Ρύθμιση «ανάσα» των δανείων ενός 35χρονου Ροδίτη πατέρα δύο ανήλικων παιδιών

Με απόφαση, που εξέδωσε το Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου, υπήχθη στις ευερ­γε­τι­κές δια­τά­ξεις του νόμου περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών και πέτυχε την ρύθμιση των οφειλών του ένας Ροδίτης, που ανέλαβε τα χρέη της εκλι­πού­σης μητρός του.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο αιτών, ηλικίας 35 ετών, είναι έγγαμος και έχει απο­κτή­σει, δύο τέκνα. Εργά­ζε­ται ως επο­χια­κός ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λος με μηνιαίες απο­δο­χές περί το ποσό των 1.100 ευρώ, ενώ την χει­με­ρινή περίοδο λαμ­βά­νει επίδομα ανερ­γίας για κάποιους μήνες. Η σύζυγός του δεν εργά­ζε­ται. Δια­μέ­νει σε ένα δια­μέ­ρι­σμα, πλήρους κυριό­τη­τάς του, εμβαδού 77 τ.μ., στο οποίο αντι­στοι­χεί ποσοστό συνι­διο­κτη­σίας 3,125% εξ αδιαι­ρέ­του επί του όλου ακι­νή­του. Έτερη ακίνητη περιου­σία δε δια­θέ­τει.

Το έτος 2013, που απε­βί­ωσε η μητέρα του αιτού­ντος, η οποία είχε συμ­βλη­θεί τα έτη 2009 και 2012, με τράπεζα σε συμ­βά­σεις δανείων, ο αιτών υπει­σήλθε ως εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μος της θανού­σης μητρός του (σε ποσοστό 3/4 εξ αδιαι­ρέ­του), ανα­λαμ­βά­νο­ντας ως οφει­λέ­της, τα χρέη αυτής. Επι­πλέον, ο αιτών συμ­βλή­θηκε με τράπεζα σε σύμβαση δανείου.

Το σύνολο των οφειλών του ανέρ­χε­ται στο συνο­λικό ποσό των 145.374,34 ευρώ.

Ο αιτών βρί­σκε­ται σήμερα σε μόνιμη και διαρκή αδυ­να­μία να πλη­ρώ­σει τα ληξι­πρό­θε­σμα χρέη του. Στην αδυ­να­μία αυτή περι­ήλθε χωρίς δόλο, αφού κατά το χρόνο ανά­λη­ψης των οφειλών του, απο­δε­χό­με­νος την κλη­ρο­νο­μιά της μητέρας του το έτος 2013, είχε ικα­νο­ποι­η­τικό μηνιαίο εισό­δημα, ενώ δεν είχε σχη­μα­τί­σει ακόμα την οικο­γέ­νειά του, γεγονός που του δημιούρ­γησε την εύλογη πεποί­θηση ότι θα μπο­ρούσε να απο­πλη­ρώ­σει τις υπο­χρε­ώ­σεις που ανέλαβε.

Το δικα­στή­ριο ρύθμισε τα χρέη του με μηνιαίες κατα­βο­λές συνο­λι­κού ποσού 60 ευρώ, για χρονικό διά­στημα τριών (3) ετών (ήτοι 36 μήνες), οι οποίες θα λαμ­βά­νουν χώρα μέσα στο πρώτο πεν­θή­μερο εκάστου μηνός, αρχής γενο­μέ­νης από τον πρώτο μήνα μετά την δημο­σί­ευση της από­φα­σης.

Ειδι­κό­τερα, ο αιτών θα κατα­βάλ­λει στην πρώτη πιστώ­τρια για την απαί­τησή της ύψους 4.105,39 ευρώ, ποσό 1,70 ευρώ, στην δεύτερη πιστώ­τρια για την απαί­τηση της ύψους 70.151.65 ευρώ, ποσό 28,95 ευρώ, στην δεύτερη πιστώ­τρια για την απαί­τηση της ύψους 52.082,68 ευρώ, ποσό 21,50 ευρώ, στην δεύτερη πιστώ­τρια για την απαί­τηση της ύψους 19.034,64 ευρώ, ποσό 7,85 ευρώ.

Εξαιρεί της εκποί­η­σης την κύρια κατοι­κία του και του επι­βάλ­λει την υπο­χρέ­ωση να κατα­βά­λει για τη διάσωση της κύριας κατοι­κίας του, το ποσό των 147,20 ευρώ τον μήνα και για χρονικό διά­στημα 360 μηνών (30 ετών), εντόκως χωρίς ανα­το­κι­σμό, με το μέσο επι­τό­κιο στε­γα­στι­κού δανείου με το κυμαι­νό­μενο επι­τό­κιο, που θα ισχύει κατά τον χρόνο της απο­πλη­ρω­μής, σύμφωνα με το στα­τι­στικό δελτίο της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος κατά τον τελευ­ταίο μήνα για τον οποίο υφί­στα­ται μέτρηση, ανα­προ­σαρ­μο­ζό­μενο με επι­τό­κιο ανα­φο­ράς αυτό των Πράξεων Κύριας Ανα­χρη­μα­το­δό­τη­σης της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας.

Η κατα­βολή των δόσεων αυτών θα αρχίσει την 1η ημέρα του πρώτου μήνα μετά την πάροδο των κατα­βο­λών της τριε­τίας και θα είναι κατα­βλη­τέες στο πρώτο πεν­θή­μερο εκάστου μηνός.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Βάσια Παπα­γε­ωρ­γίου.