“Να παίξω με τον Ενές στον Παναθηναϊκό”

Ο Κερέμ Καντέρ του Κολοσ­σού, μιλώ­ντας στο SDNA, δηλώνει έτοιμος να παίξει στην Ευρω­λί­γκα και θέλει να αγω­νι­στεί μαζί με τον αδερφό του Ενές στον Πανα­θη­ναϊκό! Ο Τούρκος σέντερ ήταν μια από τις μετα­γρα­φι­κές βόμβες του περα­σμέ­νου καλο­και­ριού για την ομάδα του Ηλία Καν­τζούρη και δικαί­ωσε τον ντόρο γύρω από το όνομά του. Όχι μόνο γιατί είναι ο αδερφός του Ενές Καντέρ, των Πόρ­τλαντ Τρέιλ Μπλέι­ζερς, αλλά γιατί με τις εμφα­νί­σεις του έδειξε πως μπορεί να σταθεί σε υψηλό επίπεδο. Ο ίδιος έχοντας ολο­κλη­ρώ­σει τη σεζόν και έχοντας δείξει πολλά δείγ­ματα των δυνα­το­τή­των του μίλησε για όσα πέρασε στη Ρόδο, είχε μόνο θετικές ανα­μνή­σεις από την ομάδα και το νησί και παράλ­ληλα τόνισε πως είναι έτοιμος για το επόμενο βήμα.

-Κάνοντας έναν απο­λο­γι­σμό της σεζόν τι ήταν αυτό που έμαθες στον Κολοσσό και πώς κύλησε η σεζόν για σένα;

«Έμαθα πολλά φέτος. Εκτός παρκέ έμαθα για την κουλ­τούρα στην Ελλάδα, την ζωή και την καθη­με­ρι­νό­τητα στην Ελλάδα, μέσα από το νησί της Ρόδου. Έμαθα πολλά εδώ. Όσον αφορά το μπάσκετ δεν ήξερα πολλά για τον Κολοσσό πριν έρθω, αλλά ήξερα ότι είχε παρά­δοση στη λίγκα και επι­τυ­χίες και είχα αυτο­πε­ποί­θηση πως ερχό­μουν σε μια αντα­γω­νι­στική ομάδα. Είχα κάποια ερω­τη­μα­τικά καθώς ερχό­μουν, όμως στην πορεία όλα αυτά ξεπε­ρά­στη­καν και πραγ­μα­τικά κοι­τά­ζο­ντας πίσω θεωρώ πως έκανα σωστή επιλογή ερχό­με­νος εδώ».

-Τι είναι αυτό που σε εντυ­πω­σί­ασε στον Κολοσσό και στην Ελλάδα γενι­κό­τερα;

«Μου άρεσε πολύ ο κόουτς Καν­τζού­ρης που ήταν πολύ παθια­σμέ­νος και έδινε μεγάλη έμφαση στην λεπτο­μέ­ρεια. Δεν το βλέπεις σε πολλούς προ­πο­νη­τές, αλλά αυτός ήταν ένας από τους λόγους που ήμασταν επι­τυ­χη­μέ­νοι. Παίξαμε κόντρα σε μερι­κούς εξαι­ρε­τι­κούς παίκτες και προ­πο­νη­τές».

-Πόσο καλύ­τε­ρος παίκτης νιώθεις τώρα;

«Εξε­λί­χθηκα πολύ σαν παίκτης. Έχω παίξει στην Ευρώπη, στο Eurocup, στην Ισπανία, αλλά είχα περιο­ρι­σμένο ρόλο εκεί. Τώρα η αυτο­πε­ποί­θηση επέ­στρεψε σε μένα και αυτό είναι πολύ σημα­ντικό για κάθε παίκτη, πόσο μάλλον για μένα και στην ηλικία που βρί­σκο­μαι τώρα που φτάνω στο prime της καριέ­ρας μου. Έπαιξα με πολύ καλό ρόλο και με ελευ­θε­ρία στο παι­χνίδι μου και αυτό ήταν πολύ καλό για την εξέλιξή μου».

