Γιάννης Βαληνάκης: Τουρκικές μεθοδεύσεις για «προτεκτοράτο» στο Αν. Αιγαίο;

Ο νέος χάρτης της Άγκυρας απο­τε­λεί ένα θρα­σύ­τατο κι άκρως επι­κίν­δυνο βήμα προ­ώ­θη­σης των τουρ­κι­κών μεθο­δεύ­σεων για θαλάσ­σια και εναέρια διχο­τό­μηση του Αρχι­πε­λά­γους που παρα­πέ­μπει ως απώτερο στόχο στη στα­διακή μετα­τροπή του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου σε τουρ­κικό «προ­τε­κτο­ράτο»!

Συνυ­πο­λο­γί­ζο­ντας όλα μαζί τα επι­μέ­ρους τουρ­κικά σχέδια («γκρίζες ζώνες», «γαλάζια πατρίδα», «ιστο­ρικά δικαιώ­ματα», τελε­σί­γραφα για «διάλογο εφ’ολης της ύλης ή σύγκρουση επί του πεδίου» κλπ), συνο­ψίζω στη συνο­δευ­τική ανάλυση τις τουρ­κι­κές μεθο­δεύ­σεις του νεο­ο­θω­μα­νι­κού δόγ­μα­τος Ερντο­γάν για στα­διακό περιο­ρι­σμό της ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας στο Αν. Αιγαίο και τα νησιά μας.

Επί δεκα­ε­τίες αρνη­θή­καμε να πάρουμε στα σοβαρά το συνο­λικό τουρ­κικό σχέδιο και την αυξα­νό­μενη απειλή στρα­τιω­τι­κής επί­θε­σης από την γείτονα, περιο­ρι­ζό­με­νοι στην συχνά άρον-άρον ανα­ζή­τηση εξω­τε­ρι­κής στή­ρι­ξης (που λεκτικά μόνο έρχεται) και απο­κλι­μά­κω­σης (που συχνά επι­τυγ­χά­νε­ται διεθνώς με ανταλ­λάγ­ματα!). Στεί­λαμε έτσι λάθος μηνύ­ματα ανα­πο­φα­σι­στι­κό­τη­τας στην Τουρκία, με συνέ­πεια όχι μόνο να μην απο­τρέ­πε­ται, αλλά και να απο­θρα­σύ­νε­ται συνεχώς. Πριν είναι πολύ αργά, ας ανα­λο­γι­στούμε σοβαρά την αυξα­νό­μενη πολύ­μορφη πίεση που δέχεται πλέον η ελλη­νική κυριαρ­χία (τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα μάλλον τα ξεχά­σαμε..) και η μετε­ξε­λισ­σό­μενη καθη­με­ρι­νό­τητα των συμπα­τριω­τών μας του Ανατ.Αιγαίου. Με τις τουρ­κι­κές απαι­τή­σεις να διο­γκώ­νο­νται καθη­με­ρινά, κιν­δυ­νεύ­ουμε να μετα­τρα­πούν προ­ο­πτικά τα νησιά μας σε τουρ­κικό προ­τε­κτο­ράτο: εάν στε­ρη­θούν της απο­τε­λε­σμα­τι­κής στρα­τιω­τι­κής παρου­σίας και προ­στα­σίας μας, οι τουρ­κι­κές αερο­ναυ­τι­κές δυνά­μεις αλω­νί­ζουν αυξη­τικά την περιοχή τριγύρω τους, κι έτσι εκφο­βι­στικά επα­πει­λού­νται κατά (τουρ­κική )βούληση πράξεις οιονεί απο­κλει­σμού τους από την υπό­λοιπη Ελλάδα, μήπως φτά­σουμε να χρειά­ζο­νται οι νησιώ­τες μας τουρ­κική άδεια για να μετα­κι­νού­νται στη θάλασσα και στον αέρα (ίσως και στην ξηρά αν συνυ­πο­λο­γί­σουμε και τα αμφι­σβη­τού­μενα μικρό­τερα νησιά —βλ.Ίμια), να ψαρεύ­ουν και να ζουν δημιουρ­γικά στον τόπο των προ­γό­νων τους; Μήπως το πώς εξε­λί­χθη­καν τα Ίμια και οι παντοει­δείς επι­θέ­σεις κατά του δεύ­τε­ρου στην τουρ­κική λίστα Καστε­λό­ρι­ζου δεί­χνουν καθα­ρό­τερα από ποτέ το πού στο­χεύει η Άγκυρα; Υπερ­βολή; Για να το δούμε:

