“Ο βασιλιάς είναι γυμνός”-του Σταμάτη Καβάδα

Επί­και­ρο άρθρο Στ. Κα­βά­δα π. Δη­μάρ­χου Αφά­ντου για τη ΔΕ Αφά­ντου

Στο El Afandou τα πράγ­μα­τα τε­λευ­ταία κυ­λά­νε σαν ται­νία που συν­δυά­ζει Ελ­λη­νι­κό Κι­νη­μα­το­γρά­φο και σκη­νές Far-West. Τις δια­φο­ρές τους, όπως θέ­μα­τα αρ­χη­γί­ας και αυ­το­προ­βο­λής, οι το­πι­κοί άρ­χο­ντες μπο­ρούν να τις λύ­σουν με­τα­ξύ τους με όποιον τρόπο επι­θυ­μούν, ή ας τους τις λύσει “Ο Κυ­βερ­νή­της”, μι­λώ­ντας και εγώ σε ύφος άγριας Δύσης. Οι χα­ρα­κτη­ρι­σμοί όμως τύπου ”Σε­ρί­φης του Αφά­ντου” και η συλ­λο­γή υπο­στη­ρι­κτών μέσω υπο­γρα­φών είναι πρα­κτι­κές πο­λι­τι­κά απα­ρά­δε­κτες. Η προ­σω­πι­κή μου ανη­συ­χία και μόνο για τα προ­βλή­μα­τα του τόπου μου με πα­ρα­κι­νούν να κάνω αυτήν την πα­ρέμ­βα­ση.

Κάθε αρχή και δύ­σκο­λη, ωστό­σο βρι­σκό­μα­στε πλέον στο μέσο της θη­τεί­ας και έχου­με δει μόνο δια­δι­κτυα­κές αναρ­τή­σεις και ωραί­ες φω­το­γρα­φί­ες, από τις αυ­το­νό­η­τες πα­ρεμ­βά­σεις. Μπο­ρεί οι προ­θέ­σεις και η διά­θε­ση όλων να είναι καλές, όμως οι «απο­φά­σεις» φαί­νε­ται να λαμ­βά­νο­νται χωρίς τη δέ­ου­σα προ­σο­χή, στην τύχη, δίχως αρχή και τέλος. Σί­γου­ρα φταί­ει το εκλο­γι­κό σύ­στη­μα, που τους δίνει τί­τλους χωρίς αρ­μο­διό­τη­τες, αλλά φταί­ει και το γε­γο­νός ότι κα­νείς δεν τους βάζει στη θέση τους. Να τους υπο­δεί­ξει, δη­λα­δή, ποιος είναι ο ρόλος τους και πώς γί­νο­νται οι δια­δι­κα­σί­ες, για να ξέ­ρουν τι κά­νουν και γιατί το κά­νουν.

Τα πε­ρισ­σό­τε­ρα έργα υπο­δο­μών δεν αρ­χί­ζουν ποτέ ή, και αν αρ­χί­σουν, στα­μα­τά­νε στην πο­ρεία ή υλο­ποιού­νται με λάθη, γιατί απλά υπε­ρι­σχύ­ει το ”εγώ”. Επί θη­τεί­ας μας χρεια­στή­κα­με τέσ­σε­ρα χρό­νια για να ωρι­μά­σει, να μπο­ρεί να υλο­ποι­η­θεί και να εξα­σφα­λι­στεί η χρη­μα­το­δό­τη­ση για το έργο του πε­ζό­δρο­μου και πο­δη­λα­το­δρό­μου στην πα­ρα­λία Αφά­ντου. Η επό­με­νη Δη­μο­τι­κή Αρχή, που ούτε το είχε ψη­φί­σει, το βρήκε έτοι­μο και θέ­λο­ντας να πάρει την πα­τρό­τη­τα του έργου, δεν δί­στα­σε να το ’’ πει­ρά­ξει ‘’, με απο­τέ­λε­σμα σή­με­ρα να βλέ­που­με τα προ­βλή­μα­τα που πλέον δύ­σκο­λα διορ­θώ­νο­νται. Αν η νο­μο­θε­σία προ­έ­βλε­πε ποιοι και πότε θα είχαν δι­καί­ω­μα να κό­βουν κορ­δέ­λες , θα εί­χα­με πολλά γέλια….

