Αποφάσεις «ανάσα» από δυσβάσταχτες οφειλές σε τράπεζες εξέδωσε το Ειρηνοδικείο Ρόδου

To αν­θρώ­πι­νό του πρό­σω­πο έδει­ξε γι’ ακόμη μια φορά το Ει­ρη­νο­δι­κείο της Ρόδου εκ­δί­δο­ντας δύο απο­φά­σεις που ανα­κου­φί­ζουν συ­μπο­λί­τες μας που βρί­σκο­νται σε εξαι­ρε­τι­κά δυ­σά­ρε­στη οι­κο­νο­μι­κή θέση από δυ­σβά­στα­χτες οφει­λές σε τρά­πε­ζες.

Με από­φα­ση του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου έγινε δεκτή συ­γκε­κρι­μέ­να η αί­τη­ση μιας κα­τοί­κου της Ρόδου για ρύθ­μι­ση των χρεών της, κα­θο­ρί­ζο­ντας μη­δε­νι­κές κα­τα­βο­λές για 3 χρό­νια και εξαί­ρε­ση της πρώ­της κα­τοι­κί­ας της από την εκ­ποί­η­ση χωρίς την κα­τα­βο­λή οποιου­δή­πο­τε χρη­μα­τι­κού ποσού.

Ει­δι­κό­τε­ρα, επί της ίδιας αι­τή­σε­ως είχε εκ­δο­θεί ένα χρόνο πριν από­φα­ση του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου με την οποία ορί­στη­καν μη­νιαί­ες κα­τα­βο­λές μι­κρού ύψους στο πλαί­σιο του Ν. 3869/2010 και ει­δι­κό­τε­ρα, η αι­τού­σα υπο­χρε­ώ­θη­κε να κα­τα­βάλ­λει μη­νιαί­ως το ποσό των 20 ευρώ συμ­μέ­τρως προς τις απαι­τή­σεις της πι­στώ­τριας τρά­πε­ζας, αρχής γε­νο­μέ­νης από τη δη­μο­σί­ευ­ση της από­φα­σης και εντός του πρώ­του δε­καη­μέ­ρου κάθε μηνός, με την εξαί­ρε­ση από την εκ­ποί­η­ση του δι­καιώ­μα­τος συ­γκυ­ριό­τη­τας της αι­τού­σας κατά πο­σο­στό 50% εξ’ αδιαι­ρέ­του επί του ακι­νή­του που απο­τε­λεί την κύρια και μο­να­δι­κή κα­τοι­κία της, ενώ πα­ράλ­λη­λα ορί­στη­κε νέα δι­κά­σι­μος προ­κει­μέ­νου να ελεγ­χθεί η τυχόν βελ­τί­ω­ση της οι­κο­νο­μι­κής κα­τά­στα­σής της με την τυχόν έναρ­ξη συ­ντα­ξιο­δό­τη­σής της και να προσ­διο­ρι­στούν μη­νιαί­ες κα­τα­βο­λές ως αντάλ­λαγ­μα για την προ­στα­σία του ακι­νή­του που χρη­σι­μεύ­ει ως κύρια κα­τοι­κία της.

Σύμ­φω­να με την νέα από­φα­ση, από το 2018, οπότε και συ­ζη­τή­θη­κε αρ­χι­κά η αί­τη­ση, η εν γένει οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση της αι­τού­σας δεν πα­ρου­σί­α­σε βελ­τί­ω­ση και μο­λο­νό­τι στο διά­στη­μα αυτό υπέ­βα­λε αί­τη­ση συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης δεν έχει ει­σπρά­ξει οποιο­δή­πο­τε προ­σω­ρι­νό ποσό ενώ πα­ρα­μέ­νει αβέ­βαιο το ύψος της ορι­στι­κής σύ­ντα­ξης και το χρο­νι­κό ση­μείο που θα αρ­χί­σει να κα­τα­βάλ­λε­ται.

Επι­πλέ­ον, σύμ­φω­να με την από­φα­ση η αι­τού­σα αντι­με­τω­πί­ζει προ­βλή­μα­τα υγεί­ας που επι­τεί­νο­νται συ­νε­χώς, με απο­τέ­λε­σμα οι ανά­γκες πε­ρί­θαλ­ψής της να αυ­ξά­νο­νται και να δια­βιεί κάτω από τα όρια της φτώ­χειας. Έτσι, ενό­ψει του ό,τι κατά τον χρόνο της επα­να­λαμ­βα­νό­με­νης συ­ζή­τη­σης το μη­νιαίο ει­σό­δη­μα της αι­τού­σας ανερ­χό­ταν στο ποσό των 425 ευρώ, ενώ τα έξοδα δια­βί­ω­σής της στο ποσό των 421 ευρώ, το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι για την αι­τού­σα πρέ­πει να ορι­στούν μη­νιαί­ες κα­τα­βο­λές για 36 μήνες οι οποί­ες θα είναι μη­δε­νι­κές. Ακόμη το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι δεν θα ορί­σει νέα δι­κά­σι­μο για να εξε­τά­σει την πε­ρί­πτω­ση επα­να­προσ­διο­ρι­σμού των μη­νιαί­ων κα­τα­βο­λών, κα­θό­τι δεν προ­βλέ­φθη­κε πε­ρί­πτω­ση βελ­τιώ­σε­ως των οι­κο­νο­μι­κών της, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη την ηλι­κία της, την κα­τά­στα­ση της υγεί­ας της καθώς και την νέα οι­κο­νο­μι­κή ύφεση που απει­λεί τη χώρα συ­νε­πεία της παν­δη­μί­ας του κο­ρω­νοϊ­ού COVID-19 και την εξ’ αυτής αβε­βαιό­τη­τα ως προς την επαρ­κή δια­σφά­λι­ση των οι­κο­νο­μι­κά ασθε­νέ­στε­ρων πο­λι­τών. Για τους λό­γους αυ­τούς το Δι­κα­στή­ριο απο­φά­σι­σε να γίνει δεκτή η αί­τη­ση και να ρυθ­μί­σει ορι­στι­κά τα χρέη της αι­τού­σας κα­θο­ρί­ζο­ντας μη­δε­νι­κές κα­τα­βο­λές για διά­στη­μα 3 ετών και εξαι­ρώ­ντας από την εκ­ποί­η­ση την κύρια κα­τοι­κία της χωρίς την υπο­χρέ­ω­ση κα­τα­βο­λής χρη­μα­τι­κού ποσού ως αντάλ­λαγ­μα.

