Από τη Σμύρνη στην… Αστυπάλαια: Μια επένδυση που χάθηκε για την Τουρκία και ήρθε στην Ελλάδα

Πώς από την επέν­δυση που ματαιώ­θηκε στην Τουρκία φθάσαμε στο project σε ένα νησί κατα­με­σής του Αιγαίου, το οποίο θα δια­μορ­φώ­σει νέες επι­λο­γές για την αστική μετα­κί­νηση

Ενα τέλος και μια αρχή. Δύο τόποι, μια στρα­τη­γική επιλογή για το μέλλον. Στη μία πλευρά του Αιγαίου, στην άλλοτε πολυ­πο­λι­τι­σμική Σμύρνη, ένα εργο­στά­σιο παρα­γω­γής αυτο­κι­νή­των δεν πρό­κει­ται ποτέ να λει­τουρ­γή­σει – άλλωστε, δεν πρόλαβε καν να κατα­σκευα­στεί. Εμεινε στα σχέδια… Στη μέση του Αιγαίου, ένα νησί με χίλιους τόσους μόνι­μους κατοί­κους και δεκάδες χιλιά­δες του­ρί­στες κάθε καλο­καίρι – η Αστυ­πά­λαια – είναι η απά­ντηση για την ορι­στική ματαί­ωση της επέν­δυ­σης της γερ­μα­νι­κής αυτο­κι­νη­το­βιο­μη­χα­νίας Volkswagen, που μαζί της φέρνει το τέλος και την αρχή μιας εποχής. Μια εποχή όπου η παρα­γωγή ενός αυτο­κι­νή­του περνά σε δεύτερη μοίρα και στο προ­σκή­νιο έρχεται η έξυπνη κινη­τι­κό­τητα και ό,τι πιο καθαρό και πράσινο τη συνο­δεύει.

Στο site της Volkswagen διαβάζω: «Το Volkswagen Group και η Ελλη­νική Δημο­κρα­τία θα δημιουρ­γή­σουν ένα πρω­το­πο­ριακό σύστημα κινη­τι­κό­τη­τας στην Αστυ­πά­λαια. Για τον σκοπό αυτόν, το τρέχον σύστημα μετα­φο­ρών στο νησί θα αντι­κα­τα­στα­θεί από τη χρήση ηλε­κτρι­κών οχη­μά­των και την παρα­γωγή ανα­νε­ώ­σι­μης ενέρ­γειας. Μακρο­πρό­θε­σμα, η Αστυ­πά­λαια θα κατα­στεί ένα νησί-πρότυπο για την κλι­μα­τικά ουδέ­τερη κινη­τι­κό­τητα (…). Οι νέες υπη­ρε­σίες κινη­τι­κό­τη­τας, όπως ο δια­μοι­ρα­σμός ή η κοινή χρήση οχη­μά­των θα βοη­θή­σουν στη μείωση και τη βελ­τι­στο­ποί­ηση της κυκλο­φο­ρίας. Η ενέρ­γεια θα παρά­γε­ται κυρίως από τοπικές πηγές πρά­σι­νης ενέρ­γειας, όπως η ηλιακή και η αιολική. Το έργο αρχικά θα διαρ­κέ­σει έξι χρόνια».

Η Αστυ­πά­λαια δεν είναι πλέον μια νησίδα στον χάρτη των στρα­τη­γι­κών επι­λο­γών της ευρω­παϊ­κής αυτο­κι­νη­το­βιο­μη­χα­νίας – δεν είναι μια εξαί­ρεση -, είναι η νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα, η νέα κουλ­τούρα της μετα­κί­νη­σης, όπου το κύριο και βασικό της στοι­χείο δεν είναι απλώς η πώληση ενός (ακόμη) αυτο­κι­νή­του αλλά η παροχή ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου πακέτου υπη­ρε­σιών μετα­κί­νη­σης των πολιτών.

Η απόφαση

Αλλά, ας βάλουμε τα πράγ­ματα στη σειρά. Τον περα­σμένο Ιούλιο στα media – παρα­δο­σιακά και νέα, έντυπα και ηλε­κτρο­νικά – έκανε αίσθηση μια είδηση που έφθασε από το πρα­κτο­ρείο Bloomberg – η είδηση που αφο­ρούσε τη Volkswagen και τα σχέδιά της για την κατα­σκευή παρα­γω­γι­κής μονάδας στην Τουρκία. Ο γερ­μα­νι­κός όμιλος – σύμφωνα με το πρα­κτο­ρείο – απέσυρε ορι­στικά το ενδια­φέ­ρον του για την επέν­δυση. Το εργο­στά­σιο, σύμφωνα με τους αρχι­κούς σχε­δια­σμούς, θα κατα­σκευα­ζό­ταν στην περιοχή της Σμύρνης, δημιουρ­γώ­ντας περί τις 4.000 θέσεις εργα­σίας.