-Ποια ήταν η καλύ­τερη ανά­μνηση που είχες από τη σεζόν εντός και εκτός παρκέ;

«Μια από τις καλύ­τε­ρες μπα­σκε­τι­κές στιγμές που είχα ήταν το παι­χνίδι με την ΑΕΚ. Η ΑΕΚ είναι μια ιστο­ρική ομάδα όχι μόνο στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και κάποιοι παίκτες έχουν παίξει σε κάθε επίπεδο. Παί­ζο­ντας στην έδρα μας και έχοντας έστω και λίγο κόσμο ήταν σημείο κλειδί για να περά­σουμε στα πλέι-οφ η νίκη εκείνη. Η Ρόδος είναι ένα εξαι­ρε­τικό και όμορφο νησί και από­λαυσα πολύ την παρου­σία μου στο νησί. Από την πρώτη στιγμή κατά­λαβα πόσο μοιά­ζουν οι Έλληνες και οι Τούρκοι. Ερχό­με­νος εδώ ένιωσα σαν να είμαι σε δεύτερο σπίτι, όχι μόνο σχετικά με την από­σταση από την οικο­γέ­νεια, αλλά όσον αφορά το φαγητό και τις συνή­θειες».

-Μιας και ανα­φέρ­θη­κες σε αυτό το κομμάτι, στο μεγα­λύ­τερο διά­στημα της σεζόν είχες ρόλο ηγέτη στον Κολοσσό. Πόσο άνετα ένιωθες σε αυτόν τον ρόλο; Θεωρείς πως σου ται­ριά­ζει περισ­σό­τερο;

«Κατά τη διάρ­κεια της καριέ­ρας μου έχω παίξει σε πολλά δια­φο­ρε­τικά μέρη σε όλη την Ευρώπη. Έχω βρεθεί σε δια­φο­ρε­τι­κούς ρόλους και υπήρχαν σκα­μπα­νε­βά­σματα κάθε φορά. Παί­ζο­ντας εδώ και έχοντας μεγάλο ρόλο, όπου σκόραρα και είχα πολύ καλές στα­τι­στι­κές και πραγ­μα­τικά αυτό με βοήθησε και μου έκανε καλό σαν παίκτη».

-Τώρα είσαι ελεύ­θε­ρος με το πέρας της σεζόν, ποια είναι τα πλάνα σου για το μέλλον; Ήδη υπάρχει έντονη φημο­λο­γία περί ενδια­φέ­ρο­ντος ομάδων της Euroleague. Πώς ακού­γε­ται στα δικά σου αυτιά όλο αυτό;

«Θα δουλέψω το παι­χνίδι μου και θα προ­σπα­θήσω να βρεθώ στην καλύ­τερη δυνατή κατά­σταση. Θα ξεκου­ρα­στώ για μερικές εβδο­μά­δες, αλλά θα επι­στρέψω για να γίνω ο καλύ­τε­ρος παίκτης. Φέτος είχα περίπου 40% στο τρί­πο­ντο και αυτό είχε να κάνει με τη δουλειά που έκανα το καλο­καίρι και το έδειξα στο παρκέ. Θέλω να βελ­τιωθώ σαν παίκτης. Δεν ξέρω για το μέλλον μου. Πιστεύω σε μένα και θεωρώ πως μπορώ να παίξω στην Euroleague. Είναι κάτι που έδειξα όχι μόνο παί­ζο­ντας κόντρα στον Πανα­θη­ναίκό, αλλά και στην Ισπανία όταν βρέθηκα, παί­ζο­ντας κόντρα σε ομάδες όπως η Βαλέν­θια και η Μπαρ­τσε­λόνα. Είμαι στο επίπεδο να βοηθήσω μια ομάδα Euroleague στο παρκέ. Όσον αφορά την παρου­σία μου στην Ελλάδα, πραγ­μα­τικά από­λαυσα τον χρόνο μου εδώ και πέρασα πολύ καλά. Εάν έρθει κάποια ευκαι­ρία θα την ήθελα πολύ, αλλά θεωρώ πως είμαι έτοιμος για το επόμενο βήμα μου και να βρεθώ σε ομάδα Euroleague».

