Δεν θα γίνει κατηγορία εις βάρος Ροδίτη θύματος απάτης με αγορά μεταχειρισμένου αυτοκινήτου

Με βού­λευμα που εξέδωσε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου δεν θα γίνει κατη­γο­ρία εις βάρος ενός κατοί­κου της Ρόδου για τις πράξεις της ψευδούς κατα­μή­νυ­σης και ψευ­δορ­κίας μάρ­τυ­ρος, ήδη ψευδούς κατά­θε­σης, που φέρεται να τέλεσε στη Ρόδο στις 2.5.2013.

Με το ίδιο βού­λευμα παύει η ποινική δίωξη εις βάρος του για την πράξη της δυσφή­μι­σης, που φέρεται να τέλεσε στις 2.5.2013 υπό τον όρο ότι δεν έχει υπο­πέ­σει (μέσα σε δύο έτη από τη δημο­σί­ευση του νόμου 4198/ 2013) σε νέα από δόλο αξιό­ποινη πράξη κακουρ­γή­μα­τος ή πλημ­με­λή­μα­τος και κατα­δι­κα­στεί αμε­τά­κλητα οπο­τε­δή­ποτε σε ποινή στε­ρη­τική της ελευ­θε­ρίας ανώτερη των έξι μηνών, περί­πτωση κατά την οποία θα συνε­χι­σθεί η κατ’ αυτού παυ­θείσα ποινική δίωξη και δεν θα υπο­λο­γι­σθεί στο χρόνο παρα­γρα­φής του αξιό­ποι­νου της ως άνω πράξης, ο δια­νυ­θείς χρόνος από την παύση της δίωξης μέχρι την αμε­τά­κλητη κατα­δίκη για την νέα πράξη.

Πρό­κει­ται για μια απί­στευτη εξέλιξη υπό­θε­σης που είχε απα­σχο­λή­σει την κοινή γνώμη.

Ο Ροδίτης αγόρασε συγκε­κρι­μένα τον Φεβρουά­ριο του έτους 2006 από εται­ρεία της Ρόδου ένα επι­βα­τικό αυτο­κί­νητο τύπου SUV, μάρκας ΒMW Χ5 ελαφρώς μετα­χει­ρι­σμένο, αντί του συνο­λι­κού ποσού των 58.000 ευρώ.

Περί τα μέσα του μηνός Οκτω­βρίου 2011, λόγω οικο­νο­μι­κών δυσκο­λιών που αντι­με­τώ­πιζε, απο­φά­σισε να το πωλήσει και δημο­σί­ευσε σχετική αγγελία στην ιστο­σε­λίδα “car.gr”. Μετά από λίγες ημέρες, έλαβε τηλε­φώ­νημα από κάποιον, ο οποίος του παρου­σιά­στηκε ως υπο­ψή­φιος αγο­ρα­στής.

Συμ­φώ­νη­σαν στο ποσό των 24.000 ευρώ, το οποίο, όπως του είπε, θα μπο­ρούσε να του το κατα­βά­λει σε δύο ισό­πο­σες δόσεις των 12.000 ευρώ η κάθε μία και πιο συγκε­κρι­μένα στις 30-12-2011 η πρώτη και στις 30-01-2012 η δεύτερη, με παρα­κρά­τηση της κυριό­τη­τας του οχή­μα­τος, έως την ολο­σχερή εξό­φλησή του.

Τον ενη­μέ­ρωσε επίσης, ότι εκδότης των επι­τα­γών αυτών θα ήταν εται­ρεία περιο­ρι­σμέ­νης ευθύνης στον Κορυ­δαλλό, η οποία ανήκε στον αδερφό του, δεύτερο των κατη­γο­ρου­μέ­νων. Δέχθηκε, να τους μετα­βι­βά­σει το όχημα και ο δεύ­τε­ρος έστειλε στη Ρόδο έναν υπάλ­ληλό του για να το παρα­λά­βει.

Ο πρώτος του ζήτησε να συντά­ξει εξου­σιο­δό­τηση στον αδερφό του προ­κει­μέ­νου να γίνει η μετα­βί­βαση του αυτο­κι­νή­του, απευ­θείας στο όνομά του, αφού η εται­ρεία του θα εξο­φλούσε το τίμημα, μέσω επι­τα­γών.

