30 μέλη διοικήσεων του Λιμενικού Ταμείου ελέγχονται ποινικά για τη λειτουργία της μαρίνας Μανδρακίου!!

Προ­θε­σμία ζήτησαν και έλαβαν χθες από τον Πται­σμα­το­δίκη Ρόδου 30 μέλη διοι­κή­σεων από το έτος 2015 και εντεύ­θεν του Δημο­τι­κου Λιμε­νι­κού Ταμείου Νότιας Δωδε­κα­νή­σου στο πλαίσιο προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης που παραγ­γέλ­θηκε μετά από μηνυ­τή­ρια αναφορά δικη­γό­ρου της Ρόδου κατά παντός υπευ­θύ­νου για παρά­βαση καθή­κο­ντος – απεί­θεια, απάτη, υπε­ξαί­ρεση, εκβίαση και μη λήψη άδειας εργα­σιών

Οι ελεγ­χό­με­νοι θα ξεκι­νή­σουν να υπο­βάλ­λουν τις έγγρα­φες εξη­γή­σεις τους δια των συνη­γό­ρων τους κ.κ. Βασίλη Κατα­βε­νάκη και Ακη Δημη­τριάδη, την πρώτη εβδο­μάδα του Φεβρουα­ρίου.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», ο μηνυτής τυγ­χά­νει ιδιο­κτή­της ιδιω­τι­κού παρα­δο­σια­κού ιστιο­φό­ρου σκάφους ανα­ψυ­χής το οποίο ελλι­με­νί­ζει από το έτος 2003 στον λιμένα και μετέ­πειτα μαρίνα Μαν­δρα­κίου Ρόδου.

Οπως εκθέτει, ο λιμένας Μαν­δρα­κίου, με την υπ’ αριθμό 8814/2006 (ΦΕΚ Β 989/25-7-2006) απόφαση της υπουρ­γού Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης, χαρα­κτη­ρί­στηκε ως του­ρι­στι­κός λιμένας (μαρίνα) και εγκρί­θηκε το έτος 2006 ο Ειδικός Κανο­νι­σμός Λει­τουρ­γίας του Του­ρι­στι­κού Λιμένα (μαρίνας) Μαν­δρα­κίου Ρόδου.

Έκτοτε, ο Φορέας Δια­χεί­ρι­σης της μαρίνας, δηλαδή το Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο Νότιας Δωδε­κα­νή­σου (ΝΠΔΔ), τιμο­λο­γεί όλα τα σκάφη που ελλι­με­νί­ζο­νται εντός της μαρίνας Μαν­δρα­κίου με την υπ’ αριθμό 5309/2005 (ΦΕΚ Β 606/6-5-2005), απόφαση του υπουρ­γού Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης, δυνάμει της οποίας εγκρί­θη­καν από τον αρμόδιο υπουργό τα τιμο­λό­για του του­ρι­στι­κού λιμένα (μαρίνας) Μαν­δρα­κίου Ρόδου.

Συγκε­κρι­μένα το δικό του σκάφος, τιμο­λο­γεί­ται με ποσό 120 ευρώ ανά μήνα σύμφωνα με την ανωτέρω απόφαση.

Δια­τεί­νε­ται ότι το Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο Νότιας Δωδε­κα­νή­σου, ως Φορέας Δια­χεί­ρι­σης της μαρίνας Μαν­δρα­κίου Ρόδου, μετά τον χαρα­κτη­ρι­σμό του λιμένα ως μαρίνας και την ολο­κλή­ρωση των έργων (που ποτέ δεν έγιναν), όφειλε να προβεί εντός διμήνου, σε έκδοση άδειας λει­τουρ­γίας μαρίνας, προ­κει­μέ­νου να μπορεί νόμιμα να εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται το Μαν­δράκι ως μαρίνα και να τιμο­λο­γεί με βάση την ανωτέρω Υπουρ­γική απόφαση που αφορά τέλη ελλι­με­νι­σμού του­ρι­στι­κού λιμένα (μαρίνας).

