Χαιρετισμός Προέδρου Π.Ε.Δ. Νοτίου Αιγαίου, Αντώνη Β. Καμπουράκη

Χαι­ρε­τι­σμός Προ­έ­δρου Π.Ε.Δ. Νοτίου Αιγαίου, Αντώνη Β. Καμπου­ράκη ΚΕΔΕ και Π.Ε.Δ. ΒΟΡ. & ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

 

Αξιό­τιμε Κύριε Υπουργέ,

Κύριε Υφυ­πουργέ, Κύριε Γενικέ Γραμ­μα­τέα,

Αγαπητέ Πρόεδρε της ΚΕΔΕ,

Αγα­πη­τές & Αγα­πη­τοί Συνά­δελ­φοι,

 

Η σημε­ρινή πρω­το­βου­λία της ΚΕΔΕ, για την οποία και την ευχα­ρι­στούμε θερμά, θα έχει δικαιω­θεί για τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου, όταν στο τέλος αυτής της τηλε­διά­σκε­ψης, πατάμε όλοι πάνω σε ένα κοινό τόπο: Την κατε­πεί­γουσα ανάγκη, για μια μεγάλη φυγή προς τα εμπρός!

Βρι­σκό­μα­στε πάνω, στο σημείο μηδέν, όπου δια­σταυ­ρώ­νο­νται, τρεις (03) Μεγάλες, Κρίσεις.

Η Υγειο­νο­μική, που στοι­χί­ζει ακόμη Ζωές.

Η Οικο­νο­μική, που στοι­χί­ζει σε περιου­σίες, και θέσεις Εργα­σίας.

Η Γεω­πο­λι­τική, που μπορεί να στοι­χί­σει σε ζωτικά, Εθνικά Συμ­φέ­ρο­ντα.

Είναι χωρίς συγκρί­σιμο προη­γού­μενο το μέγεθος των προ­κλή­σεων που καλού­μα­στε να αντι­με­τω­πί­σουμε όλοι, και πολύ περισ­σό­τερο εμείς, οι ακρίτες νησιώ­τες, καθώς η από­σταση από το κέντρο, μας κάνει “αόρα­τους”, πολλές φορές, για τα μάτια της κεντρι­κής διοί­κη­σης. Κι έχουμε πολλά παρα­δείγ­ματα γι αυτό, στις δεκα­ε­τίες που προη­γή­θη­καν.

Θα πω τα δυο (02), πιο χαρα­κτη­ρι­στικά:

Πρώτον (01ο), τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου, έβλεπαν, στα χρόνια που πέρασαν, τερά­στιες επεν­δύ­σεις, στους οδικούς άξονες της ηπει­ρω­τι­κής χώρας, την ώρα που τα ίδια, εξα­κο­λου­θούν να βρί­σκο­νται απο­μο­νω­μένα, και εκτε­θει­μένα, σε όλα τα μειο­νε­κτή­ματα της νησιω­τι­κό­τη­τας.

Δεύτερο (02ο), τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου, εξαι­τίας της μεγάλης θετικής συνει­σφο­ράς τους, στο εθνικό ΑΕΠ, λόγω της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, θεω­ρή­θη­καν ανε­πτυγ­μένη Περι­φέ­ρεια, στε­ρή­θη­καν πολύ­τι­μους κοι­νο­τι­κούς πόρους, για κρί­σι­μες υπο­δο­μές, που θα έφερναν πολ­λα­πλα­σια­στικά, ανα­πτυ­ξιακά απο­τε­λέ­σματα. Για να το πω, και με ένα κατα­νοητό παρά­δειγμα, είναι σαν να αφήσεις με χωμα­τό­δρο­μους το Σύνταγμα, και το Κολω­νάκι, και να πας να κάνεις μια “Autobahn”, στη μέση του πουθενά.

Το απο­τέ­λε­σμα; Μείναμε πίσω. Και τιμω­ρη­θή­καμε στην ουσία, εξαι­τίας, της επι­τυ­χίας μας. Ενώ θα έπρεπε να συμβεί, το αντί­θετο.

Όμως τώρα, δεν είναι η ώρα για να απο­τι­μή­σουμε, τι έγινε στο χθες. Είναι η ώρα, να κοι­τά­ξουμε κατά­ματα τις προ­κλή­σεις, και να δια­μορ­φώ­σουμε το αύριο.

Οι περι­στά­σεις που δια­μορ­φώ­νει, η δια­σταύ­ρωση των τριών (03) κρίσεων που προ­α­νέ­φερα, δεν αφήνουν περι­θώ­ρια, ούτε για πολλά λόγια, ούτε για αδρά­νεια. Κάθε ευρώ χρή­μα­τος, και κάθε λεπτό χρόνου, έχουν υπερ­πο­λύ­τιμη σημασία.