Ο υπάλ­λη­λος τού παρέ­δωσε υπεύ­θυνη δήλωση του δεύ­τε­ρου, στην οποία δήλωνε ότι αγο­ρά­ζει το αυτο­κί­νητο και ότι η μετα­βί­βαση θα γίνει σε μία εβδο­μάδα. Οι επι­τα­γές ήταν ακά­λυ­πτες, ενώ δια­πί­στωσε στην πορεία ότι η εται­ρεία που δήθεν είχε μεγάλη επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα και φερεγ­γυό­τητα, ήταν κλειστή.

Ο μηνυτής μετέβη στο Γραφείο Συγκοι­νω­νιών προ­κει­μέ­νου να εξα­κρι­βώ­σει αν το αμάξι του μετα­βι­βά­στηκε στον εγκα­λού­μενο με παρα­κρά­τηση κυριό­τη­τας και υπέβαλε σχετική αίτηση στο Υπουρ­γείο Μετα­φο­ρών. Από το σχετικό έλεγχο, προ­έ­κυψε ότι ο δεύ­τε­ρος προέβη στη μετα­βί­βαση του αυτο­κι­νή­του στο όνομά του χωρίς παρα­κρά­τηση κυριό­τη­τας, δυνάμει μιας καθ’ όλα πλαστής εξου­σιο­δό­τη­σης που έφερε την υπο­γραφή του και τον εμφά­νιζε ότι εξου­σιο­δο­τεί κάποιον για να κάνει την μετα­βί­βαση του αυτο­κι­νή­του και εν συνε­χεία να προ­χω­ρή­σει στην «άρση της κυριό­τη­τας». Επι­πλέον, βεβαιώ­νε­ται το γνήσιο της υπο­γρα­φής του στο Β’ Αστυ­νο­μικό Τμήμα Νέας Ιωνίας από κάποια ανθυ­πα­στυ­νόμο.

Μετά από σχετικό έλεγχο δια­πι­στώ­θηκε ότι οι εν λόγω σφρα­γί­δες του Β’ Αστυ­νο­μι­κού Τμή­μα­τος Νέας Ιωνίας ήταν πλαστές και ότι η αστυ­νο­μι­κός αυτή είχε συντα­ξιο­δο­τη­θεί πριν από μερικά έτη.

Επίσης δια­πί­στωσε ότι ο δεύ­τε­ρος, προ­φα­νώς με πλαστή εξου­σιο­δό­τηση, είχε προ­χω­ρή­σει στις 11-11-2011 στη μετα­βί­βαση του αυτο­κι­νή­του στο όνομά του, από τον άγνωστο. Εν συνε­χεία το όχημα αυτό μετα­βι­βά­σθηκε εκ νέου από τον πρώτο στον τρίτο, κάτοικο Δήμου Καλα­μά­τας.

Το όχημα βρέθηκε τελικά στην ιδιο­κτη­σία του ατόμου που κατα­μή­νυσε τον Ροδίτη θύμα της απάτης, ο οποίος ως αντί­τιμο παρέ­δωσε στον τρίτο κατη­γο­ρού­μενο το όχημα που κατείχε (ανταλ­λαγή) κατα­βάλ­λο­ντας επι­πλέον το χρη­μα­τικό ποσό των 5.000 ευρώ ως διαφορά αξίας, μετα­βί­βαση που ολο­κλη­ρώ­θηκε ακο­λου­θώ­ντας τη νόμιμη δια­δι­κα­σία εκδο­θεί­σης της από 21.3.2013 άδειας κυκλο­φο­ρίας.

Το άτομο αυτό σε δεύτερο βαθμό αθω­ώ­θηκε για την πράξη της απο­δο­χής προ­ϊ­ό­ντος εγκλή­μα­τος λόγω αμφι­βο­λιών.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο έκρινε οτι ο Ροδίτης, θύμα της απάτης, πίστευε στην αλήθεια των όσων κατέ­θεσε στην έγκλησή του και ελλεί­πει και το ανα­γκαίο στοι­χείο της γνώσης του ψεύδους του γεγο­νό­τος που απαι­τεί­ται για την πλήρωση της νομο­τυ­πι­κής μορφής και του αδι­κή­μα­τος της συκο­φα­ντι­κής δυσφή­μη­σης, καθι­στώ­ντας έτσι ανα­γκαίο τον ορθό νομικό χαρα­κτη­ρι­σμό της πράξης αυτής σε απλή δυσφή­μηση. Ενώ κατά τα λοιπά κρίθηκε ότι δεν είχε δόλο.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Στέλιος Κιουρ­τζής.