Η κάθετη μείωση της ζήτησης δεν αφήνει περι­θώ­ρια στον κλάδο της αυτο­κι­νη­το­βιο­μη­χα­νίας – ιδιαί­τερα στην Ευρώπη – να συνε­χί­σει στην πεπα­τη­μένη ενός μοντέ­λου μεγάλων παρα­γω­γι­κών επεν­δύ­σεων που όλα δεί­χνουν ότι έχει «φάει τα ψωμιά του». Με τη σημε­ρινή ζήτηση οι υφι­στά­με­νες μονάδες αρκούν και περισ­σεύ­ουν. Αλλωστε, ο δόκτωρ Herbert Diess, διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος του Volkswagen Group, με αφορμή το project της Αστυ­πά­λαιας έχει δηλώσει: «Ο μακρο­πρό­θε­σμος στόχος μας είναι η 100% κλι­μα­τικά ουδέ­τερη κινη­τι­κό­τητα για όλους. Και το Astypalea Project θα επι­δεί­ξει ότι αυτό είναι εφικτό ήδη σήμερα. Η ηλε­κτρο­κι­νη­τι­κό­τητα και η έξυπνη κινη­τι­κό­τητα θα βελ­τιώ­σουν την ποιό­τητα ζωής, συμ­βάλ­λο­ντας παράλ­ληλα σε ένα μέλλον κλι­μα­τικά ουδέ­τερο ως προς τον άνθρακα».

Η επιλογή

Στο σημείο αυτό μια επι­σή­μανση: Η επιλογή ενός ελλη­νι­κού νησιού κατα­με­σής του Αρχι­πε­λά­γους κάθε άλλο παρά τυχαία είναι. Η χώρα μας δια­θέ­τει ορι­σμένα πολύ δυνατά χαρτιά ως συγκρι­τικά στοι­χεία στον διεθνή αντα­γω­νι­σμό. Από τη μια πλευρά, ήλιο και αέρα σε υπε­ρε­πάρ­κεια και από την άλλη, «μυαλά»! Με λίγα λόγια, η ακένωτη δεξα­μενή των Ανα­νε­ώ­σι­μων Πηγών Ενέρ­γειας αλλά και το προι­κι­σμένο ανθρώ­πινο δυνα­μικό (ερευ­νη­τές, εξει­δι­κευ­μέ­νοι επι­στή­μο­νες, startupers) απο­τε­λούν, δίχως άλλο, τον θησαυρό μας για ένα νέο μοντέλο έξυπνης, πρά­σι­νης και καθαρής βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης.

Στις αρχές του μήνα ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης μιλώ­ντας κατά την (δια­δι­κτυακή) υπο­γραφή του Μνη­μο­νίου Συνερ­γα­σίας της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας με το Volkswagen Group είχε ανα­φερ­θεί σε 3+1 πυλώνες για το υπό εξέλιξη project:

– Ο πρώτος είναι η έξυπνη κινη­τι­κό­τητα. Τα συμ­βα­τικά λεω­φο­ρεία θα αντι­κα­τα­στα­θούν από ηλε­κτρικά οχήματα, τα οποία θα λει­τουρ­γούν όπως χρειά­ζε­ται, δηλαδή με ευε­λι­ξία και σε όλη την περι­φέ­ρεια του νησιού. Θα συν­δυά­ζουν και νέες, έξυπνες υπη­ρε­σίες: Δια­μοι­ρα­ζό­μενη μετα­φορά, οχήματα κατά παραγ­γε­λία και την υπη­ρε­σία της μικρο-κινητικότητας.

– Ο δεύ­τε­ρος πυλώνας – που είναι και ο πιο ριζο­σπα­στι­κός – είναι το σχέδιο αντι­κα­τά­στα­σης όλων των συμ­βα­τι­κών οχη­μά­των με κινη­τή­ρες εσω­τε­ρι­κής καύσης με ηλε­κτρικά. Τόσο τα ιδιω­τικά όσο και τα δημόσια.

– Ο τρίτος πυλώνας είναι η δημιουρ­γία των απα­ραί­τη­των υπο­δο­μών. Η έξυπνη κινη­τι­κό­τητα δεν σημαί­νει απλά αντι­κα­τά­σταση των συμ­βα­τι­κών οχη­μά­των με έξυπνα οχήματα. Απαι­τεί­ται και το λογι­σμικό για τη δια­σύν­δεση και απαι­τού­νται φυσικά οι σταθμοί φόρ­τι­σης.

Και πίσω από όλα αυτά, υπάρχει και το πρό­γραμμα αυτό­νο­μης οδή­γη­σης. Θα πρέπει να δοκι­μά­σουμε νέα συστή­ματα σε ένα σχετικά ελεγ­χό­μενο περι­βάλ­λον – όχι τόσο μεγάλο αλλά ούτε και μικρό…

Πηγή: in.gr

Κώστας Τσα­ού­σης