Γνω­ρί­ζετε ίσως, πως στον Δήμο Ρόδου υλο­ποιούμε πρό­γραμμα χορή­γη­σης έκτα­κτης οικο­νο­μι­κής ενί­σχυ­σης 300 ευρώ, σε κατοί­κους του Δήμου Ρόδου, που αντι­με­τω­πί­ζουν κοινωνικο-οικονομικά προ­βλή­ματα, και βρί­σκο­νται σε κατά­σταση έκτα­κτης ανάγκης. Με προ­τε­ραιό­τητα σε εργα­ζό­με­νους του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων, που δέχθη­καν και το μεγα­λύ­τερο πλήγμα, εξαι­τίας των συνε­πειών της παν­δη­μίας.

Οι έκτα­κτες συν­θή­κες, απαι­τούν έκτα­κτες απο­φά­σεις. Οι πρω­τό­γνω­ρες προ­κλή­σεις, μέσα σε αχαρ­το­γρά­φητα νερά, απαι­τούν τόλμη και γεν­ναιό­τητα. Σε όλα τα επίπεδα.

Είμαστε πίσω από τα γεγο­νότα, όταν ακόμη παρα­κα­λάμε για την επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ, για τα νησιά. Όταν κανο­νικά θα έπρεπε τώρα να συζη­τάμε, την άμεση παροχή κινή­τρων μετε­γκα­τά­στα­σης, σε ελλη­νι­κές οικο­γέ­νειες, για την ενί­σχυση του πλη­θυ­σμού του Καστε­λό­ρι­ζου. Ακόμη κι ένας πρω­το­ε­τής φοι­τη­τής, διεθνών σχέσεων, γνω­ρί­ζει πως σε κάθε διένεξη, τα πλη­θυ­σμιακά μεγέθη μετράνε!

Αυτό ακριβώς εννοώ, όταν ανα­φέ­ρο­μαι στην ανάγκη, μιας μεγάλης φυγής προς τα εμπρός. Να δούμε μακριά, αλλά να δρά­σουμε τώρα. Πολλά απ’ αυτά, που πρέπει να γίνουν σήμερα, έπρεπε να έχουν γίνει, ήδη από χθες. Δεν μπο­ρούμε όμως, διαρκώς να “κλω­τσάμε το τενε­κε­δάκι”, προς το αύριο. Δεν είναι υπεύ­θυνη στάση. Δεν μπορείς να πηγαί­νεις με τον «αραμπά», όταν ο κόσμος τρέχει πλέον, με ταχύ­τη­τες 5G.

Οι ανάγκες είναι χαρ­το­γρα­φη­μέ­νες. Το σχέδιο υπάρχει. Από τη δια­χεί­ριση του περι­βάλ­λο­ντος, με όρους βιω­σι­μό­τη­τας, μέχρι τον ψηφιακό μετα­σχη­μα­τι­σμό, που θα γεφυ­ρώ­νει τις απο­στά­σεις, και θα κατα­πο­λεμά τα μειο­νε­κτή­ματα της νησιω­τι­κό­τη­τας. Από έναν ανα­μορ­φω­μένο Ανα­πτυ­ξιακό Νόμο, με εξει­δι­κεύ­σεις ανά τομέα, ειδικά για τα νησιά, μέχρι τη δημιουρ­γία «ταυ­τό­τη­τας προ­ο­ρι­σμού», κάθε νησιού χωριστά, που θα τα βοη­θή­σει να γίνουν πιο ανα­γνω­ρί­σιμα, και ελκυ­στικά, στην παγκό­σμια αγορά. Τα χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία, επίσης υπάρ­χουν, με το Ευρω­παϊκό Ταμείο Ανά­καμ­ψης, και τα 72 δις ευρω­παϊ­κών πόρων, που έχει να λαμ­βά­νει μέσα στα επόμενα χρόνια η Ελλάδα. Είναι, η τελευ­ταία “μεγάλη ευκαι­ρία”, για την άρση των αδικιών, και των παθο­γε­νειών του παρελ­θό­ντος, και την προ­σαρ­μογή στις απαι­τή­σεις, μιας νέας πραγ­μα­τι­κό­τη­τας.

Σε αυτό που πρέπει να επι­μεί­νουμε, είναι η συλ­λο­γική βούληση, να προ­χω­ρή­σουμε με δύναμη μπροστά. Αυτό πρέπει να είναι, το καθαρό μήνυμα αυτής της τηλε­διά­σκε­ψης.

