ΟΓΕ Ρόδου: 8η Μάρτη, η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Η 8η Μάρτη, η Παγκό­σμια Ημέρα της Γυναί­κας, είναι αφιε­ρω­μένη στους αγώνες των γυναι­κών για τα δικαιώ­ματά τους στην εργασία, για την ισότιμη θέση τους στην κοι­νω­νία.

Οι αγώνες των εργα­τριών για δουλειά με δικαιώ­ματα και ανθρώ­πινα ωράρια εργα­σίας τον προη­γού­μενο αιώνα, που σήκωσαν το ανά­στημά τους απέ­να­ντι στην εργο­δο­σία και το κράτος της, φωτί­ζουν και σήμερα την ανάγκη της οργά­νω­σης και πάλης των εργα­ζό­με­νων και άνεργων γυναι­κών.

111 χρόνια από την καθιέ­ρωσή της μετά από πρόταση της Κλάρας Τσέτκιν, το μήνυμά της 8ης Μάρτη παρα­μέ­νει ζωντανό και επί­καιρο γιατί η ανι­σο­τι­μία της γυναί­κας ζει και βασι­λεύει.

Ατομικά δεν μπο­ρούμε να ξεφύ­γουμε από τα αδιέ­ξοδα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας, της εκμε­τάλ­λευ­σης και κατα­πί­ε­σης. Η ανα­σφά­λεια και αγα­νά­κτηση για τις συν­θή­κες εργα­σίας και ζωής των γυναι­κών μπορεί να βρει διέξοδο στο δρόμο της συλ­λο­γι­κής διεκ­δί­κη­σης για όσα έχουμε ανάγκη τον 21ο αιώνα.

Η παν­δη­μία ξεγύ­μνωσε την αιτία της βαρ­βα­ρό­τη­τας που βιώ­νουμε:

Ευρω­παϊκή Ένωση και κυβερ­νή­σεις θεωρούν την υγεία τη δική μας και των οικο­γε­νειών μας “κόστος” για το κράτος και “όφελος” για τους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομίλους που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στον τομέα της Υγείας. Από τη μια χαρί­ζουν εκα­τομ­μύ­ρια στους κλι­νι­κάρ­χες, δισε­κα­τομ­μύ­ρια στις φαρ­μα­κευ­τι­κές εται­ρείες αλλά και στους ΝΑΤΟικούς εξο­πλι­σμούς και από την άλλη περι­κό­πτουν τις δαπάνες του κράτους για την Υγεία (96 εκατ. ευρώ κόπηκαν φέτος μόνο από την Πρω­το­βάθ­μια Φρο­ντίδα Υγείας).

Γι’ αυτό:

· Είμαστε ξεκρέ­μα­στες χωρίς για­τρούς και εξε­τά­σεις, ιδιαί­τερα προ­γεν­νη­τι­κού ελέγχου, αφού οι υπη­ρε­σίες ΠΦΥ είναι υπο­στε­λε­χω­μέ­νες, χωρίς εξο­πλι­σμό ή ακόμα και ανύ­παρ­κτες. Μας σπρώ­χνουν να τα χρυ­σο­πλη­ρώ­νουμε στους ιδιω­τι­κούς ομίλους της Υγείας.

· Χιλιά­δες γυναί­κες υγειο­νο­μι­κοί καταρ­ρέ­ουν από τη σωμα­τική και ψυχική κόπωση, αφού ανα­γκά­ζο­νται να καλύ­ψουν τις τερά­στιες ελλεί­ψεις σε προ­σω­πικό υπερ­βαί­νο­ντας τις δυνά­μεις τους.

· Νιώ­θουμε ανα­σφά­λεια για τους ηλι­κιω­μέ­νους γονείς, τα ΑμΕΑ, τους χρόνια πάσχο­ντες λόγω της ανυ­παρ­ξίας σύγ­χρο­νων, δημό­σιων και δωρεάν υπο­δο­μών για την παρα­κο­λού­θηση και φρο­ντίδα τους. Οι ανάγκες αυτές φορ­τώ­νο­νται στις δικές μας πλάτες.

Σήμερα, τον 21ο αιώνα, που υπάρχει τέτοια ανά­πτυξη της επι­στή­μης και της τεχνο­λο­γίας, φαί­νε­ται καθαρά ότι η υγεία των οικο­γε­νειών μας είναι ασύμ­βατη με τους νόμους της αγοράς και

του κέρδους. Γι’ αυτό δεν ανε­χό­μα­στε τίποτα λιγό­τερο από την πλήρη κάλυψη των αναγκών μας, δεν συμ­βι­βα­ζό­μα­στε με τίποτα λιγό­τερο από αυτό που θα εξα­σφα­λί­σει την ισο­τι­μία μας.

Σήμερα ανα­δει­κνύ­ε­ται η ανάγκη αγω­νι­στι­κής διεκ­δί­κη­σης ενός απο­κλει­στικά δημό­σιου και δωρεάν συστή­μα­τος Υγείας και Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγείας, που θα καλύ­πτει και τις ιδιαί­τε­ρες ανάγκες των γυναι­κών, αλλά και των παιδιών για πρόληψη, θερα­πεία, απο­κα­τά­σταση και προ­α­γωγή της υγείας.

