Ο Γέροντας Αθανάσιος μοιρασε τρόφιμα σε σπίτια στην Ρόδο- Η συγκίνηση του μουσουλμάνου

Τρεις μέρες έως και σήμερα, ξαφ­νια­σμέ­νοι οι περισ­σό­τε­ροι, απο­ρη­μέ­νοι άλλοι, αλλά κανείς δεν τον προ­λά­βαινε, ήταν μέσα στο αυτο­κί­νητο και για λόγους της εύθραυ­στης υγείας του και τηρώ­ντας το πρω­τό­κολλο απο­στά­σεων και υγιει­νής φεύγαμε, αφή­νο­ντας στον κόσμο, το ταλαί­πωρο χαμό­γελο του, βασικά τρόφιμα, ευλο­γώ­ντας τα σπίτια τους, μικρούς και μεγά­λους, φεύγαμε.

Είχαμε φτάσει και σε ένα σπίτι μου­σουλ­μά­νου μονίμου κατοί­κου της Ρόδου χωρίς να το γνω­ρί­ζουμε. Αφήσαμε τα πράγ­ματα στην πόρτα και φεύγαμε.

Άνοιξε η πόρτα του σπιτιού γιατί μάλλον άκουσαν τον θόρυβο, βγήκε ένας μεσό­κο­πος βλέπει τις κούτες και τις τσάντες, απο­ρη­μέ­νος είπε :

Για μένα είναι αυτά ;

Εγώ δεν είμαι χρι­στια­νός, μήπως δεν πρέπει να μου δώσετε ;

Η συγκι­νη­τική απά­ντηση του Γέροντα μας, αφού άνοιξε το παρά­θυρο του αυτο­κι­νή­του ήταν : Ο Θεός δεν κάνει δια­κρί­σεις. Ο άνθρω­πος πρέπει να αγαπά τον συνάν­θρωπο του, από όπου και αν είναι, όποιος και αν είναι.

Τα πήρε στα χέρια και μ’ ένα τερά­στιο ευχα­ρι­στώ στο Θεό, μπήκε σπίτι του.

Φύγαμε βλέ­πο­ντας ο ένας τον άλλον !

Επι­στρέ­φο­ντας σε όλη την δια­δρομή μιλούσε μόνος του : Αυτό σημαί­νει Χριστός για εμένα. Όσο κηρύττω τον Χριστό αυτό θα το κάνω πράξη παιδιά του ίδιου Θεού ήμαστε, με το ίδιο ταβάνι τον ουρανό, την Σκέπη του, για όλους είναι όλα !

Ποιος τα πήρε μαζί του ; Κανείς ! Εν ζωή θα δώσει ότι έχει σε ανάλογο μουσείο στην Αθήνα και σε Μονα­στή­ρια του Αγίου Όρους και Σκήτες.

Δεν χρειά­ζε­ται να είναι πυρη­νι­κός επι­στή­μο­νας σαν κάποιους μεγα­λό­σχη­μους ρασο­φό­ρους μηδε­νι­στές, λέκτο­ρες και μόνον, για να τηρή­σεις την διδα­σκα­λία του Κυρίου Ιησού Χριστού, πού είπε: «εάν με αγαπάτε, τας εντολάς μου φυλά­ξατε» (Ιωάννης ιδ:15).

Μοι­ρά­στη­καν :

1 τόνος από γαλα­κτο­κο­μικά προ­ϊ­ό­ντα.

18 διάφορα είδη τρο­φί­μων, όχι όσπρια – Κοτό­πουλα φρέσκα – Χρι­στό­ψωμα έως και Βασι­λό­πι­τες για 100 περίπου σπιτικά, όπου τηρείτε αυστηρά η ανω­νυ­μία όλων.

Τα πνευ­μα­τι­κο­παί­δια του,

Που τον μετα­φέ­ραμε, που κου­βα­λού­σαμε, που μοι­ρά­σαμε, που δια­σχί­σαμε την Ρόδο, που δεν κου­ρα­στή­καμε, που προ­σεύ­χε­ται για εμάς και του οφεί­λουμε ευχα­ρι­στίες, αγάπη, συμπα­ρά­σταση και συνο­δοι­πο­ρία

Καλά Χρι­στού­γεννα

Κων­στα­ντά­κης Κυριά­κος

Γιαλ­λου­ράκη Άννα

Γκου­σιό­που­λος Εμμα­νουήλ