Στον πλανήτη τους

Δεν ξέρω τι είναι πιο τρα­γε­λα­φι­κό. Το Υπουρ­γείο Παι­δεί­ας που δια­βε­βαιώ­νει ότι ακόμα κι αν ένα παιδί του δη­μο­τι­κού δεν έχει στο σπίτι  υπο­λο­γι­στή, τά­μπλετ ή κι­νη­τό, το υπουρ­γείο έχει φρο­ντί­σει ώστε να μπο­ρεί να πα­ρα­κο­λου­θεί τα μα­θή­μα­τά του από το στα­θε­ρό τη­λέ­φω­νο. Το παιδί του δη­μο­τι­κού. Να πα­ρα­κο­λου­θεί μα­θή­μα­τα. Από το στα­θε­ρό. Με το ακου­στι­κό στο αυτί. Επί τρεις ώρες. ΄Η η αντι­πο­λί­τευ­ση  που το πρώτο που έσπευ­σε να ρω­τή­σει ήταν «ναι αλλά με τι κό­στος». Για να σπεύ­σει το Υπουρ­γείο να δια­βε­βαιώ­σει «με μη­δε­νι­κό». Κι όλα καλά και για τους δύο… συ­νο­μι­λού­ντες, εκεί στον πλα­νή­τη τους.