Διαζύγιο με ένα κλικ! -Σημαντικές αλλαγές στο οικογενειακό Δίκαιο

Στην ψηφιακή εποχή περνούν τα συναι­νε­τικά δια­ζύ­για, με βάση διάταξη που περι­λαμ­βά­νε­ται στο νομο­σχέ­διο, το οποίο θα παρου­σιά­σει σήμερα στο υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο ο υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης Κώστας Τσιάρας, και φέρνει σημα­ντι­κές αλλαγές στο οικο­γε­νειακό δίκαιο ύστερα από τέσ­σε­ρις δεκα­ε­τίες

Σύμφωνα με το εν λόγω νομο­σχέ­διο, μετά την έκδοση του δια­ζυ­γίου, που μπορεί να γίνει ακόμη και ηλε­κτρο­νικά πλέον,  οι γονείς σε περί­πτωση που δια­φω­νούν για τα θέματα που αφορούν το ανήλικο παιδί θα  κατα­φεύ­γουν αρχικά σε  δια­με­σο­λα­βητή  και σε περί­πτωση που  δεν βρεθεί λύση, τότε θα επι­λαμ­βά­νο­νται τα δικα­στή­ρια.

Σε άλλο σημείο  το νομο­σχέ­διο προ­βλέ­πει  ότι πριν από κάθε απόφαση που θα αφορά τη γονική μέριμνα, το δικα­στή­ριο μπορεί να ζητήσει την γνώμη του παιδιού, ενώ οι υπο­θέ­σεις αυτές θα εκδι­κά­ζο­νται πλέον από δικα­στές οι οποίοι θα έχουν περάσει πρώτα από ειδικά προ­γράμ­ματα επι­μόρ­φω­σης στην Εθνική Σχολή Δικα­στι­κών Λει­τουρ­γών.

Ακόμη, ανα­φέ­ρει το νομο­σχέ­διο  ότι κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέρι­μνας πρέπει να απο­βλέ­πει στο συμ­φέ­ρον του παιδιού. Και το δικα­στή­ριο θα πρέπει να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει δια­κρί­σεις εξαι­τίας ιδίως του φύλου, του σεξουα­λι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού, της φυλής, της γλώσσας, της θρη­σκείας, των πολι­τι­κών ή όποιων άλλων πεποι­θή­σεων, του γονέα. Μάλιστα, ανα­φέ­ρε­ται  ότι «ανάλογα με την ωρι­μό­τητα του τέκνου πρέπει να ζητεί­ται και να συνε­κτι­μά­ται η γνώμη του, πριν από κάθε απόφαση σχετική με τη γονική μέριμνα και τα συμ­φέ­ρο­ντά του, εφόσον η γνώμη του τέκνου κριθεί από το δικα­στή­ριο ότι δεν απο­τε­λεί προϊόν καθο­δή­γη­σης ή υπο­βο­λής».

Στα άρθρα 6 και 15   ορί­ζε­ται ότι σε περί­πτωση δια­φω­νίας κατά την άσκηση της γονικής μέρι­μνας «οι γονείς υπο­χρε­ού­νται να κατα­βάλ­λουν προ­σπά­θεια για την εξεύ­ρεση κοινά απο­δε­κτών λύσεων, προ­σφεύ­γο­ντας, εάν είναι απα­ραί­τητο, σε δια­με­σο­λά­βηση». Αν όμως δια­φω­νούν και «το συμ­φέ­ρον του τέκνου επι­βάλ­λει να ληφθεί απόφαση, απο­φα­σί­ζει το δικα­στή­ριο», ενώ ο ορισμός του δια­με­σο­λα­βητή από το δικα­στή­ριο θα γίνεται από ειδικό «μητρώο οικο­γε­νεια­κών δια­με­σο­λα­βη­τών».