Κι εδώ, τον τόνο, τον έχει δώσει, ο ίδιος ο Πρω­θυ­πουρ­γός μας, Κυριά­κος Μητσο­τά­κης. Σας διαβάζω επί λέξει, τη δήλωσή του: «Υπάρχει ένα στοι­χείο, που πρέπει να πάρουμε πολύ σοβαρά: Οι λαϊ­κι­στές, μπορεί να μην έχουν τις σωστές απα­ντή­σεις, αλλά πολλές φορές κάνουν τις σωστές ερω­τή­σεις. Τι γίνεται με το εισό­δημα; Τους ανθρώ­πους, που παρα­μέ­νουν απο­μο­νω­μέ­νοι; Είναι αλα­ζο­νικό, να απα­ξιώ­σεις αυτά τα ερω­τή­ματα, ακόμη κι αν έρχο­νται από πολι­τι­κούς, που τους λέμε λαϊ­κι­στές».

Η φυγή προς τα εμπρός, είναι η σωστή απά­ντηση, για τα σωστά ερω­τή­ματα, απ’ όπου κι αν προ­έρ­χο­νται.

Γι’ αυτό και η πρότασή μας, δεν αφορά απλά, στη δια­χεί­ριση των προ­κλή­σεων, αλλά στη δημιουρ­γία της ευκαι­ρίας: για ένα Μεγάλο Reset, στο Νότιο Αιγαίο.

Με άοκνο συμπα­ρα­στάτη την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, σε διαρκή συνερ­γα­σία με την Περι­φέ­ρεια, και με την Κυβέρ­νησή μας. Με σύμπραξη του Ιδιω­τι­κού, και του Δημό­σιου Τομέα. Με πόρους και επεν­δύ­σεις, εκεί που μπο­ρούμε πραγ­μα­τικά να έχουμε, άμεσης από­δο­σης, ανα­πτυ­ξιακά απο­τε­λέ­σματα. Που θα βοη­θή­σουν στην ανά­καμψη, της εθνικής οικο­νο­μίας. Απο­δει­κνύ­ο­ντας, για άλλη μια φορά, την ανα­πτυ­ξιακή υπε­ρα­ξία, των νησιών μας.

Όμως το κέρδος, δεν θα είναι, μόνον οικο­νο­μικό. Συνιστά ταυ­τό­χρονα, μεγάλη συμβολή, στην ενί­σχυση, της εθνικής ισχύος, και ασπίδα, για τη θωρά­κιση των νησιών μας, έναντι κάθε υπαρ­κτής, ή δυνη­τι­κής απειλής.

Το Νότιο Αιγαίο πρέπει να γίνει προ­τε­ραιό­τητα, με όρους εθνικής ασφά­λειας. Δεν φτάνει να λέμε μόνο, πως είμαστε τα σύνορα της Ελλάδας, και της Ευρώπης, – θα πρό­σθετα μάλιστα, και ολό­κλη­ρου του δυτικού κόσμου. Πρέπει και να απο­δει­κνύ­ουμε, πως το εννο­ούμε πλήρως. Ειδικά σε μια συγκυ­ρία, όπως η σημε­ρινή, που το δια­κύ­βευμα, δεν αφορά μόνον, σε χαμένες ευκαι­ρίες ανά­πτυ­ξης, αλλά και σε Εθνι­κούς Κιν­δύ­νους. Σαν αυτούς που εσείς απο­τρέ­ψατε με σοβα­ρό­τητα και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα εφέτος, όπως μάλιστα άκουσα πρό­σφατα, όμοιους του 1922.

Η ευθύνη όλων μας, είναι μεγάλη. Με την αξιο­πι­στία, που έχει απο­κτή­σει ξανά η χώρα στο εξω­τε­ρικό, και με το μεγάλο απόθεμα εμπι­στο­σύ­νης, μετά από πολλά χρόνια, προς τους θεσμούς της ελλη­νι­κής πολι­τείας, στο εσω­τε­ρικό, είναι ευθύνη όλων μας, να αξιο­ποι­ή­σουμε σωστά αυτό το ιστο­ρικό momentum, για να κινη­θούμε γρήγορα, και με αυτο­πε­ποί­θηση, μπροστά.

Κλείνω λοιπόν με την ευχή, η εμβλη­μα­τική χρονιά του 2021, να σημα­το­δο­τή­σει την αφε­τη­ρία, της μεγάλης φυγής προς τα εμπρός, για τα νησιά μας, για τους νησιώ­τες μας, για την πατρίδα μας, και το μέλλον της.

Είναι το χρέος της γενιάς μας, και οφεί­λουμε όλοι, να ανα­με­τρη­θούμε με αυτό.

 

Σας ευχα­ρι­στώ, για την προσοχή σας.