ΠτΔ για ορκωμοσία Μπάιντεν: Σημαντική ημέρα η σημερινή- Η φιλία Ελλάδας – ΗΠΑ θα καταστεί ισχυρότερη

Σημα­ντική για όλο τον κόσμο είναι η σημε­ρινή ημέρα, δήλωσε η Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, Κατε­ρίνα Σακελ­λα­ρο­πού­λου στην ομιλία της σε εκδή­λωση που οργά­νωσε η πρε­σβεία στην Αρχαία Αγορά, με αφορμή την ορκω­μο­σία του Αμε­ρι­κα­νού Προ­έ­δρου Τζο Μπάι­ντεν και της Αντι­προ­έ­δρου Κάμαλα Χάρις και στο πλαίσιο της καμπά­νιας «ΗΠΑ & Ελλάδα: Γιορ­τά­ζο­ντας 200 χρόνια φιλίας».

Η δημο­κρα­τία στην Αμερική, τόνισε η ΠτΔ έχει γερά θεμέλια που ανά­γο­νται στις ένδοξες μέρες της γέν­νη­σης του αμε­ρι­κα­νι­κού έθνους, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι η δημο­κρα­τική και φιλε­λεύ­θερη κλη­ρο­νο­μιά των Αμε­ρι­κα­νών και των Ελλήνων επα­να­στα­τών παρα­μέ­νει ζωντανή και επί­καιρη.

Η ΠτΔ παρέστη μετά από πρό­σκληση του πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα Τζέφρι Πάιατ.

Ακο­λου­θεί η ομιλία της κυρίας Σακελ­λα­ρο­πού­λου: 

Σήμερα είναι μια σημα­ντική μέρα, όχι μόνο για τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες της Αμε­ρι­κής, αλλά για όλο τον κόσμο. Και χαί­ρο­μαι ιδιαί­τερα που βρι­σκό­μα­στε στην αρχαία αγορά της Αθήνας, τον τόπο με την πιο υψηλή συμ­βο­λική αξία για τη δημο­κρα­τία. Θα ήθελα να εκφράσω τα πιο θερμά μου συγ­χα­ρη­τή­ρια στον Πρόεδρο Biden και την Αντι­πρό­ε­δρο Harris και είμαι βέβαιη ότι οι σχέσεις φιλίας και συνερ­γα­σίας των δύο χωρών θα κατα­στούν ακόμη πιο ισχυρές.

Eύχομαι η θητεία του Προ­έ­δρου Biden να συμ­βά­λει καθο­ρι­στικά στην επού­λωση των τραυ­μά­των που επέφερε η 6η Ιανουα­ρίου στους αμε­ρι­κα­νι­κούς θεσμούς. Η δημο­κρα­τία στην Αμερική έχει γερά θεμέλια που ανά­γο­νται στις ένδοξες μέρες της γέν­νη­σης του αμε­ρι­κα­νι­κού έθνους.

Οι πατέρες του, οι Founding Fathers και οι συντά­κτες των Federalist Papers, εμπνεύ­στη­καν από την αθη­ναϊκή δημο­κρα­τία και τη φιλο­σο­φία των αρχαίων, την αρι­στο­τε­λική φρόνηση και την αρετή στην ιδιό­τητα του πολίτη. Με τις αξίες αυτές στε­ρέ­ω­σαν τη νεω­τε­ρική αμε­ρι­κα­νική κοι­νω­νία, συναρ­μό­ζο­ντας το πάθος με το συμ­φέ­ρον, ώστε να κατα­στεί για όλους δυνατή, σύμφωνα με τη Δια­κή­ρυξη της Ανε­ξαρ­τη­σίας, η επι­δί­ωξη της ευτυ­χίας.

Η μακρά φιλία μεταξύ των λαών μας ανα­τρέ­χει στη στενή σχέση της αμε­ρι­κα­νι­κής και της ελλη­νι­κής επα­νά­στα­σης. Η επέ­τειος των 200 ετών από το 1821 είναι μια αφορμή να τιμή­σουμε τους δεσμούς μας. Να θυμη­θούμε τον θαυ­μα­σμό των Αμε­ρι­κα­νών φιλελ­λή­νων για τον άνισο αγώνα μας, στον οποίο κάποιοι από αυτούς, γεν­ναίοι και ανι­διο­τε­λείς, συμ­με­τεί­χαν ενεργά. Να ξανα­δια­βά­σουμε τη συγκι­νη­τική αλλη­λο­γρα­φία του Τόμας Τζέ­φερ­σον με τον Αδα­μά­ντιο Κοραή. «Κανένας λαός δεν αισθά­νε­ται ζωη­ρό­τερη συμπά­θεια από Εμάς για τα δεινά από τα οποία υπο­φέ­ρουν οι συμπα­τριώ­τες

Σας. Κανένας δεν απευ­θύ­νει στον Θεό πιο θερμές και πιο ειλι­κρι­νείς παρα­κλή­σεις για την επι­τυ­χία των σκοπών τους» δια­μη­νύει με ενθου­σια­σμό στον Κοραή, στις 31 Οκτω­βρίου του 1823, ο Τζέ­φερ­σον, στην επι­στολή με τις προ­τά­σεις του για το Σύνταγμα του νέου Κράτους. Τη θέρμη αυτή των Αμε­ρι­κα­νών αντα­πο­δί­δουν και ανα­γνω­ρί­ζουν οι Έλληνες, με τον μεγα­λύ­τερο δυνατό συμ­βο­λι­σμό. Στην 22η στροφή του Ύμνου εις την Ελευ­θε­ρίαν, μέρος του οποίου απο­τε­λεί τον εθνικό μας ύμνο, ο Σολωμός θα γράψει «Γκαρ­διακὰ χαρο­ποι­ήθη καὶ τοῦ Βάσιγ­κτον ἡ γῆ καὶ τὰ σίδερα ἐνθυ­μήθη ποῦ τὴν ἔδεναν κι αὐτή».