Ανα­φο­ρικά με τα παιδιά εκτός γάμου

Στο άρθρο 9 του νομο­σχε­δίου ανα­φέ­ρε­ται  ότι η «γονική μέριμνα του ανη­λί­κου τέκνου που γεν­νή­θηκε και παρα­μέ­νει χωρίς γάμο των γονέων του ανήκει στην μητέρα του». Σε περί­πτωση που το παιδί ανα­γνω­ρί­στηκε από τον πατέρα αποκτά γονική μέριμνα και ο πατέρας. Ωστόσο, σε περί­πτωση δικα­στι­κής ανα­γνώ­ρι­σης, στην οποία αντι­δί­κησε ο πατέρας, «αυτός δεν ασκεί γονική μέριμνα ούτε ανα­πλη­ρώ­νει την μητέρα στην άσκησή της, εκτός αν υπάρχει συμ­φω­νία των γονέων».

Παράλ­ληλα,  στο   νομο­σχέ­διο   ανα­φέ­ρε­ται ότι όταν «η επι­μέ­λεια ασκεί­ται από τον ένα γονέα ή έχει γίνει κατα­νομή της μεταξύ των γονέων, οι απο­φά­σεις για την ονο­μα­το­δο­σία του παιδιού, για το θρή­σκευμα, για ζητή­ματα της υγείας του, εκτός από τα επεί­γο­ντα και τα εντελώς τρέ­χο­ντα, καθώς και για ζητή­ματα εκπαί­δευ­σης που επι­δρούν απο­φα­σι­στικά στο μέλλον του, λαμ­βά­νο­νται και από τους δύο γονείς από κοινού».

Στο άρθρο 13 ορί­ζο­νται τα ζητή­ματα επι­κοι­νω­νίας των γονέων με το παιδί. Συγκε­κρι­μένα, το άρθρο 1520 του Α.Κ. αντι­κα­θί­στα­ται ως εξής: «Ο γονέας με τον οποίο δεν δια­μέ­νει το τέκνο έχει το δικαί­ωμα και την υπο­χρέ­ωση της, κατά το δυνατό, ευρύ­τε­ρης επι­κοι­νω­νίας με αυτό, στην οποία περι­λαμ­βά­νε­ται τόσο η φυσική παρου­σία και επαφή αυτού με το τέκνο όσο και η διαμονή του τέκνου στην οικία του. Ο γονέας με τον οποίο δια­μέ­νει το τέκνο οφείλει να διευ­κο­λύ­νει και να προωθεί την επι­κοι­νω­νία του τέκνου με τον άλλο γονέα σε καθη­με­ρινή βάση. Ο χρόνος επι­κοι­νω­νίας του τέκνου με φυσική παρου­σία με τον γονέα, με τον οποίο δεν δια­μέ­νει, τεκ­μαί­ρε­ται στο ένα τρίτο του συνο­λι­κού, εκτός αν ο γονέας αυτός ζητά μικρό­τερο χρόνο επι­κοι­νω­νίας, ή για λόγους, που αφορούν στις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης ή στο συμ­φέ­ρον του τέκνου, επι­βάλ­λε­ται να καθο­ρι­σθεί μικρό­τε­ρος ή μεγα­λύ­τε­ρος χρόνος επι­κοι­νω­νίας, εφόσον, σε κάθε περί­πτωση, δεν δια­τα­ράσ­σε­ται η καθη­με­ρι­νό­τητα του τέκνου. Απο­κλει­σμός ή περιο­ρι­σμός της επι­κοι­νω­νίας είναι δυνατός μόνο για εξαι­ρε­τικά σοβα­ρούς λόγους, ιδίως όταν ο γονέας με τον οποίο δεν δια­μέ­νει το τέκνο έχει κατα­δι­κα­στεί αμε­τά­κλητα για ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία ή για εγκλή­ματα κατά της γενε­τή­σιας ελευ­θε­ρίας ή εγκλή­ματα οικο­νο­μι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης της γενε­τή­σιας ζωής». Την ίδια στιγμή, οι γονείς δεν έχουν το δικαί­ωμα να εμπο­δί­ζουν την επι­κοι­νω­νία του τέκνου με τους ανώ­τε­ρους ανιό­ντες και τους αδελ­φούς του, εκτός αν συντρέ­χει σπου­δαίος λόγος, με τρίτους που έχουν ανα­πτύ­ξει μαζί του κοι­νω­νι­κο­συ­ναι­σθη­μα­τική σχέση οικο­γε­νεια­κής φύσης, εφόσον με την επι­κοι­νω­νία εξυ­πη­ρε­τεί­ται το συμ­φέ­ρον του τέκνου».

Πηγή: in.gr