Με άλλη από­φα­ση του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου έγινε εν μέρει δεκτή η αί­τη­ση ενός αν­δρό­γυ­νου κα­τοί­κων Ρόδου με την οποία ρυθ­μί­στη­καν χρέη ύψους πε­ρί­που 45.000 ευρώ σε 36 δό­σεις των 56 ευρώ για τον πρώτο και 41 ευρώ για τη δεύ­τε­ρη, εξαι­ρώ­ντας από την εκ­ποί­η­ση την κύρια κα­τοι­κία τους, κα­τα­βάλ­λο­ντας το ποσό των 24.000 ευρώ πε­ρί­που για τη διά­σω­σή της.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, ο αιτών που είναι 67 ετών είναι δη­μό­σιος υπάλ­λη­λος κι έχει ετή­σια ει­σο­δή­μα­τα 11.000 ευρώ πε­ρί­που ενώ η σύ­ζυ­γός του με την οποία έχουν απο­κτή­σει δύο παι­διά είναι 65 ετών και είναι συ­ντα­ξιού­χος του ΙΚΑ λαμ­βά­νο­ντας το ποσό των 8.000 ευρώ πε­ρί­που ετη­σί­ως. Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι το ποσό που απαι­τεί­ται για την κά­λυ­ψη των στοι­χειω­δών μη­νιαί­ων βιο­τι­κών ανα­γκών τους ανέρ­χε­ται στο ποσό των 1.280 ευρώ και συ­νε­πώς το ποσό που μένει δια­θέ­σι­μο προς τους πι­στω­τές ανέρ­χε­ται στα 370 ευρώ πε­ρί­που. Σύμ­φω­να με την από­φα­ση οι αι­τού­ντες μέχρι και το έτος 2011 υπήρ­ξαν συ­νε­πείς στην κα­τα­βο­λή των δό­σε­ων προς τις πι­στώ­τριες τρά­πε­ζες και αυτό συ­νέ­βαι­νε, διότι, τα ει­σο­δή­μα­τά τους ήταν υψη­λό­τε­ρα κατά το πα­ρελ­θόν. Συ­γκε­κρι­μέ­να, οι μη­νιαί­ες απο­δο­χές του πρώ­του αι­τού­ντος από την ερ­γα­σία του ανέρ­χο­νταν στο ποσό των 1.500 ευρώ πε­ρί­που, ενώ κατά τον χρόνο δα­νει­σμού η δεύ­τε­ρη αι­τού­σα ερ­γα­ζό­ταν επο­χια­κά ως ξε­νο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λος με απο­δο­χές που κυ­μαί­νο­νταν κατά μέσο όρο στα 1.200-1.300 ευρώ μη­νιαί­ως. Η εμ­φά­νι­ση της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης στη χώρα έπλη­ξε πρω­τί­στως τον δη­μό­σιο τομέα όπου ερ­γά­ζε­ται ο πρώ­τος αιτών, με συ­νέ­πεια τη δρα­μα­τι­κή μεί­ω­ση των ει­σο­δη­μά­των του μέχρι σή­με­ρα. Πα­ράλ­λη­λα, η συ­ντα­ξιο­δό­τη­ση της δεύ­τε­ρης αι­τού­σας το έτος 2011 μεί­ω­σε ακόμη πε­ραι­τέ­ρω το οι­κο­γε­νεια­κό του ει­σό­δη­μα.

Για τους λό­γους αυ­τούς το Δι­κα­στή­ριο έκανε εν μέρει δεκτή την αί­τη­ση ρυθ­μί­ζο­ντας ορι­στι­κά τα χρέη του πρώ­του αι­τού­ντος με μη­νιαί­ες κα­τα­βο­λές ποσού 56 ευρώ για χρο­νι­κό διά­στη­μα 36 μηνών και τα χρέη της δεύ­τε­ρης αι­τού­σας με μη­νιαί­ες κα­τα­βο­λές ποσού 41 ευρώ για χρο­νι­κό διά­στη­μα 36 μηνών εξαι­ρώ­ντας της εκ­ποί­η­σης το δι­καί­ω­μα πλή­ρους κυ­ριό­τη­τας κατά πο­σο­στό 100% του πρώ­του αι­τού­ντος επί ενός δια­με­ρί­σμα­τος β’ ορό­φου επι­φα­νεί­ας 78 τ.μ. που απο­τε­λεί την κύρια και μο­να­δι­κή κα­τοι­κία του υπο­χρε­ώ­νο­ντάς τον πα­ράλ­λη­λα να κα­τα­βάλ­λει για την διά­σω­ση του το ποσό των 24.000 ευρώ σε βάθος 15 ετών.