Περαιτέρω μείωση του ΦΠΑ στα νησιά;

Στη εφη­με­ρίδα Καθη­με­ρινή δημο­σιεύ­θηκε σήμερα το ακό­λουθο άρθρο:

Το Μνη­μό­νιο είναι πλέον ένα πρό­γραμμα ανά­πτυ­ξης

Εισά­γο­νται αλλαγές με τις συστά­σεις του ΟΟΣΑ που καλύ­πτουν: του­ρι­σμό, φαρ­μα­κεία, καύσιμα, περί­πτερα, λει­τουρ­γία κατα­στη­μά­των τις Κυρια­κές κ.ά. Το απο­τέ­λε­σμα θα το δούμε σε 1-2 χρόνια.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Α​​ν στα προη­γού­μενα τρία χρόνια Μνη­μο­νίου αμφι­σβη­τή­θηκε το κατά πόσο η ελλη­νική πλευρά δια­πραγ­μα­τεύ­τηκε με την τρόικα, στην αξιο­λό­γηση, που τώρα ολο­κλη­ρώ­νε­ται, αυτό δεν αμφι­σβη­τεί­ται. Ξεκί­νησε πριν από εφτά ολό­κλη­ρους μήνες, πήγε κι ήρθε 5 φορές πριν κατα­λή­ξει προ ολίγων ημερών. Νωπές οι δηλώ­σεις Στουρ­νάρα αρχές Δεκεμ­βρίου ότι «δεν γίνεται» να ξεκι­νή­σει η ελλη­νική προ­ε­δρία με την αξιο­λό­γηση ανοιχτή. Αισθα­νό­μα­στε λίγο παρά­ξενα αυτή τη φορά καθώς κάθε συμ­φω­νία με την τρόικα συνήθως μας έκανε να πιά­νουμε την τσέπη μας. Αυτή τη φορά περιέρ­γως λένε ότι θα μας δώσουν κιόλας! Επί εφτά μήνες η κυβέρ­νηση δεν συζη­τούσε «τι» θα κόψει από μισθούς και συντά­ξεις, αλλά με ποιες αλλαγές θα βελ­τιώ­σουμε τη λει­τουρ­γία της αγοράς, θα γίνουμε πιο σύγ­χρονο κράτος.

Η συμ­φω­νία επι­βε­βαί­ωσε ότι η χώρα ξεπέ­ρασε τον ταμειακό στόχο του 2013 (έσοδα – έξοδα) κατά 3 δισ. περίπου και όπως στο παρελ­θόν ψάχναμε νέα μέτρα όταν δεν πιάναμε τον στόχο, τώρα που ξεπε­ρά­σαμε τον στόχο ψάχνουμε για μέτρα επι­στρο­φής χρη­μά­των στην κοι­νω­νία με εφάπαξ βοήθημα, πλη­ρω­μές ληξι­προ­θέ­σμων και κοι­νω­νική πολι­τική. Αξίζει να προ­σέ­ξουμε ότι είναι η πρώτη χρονιά που η χώρα πιάνει και ξεπερ­νάει τους ταμεια­κούς στόχους. Συμ­φω­νή­θηκε μάλιστα ότι και στο 2ο εξάμηνο φέτος θα ξανα­δώ­σει μέρισμα αν υπερβεί τους στόχους. Εντάξει, το «μέρισμα» θυμίζει την παλιά εποχή των πολι­τι­κών. Ομως, αν σκε­φτούμε ότι τέσσερα χρόνια τώρα όλα πήγαι­ναν προς τα κάτω, η εξέλιξη αυτή είναι σημα­ντική για να πεισθεί ο κόσμος ότι τα χει­ρό­τερα πέρασαν. Γιατί όντως πέρασαν τα χει­ρό­τερα. Τα ταμεία του κράτους ανα­κάμ­πτουν ήδη από το καλο­καίρι του 2013, από τον Απρίλιο τώρα αρχίζει η μείωση της ανερ­γίας και η οικο­νο­μία στο πρώτο τρίμηνο δεν θα συρ­ρι­κνω­θεί, όπως γινόταν τα πέντε προη­γού­μενα χρόνια. Με το υπό­λοιπο 30% του πλε­ο­νά­σμα­τος θα σβή­σουμε χρέος για πρώτη φορά «με τα λεφτά μας» εκπλήσ­σο­ντας θετικά τις αγορές. Χαμηλά επι­τό­κια διεκ­δι­κεί όποιος μπορεί να ξεπλη­ρώ­νει τα παλιά του χρέη.

