“Προς αρμοδίους ΔΕΥΑΡ”

Επι­στολή του δικη­γό­ρου Βασι­λείου Δουβή:

Είμαστε μερικοί <γρα­φι­κοί>, που  επι­μέ­νουμε επί ζημία μας, να ασχο­λού­μα­στε ακόμα , με ότι κλη­ρο­νο­μή­σαμε, δηλαδή με τη   δια­τή­ρηση   των κτη­μά­των μας, που άλλοι με κόπο και με μόχθο έφτια­ξαν  για μας και ευτυχώς ή δυστυ­χώς δε λέμε να τα παρα­τή­σουμε..

Ανα­φέ­ρο­μαι  σε όλους εμάς που έχουμε  μερικά   δέντρα  στη περιοχή των Κολυ­μπίων και  δει­νο­πα­θούμε  κάθε αρδευ­τική περίοδο να ποτί­σουμε τα κτήματά μας και τούτο όχι  λόγω  έλλει­ψης του νερού, αλλά  γιατί  υπα­γό­μα­στε  στη δαι­δα­λώδη  αρμο­διό­τητα και εν ταυτώ  αναρ­μο­διό­τητα  των εκά­στοτε   υπευ­θύ­νων της ΔΕΥΑΡ.

Απευ­θύ­νο­μαι   με το γραπτό λόγο, γιατί ο προ­φο­ρι­κός έχει απο­δει­χθεί ανώ­φε­λος, ως απευ­θυ­ντέος < σε ώττα μη ακουό­ντων>….

Το λυπηρό της ιστο­ρίας   είναι πως το  …Αίτημά μας  είναι  να φρο­ντί­σει η ΔΕΥΑΡ να  φέρει   το  πολυ­πό­θητο νερό  από τις [7] πηγές στα Κολύ­μπια, είναι δε  γνωστό, στους παροι­κού­ντες  την Ιερου­σα­λήμ  πως δεν στε­ρεί­ται ούτε μηχα­νη­μά­των, ούτε προ­σω­πι­κού. Απαι­τεί­ται ένας φορ­τω­τής να  καθα­ρί­σει  το αυλάκι και να κλεί­σουν οι διαρ­ροές, που άλλες  οφεί­λο­νται στη πάροδο  του χρόνου και άλλες σε 2-3 αυθαί­ρε­τους χρήστες, που για ευκολία τους έχουν  τοπο­θε­τή­σει  σωλήνες  στο αυλάκι,   ώστε < προ­νο­μιακά>    να ποτί­ζουν  και να έχουν πάντοτε νερό στο κτήμα τους  ή στις δρα­στη­ριό­τη­τές τους , εις βάρος όλων των υπο­λοί­πων, χωρίς κυρώ­σεις  και παρά  τις εντά­σεις και δια­ξι­φι­σμούς των  εκά­στοτε  υδρο­νο­μέων  μαζί τους…

Μήπως το αίτημά μας αυτό είναι παρά­λογο; Μήπως δεν πλη­ρώ­νουμε τα αρδευ­τικά τέλη; Γιατί αυτή η   ψυχο­φθόρα ταλαι­πω­ρία κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια;   Για να αξιώ­νεις  κάτι,πρέπει και εσύ  να είσαι συνεπής στις υπο­χρε­ώ­σεις σου, είναι θέμα παροχής  και αντι­πα­ρο­χής.  Εμείς πλη­ρώ­νουμε τα αρδευ­τικά τέλη (αντι­πα­ροχή), αλλά η ΔΕΥΑΡ  εκπλη­ρώ­νει τη δική της παροχή; (=υπο­χρέ­ωση;)  Εξα­ντλεί­ται   η υπο­χρέ­ωσή της κάθε χρόνο  να  διο­ρί­ζει υδρο­νο­μέα  και τελεί­ωσε;