-Ποια είναι η μεγα­λύ­τερη πρόοδος που έχεις κάνει σαν άνθρω­πος όλα αυτά τα χρόνια, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της παρου­σίας σου στην Ελλάδα;

«Εκτός παρκέ, έφυγα από την Τουρκία στα 16 μου και πήγα σε High School στην Αμερική. Μετά στο Κολέγιο και στη συνέ­χεια γύρισα στην Ευρώπη. Έτσι έμαθα να φρο­ντίζω τον εαυτό μου, να είμαι ένα ώριμο άτομο από μικρή ηλικία. Αυτό είναι κάτι που έμαθα από μικρός μέσα από το άθλημα και μέσα από τα ταξίδια που έκανα».

-Το επόμενο βήμα σου θα μπο­ρούσε να είναι στην Ελλάδα;

«Γιατί όχι; Όπως είπα, μου άρεσε πάρα πολύ η ζωή στην Ελλάδα και όσα πέρασα στη χώρα. Ο κόσμος ήταν πολύ φιλικός μαζί μου, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του κόσμου του Πανα­θη­ναϊ­κού που ήταν πολύ ζεστός με μένα».

-Ο αδερφός σου, Ενές, είχε πει ότι όταν τελειώ­σει την καριέρα του στο ΝΒΑ θα ήθελε να αγω­νι­στεί στον Πανα­θη­ναϊκό. Το σκέ­φτε­σαι να αγω­νι­στείς μαζί του στον Πανα­θη­ναϊκό; Είναι όνειρο για εσάς;

«Πάντα είναι όνειρο για μένα να παίξω με τον Ενές στην ίδια ομάδα. Μπορώ να παίξω στο 4 και να νιώσω άνετα και εκείνος στο 5 ως σέντερ. Θα ήθελα πολύ να παί­ξουμε μαζί στην εθνική Τουρ­κίας, αλλά θεωρώ πως κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί, ακόμα και αν θα έχω την ευκαι­ρία να παίξω. Μεγα­λώ­νο­ντας βλέπαμε πολλά βίντεο του Πανα­θη­ναϊ­κού και λατρέ­ψαμε την ατμό­σφαιρα που δημιουρ­γεί ο κόσμος και πόσο παθια­σμέ­νοι είναι. Αν έρθει η ευκαι­ρία και παί­ξουμε μαζί στον Πανα­θη­ναϊκό, θα ήταν κάτι που θα το ήθελα πάρα πολύ και θα κάναμε περή­φα­νους τους γονείς μας και θα ήταν μια πολύ όμορφη στιγμή για την οικο­γέ­νειά μας».

-Ο αδερφός σου έχει εκφρά­σει πολ­λά­κις τα συναι­σθή­ματά του για τον Πανα­θη­ναϊκό. Να υπο­θέ­σουμε πως και εσύ είσαι φαν της ομάδας;

«Μεγα­λώ­σαμε ως φαν του αθλή­μα­τος. Υπήρχαν πολλές φορές που ξυπνά­γαμε 4-5 το πρωί για να δούμε τους Λέικερς και τους Χιτ να παίζουν. Βλέπαμε κάθε παι­χνίδι που μπο­ρού­σαμε. Επειδή Ελλάδα και Τουρκία είναι γει­το­νι­κές χώρες βλέπαμε αρκετές φορές τον Ολυ­μπιακό και τον Πανα­θη­ναϊκό και υπήρξε μεγάλη αγάπη για τον κόσμο του Πανα­θη­ναϊ­κού και το πάθος που έβγαζαν. Όπως και για τους παίκτες του».