Στη Δημόσια Διοί­κηση συμ­φω­νή­θηκε να μη γίνουν απο­λύ­σεις το 2015 εκτός από πει­θαρ­χικά ζητή­ματα. Η κυβέρ­νηση μελε­τάει εκ νέου το μισθο­λό­γιο στον δημόσιο τομέα, με σκοπό τη διόρ­θωση ατε­λειών όπως οι δια­φο­ρές με τον ιδιω­τικό τομέα. Καθιε­ρώ­νε­ται ο θεσμός της εθε­λο­ντι­κής κινη­τι­κό­τη­τας ως μόνιμος θεσμός της διοί­κη­σης, με σκοπό την ευέ­λι­κτη κάλυψη αναγκών αλλά και την ενδυ­νά­μωση των προ­σό­ντων και της ποιό­τη­τας εργα­σίας των δημο­σίων υπαλ­λή­λων. Η λογική ότι μπήκα στο Δημόσιο και βγαίνω 30 χρόνια μετά από το ίδιο γραφείο ως συντα­ξιού­χος είναι παρελ­θόν.

Στην Υγεία η συμ­φω­νία προωθεί μεταρ­ρυθ­μί­σεις που αφορούν την πώληση και στα σούπερ μάρκετ μη συντα­γο­γρα­φού­με­νων συμπλη­ρω­μά­των, δια­τη­ρώ­ντας τα μη συντα­γο­γρα­φού­μενα φάρμακα στα φαρ­μα­κεία. Υπέρ των φαρ­μα­κο­ποιών είναι και η δυνα­τό­τητα να κάνουν εται­ρείες με σκοπό την ανά­πτυξη του κλάδου. Ως αντάλ­λαγμα καταρ­γού­νται οι λεγό­με­νες απο­στά­σεις που όμως δεν είχαν πρα­κτικό νόημα σήμερα. Τέλος, η κυβέρ­νηση δεν μείωσε το ποσοστό κέρδους των φαρ­μα­κείων παρά τις πιέσεις.

Στη Δικαιο­σύνη με ένα πακέτο πρω­το­βου­λιών υπό την επο­πτεία του εισαγ­γε­λέα κ.Τέντε ενι­σχύ­ε­ται η δια­φά­νεια στη δημόσια ζωή: πιο διαφανή χρη­μα­το­δό­τηση πολι­τι­κών κομ­μά­των, απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερο έλεγχο «πόθεν έσχες», κώδικα δεο­ντο­λο­γίας για τα μέλη της κυβέρ­νη­σης και του Κοι­νο­βου­λίου και «επι­χει­ρη­σιακό σχέδιο» κατά της δια­φθο­ράς. Ο θεσμός του «Δια­με­σο­λα­βητή» ανοίγει και για μη δικη­γό­ρους, όπως και σε άλλες χώρες, με σκοπό την ταχύ­τερη απονομή δικαιο­σύ­νης. Πρό­κει­ται για μία νέα επαγ­γελ­μα­τική κατη­γο­ρία που ανοίγει δρόμους καριέ­ρας σε χιλιά­δες νέους, ενώ θα μειώσει τον χρόνο ανα­μο­νής στα δικα­στή­ρια που σήμερα είναι ο χει­ρό­τε­ρος στην Ε.Ε. Επι­πλέον, καταρ­γεί­ται το ιδιό­τυπο καθε­στώς της απο­ζη­μί­ω­σης ακόμη και όταν παραι­τεί­ται ένας δικη­γό­ρος από έμμισθη σχέση, κάτι που διευ­κο­λύ­νει την πρό­σληψη δικη­γό­ρων σε εται­ρείες.

