Μήνυμα Σακελλαροπούλου: «Οι μέρες που έρχονται είναι κρίσιμες»-Εκκληση για αποφυγή του εφησυχασμού

Μήνυμα προς τους πολίτες για την ανα­ζω­πύ­ρωση της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού στη χώρα στέλνει η Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, Κατε­ρίνα Σακελ­λα­ρο­πού­λου, με ανάρ­τησή της στο Facebook.

Η κ. Σακελ­λα­ρο­πού­λου, μεταξύ άλλων, επι­ση­μαί­νει πως «ο ιός βρί­σκε­ται πάντα ανάμεσά μας και η αύξηση των κρου­σμά­των απειλεί όσα κατα­φέ­ραμε τους προη­γού­με­νους μήνες», απευ­θύ­νο­ντας έκκληση για αποφυγή του εφη­συ­χα­σμού.

«Είναι κατα­νοητή η κόπωση, μετά τα αυστηρά περιο­ρι­στικά μέτρα της άνοιξης, και ανα­με­νό­μενη η χαλά­ρωση που επήλθε, ιδίως στους νέους, λόγω και του καλο­και­ριού. Δεν πρέπει, ωστόσο, να αφή­σουμε την κούραση και την αμφι­βο­λία να θολώ­σουν την κρίση και τη στάση μας απέ­να­ντι στον ιό. Δεν έχουμε την πολυ­τέ­λεια να κλεί­νουμε τα μάτια στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, ούτε να αγνο­ούμε τα πορί­σματα της επι­στή­μης που σημαί­νουν παγκο­σμίως συνα­γερμό», σημειώ­νει χαρα­κτη­ρι­στικά, ενώ μιλά περί επι­κίν­δυ­νων για τη δημόσια υγεία, «ψευδών ειδή­σεων και αντιε­πι­στη­μο­νι­κών θεωριών» που, όπως σημειώ­νει, «απο­προ­σα­να­το­λί­ζουν την κοινή γνώμη και προ­τρέ­πουν τους πολίτες σε αντι­κοι­νω­νι­κές και ανεύ­θυ­νες συμπε­ρι­φο­ρές».

«Οι μέρες που έρχο­νται είναι κρί­σι­μες», προ­σθέ­τει η Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, σημειώ­νο­ντας πως «η Πολι­τεία έχει χρέος, αφενός να ακο­λου­θή­σει τις υπο­δεί­ξεις των ειδικών, αφε­τέ­ρου να στη­ρί­ξει, με κάθε κόστος και απόλυτη προ­τε­ραιό­τητα, τους πιο ευά­λω­τους συμπο­λί­τες μας», αλλά και τους πολίτες να τηρή­σουν τα μέτρα προ­στα­σίας.

Ανα­λυ­τικά η ανάρ­τηση της κ. Σακελ­λα­ρο­πού­λου:

«Η χώρα μας είναι αντι­μέ­τωπη, όπως και το σύνολο σχεδόν του πλανήτη, με την ανα­ζω­πύ­ρωση της παν­δη­μίας του κορο­νω­ϊού. Δεν είναι όμως ανο­χύ­ρωτη. Η επι­τυ­χής δια­χεί­ριση του πρώτου κύματος οδήγησε σε χαμηλή ενδη­μι­κό­τητα του ιού, γεγονός που μας προ­σέ­φερε ωφέλιμο χρόνο. Το εθνικό σύστημα υγείας είναι καλύ­τερα προ­ε­τοι­μα­σμένο και τα δεδο­μένα που δια­θέ­τουμε για τη νόσο πλη­ρέ­στερα. Η άνευ προη­γου­μέ­νου συνέρ­γεια και πρόοδος της παγκό­σμιας επι­στη­μο­νι­κής κοι­νό­τη­τας φέρνει όλο και πιο κοντά το εμβόλιο. Ο χρόνος και η γνώση είναι με το μέρος μας.