-Ένας από τους φίλους του Ενές Καντέρ, ο Μάριο Χεζόνια, βρί­σκε­ται στην Ελλάδα για λογα­ρια­σμό του Πανα­θη­ναϊ­κού. Είχες την ευκαι­ρία να μιλή­σεις μαζί του;

«Για να είμαι ειλι­κρι­νής, όχι. Την περίοδο που ο Πανα­θη­ναϊ­κός ήρθε στη Ρόδο για το παι­χνίδι με τον Κολοσσό εκείνος ήταν εκτός απο­στο­λής και δεν ταξί­δεψε, έτσι δεν είχαμε τη δυνα­τό­τητα να μιλή­σουμε. Τον έχω δει να παίζει και θεωρώ πως απο­λαμ­βά­νει την ζωή εδώ».

-Το βίντεο με την υποδοχή του Μάριο Χεζόνια στο αερο­δρό­μιο έκανε τον γύρο του δια­δι­κτύου και συζη­τή­θηκε και στις ΗΠΑ. Έχεις φαντα­στεί ανάλογη υποδοχή, είτε για την δική σου άφιξή, είτε για του Ενές;

«Φυσικά! Κάθε παίκτης σε όλο τον κόσμο θα ήθελε μια τέτοια υποδοχή Το βίντεο με την άφιξη του Χεζόνια έκανε τον γύρο του κόσμου και ο Ενές μιλούσε για αυτό στα απο­δυ­τή­ρια των Μπλέι­ζερς. Έλεγαν πως ήταν κάτι που δεν είχαν ξαναδεί. Πολλοί παίκτες του ΝΒΑ ήταν εντυ­πω­σια­σμέ­νοι από τον κόσμο του Πανα­θη­ναϊ­κού και το πόσο παθια­σμέ­νοι ήταν για την μετα­γραφή του Χεζόνια. Ποιος δεν θα ήθελε να έχει την ευκαι­ρία να βιώσει τέτοια υποδοχή;»

-Πόσες ώρες ανα­μέ­νε­ται να περά­σετε με τον αδερφό σου στο γυμνα­στή­ριο το καλο­καίρι;

«Σε λίγο καιρό θα αρχί­σουν τα πλέι οφ του ΝΒΑ, οπότε ελπίζω να καθυ­στε­ρή­σει η συνύ­παρξή μας στο γυμνα­στή­ριο και να πάει όσο πιο μακριά μπορεί με τους Μπλέι­ζερς. Παίζει σε μια πολύ καλή ομάδα και ελπίζω φέτος να πάνε μακριά. Κάθε φορά που βρι­σκό­μα­στε μαζί στο γυμνα­στή­ριο, στο Σικάγο, περνάμε πολλές ώρες και πιέ­ζουμε ο ένας τον άλλο πάρα πολύ, παί­ζο­ντας μονό και θέλο­ντας να βγά­λουμε ο ένας τον καλύ­τερο εαυτό του άλλου».

-Με την παρου­σία σου κέρ­δι­σες τον σεβασμό και την ανα­γνώ­ριση του κόσμου και των αντι­πά­λων σου. Τι σημαί­νει αυτό για σένα;

«Σημαί­νει πολλά. Όταν ήρθα εδώ, ήμουν σε μια ομάδα που την σέβο­νταν όλοι, την Μπα­ντα­λόνα. Ο ρόλος μου όμως ήταν περιο­ρι­σμέ­νος. Ήρθα στην Ελλάδα για να απο­δείξω ποιος είμαι και με την παρου­σία μου θεωρώ πως κέρδισα τον σεβασμό και την ανα­γνώ­ριση των αντι­πά­λων προ­πο­νη­τών και αντι­πά­λων παικτών. Ακόμα κι αν δεν φτάσαμε μακριά στα πλέι οφ θεωρώ πως κατα­φέ­ραμε να φτιά­ξουμε κάτι πολύ καλό. Και εγώ προ­σω­πικά το πιστεύω αυτό».