ΑΝΑΛΥΣΗ: Η ΑΣΦΥΚΤΙΚΗ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΣΗ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΤΟΥ ΑΝΑΤ.ΑΙΓΑΙΟΥ

1. Επί δεκα­ε­τίες η Τουρκία διευ­ρύ­νει μεθο­δικά απαι­τή­σεις και προ­κλή­σεις, ενώ η Ελλάδα υπο­χω­ρεί χάριν της απο­κλι­μά­κω­σης σχεδόν σε κάθε κρίση, και ελπί­ζο­ντας σε ένα από μηχανής θεό (που όμως δεν εμφα­νί­ζε­ται) μετα­θέ­τει με επι­κοι­νω­νιακά τεχνά­σματα τα δύσκολα για το μέλλον. Απο­τέ­λε­σμα: ο συσχε­τι­σμός δυνά­μεων συνήθως χει­ρο­τε­ρεύει για τον αμυ­νό­μενο και η Τουρκία βρίσκει και κάνει…

2. Αντί­θετα από τις σαφείς συνο­ρια­κές προ­βλέ­ψεις της Λωζάν­νης, η Τουρκία αμφι­σβη­τεί μετά την κρίση των Ιμίων (1996) την ελλη­νι­κό­τητα μικρό­τε­ρων (ακόμη και κατοι­κη­μέ­νων) νησιών και βρα­χο­νη­σί­δων του Αν.Αιγαίου («γκρίζες ζώνες»). Με βάση την «θεωρία» αυτή όχι μόνο κάποια νησιά θα «άλλαζαν χέρια», αλλά θα χάριζαν στην Τουρκία και αντί­στοιχα χωρικά ύδατα, εναέριο χώρο, υφα­λο­κρη­πίδα και ΑΟΖ, αφαι­ρώ­ντας τα βέβαια από τις αντί­στοι­χες δικές μας θαλάσ­σιες ή ενα­έ­ριες ζώνες!

3. Πρό­σφατα η Τουρκία άρχισε να αμφι­σβη­τεί την ελλη­νική κυριαρ­χία ακόμη και στα μεγάλα νησιά(!) με το (εξω­φρε­νικό) σκε­πτικό ότι αφού εμείς δεν τηρούμε τις υπο­χρε­ώ­σεις για απο­στρα­τι­κο­ποί­ησή τους, κι εκείνη δικαιού­ται να αμφι­σβη­τή­σει την ελλη­νι­κό­τητά τους!

4. Από τη στιγμή που η Άγκυρα αμφι­σβη­τεί σε ποιόν ανήκει η ξηρά,θα έπρεπε να αλλάξει και η δική μας στρα­τη­γική για διάλογο και προ­σφυγή στη Χάγη. Γιατί τα νέα δεδο­μένα άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου για τα όρια του οποιου­δή­ποτε δια­λό­γου, δηλ.ακόμη κι αν πράγ­ματι η άλλη πλευρά απο­δε­χό­ταν ειλι­κρινά να συζη­τή­σει απο­κλει­στικά την οριο­θέ­τηση θαλασ­σίων ζωνών. Ακόμη λοιπόν κι αν αυτό γινόταν πράγ­ματι σεβαστό, για να χαρά­ξεις στον χάρτη θαλάσ­σιες ζώνες, ανα­γκα­στικά ξεκινάς από γραμμές βάσης, δηλ. την ξηρά. Άρα η Άγκυρα θα ξεκι­νούσε με (την από εμάς αυτό­ματα απορ­ρι­πτέα) απαί­τηση να δεχθούμε ως τουρ­κικά δεκάδες νησίδια και βρα­χο­νη­σί­δες («γκρίζες ζώνες»). Προ­φα­νές το αδιέ­ξοδο (που κάποιοι τρίτοι θα έσπευ­δαν βολικά να μας χρε­ώ­σουν ως «αδιαλ­λα­ξία»), αλλά και τι θα επα­κο­λου­θούσε;