Ο ιός, όμως, βρί­σκε­ται πάντα ανάμεσά μας και η αύξηση των κρου­σμά­των απειλεί όσα κατα­φέ­ραμε τους προη­γού­με­νους μήνες, έχοντας κατα­βά­λει μεγάλες θυσίες στην κοι­νω­νική και οικο­νο­μική μας ζωή και επι­δεί­ξει υπο­δειγ­μα­τική συμπε­ρι­φορά. Είναι κατα­νοητή η κόπωση, μετά τα αυστηρά περιο­ρι­στικά μέτρα της άνοιξης, και ανα­με­νό­μενη η χαλά­ρωση που επήλθε, ιδίως στους νέους, λόγω και του καλο­και­ριού.

Δεν πρέπει, ωστόσο, να αφή­σουμε την κούραση και την αμφι­βο­λία να θολώ­σουν την κρίση και τη στάση μας απέ­να­ντι στον ιό. Δεν έχουμε την πολυ­τέ­λεια να κλεί­νουμε τα μάτια στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, ούτε να αγνο­ούμε τα πορί­σματα της επι­στή­μης που σημαί­νουν παγκο­σμίως συνα­γερμό. Βασική συνθήκη για τη δια­χεί­ριση της παν­δη­μίας συνιστά η κατα­νό­ησή της, η εμπε­ρι­στα­τω­μένη και πλου­ρα­λι­στική πλη­ρο­φό­ρησή μας. Είναι επι­κίν­δυ­νες για τη δημόσια υγεία οι ψευδείς ειδή­σεις και οι αντιε­πι­στη­μο­νι­κές θεωρίες που απο­προ­σα­να­το­λί­ζουν την κοινή γνώμη και προ­τρέ­πουν τους πολίτες σε αντι­κοι­νω­νι­κές και ανεύ­θυ­νες συμπε­ρι­φο­ρές.

Οι μέρες που έρχο­νται είναι κρί­σι­μες. Πολλοί, μετά την περίοδο των δια­κο­πών, επι­στρέ­φουμε στα αστικά κέντρα και στους χώρους εργα­σίας μας. Τα σχολεία ανοί­γουν. Δεν υπάρ­χουν πια μεγάλα περι­θώ­ρια για την κοι­νω­νία και την οικο­νο­μία. Η Πολι­τεία έχει χρέος, αφενός να ακο­λου­θή­σει τις υπο­δεί­ξεις των ειδικών, αφε­τέ­ρου να στη­ρί­ξει, με κάθε κόστος και απόλυτη προ­τε­ραιό­τητα, τους πιο ευά­λω­τους συμπο­λί­τες μας. Η αντι­με­τώ­πιση της υγειο­νο­μι­κής κρίσης δεν ενα­πό­κει­ται, εντού­τοις, μόνο στο Κράτος ή την ατομική ευθύνη. Είναι, πρω­τί­στως, μια ευθύνη κοι­νω­νική και συλ­λο­γική. Η χρήση της μάσκας, η προ­σω­πική υγιεινή και η τήρηση των φυσικών απο­στά­σεων απο­τε­λούν ενδε­δειγ­μένα ορι­ζό­ντια μέτρα περιο­ρι­σμού του ιού. Η πρόληψη και η φρόνηση είναι σήμερα η πιο σημα­ντική κοι­νω­νική σύμβαση, πέρα από νόμους και κυρώ­σεις. Η παν­δη­μία είναι μια πρό­κληση για την ενάρετη άσκηση της ιδιό­τη­τας του πολίτη και τη δια­γε­νε­ακή μας αλλη­λεγ­γύη. Ανα­λαμ­βά­νο­ντας όλοι μας το μερίδιο που μας ανα­λο­γεί, προ­στα­τεύ­ουμε την υγεία μας και δυνα­μώ­νουμε τη δημο­κρα­τία μας. Η ευθύνη και η φρο­ντίδα του άλλου είναι σύμφυτη με την ταυ­τό­τητά μας, βαθιά ριζω­μένη στην παρά­δοση του λαού μας. Είναι αυτή που μας συγκρο­τεί και μας κρατά ενω­μέ­νους, ως κοι­νό­τητα, στην ιστορία».