Ειδικά για φέτος,ύστερα από επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις μου  προς τον  υδρο­νο­μέα κ. Γιαν­νιού,ο οποίος μου επα­να­λάμ­βανε  κάθε φορά πως δεν έχει   (δεν κατε­βαί­νει ) νερό  για να μου δώσει, πλη­ρο­φο­ρή­θηκα με μεγάλη μου χαρά πως θα γινόταν αρχές Ιουνίου μία ..σύσκεψη στα γραφεία της ΔΕΥΑΡ  στ’ Αφάντου και θα συμ­με­τείχε ο αρμό­διος της ΔΕΥΑΡ  κ. Καρα­γιάν­νης, μάλιστα δε είχα πλη­ρο­φό­ρηση πως θα πήγαινε στη σύσκεψη  και  ο μεγα­λω­μέ­νος  στα Κολύ­μπια Μιχάλης Ταράλης, ο οποίος μάλιστα θα κόμιζε  μια  πρόταση για να αυξηθεί η ποσό­τητα του νερού. Η πρότασή του ήταν να του χορη­γη­θεί ένας φορ­τω­τής για μία ώρα, ώστε τα νερά της <Στενής> [σ.σ. βρί­σκε­ται η <Στενή> πιο  πάνω  από  το δρόμο που οδηγεί  στη Ταβέρνα ]  που τρέχουν ανα­ξιο­ποί­ητα στο ποταμό <Λουτάνη>,     να διο­χε­τευ­θούν με ένα μικρό [χωμά­τινο] φράγμα     και να προ­στε­θούν  στο δίκτυο των επτά  [7] πηγών….

.. Προ­σερ­χό­με­νος  λοιπόν με όλη τη καλή μου διάθεση στη …σύσκεψη

των αρμο­δίων  δια­πί­στωσα  πως με έβλεπαν σαν εξω­γή­ινο, αντι­με­τω­πί­στηκα με  δυσπι­στία και το σπου­δαιό­τερο ήταν πως ούτε λίγο ούτε πολύ   δεν  νομι­μο­ποιού­μην  δια να ομιλώ, γιατί δεν είχα κάνει αίτηση πως επιθυμώ να ποτίσω  το κεπούλι της γυναί­κας μου, την οποία (αίτηση) έσπευσα  στο δήμο Αφάντου να κατα­θέσω, πλην όμως και εκεί αντι­με­τω­πί­στηκα με  δυσπι­στία, γιατί  ήμουνα  ο πρώτος που ζητούσα

κατι τέτοιο!!

Μέχρι σήμερα δυστυ­χώς,  το  μικρό  αυτό πρό­βλημα, που ανά­γε­ται στις υπο­χρε­ώ­σεις  της ΔΕΥΑΡ, δεν έχει επι­λυ­θεί  και ήδη  δια­νύ­ουμε  την 25η του μηνός Ιουνίου. Αλήθεια πότε θα ποτί­σουμε;

Μήπως είναι  προ­τι­μό­τερο  να  ζητή­σουμε  από τη Περι­φέρ­ρεια Ν. Αιγαίου , να μας  τρο­φο­δο­τή­σει (   εφ’ όσον  έχει δυνα­τό­τητα) με το δικό της νερό (του φράγ­μα­τος)   και να πλη­ρώ­νουμε απ’ ευθείας  στη Περι­φέ­ρεια ;

Δια­φο­ρε­τικά, ας το πάρουμε απόφαση πως η εγκα­τά­λειψη και από εμάς των πατρώων,  θα είναι επ’ ωφελεία μας, γιατί αν υπο­λο­γί­σει κάποιος τη προ­σω­πική εργασία ( κλα­δέ­ματα, κάψιμο κλαδιών, άρρωση, λίπανση , αρδευ­τικά τέλη και  .. ψυχο­φθόρα άρδευση ήτοι σύνολο του­λά­χι­στον 200 ευρώ ανά στρέμμα) προ­τι­μώ­τερο    ξοδεύ­ο­ντας    εκατό (100,00) ευρώ

αγο­ρά­ζεις όλο τα χειμώνα τα φρούτα σου , χωρίς  ψυχική ταλαι­πω­ρία και σωμα­τική κούραση…

Ρόδος  25 του Ιούνη του 2021

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΟΥΒΗΣ

Σ.  ΔΙΚΗΓΌΡΟΣ