5. Μια χώρα που δεν θέλησε/μπόρεσε επί δεκα­ε­τίες να θεσμο­θε­τή­σει ούτε μία θαλάσ­σια ζώνη από τις πολλές που δικαιού­ται από το διεθνές δίκαιο πέρα από τα 6 νμ, κιν­δυ­νεύει να αντι­με­τω­πί­σει προ­ο­πτικά την απαί­τηση να πάει ακόμη πιο πίσω κι απ’αυτό το μινι­μα­λι­στικό όριο: ουσια­στικά η Τουρκία ήδη ωμότατα ζητάει να της παρα­χω­ρή­σουμε δεκάδες μικρο­νή­σια/ βρα­χο­νη­σί­δες νησιά ανά το Αιγαίο, με το καθένα επι­πλέον ως αφε­τη­ρία για τουρ­κι­κές θαλάσ­σιες ζώνες και πέρα από τα 6 νμ γύρω του!

6. Πέρα από το επι­κίν­δυνο αδιέ­ξοδο στο διπλω­μα­τικό πεδίο, η καθη­με­ρι­νό­τητα των νησιω­τών μας στο Ανατ. Αιγαίο θα κιν­δύ­νευε να εξε­λι­χθεί σε εφιαλ­τική:

—ήδη τουρ­κικά πολε­μικά αερο­σκάφη όχι μόνο παρα­βιά­ζουν τον εθνικό χώρο αλλά και καθη­με­ρινά υπε­ρί­πτα­νται απει­λη­τικά και πάνω από τα νησιά μας προ­κα­λώ­ντας πολλές παρε­νέρ­γειες (που μπορεί και να αυξη­θούν αν αλη­θεύ­ουν διαρ­ροές για τον διάλογο απο­συ­μπί­ε­σης στο ΝΑΤΟ).Με τις εξε­λισ­σό­με­νες τουρ­κι­κές θεωρίες δεν θα μας πουν κι ότι πετούν ελεύ­θερα πάνω από «δικά τους» νησιά/νησίδες/βρα­χο­νη­σί­δες και θαλάσ­σιο χώρο;

—ήδη τουρ­κικά αλιευ­τικά αλω­νί­ζουν παρά­νομα, ανε­μπό­δι­στα και χωρίς εθνικές ή κοι­νο­τι­κές κυρώ­σεις (η προ­στα­σία της αλιείας είναι θεσμικά ευρω­παική υπο­χρέ­ωση!) ακόμη και δίπλα στις ακτές των νησιών μας. Ακόμη και ως υπό­δου­λοι επί ιτα­λο­κρα­τίας, οι Δωδε­κα­νή­σιοι αλιείς ψάρευαν ανε­μπό­δι­στα παντού στο ΝΑ Αιγαίο εντός της οριο­θε­τη­μέ­νης το 1932 με την Τουρκία απο­κλει­στι­κής ζώνης αλιείας.. Τι θα μείνει για τους απρο­στά­τευ­τους ψαράδες μας από την παρά­νομη μαζική υπε­ρα­λί­ευση των τουρ­κι­κών αλιευ­τι­κών (με επι­θε­τική συνο­δεία Ακτο­φυ­λα­κής) στις ακτές μας;

—για τον υπο­θα­λάσ­σιο χώρο του Αιγαίου και τον πλούτο που κρύβει ούτε να το συζη­τάμε… Από το 1987 δεχθή­καμε να μην κάνουμε οποια­δή­ποτε έρευνα στην υφα­λο­κρη­πίδα μας και παράλ­ληλα επί δεκα­ε­τίες απο­φύ­γαμε την οριο­θέ­τησή της απορ­ρί­πτο­ντας λύσεις που σήμερα θα παρα­κα­λά­γαμε να ήταν στο τραπέζι. Και αν αύριο ξεκι­νή­σει το Ο.Ρέις να κάνει έρευνες και ανάμεσα στα νησιά μας στο Αν. Αιγαίο;

—ήδη ζητεί­ται εκβια­στι­κό­τατα από την Άγκυρα αλλά και από «φιλικές» χώρες να απο­στρα­τι­κο­ποι­ή­σουμε τα ανα­το­λικά νησιά μας αφή­νο­ντάς τα στο έλεος της τουρ­κι­κής επι­θε­τι­κό­τη­τας.Αρκεί το λεγό­μενο «καμιά ελλη­νική κυβέρ­νηση δεν το συζη­τάει» για να λήξει το θέμα; (κατά πλη­ρο­φο­ρίες έχει πιε­στι­κό­τατα τεθεί και στο τραπέζι).