Κάτι πα­ρό­μοιο πάει να γίνει και σή­με­ρα με το επί­μα­χο, εδώ και μήνες πο­λυ­δια­φη­μι­σμέ­νο, θέμα της δια­μόρ­φω­σης πλα­τεί­ας Αφά­ντου, για το οποίο, ενώ υφί­στα­ται συ­νε­χι­ζό­με­νο έργο που κα­τα­σκευά­στη­κε στο με­γα­λύ­τε­ρο μέρος του το 2006, με εγκε­κρι­μέ­νη ορι­στι­κή με­λέ­τη και αδειο­δο­τή­σεις, οι νέοι άρ­χο­ντες προ­σπα­θούν να επι­βά­λουν τις δικές τους ”από­ψεις”, φέρ­νο­ντας και την Τε­χνι­κή Υπη­ρε­σία σε δύ­σκο­λη θέση.

Με σκη­νές που θυ­μί­ζουν Ελ­λη­νι­κή Ται­νία τη μία μέρα ο ένας που “σί­γου­ρα θα έχει ρίξει μια ματιά” δη­λώ­νει αρ­μό­διος πα­ρα­λαμ­βά­νο­ντας πρό­τα­ση με­λέ­της, με τη δήθεν σύμ­φω­νη γνώμη των κα­τοί­κων και των επαγ­γελ­μα­τιών (και ανα­ρω­τιέ­μαι πώς είναι δυ­να­τόν να είναι σύμ­φω­νοι αφού ακόμα δεν την έφερε ούτε στο το­πι­κό συμ­βού­λιο; …εκτός και αν έχει προ­ϋ­πο­γρα­φές!). Και την επό­με­νη μέρα ο άλλος, φω­το­γρα­φί­ζε­ται με τον Δή­μαρ­χο πα­ρου­σιά­ζο­ντας του τις προ­τά­σεις του και εκεί­νος κα­τεν­θου­σια­σμέ­νος του δίνει εντο­λή να τις υλο­ποι­ή­σει γρή­γο­ρα.

Με την σειρά μου και εγώ διε­ρω­τώ­μαι, η Τε­χνι­κή Υπη­ρε­σία τε­λι­κά, πόσες δια­φο­ρε­τι­κές προ­τά­σεις θα κάνει; Είναι αυ­το­νό­η­το, πως από την στιγ­μή που μία πλα­τεία έχου­με, μία και μόνο μία μπο­ρεί να είναι η βέλ­τι­στη πρό­τα­ση προς υλο­ποί­η­ση. Βέ­βαια, οφεί­λω να ομο­λο­γή­σω ότι κα­τα­λα­βαί­νω την Τε­χνι­κή Υπη­ρε­σία… να βγαί­νει ο ένας να μπαί­νει ο άλλος, έχει μπερ­δευ­τεί και παρά τις καλές τις προ­θέ­σεις, στο τέλος τα κατά πα­ραγ­γε­λία πιάτα θα της τα γυ­ρί­σουν πίσω.

Απο­τέ­λε­σμα των πα­ρα­πά­νω είναι να κα­τα­τί­θε­ται προς το Το­πι­κό Συμ­βού­λιο για “γνω­μο­δό­τη­ση” μία, προς το παρόν, πρό­τα­ση με­λέ­της τύπου ζω­γρα­φιά, που στο τέλος ούτε ο

ίδιος ο ει­ση­γη­τής δεν θα την υπο­στη­ρί­ξει. Διότι και αυτός κα­τά­λα­βε έστω και αργά το λάθος, το οποίο για να κα­λύ­ψει, υπέ­πε­σε σε ένα με­γα­λύ­τε­ρο· στην ανα­κοί­νω­ση ή μάλ­λον στην αυ­θαί­ρε­τη “από­φα­ση” πο­λυώ­ρο­φου πάρ­κινγκ στο Αφά­ντου. Κάτι το οποίο είναι αδύ­να­το να υλο­ποι­η­θεί και προ­σω­πι­κά θα κάνω πως δεν το διά­βα­σα! Με την λο­γι­κή της τε­λευ­ταί­ας δή­λω­σης και με την κα­τάρ­γη­ση των υφι­στά­με­νων θέ­σε­ων, θα πρέ­πει πρώτα να πε­ρι­μέ­νου­με να ολο­κλη­ρω­θεί το πο­λυώ­ρο­φο παρ­κινγκ και μετά να ξε­κι­νή­σει η ”κα­τε­δά­φι­ση”, συγ­γνώ­μη δια­μόρ­φω­ση! Δη­λα­δή πότε…; Ποτέ!