Στον τομέα της ενέρ­γειας η κυβέρ­νηση, με σκοπό τη μείωση των τιμών του φυσικού αερίου για τα νοι­κο­κυ­ριά και τη βιο­μη­χα­νία, προωθεί το άνοιγμα της αγοράς. Από την άλλη, για να μην αυξήσει τη χρέωση στον λογα­ρια­σμό της ΔΕΗ υπέρ των ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας ανα­γκά­στηκε να μειώσει κι άλλο τις τιμές που αγο­ρά­ζει η ΔΕΗ το ρεύμα από τους ιδιώτες παρα­γω­γούς, αλλά όχι με ορι­ζό­ντιο τρόπο.

Περίπου 700 χιλιά­δες εργα­ζό­με­νοι του ιδιω­τι­κού τομέα στις 31 Ιουλίου θα λάβουν αύξηση 1% καθώς μειώ­νο­νται αντί­στοιχα οι κρα­τή­σεις τους, ενώ οι εργο­δό­τες θα κατα­βά­λουν 3,9% λιγό­τε­ρες εισφο­ρές στο ΙΚΑ. Στον ανε­πτυγ­μένο κόσμο το ποσοστό των εισφο­ρών είναι περίπου 35%, ενώ στην Ελλάδα ήταν 44%. Μικρό­τε­ρες εισφο­ρές σημαί­νει λιγό­τερη αδήλωτη εργασία και υψη­λό­τε­ροι μισθοί. Στις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις η κυβέρ­νηση δοκι­μά­ζει για ένα εξάμηνο τις αλλαγές που πρό­σφατα νομο­θέ­τησε με τη συναί­νεση των κοι­νω­νι­κών εταίρων που κρατούν το πλαίσιο ακόμη σφιχτό. Εντός εξα­μή­νου θα γίνει αξιο­λό­γηση από διεθνή οργα­νι­σμό. Μετά το καλο­καίρι ανοίγει η συζή­τηση για τον «απερ­γιακό νόμο» με σκοπό την ευθυ­γράμ­μιση της ελλη­νι­κής νομο­θε­σίας με την Ε.Ε. Μοιραία θα πρέπει να καταρ­γη­θούν ακρό­τη­τες όπως μειο­ψη­φίες να κλεί­νουν τις επι­χει­ρή­σεις, προ­νό­μια συν­δι­κα­λι­στών κ.λπ.

