Μανώλης Κεφαλογιάννης: Τέσσερις προτάσεις στον νέο Αμερικανό Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν

Του ευχό­μα­στε κάθε επι­τυ­χία.

– Η ενί­σχυση της Δημο­κρα­τίας σε παγκό­σμιο επίπεδο. Απόλυτη προ­τε­ραιό­τητα του νέου Προ­έ­δρου.

    – Η προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος από την κλι­μα­τική αλλαγή, ευκαι­ρία και όχι πρό­βλημα για Ευρώπη και Αμερική.

     – Η ενί­σχυση της αμυ­ντι­κής συνερ­γα­σίας  ΕΕ-ΗΠΑ και η Ευρω­παϊκή Αμυ­ντική Ένωσης ανα­γκαία περισ­σό­τερο παρά ποτέ.

     – Νέα εμπο­ρική συμ­φω­νία. Η διοί­κηση Τραμπ τορ­πί­λισε την εμπο­ρική συμ­φω­νία ΕΕ-ΗΠΑ. (TTIP)

Ο Μανώλης Κ. Κεφα­λο­γιάν­νης συμ­με­τείχε στη δια­δι­κτυακή συζή­τηση που διορ­γά­νωσε το Γραφείο του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου στην Αθήνα με θέμα τις νέες προ­ο­πτι­κές στις σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ.

Στην παρέμ­βασή του τόνισε μεταξύ άλλων:

«Η προ­ε­δρία Μπάι­ντεν είναι η τελευ­ταία ευκαι­ρία για τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες να συνο­μι­λή­σουν με την Ιστορία. Η Αμερική δεν παίζει πλέον το ρόλο που έπαιζε μετά τον Δεύτερο Παγκό­σμιο Πόλεμο αλλά πρέπει να δει τις σχέσεις της με την Ευρώπη σε ένα άλλο επίπεδο.

Κυρί­αρχο, όμως θέμα για τη νέα διοί­κηση Μπάι­ντεν είναι το ζήτημα της Δημο­κρα­τίας. Γιατί στο τέλος του δρόμου δεν θα υπάρχει δημο­κρα­τία στο δυτικό κόσμο και η μόνη δημο­κρα­τία που θα υπάρχει έστω και κατ’  επίφαση θα είναι στις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες λόγω του σκληρού κράτους και της «αρι­στο­κρα­τίας» που υπάρχει εκεί. Και η προ­ε­δρία Μπάι­ντεν σε συμ­φω­νία και συνερ­γα­σία με την Ευρω­παϊκή Ένωση πρέπει να θέσει το θέμα της Δημο­κρα­τίας και οι κανόνες που θα μπουν να είναι παγκό­σμιοι όπως και για το Περι­βάλ­λον.

Η Ευρω­παϊκή Ένωση έχει βάλει στην κορυφή της ατζέ­ντας της το Περι­βάλ­λον και τις επι­πτώ­σεις από την κλι­μα­τική αλλαγή. Η Πράσινη Συμ­φω­νία της ΕΕ, το Green Deal έχει βάλει στο τραπέζι 1 τρι­σε­κα­τομ­μύ­ριο ευρώ. Η προη­γού­μενη διοί­κηση Τραμπ απέσυρε τις ΗΠΑ από τη Συμ­φω­νία του Παρι­σιού για το κλίμα. Ενώ σαμπο­τά­ρισε την εμπο­ρική συμ­φω­νία (TTIP) μεταξύ ΕΕ-ΗΠΑ, μία συμ­φω­νία που θα απέφερε στην Ευρώπη 100 δις ευρώ και αντί­στοιχο ποσό στις ΗΠΑ και θα έδινε τη δυνα­τό­τητα στα ελλη­νικά αγρο­τικά προ­ϊ­ό­ντα να δια­τί­θε­νται στην Αμερική με ονο­μα­σία προ­έ­λευ­σης (ΠΟΠ). Ο πρό­ε­δρος Τραμπ αντι­με­τώ­πιζε τα προ­βλή­ματα ως επι­χει­ρη­μα­τίας με μία λαϊ­κί­στικη προ­σέγ­γιση.

Ο πρώτος ορα­μα­τι­σμός της Ενω­μέ­νης Ευρώπης ακόμη και πριν απο­φα­σι­στεί  και δημιουρ­γη­θεί η Κοι­νό­τητα του Άνθρακα και Χάλυβα ήταν η Κοινή Αμυ­ντική Ένωση. Η προη­γού­μενη διοί­κηση Τραμπ ήταν ένα βήμα πίσω στα θέματα της ασφά­λειας της Δύσης, μία σαφής υπο­βάθ­μιση του ρόλου των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών. Περι­μέ­νουμε από το νέο πρόεδρο να δει ξανά το ρόλο των ΗΠΑ, ασφαλώς στο νέο περι­βάλ­λον που έχει δημιουρ­γη­θεί, και να συμ­βάλ­λει εκ νέου σε συνερ­γα­σία με την Ευρώπη στην ασφά­λεια και στην ευη­με­ρία.

Η Ευρώπη χωρίς στρα­τιω­τική ισχύ και μόνο με την καλή θέληση σε διμερές επίπεδο κάθε χώρας δεν μπορεί. Στην Ευρώπη έχουμε δύο πυρη­νι­κές δυνά­μεις, τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρε­τα­νία και εδώ μπαίνει και ένα θέμα ηγεσίας στην Ευρώπη στο σύνολο της που δεν σκέ­φτηκε και δεν υλο­ποί­ησε παρά την απο­χώ­ρηση της Μεγάλης Βρε­τα­νίας από την ΕΕ τη δημιουρ­γία μαζί της ενός ευρω­παϊ­κού αμυ­ντι­κού βρα­χί­ονα.

Η Ευρω­παϊκή Αμυ­ντική Ένωση είναι ανα­γκαία τώρα περισ­σό­τερο παρά ποτέ γιατί αν εμείς δεν έχουμε τη στρα­τιω­τική ισχύ ως Ευρώπη και σε συνάρ­τηση με το μεγάλο δημο­γρα­φικό πρό­βλημα που αντι­με­τω­πί­ζουμε ως ήπειρος, ανα­λο­γι­στείτε τη θέση της χώρας μας το 2060.»