Εως Μεγάλη Τετάρτη η καταβολή του Δώρου Πάσχα

Μέχρι τη Μεγάλη Τετάρτη πρέπει να έχει κατα­βλη­θεί στους μισθω­τούς του ιδιω­τι­κού τομέα το Δώρο Πάσχα. Το ποσό ισούται με τον μισό μηνιαίο μισθό (ολό­κληρο το δώρο) όταν ο εργα­ζό­με­νος απα­σχο­λεί­ται στην επι­χεί­ρηση από την 1η Ιανουα­ρίου μέχρι την 30 Απρι­λίου κάθε έτους.

Στην περί­πτωση που η σχέση εργα­σίας του μισθω­τού δεν έχει διάρ­κεια ολό­κληρο το διά­στημα δικαιού­ται ανα­λο­γία δώρου. Το Κέντρο Πλη­ρο­φό­ρη­σης Εργα­ζο­μέ­νων και Ανέργων της ΓΣΕΕ μέσα από μια σειρά ερω­τή­σεων και απα­ντή­σεων ενη­με­ρώ­νει τους εργα­ζό­με­νους για τους όρους και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις χορή­γη­σης του Δώρου Πάσχα καθώς και για τον υπο­λο­γι­σμό του ποσού.

Ποιοι δικαιού­νται Δώρο Πάσχα;

Όλοι οι μισθω­τοί που απα­σχο­λού­νται στον ιδιω­τικό τομέα με σχέση εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας αορί­στου ή ορι­σμέ­νου χρόνου δικαιού­νται να λάβουν από τον εργο­δότη τους Δώρο Πάσχα.

Για τον υπο­λο­γι­σμό του ποσού του Δώρου Πάσχα λαμ­βά­νε­ται υπόψη ο τρόπος αμοιβής των μισθω­τών δηλαδή αν αμεί­βο­νται με ημε­ρο­μί­σθιο ή με μισθό. Η χρονική περί­ο­δος που υπο­λο­γί­ζε­ται το Δώρο αρχίζει από την 1 Ιανουα­ρίου μέχρι 30 Απρι­λίου κάθε έτους.

Συνεπώς, αν κάποιος εργα­στεί ολό­κληρο το ανωτέρω χρονικό διά­στημα δικαιού­ται να λάβει μισό μηνιαίο μισθό αν αμεί­βε­ται με μισθό και 15 ημε­ρο­μί­σθια αν αμεί­βε­ται με ημε­ρο­μί­σθιο.

Σε περί­πτωση όμως που η σχέση εργα­σίας κάποιου μισθω­τού με τον εργο­δότη του δεν είχε διάρ­κεια ολό­κληρο το προ­α­να­φε­ρό­μενο χρονικό διά­στημα είτε γιατί απο­χώ­ρησε οικειο­θε­λώς από την εργασία του, είτε γιατί απο­λύ­θηκε, δικαιού­ται να λάβει ανα­λο­γία Δώρου η οποία υπο­λο­γί­ζε­ται ως εξής:

Προ­κει­μέ­νου για αμει­βό­μενο με μισθό, ποσό ίσο με 1/15 του μισού μηνιαίου μισθού ή ένα ημε­ρο­μί­σθιο ανάλογα με το συμ­φω­νη­μένο τρόπο αμοιβής, για κάθε 8 (οκτώ) ημε­ρο­λο­για­κές ημέρες. Σε περί­πτωση που κάποιος εργα­στεί λιγό­τερο από οκτώ ημέρες δικαιού­ται ανάλογο κλάσμα για Δώρο Πάσχα.

Πώς υπο­λο­γί­ζε­ται;

Βάση υπο­λο­γι­σμού του δώρου απο­τε­λούν οι απο­δο­χές που πραγ­μα­τικά κατα­βάλ­λο­νται στους μισθω­τούς κατά την 15η ημέρα πριν από το Πάσχα. Σε περί­πτωση που η εργα­σιακή σχέση έχει λυθεί πριν από την παρα­πάνω ημε­ρο­μη­νία το Δώρο Πάσχα υπο­λο­γί­ζε­ται με βάση τις απο­δο­χές που κατα­βάλ­λο­νταν την ημέρα που λύθηκε η εργα­σιακή σχέση. Σαν κατα­βαλ­λό­με­νος μισθός ή ημε­ρο­μί­σθιο είναι το σύνολο των τακτι­κών απο­δο­χών.

