Δύο πανέξυπνοι Ρόδιοι μεταμορφώνουν ξύλα σε μουσικά όργανα!!

Δύο φίλοι, ο Δια­γό­ρας Παμπί­δης και ο Μιχάλης Σαχ­πά­ζης, ένωσαν μέσω εντυ­πω­σια­κών συγκυ­ριών την αγάπη τους για τα μουσικά όργανα και από την Ολλαν­δία, βρέ­θη­καν στη Ρόδο όπου κρατούν ζωντανή την τέχνη της οργα­νο­ποι­ίας.

Ο Δια­γό­ρας Παμπί­δης, μιλά σήμερα στη «δημο­κρα­τική» για το πώς η επι­θυ­μία του να επι­σκευά­σει την σπα­σμένη κιθάρα του παππού του τον οδήγησε στον κόσμο της οργα­νο­ποι­ίας και πώς από την Κρήτη έφτασε στην Ολλαν­δία κι από εκεί στη Ρόδο, όπου με τον συνερ­γάτη του μετα­μορ­φώ­νουν ξύλα σε μουσικά όργανα.

• Να ξεκι­νή­σουμε την συνέ­ντευξη, από το πώς και πότε ξεκί­νησε η ενα­σχό­λησή σας με την κατα­σκευή μου­σι­κών οργάνων.

Όλα ξεκί­νησα το 2008, τότε ζούσα στο Ηρά­κλειο της Κρήτης. Είχα μια κιθάρα Eko του παππού μου, ο οποίος πέθανε το 2002. Μια μέρα μου έπεσε μέσα στο υπνο­δω­μά­τιό μου και μου έσπασε το καράολο, το οποίο βρί­σκε­ται στο άκρο του μπρά­τσου και εξυ­πη­ρε­τεί τη στήριξη των κλει­διών. Προ­φα­νώς και δεν ήθελα να μάθουν οι γονείς μου ότι έσπασα την κιθάρα του παππού και επι­πλέον είχα στε­νο­χω­ρη­θεί πάρα πολύ, γιατί δεν ήταν απλώς μια κιθάρα… Ηταν η κιθάρα του παππού μου. Για καλή μου τύχη, έπειτα από μερι­κούς μήνες, ήρθε στην περιοχή ένας οργα­νο­ποιός με σκοπό μάλιστα να λει­τουρ­γή­σει ένα εργα­στή­ριο οργα­νο­ποι­ίας. Ετσι βρήκα την ευκαι­ρία και ζήτησα την βοήθειά του για να επι­διορ­θώ­σουμε την κιθάρα του παππού μου. Εκτοτε δεθή­καμε, είδε το ενδια­φέ­ρον μου για την κατα­σκευή των μου­σι­κών οργάνων και μου πρό­τεινε να ξεκι­νήσω στο εργα­στή­ριό του την κατα­σκευή ενός μπα­γλαμά. Πρέπει να πω βέβαια ότι μέχρι τότε δεν είχα καμία σχέση με την τέχνη της οργα­νο­ποι­ίας. Επαιζα αρκετά όργανα αλλά ερα­σι­τε­χνικά αφενός και αφε­τέ­ρου, δεν είχα σκεφτεί ποτέ ότι θα μπο­ρούσα να ασχο­ληθώ με αυτό το επάγ­γελμα. Τελικά, ξεκί­νησα την κατα­σκευή του μπα­γλαμά το οποίο έφτασε μέχρι το σκάφος, το μανίκι και το καράολο. Απέ­με­ναν μόνο το καπάκι και η ταστιέρα αλλά ο Δημή­τρης έφυγε το 2010 κι έτσι ο μπα­γλα­μάς έμεινε στη μέση. Να υπεν­θυ­μίσω ότι τότε, το 2010, ήταν η περί­ο­δος που ξεκι­νούσε στην Ελλάδα η οικο­νο­μική κρίση και άρχισε η μεγάλη φυγή στο εξω­τε­ρικό. Ετσι κι εγώ, μετα­κό­μισα στην Ολλαν­δία και πήρα μαζί μου και τον μπα­γλαμά μου. Εκανα κάποιες από­πει­ρες να φοιτήσω στη Σχολή Καλών Τεχνών της Ουτρέ­χτης, ωστόσο δεν κατά­φερα να εισαχθώ και έτσι συνέ­χισα να απα­σχο­λού­μαι σε άλλες εργα­σίες, σε ελλη­νικά εστια­τό­ρια. Μέσα από διά­φο­ρες συγκυ­ρίες, γνω­ρί­στηκα με την μετέ­πειτα δασκάλα μου, την κ. Lies Müller, η οποία κατα­σκευά­ζει όλων των ειδών τα μουσικά όργανα. Τη ρώτησα αν μπορεί να με βοη­θή­σει να τελειώ­σουμε τον ημιτελή μπα­γλαμά που είχα φέρει από την Ελλάδα. Η δασκάλα μου λοιπόν, μου έλεγε ότι στο Αμστερ­νταμ ζούσε ένα Ελληνας οργα­νο­ποιός τον οποίον και ήθελε να μου γνω­ρί­σει. Παρόλα αυτά, δεν συνέβη ποτέ, διότι η δασκάλα μου απο­φά­σισε να βγει στη σύνταξη και εγώ να επι­στρέψω στην Ρόδο… Το 2017, ήθελε να έρθει στη Ρόδο για επί­σκεψη ένας φίλος μου μαζί με έναν φίλο του, τους οποίους και φιλο­ξέ­νησα. Και επειδή η ζωή είναι απρό­βλε­πτη, όταν ήρθαν στη Ρόδο, ο φίλος του φίλου μου, μου είπε ότι ζει στο Άμστερ­νταμ και ότι είναι οργα­νο­ποιός! Τον ρώτησα αν γνω­ρί­ζει την Lies Müller και τότε μου απά­ντησε πως ναι την γνω­ρί­ζει και πως του είχε πει ότι ήθελε να του γνω­ρί­σει έναν Ελληνα μαθητή της! Αντι­λαμ­βά­νε­στε λοιπόν, ότι η μπορεί η δασκάλα μου να μην κατά­φερε να μας φέρει σε επαφή, αλλά οι συγκυ­ρίες μας οδή­γη­σαν να γνω­ρι­στούμε τελικά.

