­τη­τοι για την εύρυθμη λει­τουρ­γία κάθε κοι­νω­νίας και σε βαθύ­τερο επίπεδο απο­τε­λεί απειλή για την ίδια τη Δημο­κρα­τία.

Η εμπι­στο­σύνη είναι το πιο σημα­ντικό συστα­τικό που συμ­βάλ­λει στην αύξηση της συμ­με­το­χής στην εμβο­λια­στική δια­δι­κα­σία. Αυτό δεν θα μας βοη­θή­σει μόνο να αντι­με­τω­πί­σουμε τον COVID-19, αλλά και τον φόβο που προ­κα­λεί, καθώς και τις οδυ­νη­ρές συνέ­πειές του.

Αυτός είναι ένας από τους βασι­κούς λόγους που η κυβέρ­νηση, στο Εθνικό Σχέδιο Ανά­καμ­ψης «Ελλάδα 2.0», έχει δια­θέ­σει σημα­ντι­κό­τα­τους πόρους ειδικά για την ψυχική υγεία. Και, προ­φα­νώς, όχι τυχαία – και ενώ εξε­λίσ­σε­ται η παν­δη­μία – η κυβέρ­νηση επέλεξε να ανα­θέ­σει το ζήτημα της ψυχικής υγείας σε έναν απο­κλει­στικά αρμόδιο Υφυ­πουργό.

Ωστόσο, εάν ο ιός του Covid λει­τούρ­γησε για την κυβέρ­νηση ως επι­τα­χυ­ντής και κατα­λύ­της, το ζήτημα της ψυχικής υγείας θα είναι πάντα ζήτημα κοι­νω­νι­κής και ατο­μι­κής συνει­δη­το­ποί­η­σης. Δεν μπο­ρούμε να συντη­ρούμε ένα περι­βάλ­λον όπου οι άνθρω­ποι αισθά­νο­νται ότι πρέπει να κρύ­βο­νται.

Και οι κοι­νω­νίες μας έχουν πολύ δρόμο ακόμη να δια­νύ­σουν μέχρι οι άνθρω­ποι να νιώσουν ελεύ­θε­ροι και δυνατοί να βγουν από τον πόνο και το σκοτάδι στο φως της επι­στη­μο­νι­κής βοή­θειας. Μέχρι να λάβουν μια έγκυρη διά­γνωση, και τη βοήθεια που χρειά­ζο­νται. Και σε αυτό, η οικο­γέ­νεια, οι φίλοι, το εργα­σιακό περι­βάλ­λον, όλοι μας έχουμε έναν σημα­ντικό ρόλο να παί­ξουμε.

Η ενσυ­ναί­σθηση, σε συν­δυα­σμό με την ουσια­στική υπο­στή­ριξη, είναι κοινό καθήκον των κυβερ­νή­σεων και των πολιτών απέ­να­ντι σε μια κοινή πρό­κληση. Πρέπει όλοι να το στα­θούμε στο ύψος αυτής της πρό­κλη­σης.

Ο COVID-19 προ­κά­λεσε μεγάλη ζημιά, αλλά έδειξε επίσης τι μπο­ρούμε να πετύ­χουμε όταν δεί­ξουμε απο­φα­σι­στι­κό­τητα. Είμαι βέβαιος ότι η πολύ σημα­ντική διεθνής συνά­ντηση που διε­ξά­γε­ται στην Αθήνα θα συνει­σφέ­ρει, αγαπητέ Dr Kluge, στην προ­ώ­θηση αυτού του μεγάλου σκοπού. Θα περι­μένω τα συμπε­ρά­σματα με έντονο ενδια­φέ­ρον. Εύχομαι κάθε επι­τυ­χία στο σημα­ντικό αυτό έργο που έχετε ανα­λά­βει.