Στη έννοια των τακτι­κών απο­δο­χών περι­λαμ­βά­νο­νται ο μισθός ή το ημε­ρο­μί­σθιο, καθώς και κάθε άλλη παροχή (είτε σε χρήμα είτε σε είδος, όπως υπε­ρερ­γα­σία, νόμιμη υπε­ρω­ρία, επίδομα αδείας, επίδομα ισο­λο­γι­σμού, επι­δό­ματα για τροφή, κατοι­κία, κτλ) εφ’ όσον κατα­βάλ­λε­ται από τον εργο­δότη σαν αντάλ­λαγμα της παρε­χό­με­νης από τον μισθωτό εργα­σίας, τακτικά κάθε μήνα, ή κατ’ επα­νά­ληψη περιο­δικά σε ορι­σμένα δια­στή­ματα του χρόνου.

Στις τακτι­κές απο­δο­χές συνυ­πο­λο­γί­ζε­ται και το επίδομα αδείας. Συνεπώς ο μισθω­τός θα λάβει το Δώρο Πάσχα προ­σαυ­ξη­μένο με τον συντε­λε­στή αδείας ο οποίος ανέρ­χε­ται σε 0,041666 π.χ εργα­ζό­με­νος με δώρο Πάσχα 900 ευρώ, με την προ­σαύ­ξηση του συντε­λε­στή αδείας θα πρέπει να πάρει 938 ευρώ.

Ποιοί χρόνοι συνυ­πο­λο­γί­ζο­νται;

• Δεν αφαι­ρεί­ται αλλά λαμ­βά­νε­ται υπόψη για τον υπο­λο­γι­σμό του Δώρου Πάσχα ο χρόνος υπο­χρε­ω­τι­κής αποχής από την εργασία των γυναι­κών πριν και μετά τον τοκετό.

• Tο διά­στημα κατά το οποίο εργα­ζό­με­νος σπου­δα­στής έλαβε σπου­δα­στική άδεια προ­κει­μέ­νου να συμ­με­τά­σχει σε εξε­τά­σεις.

• Ο χρόνος άδειας λου­τρο­θε­ρα­πείας, εφόσον υπάρχει γνω­μά­τευση από ασφα­λι­στικό οργα­νι­σμό.

• Αν ο μισθω­τός ασθέ­νησε κατά το ανωτέρω χρονικό διά­στημα θα αφαι­ρε­θούν μόνο οι ημέρες που έλαβε επίδομα ασθε­νείας από τον ασφα­λι­στικό φορέα.

Παρά­δειγμα: Αν ένας μισθω­τός απου­σί­ασε από την εργασία του λόγω ασθέ­νειας 60 μέρες και πήρε επίδομα ασθε­νείας από το ασφα­λι­στικό του ταμείο μόνο για 40 ημέρες, θα αφαι­ρε­θούν από το χρονικό διά­στημα της εργα­σια­κής σχέσης μόνο οι 40 ημέρες για τις οποίες επι­δο­τή­θηκε και όχι οι 60.

Ποιοι χρόνοι δεν συνυ­πο­λο­γί­ζο­νται;

• Oι μέρες κατά τις οποίες ο μισθω­τός απείχε από την εργασία του αδι­καιο­λό­γητα ή λόγω άδειας χωρίς απο­δο­χές.

• To διά­στημα απου­σίας των εργα­ζο­μέ­νων λόγω συν­δι­κα­λι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας

Σχετικά με την απεργία, η δικα­στη­ριακή νομο­λο­γία δέχεται ότι οι ημέρες της απερ­γίας δεν υπο­λο­γί­ζο­νται στο χρόνο διάρ­κειας της εργα­σια­κής.

Κατ’ ανα­λο­γία το ίδιο ισχύει και με τις στάσεις εργα­σίας αφού και αυτές απο­τε­λούν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα απεργία.