Πα­ρα­κα­λώ τον κύριο Δή­μαρ­χο, τις Τε­χνι­κές Υπη­ρε­σί­ες και τους το­πι­κούς άρ­χο­ντες να έρ­θουν (με τα πόδια γιατί δεν θα βρουν πάρ­κινγκ) κατά τη διάρ­κεια της ημέ­ρας, στο χώρο της ευ­ρύ­τε­ρης πλα­τεί­ας και να μας εξη­γή­σουν πώς θα εξυ­πη­ρε­τη­θούν όλοι αυτοί οι πο­λί­τες (ιδιαί­τε­ρα οι ηλι­κιω­μέ­νοι, ΑΜΕΑ.) που επι­σκέ­πτο­νται κα­θη­με­ρι­νά τις δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες και τα κα­τα­στή­μα­τα, τα με­γά­λα οχή­μα­τα, οι προ­μη­θευ­τές, οι γο­νείς που αφή­νουν τα παι­διά τους στο σχο­λείο, αλλά και όσοι απλά έρ­χο­νται για να συν­δυά­σουν τις δου­λειές με τον καφέ τους, όταν στα προ­τει­νό­με­να σχέ­διά τους (τε­ρά­στια πε­ζο­δρό­μια και σι­ντρι­βά­νια και δρόμο ζιγκ-ζαγκ) δεν προ­βλέ­πε­ται καμία θέση στά­σης ούτε καν δι­κύ­κλου, αλλά ούτε και ει­δι­κή θέση για ΑΜΕΑ που επι­βάλ­λε­ται από το νόμο. Τις υπάρ­χου­σες με ποιο δι­καί­ω­μα τις κα­ταρ­γούν;

Όσον αφορά δε τις θέ­σεις για στάση, των λε­ω­φο­ρεί­ων ανύ­παρ­κτες. Αλή­θεια εδώ και δε­κα­πέ­ντε χρό­νια έχει κα­τα­λά­βει κα­νείς πως υπάρ­χει ει­δι­κή θέση λε­ω­φο­ρεί­ου, χω­ρο­θε­τη­μέ­νη από την Α-ΦΑΣΗ με εσοχή, αμέ­σως μετά το πε­ρί­πτε­ρο; Αντί αυτού το λε­ω­φο­ρείο στα­μα­τά­ει στη μέση του δρό­μου…. απλά κω­μι­κο­τρα­γι­κό. Όμως ούτε τώρα που ασχο­λού­νται με το θέμα το αντι­λή­φθη­καν. Μόνο μια θέση στάθ­μευ­σης προ­έ­βλε­ψαν και αυτή για τους απο­βιώ­σα­ντες. Και ερωτώ: Εκεί­νοι έχουν “δι­καί­ω­μα στάθ­μευ­σης”, εμείς δεν έχου­με δι­καί­ω­μα για μία θέση του­λά­χι­στον στά­σης;

Μήπως έχετε μπερ­δέ­ψει τις πε­ριο­χές; Η πε­ριο­χή της πλα­τεί­ας Δη­μαρ­χεί­ου είναι ζω­ντα­νή, έχει προ­βλή­μα­τα αλλά λει­τουρ­γεί, βελ­τί­ω­ση θέλει. Λύση υπάρ­χει έτοι­μη, γρή­γο­ρη και απλή:

Πρώ­τον, απε­λευ­θε­ρώ­στε τις πολ­λές μό­νι­μα κα­τει­λημ­μέ­νες θέ­σεις .

Δεύ­τε­ρον, εντός της πλα­τεί­ας να επι­τρέ­πε­ται μόνο η στάση.

Τρί­τον, ολο­κλη­ρώ­στε το υπό­λοι­πο μικρό τμήμα του έργου (Β ΦΑΣΗ) που εμείς δεν προ­λά­βα­με να υλο­ποι­ή­σου­με, με δυο θέ­σεις για το τρε­νά­κι (που και αυτό ξε­χά­σα­τε), τον ανα­γκαίο κόμβο για ανα­στρο­φή, την αντί­στοι­χη αντί­θε­της κυ­κλο­φο­ρί­ας θέση λε­ω­φο­ρεί­ου, την πιά­τσα ταξί, που όλα αυτά και άλλα τόσα στη νέα πρό­τα­ση σας δεν προ­βλέ­πε­τε. Δια­θέ­τει επί­σης 2 σι­ντρι­βά­νια, κα­ταρ­ρά­κτη, ρολόι με καλ­λω­πι­στι­κά φυτά, γούρ­νες κ.α., που προ­σφέ­ρουν αρ­κε­τό χώρο για όσους θέ­λουν να γρά­ψουν το όνομά τους. Και αφού δεν θα χρεια­στεί πια να αντι­κα­τα­στα­θούν οι κυ­βό­λι­θοι με μαύρο γρα­νί­τη Ζι­μπά­μπουε, μπο­ρεί να εξοι­κο­νο­μή­σε­τε και αρ­κε­τά χρή­μα­τα.