—ήδη χιλιά­δες πλέον (ιδίως μου­σουλ­μά­νοι) μετα­νά­στες (συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και ορι­σμέ­νων τζι­χα­ντι­στών, ταρα­χο­ποιών και πρα­κτό­ρων) βρί­σκο­νται στα ανα­το­λικά νησιά μας. Και δεν θέλει φαντα­σία για να σκεφθεί κανείς ότι ήδη γίνεται συστη­μα­τική προ­σπά­θεια να εντα­χθούν στα τουρ­κικά σχέδια «κινη­το­ποί­η­σης» και παρα­πέρα «ενί­σχυ­σής» τους με νέες καθο­δη­γού­με­νες καρα­βιές και εισβο­λές μετα­να­στών. Η κατα­νό­ηση αυτής της διά­στα­σης εθνικής ασφά­λειας στον Έβρο και τα νησιά επι­τέ­λους οδήγησε στη σθεναρή αντί­σταση τον Μάρτιο και πρέπει να διευ­ρυν­θεί σε άτεγκτη αντι­με­τώ­πιση των υβρι­δι­κών αυτών εισβο­λών και ακύ­ρω­σης του τουρ­κι­κού αυτού όπλου.

Από τα παρα­πάνω ανα­δύ­ε­ται ανά­γλυφα η επι­κίν­δυνη εικόνα καθη­με­ρι­νών σχεδόν και πολυ­ποί­κι­λων τουρ­κι­κών δια­τρή­σεων στον εθνικό χώρο του Αν.Αιγαίου. Με το σκηνικό αυτό έρχεται τώρα να «δέσει» ο νέος χάρτης έρευνας και διά­σω­σης που η Άγκυρα ήδη εμφα­νί­ζει διεθνώς ως ανα­γκαίο για την ασφά­λεια της ναυ­σι­πλοίας, επι­κα­λού­μενη τα δήθεν καλύ­τερα σωστικά μέσα διά­σω­σης που δια­θέ­τει και σκη­νο­θε­τώ­ντας ήδη «περι­στα­τικά διά­σω­σης» μετα­να­στών εν κινδύνω για να προ­κα­λεί νέα επι­κίν­δυνα «θερμά επει­σό­δια» στις διεθνώς ανα­γνω­ρι­σμέ­νες δικαιο­δο­σίες μας.

Με την εκκω­φα­ντικά εμπρη­στική χάραξη ενός νέου ορίου στο μέσο του Αιγαίου (και όλης της Αν.Μεσο­γείου) και διευ­ρύ­νο­ντας καθη­με­ρινά τις παρά­νο­μες πρα­κτι­κές τους, τουρ­κικά πολε­μικά πλοία και ακτο­φυ­λακή, ελι­κό­πτερα, αερο­σκάφη, εξε­λιγ­μένα drones, σει­σμο­γρα­φικά, γεω­τρύ­πανα, κλπ θα φτάσουν να κινού­νται πλέον παντε­λώς ανε­νό­χλητα και ψευ­δο­θε­σμικά ανάμεσα στα ελλη­νικά νησιά, υπο­νο­μεύ­ο­ντας καθη­με­ρινά με μεθο­δικά κτυ­πή­ματα την ελλη­νική κυριαρ­χία, ακόμη και στο κέντρο του Αιγαίου. Μιά πρό­γευση του τι ορα­μα­τί­ζε­ται ο Ερντο­γάν για τα νησιά μας παίρ­νουμε δυστυ­χώς από τη συντο­νι­σμένη υπο­νό­μευση της ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας και κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των μας, πρώτα στα Ίμια και τώρα πιο καται­γι­στικά στο Καστε­λό­ριζο: προ­σπά­θειες απο­κο­πής του, ανε­μπό­δι­στη η προ­σέγ­γισή του από το Ο.Ρέις, μαζικές εκφο­βι­στι­κές υπερ­πτή­σεις που έδιωξαν όλο τον του­ρι­σμό του νησιού, υβρι­δι­κές προ­κλή­σεις με drones και πρά­κτο­ρες, στο πλαίσιο μιάς ενορ­χη­στρω­μέ­νης επι­κοι­νω­νια­κής εκστρα­τείας περί «τουρ­κι­κών δικαιω­μά­των» στο σύμπλεγμα.

Θα τον στα­μα­τή­σει κανείς;;

(Ο Γιάννης Βαλη­νά­κης είναι καθη­γη­τής, πρ.υφυ­πουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών)