Ευχαριστημένοι οι πρώτοι επισκέπτες, παρακινούν τους φίλους τους να ετοιμαστούν για διακοπές!

Μόλις στο 10% βρί­σκε­ται η πλη­ρό­τητα των ξενο­δο­χεια­κών μονάδων που τέθηκαν σε λει­τουρ­γία αμέσως με την εκκί­νηση της του­ρι­στι­κής περιό­δου. Οι λιγο­στοί επι­σκέ­πτες κινού­νται μάλλον αμήχανα στα απέ­ρα­ντα πολυ­τελή σαλόνια, όμως αυτό κατ’ ανάγκη δεν είναι αρνη­τικό.

Σε ρεπορ­τάζ της «δημο­κρα­τι­κής» που έγινε σε δύο πεντά­στερα ξενο­δο­χεία της Ρόδου, φαί­νε­ται απο­λύ­τως ξεκά­θαρα ότι οι επι­σκέ­πτες απο­λαμ­βά­νουν την ιδιαί­τερη «φιλο­ξε­νία της μονα­χι­κό­τη­τας» η οποία τους προ­σφέ­ρε­ται απλό­χερα, ενι­σχύ­ο­ντάς τους ταυ­τό­χρονα το αίσθημα της υγειο­νο­μι­κής ασφά­λειας. Οι κεντρι­κές πισίνες είναι στη διάθεσή τους, τα μπουφέ λει­τουρ­γούν χωρίς ουρές και τελικά το μόνο που τους στε­να­χω­ρεί είναι η έλλειψη μου­σι­κής εντός και εκτός μονάδας.

Προ­φα­νώς ανέ­λα­βαν ρίσκο όσοι από τους ξενο­δό­χους επέ­λε­ξαν να ανοί­ξουν τις επι­χει­ρή­σεις τους στις 14 Μαΐου. Μονάδα, πέντε αστέρων, στην περιοχή Αρχαγ­γέ­λου, δυνα­μι­κό­τη­τας 670 κλινών, χθες φιλο­ξε­νούσε μόλις 61 άτομα. Όμως, η επι­χεί­ρηση βρι­σκό­ταν σε πλήρη λει­τουρ­γία. Οι κεντρι­κές πισίνες ήταν όλες έτοιμες, το μπουφέ πλούσιο και το προ­σω­πικό στη θέση του.

«Οι επι­σκέ­πτες μας είναι όλοι Γερ­μα­νοί, οι οποίοι αφί­χθη­σαν έχοντας κάνει το μοριακό τέστ και έχοντας στα χέρια τους το σχετικό πιστο­ποι­η­τικό που εκδί­δε­ται από τη χώρα τους. Αν υπήρχε ενιαίο ευρω­παϊκό πιστο­ποι­η­τικό, σίγουρα θα το είχαν κι αυτό», εξήγησε προς τη «δ» ο διευ­θυ­ντής του ξενο­δο­χείου. Ένα ενιαίο ευρω­παϊκό πιστο­ποι­η­τικό είναι σίγουρο ότι θα διευ­κό­λυνε συνο­λικά την του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία.

Ερω­τη­θείς ο ίδιος, εάν οι επι­σκέ­πτες τους είναι εμβο­λια­σμέ­νοι, εξήγησε:

«Η πλη­ρο­φο­ρία αυτή εμπί­πτει στα προ­σω­πικά δεδο­μένα. Οι επι­σκέ­πτες μας είναι όλοι μεγα­λύ­τε­ρης ηλικίας και λογικά θα έχουν εμβο­λια­στεί, ωστόσο εμείς δεν έχουμε δικαί­ωμα να ζητή­σουμε τέτοια πλη­ρο­φό­ρηση. Εκείνο που γνω­ρί­ζουμε σίγουρα είναι ότι όλοι πριν το ταξίδι τους έκαναν μοριακό τεστ και έλαβαν αρνη­τικό απο­τέ­λε­σμα. Στο πρόσωπό μας οι επι­σκέ­πτες βλέπουν την εγγύηση ότι όλοι όσοι βρί­σκο­νται στο ξενο­δο­χείο έχουν ακο­λου­θή­σει τον ίδιο κανόνα».