Ετσι λοιπόν, ο Μιχάλης Σαχ­πά­ζης έμεινε στη Ρόδο και σήμερα έχουμε ένα εργα­στήρι μου­σι­κο­ποι­ίας στο νησί, εδώ και τέσσερα χρόνια. Εχω μάθει πολλά και σημα­ντικά πράγ­ματα από τον Μιχάλη και συνε­χίζω να μαθαίνω μέχρι σήμερα.

• Ποια είναι τα στοι­χεία εκείνα που καθι­στούν καλό έναν οργα­νο­ποιό;

Eνας οργα­νο­ποιός είναι καλός όταν μπορεί να σχε­διά­σει και να κατα­σκευά­σει ένα καλό όργανο. Αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει βεβαίως να έχει ένα σχέδιο και να το ακο­λου­θεί από την αρχή μέχρι να τελειώ­σει το όργανο, όπως συμ­βαί­νει και στη ζωή εξάλλου. Ολα θέλουν σχέδιο…

• Ενας οργα­νο­ποιός πρέπει να γνω­ρί­ζει και μουσική για να μπο­ρέ­σει να απο­δώ­σει καλύ­τερα;

Υπάρ­χουν και οργα­νο­ποιοί οι οποίοι δεν παίζουν μουσική, δεν είναι απα­ραί­τητο αυτό. Όμως, επι­τρέψτε μου να πω ότι είναι σημα­ντικό ο οργα­νο­ποιός να παίζει μουσική, διότι και κι αυτή χρειά­ζε­ται ώστε να μπορείς να ελέγ­ξεις τους ήχους που παράγει το όργανο και στα στάδια διάφορα στάδια της κατα­σκευής για να γίνο­νται οι δοκιμές ώστε να επέρ­χε­ται και η βελ­τί­ωση, όπου αυτό χρειά­ζε­ται.