Διότι εάν ο Φορέας Δια­χεί­ρι­σης δεν έχει εκδώσει την απαι­τού­μενη άδεια λει­τουρ­γίας μαρίνας, τότε προ­φα­νώς, δεν έχει προβεί σε έναρξη εργα­σιών για Υπη­ρε­σίες Του­ρι­στι­κού Λιμένα (μαρίνας) και δεν έχει λάβει σχετικό Κωδικό Δρα­στη­ριό­τη­τας για Υπη­ρε­σίες Του­ρι­στι­κού Λιμένα (μαρίνας), ήτοι τον ΚΑΔ 52.22.11.05, και κατ’ ακο­λου­θία των ανωτέρω, δεν μπορεί να εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται οικο­νο­μικά το Μαν­δράκι ως μαρίνα, δηλαδή να τιμο­λο­γεί ως μαρίνα (με τέλη ελλι­με­νι­σμού μαρίνας), αλλά θα πρέπει να το εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται ως απλό λιμένα, και να τιμο­λο­γεί με βάση την ΚΥΑ 8122.1/29/2014 (ΦΕΚ Β 2032/2014) και την προ­γε­νέ­στερη αυτής ΚΥΑ 8122.1/14/06/2006 (ΦΕΚ Β 330/20-3-2006), των υπουρ­γών Οικο­νο­μι­κών και Ναυ­τι­λίας, που αφορούν τα αντα­πο­δο­τικά δικαιώ­ματα προ­σόρ­μι­σης, παρα­βο­λής, πρυ­μνο­δέ­τη­σης κλπ. τέλη ελλι­με­νι­σμού, των επαγ­γελ­μα­τι­κών πλοίων ανα­ψυ­χής, των ιδιω­τι­κών πλοίων ανα­ψυ­χής, των μικρών σκαφών, των επαγ­γελ­μα­τι­κών του­ρι­στι­κών ημε­ρό­πλοιων, καθώς και των παρα­δο­σια­κών πλοίων, όπως ορί­ζο­νται στον Ν.4256/2014, και δικαιού­νται να εισπράτ­τουν τα Λιμε­νικά Ταμεία και Δημο­τικά Λιμε­νικά Ταμεία, σε λιμένες που παρέ­χουν λιμε­νι­κές διευ­κο­λύν­σεις (ρεύμα, νερό κλπ).

Σημειώ­νει δε ότι τις δύο τελευ­ταίες ΚΥΑ (Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών και Υπουρ­γού Ναυ­τι­λίας), που αφορούν στους λιμένες (και όχι μαρίνες), το Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο χρη­σι­μο­ποιεί για τα τιμο­λό­για που εκδίδει στον λιμένα της περιο­χής «Κολόνα» και στον Εμπο­ρικό Λιμένα της Ρόδου, καθώς και στους λιμένες της ευρύ­τε­ρης περιο­χής δικαιο­δο­σίας της (π.χ. Σύμη, Τήλο). Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι μετά το έτος 2012, η έκδοση της άδειας λει­τουρ­γίας μαρίνας, απο­τε­λεί απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση για να εγκρι­θεί ο Ειδικός Κανο­νι­σμός Λει­τουρ­γίας, κάτι όμως που ομο­λο­γου­μέ­νως δεν ίσχυε το έτος 2006, συνεπώς νόμιμα εξεδόθη (το έτος 2006) ο Ειδικός Κανο­νι­σμός Λει­τουρ­γίας της μαρίνας Μαν­δρα­κίου Ρόδου, μολο­νότι δεν είχε προη­γη­θεί η έκδοση της άδειας λει­τουρ­γίας της μαρίνας.

Σε κάθε όμως περί­πτωση, είτε πριν το 2012 (όπως εν προ­κει­μένω), είτε μετά το έτος 2012 (τρο­πο­ποί­ηση του νόμου για τις μαρίνες), η άδεια λει­τουρ­γίας μαρίνας, απο­τε­λούσε και εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί βασική προ­ϋ­πό­θεση προ­κει­μέ­νου μία μαρίνα να λει­τουρ­γεί νόμιμα, συνεπώς να υπά­γε­ται στις δια­τά­ξεις και τα προ­νό­μια που αφορούν τις μαρίνες έναντι των απλών λιμένων, όπως μεταξύ άλλων απο­τε­λεί και το ύψος των τελών ελλι­με­νι­σμού των σκαφών που ελλι­με­νί­ζο­νται στα λιμάνια και τις μαρίνες.

Με βάση δηλαδή την ΥΑ για τους λιμένες, θα έπρεπε να κατα­βάλ­λει στον Φορέα Δια­χεί­ρι­σης 300 ευρώ τον χρόνο για το δικό του σκάφος (30 ευρώ ανά μέτρο τον χρόνο) ή 25 ευρώ ανά μήνα, ενώ με βάση την ΥΑ για την μαρίνα (βλπ. σχετ. 3), κατα­βά­λει περί τα 1.500 ευρώ τον χρόνο.

Τα αντί­στοιχα ισχύουν για όλα τα σκάφη ανα­ψυ­χής (Επαγ­γελ­μα­τικά, Του­ρι­στικά Ημε­ρό­πλοια και Παρα­δο­σιακά), πλην των ιδιω­τι­κών πλοίων ανα­ψυ­χής (μειο­ψη­φία στο Μαν­δράκι), στα οποία οι δια­φο­ρές είναι μικρές, πάντα όμως μεγα­λύ­τε­ρες στην μαρίνα σε σχέση με τον λιμένα.