Ευχά­ρι­στη διαμονή,

τους λείπει η μουσική

Στο τραπέζι τους έχουν παγω­μένη μπύρα, ορι­σμέ­νοι έχουν επι­λέ­ξει λευκό κρασί, υπάρχει επίσης ένα πιάτο με ροδί­τικα φρούτα· καρ­πούζι και πεπόνι από τη νότια Ρόδο, ακτι­νί­διο από τη βόρεια Ελλάδα, προ­φα­νώς δε λείπει ο ανανάς για να πλαι­σιώ­σει την παλέτα των χρω­μά­των και των γεύσεων. Από τη θέση τους μπορούν να ταξι­δέ­ψουν στα χρώματα της θάλασ­σας που απλώ­νε­ται μπροστά τους. Οι σκέψεις τους πάνε κι έρχο­νται, ακο­λου­θούν το φλοίσβο στην παραλία και κάπου εκεί οι επι­σκέ­πτες ξεχνούν την παν­δη­μία, τον εγκλει­σμό που τους επε­βλήθη, τους μου­ντούς καιρούς και την ψυχο­λο­γική πίεση που δέχο­νται ανελ­λι­πώς τον τελευ­ταίο χρόνο.

Οι πρώτοι επι­σκέ­πτες στα ξενο­δο­χεία της Ρόδου περνούν καλά. Μοιά­ζουν να βρί­σκο­νται στη φάση του δημιουρ­γι­κού κενού, όπου ξανα­συ­να­ντιού­νται με τα θέλω τους και μέσα εκεί μπορούν να ξανα­στή­σουν την από δω και πέρα καθη­με­ρι­νό­τητα, να την κάνουν πιο όμορφη. Είναι φανερό ότι μέσα στο ξενο­δο­χείο δε φοβού­νται. Κινού­νται χωρίς μάσκα, όμως δια­τη­ρούν απο­στά­σεις, ξέρουν καλά ότι με τον ‘κορώνα’ δεν έχουμε τελειώ­σει και προ­σέ­χουν. Ικα­νο­ποιού­νται να βλέπουν ότι το προ­σω­πικό τηρεί τα μέτρα ασφα­λείας, όλοι φορούν μάσκες και γάντια.

Ανα­κου­φι­στικό είναι το φετινό μέτρο που τους δίνει τη δυνα­τό­τητα να σερ­βι­ρι­στούν από μόνοι τους στο μπουφέ φορώ­ντας γάντια μιας χρήσης. Η περυ­σινή επιλογή του σερ­βι­τό­ρου πάνω από κάθε ταψί ήταν μάλλον άβολη… ειδικά για εκεί­νους που ήθελαν στο πιάτο τους να φτιά­χνουν πύργους σπα­να­κό­πι­τας, περι­χυ­μέ­νους με σάλτσα βοδινού και στην κορυφή να στέ­κε­ται όρθιο ένα μπούτι από κοτό­πουλο. «γιατί όχι; δια­κο­πές είμαστε, άλλωστε το πλη­ρώ­σαμε».

Βέβαια, δεν είναι όλοι εσω­στρε­φείς, ούτε και ψάχνουν ηρεμία. Οι Ισραη­λι­νοί που πρώτοι – πρώτοι αφί­χθη­καν στο νησί και δια­μέ­νουν σε πεντά­στερο ξενο­δο­χείο της περιο­χής Ιξιάς δεν κρύβουν την ανάγκη τους για μουσική. «Βγήκαμε έξω, πήγαμε για φαγητό και όλα ήταν τόσο ήσυχα. Θέλουμε να ακού­σουμε ελλη­νική μουσική και τίποτα άλλο» δήλωσε στη «δ» ο κ.Moshe που κάθε χρόνο έρχεται στη Ρόδο και πάντα επι­λέ­γει το ίδιο ξενο­δο­χείο.

Η έλλειψη μου­σι­κής από τους κοι­νό­χρη­στους χώρους είναι ένα μεγάλο αγκάθι. Αφαιρεί από τη μαγεία της νύχτας, κλέβει από τη νοστι­μιά του φαγητού, κατά κάποιο τρόπο κρατά γειω­μέ­νους όλους εκεί­νους που θέλουν μια μικρή μελωδία να συμπλη­ρώ­σει το ταξίδι τους. Το θέμα της παντε­λούς έλλει­ψης μου­σι­κής είναι εξαι­ρε­τικά σοβαρό και προ­φα­νώς υπάρ­χουν περι­θώ­ρια βελ­τί­ω­σης. Η δαι­μο­νο­ποί­ηση της μελω­δίας είναι του­λά­χι­στον άστοχη, ειδικά σε επι­χει­ρή­σεις και χώρους, όπου τα μέτρα τηρού­νται με ευλά­βεια.