• Είναι μια τέχνη που σπου­δά­ζε­ται η οργα­νο­ποιία;

Κατά βάση ναι, είναι τέχνη, υπάρ­χουν σχολές σε όλο τον κόσμο. Υπήρχε και στην Ελλάδα σχολή οργα­νο­ποι­ίας στην Καστο­ριά. Ο συνερ­γά­της μου, ο Μιχάλης απο­φοί­τησε από αυτή τη σχολή. Ωστόσο έκλεισε πριν από κάποια χρόνια. Παρόλα αυτά, πέρα από τις σπουδές, πρέπει να υπάρχει μεράκι, αγάπη και σεβα­σμός για το κάθε όργανο σε όλα του τα στάδια.

• Στο εργα­στή­ριό σας, ποια όργανα κατα­σκευά­ζετε;

Κατα­σκευά­ζουμε μπου­ζού­κια, μπα­γλα­μά­δες, τζου­ρά­δες κυρίως… Αλλά είμαστε ανοι­χτοί να κατα­σκευά­σουμε όλα τα μουσικά όργανα. Κυρίως έγχορδα. Ο Μιχάλης έχει φτιάξει εδώ κι ένα ούτι, μια λάφτα και μια δωδε­κα­νη­σιακή λύρα. Μάλιστα, έχουν ξεκι­νή­σει ήδη σχέδια στο χαρτί και για μαντο­λίνα.

• Τι υλικά χρη­σι­μο­ποιείτε; Υποθέτω ότι τα υλικά παίζουν σημα­ντικό ρόλο στην κατα­σκευή ενός μου­σι­κού οργάνου.

Τα όργανα ξεκι­νάνε κυριο­λε­κτικά από ένα κομμάτι ξύλο… Δεν αγο­ρά­ζουμε τίποτα έτοιμο. Το μόνο που αγο­ρά­ζουμε είναι τα κλειδιά, ο χορ­δο­κρά­της και οι χορδές. Υπάρ­χουν κάποιοι που δεν φτιά­χνουν το σκάφος του οργάνου, προ­τι­μούν να το αγο­ρά­ζουν έτοιμο. Σύντομα ελπίζω, να πουλάμε και σκάφη.

• Φαντά­ζει πάντως εξαι­ρε­τικά δημιουρ­γική η ιδέα τού να δημιουρ­γή­σεις από ένα κομμάτι ξύλο ένα ολο­κλη­ρω­μένο μουσικό όργανο που να έχει τη δική του φωνή. Πόσο χρόνο απαιτεί αυτή η δια­δι­κα­σία;

Ανα­λό­γως το όργανο… Αν είναι σκαφτό, ολο­κλη­ρώ­νε­ται σε σύντομο χρόνο. Τα όργανα με ντού­γιες στο σκάφος απαι­τούν περισ­σό­τερο. Δεν υπάρχει συγκε­κρι­μένο χρονικό περι­θώ­ριο. Εκτιμώ ότι περίπου απαι­τεί­ται ένας με ενάμιση μήνας.

• Πού βρί­σκετε ανα­φο­ρές και πλη­ρο­φο­ρίες που σας βοηθούν στην κατα­σκευή των μου­σι­κών οργάνων;

Από διάφορα βιβλία που έχω αγο­ρά­σει και βεβαίως και το δια­δί­κτυο βοηθάει αρκετά παίρ­νουμε σημα­ντι­κές πλη­ρο­φο­ρίες και επι­πλέον υπάρχει δυνα­τό­τητα ανταλ­λα­γής απόψεων με άλλους οργα­νο­ποιούς.

• Το πελα­το­λό­γιό σας περι­λαμ­βά­νει επαγ­γελ­μα­τίες ή απευ­θύ­νο­νται σε εσάς και ερα­σι­τέ­χνες;

Βλέπουν όργανά μας σε διά­φο­ρες παρέες ή στο δια­δί­κτυο και επι­κοι­νω­νούν μαζί μας. Δεν υπάρχει συγκε­κρι­μένο πελα­το­λό­γιο, προς το παρόν έχουμε που­λή­σει όργανα μόνο σε ερα­σι­τέ­χνες μου­σι­κούς.