Δύο αιώνες μετά, η δημο­κρα­τική και φιλε­λεύ­θερη κλη­ρο­νο­μιά των Αμε­ρι­κα­νών και των Ελλήνων επα­να­στα­τών παρα­μέ­νει ζωντανή και επί­καιρη. Στις μάχες της ανε­ξαρ­τη­σίας τους σφυ­ρη­λα­τή­θηκε το ιδανικό του αυτο­κα­θο­ρι­σμού και της πολι­τι­κής ελευ­θε­ρίας, ο σύγ­χρο­νος ορισμός της δημο­κρα­τίας, όπως αργό­τερα δια­τυ­πώ­θηκε από τον Αβραάμ Λίνκολν στο Γκέ­τι­σμπεργκ ως «η δια­κυ­βέρ­νηση του λαού, από τον λαό και για τον λαό».

Από τη μήτρα του 19ου αιώνα ανα­δύ­ε­ται η εγγύηση, απέ­να­ντι σε κάθε κατα­πί­εση, των θεσμι­κών αντι­βά­ρων, των checks and balances, και ο δικα­στι­κός έλεγχος της συνταγ­μα­τι­κό­τη­τας των νόμων που θεμε­λιώ­θηκε στην απόφαση Marbury vs Madison του Supreme Court και τον ακο­λου­θεί από τις απαρχές της η ελλη­νική έννομη τάξη. Οι σπου­δαίες αυτές αρχές, στο δίκαιο και την πολι­τική, δια­σφα­λί­ζουν ακόμη τη δημο­κρα­τία μας, στις δυσκο­λίες και τις εντά­σεις του καιρού μας.

Η δοκι­μα­σία που επι­φύ­λαξε στον πλανήτη μας ο κορω­νο­ϊός δεν αφορά μόνο τη δημόσια υγεία. Είναι και ένας δρόμος αντοχής για την ίδια τη δημο­κρα­τία, τη στα­θε­ρό­τητα και τις θεμε­λιώ­δεις αξίες μας. Σε αυτή την επώδυνη, γεμάτη απώλεια και πένθος, δια­δρομή, η ανθρω­πό­τητα αφυ­πνί­στηκε, η επι­στήμη μεγα­λούρ­γησε, η κοι­νω­νία συσπει­ρώ­θηκε σε ένα κοινό σκοπό.

Οι άνθρω­ποι δίπλα μας, το υγειο­νο­μικό προ­σω­πικό και όσοι βρέ­θη­καν στην πρώτη γραμμή για όλους εμάς, έλαμψαν και μας ενέ­πνευ­σαν, δίνο­ντας καθη­με­ρινά το παρά­δειγμα της ηθικής της φρο­ντί­δας και της αλλη­λεγ­γύης. Η δημο­κρα­τία, όπως μας δίδαξαν οι αρχαίοι, δεν εξα­ντλεί­ται στους ορθο­λο­γι­κούς κανόνες και την ανάληψη του χρέους που μας ανα­λο­γεί όταν συμ­με­τέ­χουμε στα κοινά. Δυνα­μώ­νει ακόμη περισ­σό­τερο και ακμάζει, όταν στη­ρί­ζε­ται σε μια αρραγή κοι­νό­τητα του συναι­σθή­μα­τος και του ήθους.

Πολλοί μιλούν απαι­σιό­δοξα για την κρίση της δημο­κρα­τίας και στο όνομά της επι­χει­ρούν συχνά να εργα­λειο­ποι­ή­σουν το πλήθος και να οικειο­ποι­η­θούν αυθαί­ρετα τη λαϊκή βούληση. Υπο­τι­μούν, όμως, την αυθε­ντική δύναμη και αντί­ληψη του λαού, όπως και τις στα­θε­ρές εγγυ­ή­σεις των θεσμών και του Κράτους Δικαίου. Παρα­γνω­ρί­ζουν την εγγενή και μονα­δική δυνα­τό­τητα της δημο­κρα­τίας να ανα­νε­ώ­νε­ται και να προ­στα­τεύ­ε­ται από τους εχθρούς της, δίχως να χάνει την ψυχή της.

Αυτή την πίστη στην αξία και τα ιδανικά της δημο­κρα­τίας μοι­ρά­ζο­νται οι λαοί μας και τιμά σήμερα η καμπά­νια «ΗΠΑ & Ελλάδα: Γιορ­τά­ζο­ντας 200 χρόνια φιλίας». Θα ήθελα να συγχαρώ θερμά την Πρε­σβεία των ΗΠΑ για την πρω­το­βου­λία της να οργα­νώ­σει πληθώρα δράσεων, πολι­τι­στι­κών και εκπαι­δευ­τι­κών, που ανα­δει­κνύ­ουν όλα αυτά που μας συν­δέ­ουν και ενι­σχύ­ουν τη συνερ­γα­σία μας.

Η επέ­τειος της επα­νά­στα­σης του 1821 είναι μια ευκαι­ρία να ανα­στο­χα­στούμε τον συλ­λο­γικό μας εαυτό και να εμβα­θύ­νουμε στη δημο­κρα­τία μας. Να ανα­λο­γι­στούμε τις επι­τυ­χίες αλλά και τα λάθη μας. Να αντλή­σουμε δύναμη από την αυτο­θυ­σία και το παρά­δειγμα των προ­γό­νων μας. Η ενότητα και η σύμπνοια, η προ­σή­λωσή μας στο κοινό καλό, είναι το πιο ηχηρό μήνυμα των εορ­τα­σμών μας.