Δεν θα αφή­σουμε να μπουν τα δικαιώ­ματά μας σε καρα­ντίνα!

Δυνα­μώ­νουμε τη φωνή της αγω­νι­στι­κής διεκ­δί­κη­σης για να μη φορ­τώ­σουν κυβέρ­νηση – επι­χει­ρη­μα­τι­κοί όμιλοι πάλι στις πλάτες μας τις συνέ­πειες της οικο­νο­μι­κής κρίσης και της δια­χεί­ρι­σης της παν­δη­μίας.

Η επίθεση στα δικαιώ­ματά μας ήδη ρίχνει βαριά τη σκιά της με: Χιλιά­δες απο­λυ­μέ­νες ή με ανα­στολή συμ­βά­σεων, γενί­κευση της ευε­λι­ξίας, της εντα­τι­κο­ποί­η­σης, της τηλερ­γα­σίας, επι­βά­ρυνση της σωμα­τι­κής και ψυχικής υγείας των γυναι­κών, γιατί ο εργά­σι­μος χρόνος γίνεται λάστιχο και ο πραγ­μα­τικά ελεύ­θε­ρος χρόνος εξα­φα­νί­ζε­ται.

Η κυβέρ­νηση ετοι­μά­ζει νέα όπλα για τους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομίλους, ώστε να μας εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται πιο άγρια. Για να δου­λεύ­ουμε 10ωρα, όταν το απαι­τούν οι εργο­δό­τες, με αύξηση των υπε­ρω­ριών και επέ­κταση της δου­λειάς την Κυριακή, και να “αμει­βό­μα­στε” με ρεπό, άδειες… όποτε και αν αυτοί απο­φα­σί­σουν, με επι­βά­ρυνση της υγείας μας, αφού δεν θα προ­λα­βαί­νουμε να παίρ­νουμε ανάσα από τη δουλειά.

Ετοι­μά­ζουν νέα μέτρα για να χτυ­πή­σουν τη συμ­με­τοχή στα εργα­τικά σωμα­τεία, το δικαί­ωμα στην απεργία, τη συν­δι­κα­λι­στική δράση, γιατί μας θέλουν απο­μο­νω­μέ­νες, φοβι­σμέ­νες. Θεσπί­ζουν αστυ­νο­μία για τα πανε­πι­στή­μια, ενι­σχύ­ουν την κατα­στολή.

Όσα μέτρα και να πάρουν δεν θα κατα­στεί­λουν τους αγώνες μας. Η κρατική και εργο­δο­τική βία δεν θα μας κλείσει το στόμα.

Τα σχέδια κυβέρ­νη­σης, ΕΕ, μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τιών δεν πρέπει να μας βρουν παρο­πλι­σμέ­νες και απο­γοη­τευ­μέ­νες. Ο αγώνας για το μέλλον το δικό μας και των οικο­γε­νειών μας πρέπει να μας βρει δυνατές και μαχη­τι­κές. Να πάρουμε θέση στο συλ­λο­γικό αγώνα για μια ζωή με δικαιώ­ματα στη σταθερή εργασία με μείωση του εργά­σι­μου χρόνου, με μέτρα υγείας και ασφά­λειας στο χώρο δου­λειάς, με μέτρα προ­στα­σίας του γυναι­κείου οργα­νι­σμού και της μητρό­τη­τας.

Σπάμε τις αλυ­σί­δες του ατο­μι­κού δρόμου.

Το θάρρος, η αντοχή, η χει­ρα­φέ­τηση από τις κάθε είδους πιέσεις και βία που δέχο­νται οι γυναί­κες στους εργα­σια­κούς χώρους, στην Εκπαί­δευση, στον Αθλη­τι­σμό μπορούν να ανθί­σουν μόνο στο έδαφος της συλ­λο­γι­κό­τη­τας και της αλλη­λεγ­γύης.

Η πραγ­μα­τική ασπίδα προ­στα­σίας χτί­ζε­ται στο συλ­λο­γικό αγώνα για μια ζωή χωρίς εκμε­τάλ­λευση και κατα­πί­εση σύμφωνα με τις ανάγκες και τις δυνα­τό­τη­τες που υπάρ­χουν σήμερα τον 21ο αιώνα.

Τιμάμε την 8η Μάρτη, την Παγκό­σμια Ημέρα της Γυναί­κας, σπά­ζο­ντας τις αλυ­σί­δες της σιωπής, της εκμε­τάλ­λευ­σης, της ανι­σο­τι­μίας!

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΝΕΙ Η ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΡΟΔΟΥ, ΜΕ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΥΠΡΟΥ, ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 8 ΜΑΡΤΗ, ΣΤΙΣ 4.30μμ.

ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΡΟΔΟΥ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΟΓΕ)