ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Βάνα Αγγελόπουλου Μανωλάκη: “Δύση, Ελλάδα Τουρκία στο νέο Γεωπολιτικό Τοπίο”

news room 3 λεπτά ανάγνωση
875

Τα τελευ­ταία χρόνια παρα­τη­ρούμε μία Τουρ­κική μετε­ξέ­λιξη και γεω­πο­λι­τική αυτο­νό­μηση.

Δεν είναι μόνο ο δημο­γρα­φι­κός δυνα­μι­σμός, η ανα­διάρ­θρωση των παρα­γω­γι­κών της δομών, η ανερ­χό­μενη εξο­πλι­στική βιο­μη­χα­νία και η εγκα­τά­σταση υπο­δο­μών με πυρη­νική στό­χευση, αλλά κυρίως είναι ο πολι­τι­σμι­κός και ιδε­ο­λο­γι­κός μανδύας με τα οποία όλα αυτά περι­βάλ­λο­νται και ορίζουν ένα κεντρικό στοι­χείο ταυ­τό­τη­τας της σύγ­χρο­νης Τουρ­κίας.

Η Τουρκία προωθεί όραμα επι­στρο­φής της χώρας στο αυτο­κρα­το­ρικό της παρελ­θόν με σαφή στό­χευση περι­φε­ρεια­κής επέ­κτα­σης και ηγε­μό­νευ­σης και με συστη­μα­τική ανα­θε­ω­ρη­τική τακτική προς κάθε κατεύ­θυνση.

Σημείο κλειδί της νεο­θω­μα­νι­κής αυτής ταυ­τό­τη­τας είναι η αυτο­νό­μηση από τη Δύση. Όχι απόλυτα απο­μά­κρυνση αλλά συναλ­λα­κτική σχέση εκμε­τάλ­λευ­σης με τη Δύση σε από­σταση από τον κεμα­λικό εκδυ­τι­κι­σμό.

Ο Ερντο­γα­νι­κός οθω­μα­νι­κός εκσυγ­χρο­νι­σμός έρχεται να δια­φο­ρο­ποι­η­θεί, να ενσω­μα­τώ­σει και εντέλει να υπερβεί, να ξεπε­ρά­σει τον προη­γού­μενο κυρί­αρχο κεμα­λικό προ­σα­να­το­λι­σμό, αντι­στρέ­φο­ντας την φορά των πραγ­μά­των και ο παλαιό­τερα επι­διω­κό­με­νος εκδυ­τι­κι­σμός της Τουρ­κίας να μετα­τρα­πεί σε επι­δί­ωξη εκτουρ­κι­σμού της Δύσης, με προ­τε­ραιό­τητα την Ευρώπη.

Εκείνο λοιπόν που δια­φο­ρο­ποιεί και επι­τεί­νει τον σημε­ρινό τουρ­κικό επε­κτα­τι­σμό από αυτόν της δεκα­ε­τίας του 1970 είναι :

*Η ρευστή παγκό­σμια Γεω­πο­λι­τική συγκυ­ρία

*Ο ανερ­χό­με­νος δυνα­μι­σμός του τουρ­κι­κού υπο­κει­μέ­νου

*Η σαφής επιλογή της δια­κρι­τής και επι­τα­χυ­νό­με­νης αυτο­νό­μη­σης του, από τη Δύση.

Στην Δύση παρα­τη­ρεί­ται γεω­πο­λι­τική και παρα­γω­γική κρίση η οποία απο­τέ­λεσε τον κατα­λύτη για την αλλαγή δεδο­μέ­νων σε παγκό­σμια κλίμακα και στην περιοχή μας.

Η έκβαση της παγκο­σμιο­ποί­η­σης σε ότι αφορά τις παρα­γω­γι­κές ανα­τρο­πές υπο­βάθ­μι­σης της Δύσης και της ατλα­ντι­κής συνι­στώ­σας καθό­ρισε σε μεγάλο

βαθμό και τις γεω­πο­λι­τι­κές ανα­τρο­πές που εξε­λίσ­σο­νται στα­διακά αλλά σταθερά: εκμε­ταλ­λευό­με­νες την παρε­πό­μενη δυτική γεω­πο­λι­τική υπο­χώ­ρηση έδρασαν και δρουν αυτό­νομα, “απε­λευ­θε­ρω­μένα” στο παγκό­σμιο γίγνε­σθαι.

Η Τουρκία ανέ­πτυξε μια ευρεία παρέμ­βαση, με την γνωστή επι­θε­τική ανα­θε­ω­ρη­τική αντί­ληψη “του αδι­κη­μέ­νου και πλη­γω­μέ­νου θύματος” από την ισχύ­ουσα τάξη πραγ­μά­των και με πρα­κτική στρα­τιω­τι­κού εξα­να­γκα­σμού (δύναμη ισχύος), στο χώρο των Βαλ­κα­νίων, του Καυ­κά­σου, της Μέσης Ανα­το­λής και της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου με βασική αιχμή το χώρο του Αιγαίου.