Πού το πάει η σεζόν;

Όλοι σήμερα στον του­ρι­σμό λει­τουρ­γούν με ζημίες. Ξεκι­νώ­ντας από τον πολυ­ε­θνικό tour operator που ακόμα δεν έχει λάβει πλη­ρω­μές κρα­τή­σεων και κατα­λή­γο­ντας στον μικρό εστιά­τορα που κάτι φρέσκο πρέπει να έχει στη ψυγειο­βι­τρίνα του, όλοι στο τέλος της ημέρας εγγρά­φουν παθη­τικό απο­τέ­λε­σμα. Ωστόσο, όλοι προ­σπα­θούν, ειδικά στη Ρόδο και στους άλλους ώριμους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς της Ελλάδας. Ανέ­κα­θεν ο του­ρι­σμός στη­ρι­ζό­ταν στους σοβα­ρούς επαγ­γελ­μα­τίες, μέσα από εκεί άνθιζε, έστω κι αν πάνω στους ανθούς αυτούς οι αερι­τζή­δες ασχη­μο­νούν για να γεμί­σουν την τσέπη τους.

Τα στοι­χεία όλα δεί­χνουν ότι η υπο­το­νική κίνηση θα δια­τη­ρη­θεί μέχρι το τέλος Μαΐου. Βέβαια, τα ξενο­δο­χειακά διευ­θυ­ντικά στελέχη με τα οποία συνο­μί­λησε η «δ» κάνουν λόγο για έντονη κινη­τι­κό­τητα στα site των κρα­τή­σεων τις τελευ­ταίες 24 ώρες. Η κινη­τι­κό­τητα είναι πιο έντονη στη γερ­μα­νική αγορά. «Ίσως κάτι άλλαξε στη Γερ­μα­νία ως προς τα μέτρα και ακόμα δεν το έχουμε μάθει. Ίσως οι φωτο­γρα­φίες που δημο­σιεύ­ουν οι επι­σκέ­πτες μας να παίζουν ρόλο, σίγουρα οι αναρ­τή­σεις τους στα social media επη­ρε­ά­ζουν θετικά τους υπό­λοι­πους που έμειναν πίσω. Παρα­κο­λου­θούμε από χθες την κινη­τι­κό­τητα και ελπί­ζουμε», περιε­γράφη χαρα­κτη­ρι­στικά προς τη «δ».

Στιγμή – ορόσημο για την αύξηση των αφίξεων είναι το κλεί­σιμο των σχο­λείων. Από τις 20 Ιουνίου κι έπειτα αρχί­ζουν οι οικο­γε­νεια­κές δια­κο­πές, τα πιο μεγάλα πακέτα και το μεγάλο στοί­χημα για να δου­λέ­ψουν όλοι είναι μόνο ένα: Να δεί­ξουμε ότι είμαστε ασφα­λείς. Το αίσθημα της υγειο­νο­μι­κής ασφά­λειας να παρα­μέ­νει ίδιο για τον επι­σκέ­πτη και την οικο­γέ­νειά του, είτε βρί­σκε­ται μέσα στο ξενο­δο­χείο, είτε έχει βγει για βόλτα έξω. Μπορούν να δείξουν συνο­λικά (και μόνο συνο­λικά) οι κατα­στη­μα­τάρ­χες της Παλιάς Πόλης ότι οι επι­σκέ­πτες μπορούν να σταθούν κοντά τους άφοβα; Μπορούν να κάνουν το ίδιο οι αντί­στοι­χοι της Λίνδου; Των Κολυ­μπίων; Της Ιαλυσού; Της Νότιας Ρόδου; Αυτή είναι η δική τους υπο­χρέ­ωση και αυτό είναι το μυστικό για να μπο­ρέ­σουν φέτος να δου­λέ­ψουν.