Στο υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών θα μελε­τή­σουν τις εξαι­ρέ­σεις του ΦΠΑ (νησιά, εφη­με­ρί­δες, τρόφιμα κ.λπ.) με σκοπό ένα δικαιό­τερο σύστημα που ίσως οδη­γή­σει σε μείωση του γενικού συντε­λε­στή ΦΠΑ (23%) στο τέλος του χρόνου. Η λει­τουρ­γία του ΣΔΟΕ περνάει από την «κρησάρα» ξένων ειδικών για να γίνει απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρος, ενώ μειώ­νο­νται κάποια φορο­λο­γικά πρό­στιμα κάνο­ντας λογι­κό­τερο το «ποι­νο­λό­γιο» της εφορίας. Θετικό είναι και ότι πολλοί «φόροι υπέρ τρίτων» καταρ­γού­νται μειώ­νο­ντας τις τιμές (γήπεδα, θέατρα, ίδρυση εται­ρειών κ.λπ.). Αυτό σε κάποιες περι­πτώ­σεις, από τον επόμενο χρόνο, θα οδη­γή­σει και σε μειώ­σεις ορι­σμέ­νων επι­κου­ρι­κών συντά­ξεων, καθώς θα στε­ρη­θούν έσοδα που κατα­χρη­στικά σήμερα αντλούν από την κοι­νω­νία. Το κράτος εγγυά­ται την κύρια ασφά­λιση καλύ­πτο­ντας τις τρύπες, αλλά όχι τα επι­κου­ρικά, όπως ισχύει στον ανε­πτυγ­μένο κόσμο. Προ­χω­ράει η ιδιω­τι­κο­ποί­ηση του ΟΛΘ, μετά την επι­τυ­χία του ΟΛΠ, που αύξησε θεα­μα­τικά την εργασία και το εισό­δημα του Πειραιά. Προ­χω­ράει και η διά­σπαση της ΔΕΗ σε δύο εται­ρείες και η ιδιω­τι­κο­ποί­ησή τους ώστε να εισα­χθεί αντα­γω­νι­σμός και να μειω­θούν οι τιμές του ρεύ­μα­τος. Σημα­ντικό έργο γίνεται στην αξιο­ποί­ηση των δεκάδων χιλιά­δων ακι­νή­των του Δημο­σίου, αν και ακόμη δεν έχουμε χει­ρο­πια­στά απο­τε­λέ­σματα.

Σημα­ντι­κές αλλαγές εισά­γο­νται με τις 233 συστά­σεις του ΟΟΣΑ που υιο­θε­τού­νται καλύ­πτο­ντας: του­ρι­σμό, φαρ­μα­κεία, δομικά υλικά, καύσιμα, περί­πτερα, εκπτώ­σεις, προ­σφο­ρές, λει­τουρ­γία Κυρια­κές, απορ­ρυ­πα­ντικά, τρόφιμα, γάλα και ψωμί. Το απο­τέ­λε­σμα αυτών των αλλαγών δεν θα το δούμε την ερχό­μενη εβδο­μάδα αλλά μέσα σε 1-2 χρόνια. Θα είναι η πτώση των τιμών σε μεγάλο φάσμα προ­ϊ­ό­ντων και υπη­ρε­σιών, η ίδρυση νέων επι­χει­ρή­σεων και η δημιουρ­γία θέσεων εργα­σίας, η ταχύ­τερη ανά­πτυξη της οικο­νο­μίας και η μείωση της γρα­φειο­κρα­τίας.

Αν όλα τα παρα­πάνω, διά­σπαρτα, ακού­στη­καν αυτές τις μέρες από τα δελτία ειδή­σεων, αυτό που δεν ακού­γε­ται ακόμη είναι ότι το Μνη­μό­νιο, χάρη στη δια­πραγ­μά­τευση που γίνεται, δεν είναι πια ένα κείμενο που επι­δει­νώ­νει τη ζωή και το εισό­δημα. Είναι πλέον ένα εθνικό πρό­γραμμα ανά­πτυ­ξης, εκσυγ­χρο­νι­σμού και φορο­ε­λά­φρυν­σης. Τέτοιο πρό­γραμμα θα έπρεπε να έχουν όλοι όσοι μετέ­χουν στον πολι­τικό στίβο. Οσοι υπό­σχο­νται την κατάρ­γηση του Μνη­μο­νίου σήμερα, ουσια­στικά θέλουν οι κυβερ­νή­σεις να ξανα­γί­νουν μηχα­νι­σμοί εξυ­πη­ρέ­τη­σης κομ­μα­τι­κών στρατών, όπως ήταν μέχρι πριν από λίγα χρόνια, και όχι υπη­ρέ­τες του δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος. Είναι πρό­σφατη η χρε­ο­κο­πία, όμως, για να ξανα­κά­νουμε το ίδιο λάθος. Ή μήπως δεν είναι;

*Ο κ. Μιχάλης Πεγκλής είναι πολι­τι­κός επι­στή­μων.