Στην Ελλάδα την στιγμή που συνέ­βαι­ναν μεγάλες γεω­πο­λι­τι­κές και ανα­δια­νε­μη­τι­κές αλλαγές στον πλανήτη προς αξιο­ποί­ηση από αυτούς που ήταν προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι, εμείς παλεύ­αμε και συνε­χί­ζουμε, με τις εσω­τε­ρι­κές δυσκο­λίες, κοι­νω­νι­κές, οικο­νο­μι­κές και πολι­τι­κές που δεν μας επέ­τρε­ψαν να ανα­πτύ­ξουμε μια ενερ­γη­τική στάση στα ανα­δυό­μενα γεω­πο­λι­τικά φαι­νό­μενα.

Η Ελλάδα δεν έχει πρό­βλημα γεω­πο­λι­τι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού διότι είναι σταθερά προ­σα­να­το­λι­σμένη στη Δύση και στη­ρί­ζει το Διεθνές Δίκαιο. Καθυ­στέ­ρησε σημα­ντικά σε δύο επίπεδα.

Πρώτον να ανα­λά­βει τις απαι­τού­με­νες διπλω­μα­τι­κές πρω­το­βου­λίες για την δια­σφά­λιση των θαλάσ­σιων συνόρων της με τους γεί­το­νες της, όπου ήταν δυνατόν και

Δεύ­τε­ρον έμεινε πίσω στην συστη­μα­τική ενί­σχυση της απο­τρε­πτι­κό­τη­τας της χώρας. Αυτό που η Ελλάδα μέσω της διπλω­μα­τι­κής οδού, επι­χει­ρεί ορθά το τελευ­ταίο διά­στημα είναι :

*Η συνει­δη­το­ποί­ηση των ρηγ­μά­των ασφα­λείας του δυτικού κόσμου που θέτει σε κίνδυνο η τουρ­κική εμπό­λεμη επι­θε­τι­κό­τητα

*Την ανά­δειξη της όξυνσης των αντι­θέ­σεων των δυτικών χωρών που προ­σφυώς επι­χει­ρεί ως βασική τακτική η Τουρκία.

Ρήγματα, που μπορούν να οδη­γή­σουν ακόμα και στην υπο­νό­μευση της ευρω­παϊ­κής ενο­ποί­η­σης (βλέπε την επι­διω­κό­μενη όξυνση σχέσεων του γαλ­λο­γερ­μα­νι­κού άξονα).

Η Ευρω­παϊκή ενο­ποί­ηση, γεω­πο­λι­τική, οικο­νο­μική, στρα­τη­γική αυτο­νο­μία, και η σύσφιξη των σχέσεων της Ευρω­α­τλα­ντι­κής συμ­μα­χίας, απο­τε­λεί την ελπίδα ανα­συ­γκρό­τη­σης του δυτικού κόσμου αλλά και της ευρύ­τε­ρης πλα­νη­τι­κής ισορ­ρο­πίας, στα­θε­ρό­τη­τας, συνερ­γα­σίας.

Η Τουρκία προχωρά με την στρα­τη­γική των δυτικών χασμά­των και ρηγ­μά­των και θα συνε­χί­σει με εναλ­λασ­σό­με­νες τις μορφές της στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης και των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, του “πεδίου” και του δια­λό­γου.

Η ανα­θε­ω­ρη­τική – επε­κτα­τική στό­χευση της, θα παρα­μεί­νει πάντα ίδια.

Το ρεα­λι­στικό δίλημμα της ΕλληνοΤουρκικής αντι­πα­ρά­θε­σης είναι Διαι­τη­σία ή Αδιέ­ξοδο :

Η μόνη ρεα­λι­στική δυνα­τό­τητα διε­ξό­δου είναι η διεθνής διαι­τη­σία.

Χρειά­ζε­ται μάκρο – εθνική στρα­τη­γική στη συνει­δη­το­ποί­ηση των κιν­δύ­νων της νέας μετα­βα­τι­κής εποχής των μεγάλων γεω­πο­λι­τι­κών ανα­τρο­πών και απα­ραί­τητα η Ελλάδα θα χρεια­στεί χρόνο, το ερώτημα που τίθεται εδώ είναι αν και κατά πόσο θα έχει την πολυ­τέ­λεια αυτή του χρόνου.

Βάνα Αγγε­λό­που­λου Μανω­λάκη , Πολι­τι­κός Επι­στή­μων – Διε­θνο­λό­γος MSc Πολι­τι­κών, Οικο­νο­μι­κών και Διεθνών σχέσεων.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.