Τέ­ταρ­τον, εν­δε­λε­χής έλεγ­χος, το μόνο δύ­σκο­λο.

Αν δια­φω­νεί­τε και εμ­μέ­νε­τε στις ιδε­ο­λη­ψί­ες σας, σας προ­κα­λώ. Οριο­θε­τή­στε με κώ­νους την πρό­τα­ση σας και θα πα­ρα­τη­ρή­σου­με όλοι μαζί τι θα συμ­βεί, όπου ο κάθε επι­σκέ­πτης, πε­ρα­στι­κός, γο­νιός φεύ­γο­ντας θα παίρ­νει μαζί του και έναν ήδη πα­τη­μέ­νο κώνο. Και προ­σο­χή, μην το τολ­μή­σε­τε τον χει­μώ­να, γιατί εκεί θα δείτε τι πραγ­μα­τι­κά ση­μαί­νει χάος.

Πα­λαιό­τε­ρα, ένας Υπο­ψή­φιος Δή­μαρ­χος δή­λω­σε ότι σκο­πεύ­ει να αυ­ξή­σει τον πλη­θυ­σμό του Αφά­ντου. Εσείς τώρα μάλ­λον σκο­πεύ­ε­τε να τον συρ­ρι­κνώ­σε­τε για να χω­ρά­με όλοι στο πάρκο που ονει­ρεύ­ε­στε να κά­νε­τε.

Την τε­λευ­ταία δε­κα­πε­ντα­ε­τία η πο­λι­τι­κή ζωή του τόπου ασχο­λεί­ται με το δέ­ντρο είναι και­ρός να δει και το δάσος. Πα­ρα­δείγ­μα­τος χάριν:

-Τί γί­νε­ται με το Γκολφ Αφά­ντου; Μήπως βρε­θού­με εξ απρο­ό­πτου;

-Τι γί­νε­ται με τον Βιο­λο­γι­κό; Γνω­ρί­ζε­τε πως εμείς εί­χα­με εξα­σφα­λί­σει την σύν­δε­ση ;

-Τι γί­νε­ται με το Γε­νι­κό Πο­λε­ο­δο­μι­κό Σχέ­διο; Γνω­ρί­ζε­τε ότι εδώ και 15 χρό­νια έχου­με ολο­κλη­ρώ­σει την πρώτη φάση…. ποσό ακόμα θα πα­ρα­μέ­νει στο ράφι ;

-Το αθλη­τι­κό κέ­ντρο στην Πα­ρα­λία; Γνω­ρί­ζε­τε ότι υπάρ­χει έτοι­μη με­λέ­τη εφαρ­μο­γής με από­φα­ση (2006) του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου για δη­μο­πρά­τη­ση του οποί­ου την ανά­θε­ση πα­ρα­λά­βα­με από την προη­γού­με­νη δη­μο­τι­κή αρχή; Που και εκεί αφιε­ρώ­σα­με χρό­νια προ­ε­τοι­μα­σί­ας και από ότι φαί­νε­ται στο τέλος και οι κόποι αυτοί θα χα­θούν.

Πότε θα κα­τα­λά­βουν ότι ο δήμος και οι απο­φά­σεις του έχουν συ­νέ­χεια, πως ο χρό­νος που αφιε­ρώ­νει κάθε δη­μο­τι­κή αρχή στον σχε­δια­σμό και την υλο­ποί­η­ση είναι χρό­νος κερ­δι­σμέ­νος για τους επό­με­νους; Πόσο ακόμα πρέ­πει να πε­ρι­μέ­νου­με για να ολο­κλη­ρω­θεί το εκά­στο­τε έργο; Τε­λι­κά μήπως είναι προ­τι­μό­τε­ρο αυτός που το ξε­κί­νη­σε να το τε­λειώ­σει;

Τα χρό­νια φεύ­γουν γρή­γο­ρα και πίσω δεν γυρ­νά­νε

κι εμείς στα ίδια μέ­νου­με, μπρο­στά δεν προ­χω­ρά­με.

Τα έργα στα πα­ρα­μύ­θια γί­νο­νται με ζω­γρα­φιές και σκί­τσα

μα στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα με κόπο και ξε­νύ­χτια

Στα­μά­της Κα­βά­δας – Πρώην Δή­μαρ­χος Αφά­ντου